Tagarchief: Vakantie

foeballuh!!!!!

Overmorgen is in Växjö (spreek uit: Weckcheu) Nederland-Duitsland! en wij gaan erheen om onze meiden een hart onder de riem te steken. Växjö is hier ongeveer 250 km. vandaan, dus we vertrekken donderdag zo’n beetje met de lunch en hebben een hotelletje geboekt. Het is heerlijk weer, hier ook, en we hebben er echt zin in. Daarna gaan we nog een paar dagen naar Öland(spreek uit: Öland). We zijn daar nog nooit geweest en dan kan ik in zee zwemmen en zijn we er lekker even uit…. Als Leo niet langer dan vier uur achter elkaar hoeft te reizen en met de auto is zodat hij zijn dialysevloeistof en de standaard en zijn verwarmer, mee kan nemen, moet het allemaal lukken. Nu ga ik uitgebloeide bloemen knippen. Het was vandaag 25 graden en ik heb zojuist alle potplanten en pas gepote planten water gegeven. Na het uitknippen van de uitgebloeide bloemen, ga ik nog even een vaas vullen met iets al te wild bloeiende bloemen. Dan blijft alles zo’n beetje in het gareel. Net als in Nederland zit iedereen in een andere versnelling als het zo warm is. Ik heb vandaag weer heerlijk gezwommen. Ik blijf er intens van genieten om in een meer gewoon rechtuit te zwemmen 150 slagen of zo en dan om je heen te kijken. Ik had nog een close encounter met een zwaluw. Hij botste bijna op me. Laagvliegende zwaluwen over water tellen niet voor slecht weer trouwens….. Mijn laptoppie gaat mee en mijn fotocamera, dus misschien zet ik er wel af en toe wat foto’s op….. Later.

Een eetbarewildeplantenfacebookpagina!! (3x woordwaarde)

Mijn dochter maakte me attent op een facebookpagina over eetbare wilde planten. En dat is me toch leuk! Ik heb zelfs nog veel meer eetbare planten in mijn tuin staan dan ik dacht! Ik weet dat Oostindische Kers te eten is en ik heb ook brandnetels, grote hopen brandnetels! kamille en komkommerkruid staan, dat bloeit zo mooi en er komen massa’s bijen en hommels op af.

kamille en links daarnaast komkommerkruid (en klaprozen)

kamille en links daarnaast komkommerkruid (en klaprozen)


komkommerkruid in detail (mooi hè?)

komkommerkruid in detail (mooi hè?)


Mijn tuin deint en gonst gewoon van de bijen. Verder had ik onlangs gehoord dat je zevenblad kunt eten, maar nu blijk ik ook melde te bezitten, dat kan je als spinazie eten. Want ja jongens: nadat heel Nederland me is voorgegaan en de helft er al misschien weer mee is opgehouden, ben ik ook aan de groene smoothies. Ik had nog nooit een blender gehad en nu heb ik er eentje gekocht. Ik leef me geheel op zijn Jannekes uit met 60% fruit, 15-20% groente en dan aanvullen met water of vruchtensap. Dit is natuurlijk het land van de bessen, frambozen en aardbeien, dus je kan hier in het koelvak heerlijk vers sap kopen zonder verdere toevoegingen . Mijn basis is dus altijd sinaasappel-aardbeiensap of frambozensap of iets anders…. Daar vul ik de bodem mee tot de messen net onder staan. Binnenkort ga ik het sap vaarwel zeggen, want er zijn nu verse aardbeien en frambozen en binnenkort rode en witte aalbessen en zwarte bessen en nog iets later bosbessen. Dat heb ik allemaal binnen handbereik.
Verder gaat er altijd een avocado of een banaan in (om het ‘smooth’ te maken) en altijd een appel (voor de vertering). Daarna varieer ik :soms een halve ananas of een mango, soms verse aardbeien, druiven, frambozen, bosbessen of ook wel een mandarijn of een limoen.
Daarna proef ik even, heerlijk zoet, maar niet spannend.
Als ik geproefd heb, komen de groenten: een stengel bleekselderij (met blad en al) en/of wat sla, wat spinazie, een paar blaadjes basilicum of citroenmelisse, mint of peterselie, een stuk chinese kool. Ik heb er ook weleens een stuk van die puntpaprika, die zoete ingedaan. Het idee was dat je op die hoeveelheid fruit de groente haast niet proeft en toch de vitaminen binnenkrijgt, maar het is juist lekkerder, pittiger als er van dat soort spul in gaat. Eergisteren had ik nieuwe verse zomerbietjes geoogst en daar heb ik er ook eentje van doorgedaan, rauw en met stelen en al. Het was Heeerlijk! en erg rood Ik doe nooit yoghurt of melk of iets dergelijks door de smoothie (past niet bij mijn dieet), maar toch is hij altijd heerlijk romig en lobbig. Leef je uit zou ik zeggen… Als je geen avocado of banaan wilt gebruiken, kun je ook een handje walnoten mee mixen of sesamzaad om het wat romiger te krijgen. Dat moet je dan wel vrij in het begin doen, want als de blender voller wordt, krijgt hij die harde dingen niet meer fijn gemalen. Er zijn ook mensen die er graanvlokken doordoen, maar dat heb ik nog nooit gedaan eerlijk gezegd. Ik heb me ook nog niet aan het zevenblad of aan de melde gewaagd, misschien over een poosje. Ik zou zeggen: ga eens experimenteren, je kan na iedere toevoeging proeven en kijken hoe het dan smaakt. Van die sterke dingen doe je er gewoon eerst een blaadje of stukje in. Als je je smaak te pakken hebt, vul je nog een met een beetje water of sinaasappelsap…
Die linkse is een courgettebloem. Uiteindelijk is de limoen er niet door gegaan en maar de helft van de druiven.

Die linkse is een courgettebloem. Uiteindelijk is de limoen er niet door gegaan en maar de helft van de druiven.


Over het gebruik van courgettebloemen had ik hier ook al eens geschreven. Nu is trouwens de tijd om minestronesoep te maken!
Als ik me in kan houden, doe ik er de hele cohtendover, maar meestal heb ik hem binnen 20 minuten op....

Als ik me in kan houden, doe ik er de hele cohtend over, maar meestal heb ik hem binnen 20 minuten op….


Mijn smoothie smaakt iedere dag weer anders, het is altijd een verrassing. Ik hou wel van verrassingen en jullie?

Verslagen (met foto-update!)

Hoera, ik kan weer Internetten na drie dagen ellende! Dan had ik weer twee minuten verbinding en dan was het weer voorbij voor een half uur. Van alles geprobeerd natuurlijk, maar niets hielp voldoende lang. Vanmiddag heb ik de provider gebeld, maar die had ook geen tips die ik niet zelf geprobeerd had. Nu krijg ik een nieuw modem opgestuurd per post. Volgende week komt de techneut een paar dagen kamperen in mijn achtertuin, kan hij mooi mijn nieuwe modem aansluiten….. Toen was ik gerust. Ik heb mijn modem van de stroom gehaald en ik ben boodschappen gaan doen. Toen ik terugkwam en ik hem weer aansloot, deed hij het en nu nog steeds!! Had ik misschien eerder moeten doen……. heb ik ook gedaan, maar niet lang genoeg. Wat is dat verschrikkelijk zeg, geen Internet! Ik ben niet verslaafd, maar…….. BAAAALEN!!!! In de tussentijd heb ik even snel bij iedereen gelezen, maar het is heerlijk om ook een beetje te kunnen antwoorden en niet dat je net een antwoord hebt getypt en dat dat dan niet doorgezonden wordt omdat de verbinding weer is verbroken …..
Maar nu over naar waar de titel op slaat. Ieder jaar woedt er in mijn tuin een oorlog tussen mij en de paardebloemen en tot nu toe hebben ieder jaar de paardebloemen gewonnen. Hoewel de Mexicanen die vorig jaar op bezoek kwamen dachten dat we ze zo gekweekt hadden en ze erg mooi vonden, is het toch niet helemaal de bedoeling ,vind ik, om een paardenbloemenveldje te hebben in plaats van een grasveld met borders. Ik vind bloeiende paardenbloemen echt heel mooi, maar ik wil voorkomen dat ze hun zaad in de tuin verspreiden. ik kan ze moeilijk allemaal een condoompje omdoen Daar heb ik iets op gevonden: als een bloem uitgebloeid is wordt hij afgeplukt en in een speciale compostzak gedaan die met de vuilnisman wordt meegegeven. Vorig jaar namelijk, werden de bloemen gewoon bolletjes met pluisjes op de composthoop en woeien vandaar de tuin weer in…..
Dit jaar was er weer iets anders aan de hand. Toen de paardenbloemen in bloei kwamen, gingen wij naar Nederland en toen we terugkwamen, waren de eersten al uitgebloeid! Het gras stond ook zeker 15 centimeter hoog met dus al die bloemen ertussen. De eerste dagen heb ik paardenbloemen geplukt en daarna geprobeerd het gras te maaien. Lang gras wordt niet makkelijk droog en natte paardenbloemenstelen doen daar nog een schepje bovenop. De grasmaaimachine vond het helemaaaaaal niet leuk en weigerde regelmatig. Toen ik bij het laatste stuk aankwam – ik moest tussendoor gewoon ook nog werken – zag ik dat er allerlei andere bloemen tussen opkwamen: kleine margrietjes en karpatenklokjes! Zo Leuk! Toen heb ik maar een graspad ertussendoor gemaaid en de rest heb ik laten staan.
Zo zag het er dus uit met allemaal paardenbloemenpluisjes.
001
Het is net het wegje in het koren’ , jeugdsentiment. Ik ben trouwens blij dat ik het zo gedaan heb, want het is prachtig geworden, heel romantisch. Ik maai alles wel om eind augustus, dan heb ik volgend jaar weer van die mooie bloempjes…, dan kan ik het volgend jaar weer zo doen. Misschien zaai er er zelfs wel plukbloemen bij, dan wordt het een plukbloemenwegje-in-het-koren….
Nu ziet het er zo uit:
036
En in detail zie je dit:
144
Dit is de andere kant:
143
O, ik geniet zo van mijn tuin. de border bij het logeerhuisje is dramatisch vergroot en loopt nu tot de eerste rots en omhoog. Dat vind ik zo mooi als je alle planten kan zien (die er nu nog niet staan trouwens…). Dan heb ik voor het terras nu ook een nieuwe border. Toen mijn dochter en schoonzoon hier waren begin mei, hebben ze de struikjes voor het terras, die hier nog van de vorige bewoners stonden en die tot eind mei, begin juni helemaal kaal en bruin van de winter zijn, dan pas blaadjes krijgen en in september in bloei komen met gele bloemetjes terwijl ik al een geel huis heb, eruit gehaald. Ik heb er onder andere zonnebloemen gezet. Vorig jaar was er geen enkele zonnebloem die het buiten uitplanten heeft overleefd: dit jaar heb ik er meer dan TWINTIG!! Ik heb ze allemaal in één grote groep gezet en ze doen het fantastisch! De grootste en mooiste heb ik aan Tricky opgedragen. Ze denkt misschien wel dat ik haar vergeten ben, maar dat is toch echt niet zo!!!
154
Rechts mijn zonnebloemen met ervoor mijn dilleplanten. Als ze bloeien, ben je meteen die grote lelijke stelen van de zonnebloemen kwijt…
Verder ben ik ook nog aan het moezen in mijn geheime moestuin.Hij ligt achter allemaal struiken en je ziet hem pas als je er komt; alleen mijn aardappels zijn te zien vanaf de oprit, maar die bouw ik op, zodat ik 100 kilo aardappels van 6 planten krijg, ik ben nu vier hoog.
Niks te zien vanaf de oprit, alleen bloeiende planten…
024
052
Dit was toen ze driehoog ware. Ondertussen zijn ze vierhoog en ze bloeien!

051

Ik heb een paar van die planteringsbakken gekocht (is dat een woord?)en ik heb gezaaid: sla, krootjes (bietjes), peentjes (worteltjes), spinazie, peultjes, erwtjes en ik heb twee bloemkoolplantjes gekocht. O ja, en ik heb wat uien gezet. Van de sla, bietjes en spinazie zaai ik iedere twee weken een beetje, dan heb je niet alles tegelijk.
Mijn kruiden (mint, citroenmelisse, rozemarijn, thijm, majoraan, peterselie, oregano en basilicum in de serre) heb ik gewoon in de tuin staan tussen de andere planten door. Dan heb ik in mijn serre: vier tomatenplanten, een minikomkommer(die is geweldig, kan ik iedereen aanraden: ik heb minstens iedere dag een komkommer ter grootte van een halve grote), een meloen en een psialy (of zoiets: die oranje vruchtjes met een ´jasje´)
Ondertussen heb ik ruimte voor mijn foto’s bijgekocht, dus ik kan voorlopig weer vooruit…..

Twee gevaarlijke momenten

Zo’n twee maanden is hij nu aan het dialyseren, Leo. Hier in Zweden, waar iedereen het Ikea-principe aanhangt (doe alles zoveel mogelijk zelf). wordt de dialyse gewoon door Leo zelf uitgevoerd. Daar doen ze hier niet moeilijk over. Ze leren het je en begeleiden net zo lang dat proces tot jij je veilig voelt en zij het veilig vinden. Er zijn twee soorten dialyse: de meest bekende is de bloeddialyse, waarbij je bloed buiten het lichaam door een dialysemachine wordt gevoerd en gereinigd. Als je dat gaat doen, zijn er twee mogelijkheden. Als je thuis wil dialyseren, krijg je een machine thuis die helemaal wordt aangesloten waar je wil met een verbinding naar de badkamer, omdat er veel water bij gebruikt wordt. Wil je niet thuis dialyseren, krijg je de sleutel van het dialysecentrum en ga je daar -ook geheel zelfstandig- dialyseren. Je kan dan besluiten b.v om drie nachten per week te dialyseren Het voordeel van deze methode is dat het gewoon ’s nachts kan, terwijl je slaapt. Je hebt geen tijdverlies. Nadelen zijn dat er langere tijd zit tussen twee dialyses zodat je iets vermoeider bent en dat je – als je reist – een afspraak moet maken bij het ziekenhuis waar je heengaat voor een dialyse. Dat moet dan meestal overdag (een dialyse duurt dan een uur of zes per keer), want ’s nachts komen de vaste klanten. Je vakantie wordt dan dus om de andere dag in het ziekenhuis doorgebracht.
Een andere dialysemethode is de peritoneale dialyse. Daar hebben wij voor gekozen. Dat is een dialyse zonder bloed. Je krijgt een slangetje in je buik waarvan het uiteinde uit je buik steekt. Als je gaat dialyseren laat je twee liter vloeistof door het slangetje in je buikholte stromen. Dat gaat gewoon door zwaartekracht door de vloeistofzak aan een infuusstandaard te hangen. Dan doe je het dopje er weer op en je laat de vloeistof vier tot zes uur daar zitten. Het buikvlies gaat dan als ‘nier’ fungeren en de afvalstoffen komen in dat vocht terecht. Na die tijd laat je de vloeistof in een zak lopen en daarna laat je weer twee liter nieuwe vloeistof in de buikholte lopen. Dat verwisselen van vloeistof duurt bij elkaar ruim een half uur, maar daarvoor moet de vloeistof opgewarmd worden tot 37 graden anders is het zo’n koude plas in je buik…. Deze methode heeft dus als voordeel dat er geen bloed aan te pas komt, maar dat wil niet zeggen dat hij zonder gevaar is. Het gevaar van infectie is namelijk erg groot Er zijn twee gevaarlijke momenten tijdens het proces. Het eerste moment is als het dopje van het uiteinde van het slangetje eraf gedraaid wordt om de vloeistof weg te laten lopen het tweede moment is als de vloeistof er weer ingelopen is en er moet weer een dopje op. De verbinding naar het buikvlies is dan open en bacteriën of virussen zouden naar binnen kunnen komen. Het is daar vochtig en 37 graden, ideale omstandigheden voor bacteriën en virussen om zich razendsnel te ontwikkelen. Andere voordelen van deze methode zijn dat je het overal kan doen (Leo dialyseert een keer per dag op zijn werk) en dat je kan reizen waarheen je wil. De spullen (zakken met vloeistof en ontsmettingsvloeistof, dopjes en klemmen om de slangen af te klemmen) worden naar je vakantie adres gestuurd op jouw verzoek.
Het nadeel van deze methode is dat je vier keer per dag die vloeistof moet verwisselen. ’s Morgens om half zeven begint Leo al en hij kan niet eerder dan half twaalf naar bed omdat hij dan nog een laatste keer moet dialyseren. Op een gegeven moment leek het erop dat hij alleen nog maar aan het dialyseren was. Maar nu zijn we heel behoorlijk gewend en het valt eigenlijk best mee. Leo dialyseert als hij thuis is meestal voor de TV en dan is een half uur zo om. Het fijnste is echter dat hij weer een beetje kracht terugkrijgt. Hij heeft weer energie om dingetjes te doen, al kan hij nog steeds niet zwaar sjouwen en hij is wat vrolijker. Ach, en de zomer komt eraan, daar wordt iedereen vrolijker van. Uiteindelijk valt het ons alles mee nu we eenmaal in het ritme zitten. Het kostte wel even tijd om de juiste samenstelling van de vloeistoffen te vinden. Eerst werd hij te dik, dus dan moest er een keer glucose af, daarna hield hij te veel vocht vast en werd er weer een aanpassing gemaakt en hij heeft ook nog een keer ernstige bloedarmoede gehad. Toen heeft hij een speciale ijzerinfuus gehad en hij heeft iedere week ijzerinjecties die hoe kan het ook anders hij zichzelf geeft. Maar nu gaat het echt een stuk beter en we kunnen weer genieten. In het lange weekend van Pinksteren gaan we voor het eerst samen naar Nederland. Mijn oudste dochter komt de week ervoor naar ons toe met haar gezin met de auto. Zij neemt de vloeistofzakken mee naar Nederland en wij nemen met het vliegtuig, het opwarmding mee en zo’n infuusstandaard die je helemaal kan opvouwen. Als we terugkomen, moet Leo nog een ruime week werken en dan gaat hij officieel met pensioen. Hij blijft nog anderhalve dag of zo doorwerken aan een project en het begeleiden van een paar studenten. Ik word een dag nadat hij 67 wordt, 65, maar ik blijf gewoon doorwerken, drie dagen per week. Bikkels, dat zijn we op onze ouwe dag, bikkels, al zeg ik het zelf.

Toeval bestaat niet.

En toen werd ik vanmorgen wakker in een sprookjeswereld. Ieder klein takje en twijgje is bedekt met sneeuw, het is onvoorstelbaar prachtig en onvoorstelbaar wit. Ik weet dat er in Nederland ook sneeuw ligt, dus ik zal niet al te lyrisch doen, maar eens te meer voel ik me in een vakantieland wonen.
Op weg naar mijn eerste kind (en zijn broertje die voor spek en bonen meedoet) was ik van plan wat foto’s te nemen, daarna ging ik materiaal kopen en naar mijn tweede groepje. Natuurlijk vergat ik foto’s te nemen en toen ik bij het kinderdagverblijf aankwam, bleek het kind een uitstapje te hebben vandaag en niemand was op het idee gekomen om contact met me op te nemen. Ik besloot terug naar huis te gaan, maar onderweg bedacht ik me dat ik eerst bij de supermarkt wat boodschappen wilde halen.
Het grote gevaar van voortdurende gladheid is dat je slordig wordt. Toen ik wilde draaien op een rondweg rond een wijk (het is uitgestorven overdag in alle woonwijken), nam ik de bocht iets te ruim en gleed met mijn voorwielen de weg af in een hoop losse sneeuw. Geen kans natuurlijk dat ik daar weer uit kwam. Daar stond ik, ik had mijn mobiel wel bij me, maar had geen idee wie ik zou moeten bellen…..
Met alle dingen die me overkomen, vraag ik me altijd af wat ik ervan kan leren en of het de bedoeling is dat het me overkomt. Zo niet, dan vertrouw ik erop dat ik hulp krijg om het probleem op te lossen. Iedere keer weer ben ik er verbaasd over dat ik prompt een antwoord krijg wat beter en eenvoudiger is dan wat ikzelf had kunnen bedenken! Ik was net aan het overwegen om dan 112 maar te bellen en te vragen of zij een nummer hadden van een garage die me eruit zouden kunnen trekken, toen er om de hoek een levensgrote tractor kwam gereden. In de tractor zat een jongen van een jaar of 18 en toen ik hem aanhield, stopte hij. Hij was bereid me te helpen voor 100 kr. (ongeveer 11,60 Euro). Natuurlijk stemde ik daarmee in en in vijf minuten was het klusje geklaard. Hij trok hem er achteruit uit en het enige wat ik hoefde doen was sturen.
Snel ben ik naar de supermarkt gegaan en ik was om elf uur weer thuis nog steeds geen foto’s genomen. Normaal gesproken zou ik dan net de dagis verlaten na een uur Nederlands gegeven te hebben en zonder boodschappen. Ik ga nog maar even wat voorbereiden en wat was opvouwen en stofzuigen en een logje schrijven. Ik ga vast het vuurtje aansteekklaar maken en ik denk dat ik ook maar wat warm eten voor mezelf ga maken. Ik heb van die zakjes lijnsoep gekocht en daar doe ik soms taugé in, soms wat peultjes, vandaag wat mais en ui. Ik MOET in de veilige zone onder de 92 kilo komen. Ik zit er nu twee kg. onder, maar ik wil er vier kg. onder zitten. Tot die tijd eet ik meestal een keer per dag lijnsoep. Gisteren heb ik gado-gado voor mezelf gemaakt, heerlijk maar gevaarlijk. Je eet er snel te veel van…
De rest heb ik bewaard voor Jessica als ze komt.
Het is heel raar, maar ondanks dat we in een zorgelijke tijd zitten, voel ik me echt gelukkig! Ik zou alleen willen dat mijn kinderen en kleinkinderen ook hier woonden…..

Chania op Kreta…. De tocht ernaartoe is in ieder geval schitterend!

Voor degenen die nog nooit op Kreta zijn geweest: het is heel erg bergachtig. Wij vonden onze weg naar de noordkant tussen drie bergen van meer dan 2400m. We zijn geen van beiden al geheel hersteld van onze buikgriep en dus drinken we thee, water en ananassap en we eten droog witbrood, gekookte rijst, kaakjes en kippensoep uit een pakje. Onderweg zagen we talloze schattige dorpjes met even zo schattige restaurantjes met tafeltjes met roodgeblokte kleedjes onder eeuwenoude platanen, maar we durfden het niet aan. Dat was maar goed ook, want ik moest onderweg ergens achter een boom razendsnel wegkruipen en in Chania moest ik nog een keer bij een café soebatten of ik op hun toilet mocht wat alleen maar voor gasten was. Ze zag mijn benauwde gezicht en liet me doorgaan. Toen we in Chania aankwamen, hebben we de auto neergezet en zijn over een markt gelopen, heel leuk. Alleen: we zijn niet zo in topvorm en we voelen ons eigenlijk alleen in de auto senang. Leo probeerde zich nog groot te houden, maar ik zag al dat hij het verschrikkelijk vond. De straat steeg ook iets en hij heeft veel moeite met bergop gaan. We keken elkaar eens aan en toen zijn we een supermarkt op gaan zoeken om boodschappen mee naar huis te nemen en we zijn weer aan de terugweg begonnen zonder het beroemde oude Venetiaanse stadsdeel te zien….. Het is niet anders. Ik heb wel hele mooie foto’s van de tocht gemaakt die ik niet op mijn iPad krijg, dus die krijgen jullie thuis wel te zien. Morgenvroeg vertrekken we en doen we nog een poging om iets van Knossos te zien, maar ik geef ons niet veel kans. We zijn een beetje gaar zogezegd. Dan komen we morgenavond om 19.40 uur op Schiphol aan waar er – alweer – een auto voor ons klaarstaat die ons naar Rotterdam gaat brengen naar ons hotel. Van zondag op maandag slapen we in villa augustus, maar Leo vond het te duur om er drie nachten te slapen, dus doen we het zo. Dan ga ik NU mijn koffer inpakken en mijn kleren voor morgen klaarleggen. In bad ben ik al geweest. Laaaaaaaater!

24uursgriepje

Precies 24 uur na Leo werd ik ook ziek. Hij begon vandaag al op te knappen en ik heb zo’n beetje de hele dag liggen slapen….. We wilden naar Chania, echt, maar dan ging ik eerst nog even liggen en viel prompt weer in slaap. We hebben ergens tussendoor nog even boodschappen gedaan, rijst gekocht en kippensoep en kaakjes, aan meer viel niet te denken. Nu eindelijk, eindelijk om acht uur ben ik wakker. Wel werd ik vanmorgen nog uit Zweden opgebeld en ik heb een BAAN! Ik ga kinderen in Zweden van Nederlandse ouders Nederlandse taal en cultuur geven…… Het is waarschijnlijk niet meer dan zes uur per week en er ligt al een kant en klaar programma. Ik weet niet hoe veel vrijheid ik daarin heb, of ik b.v. Speculaas met de kinderen kan gaan bakken en of ik de vrije hand heb wat voorlezen betreft, maar ik hoef niet alles zelf te verzinnen.
Morgen, morgen gaan we naar Chania, maar nu ga ik, denk ik, nog even liggen…..

Tijd om te denken……

Gisteren om half twaalf waren we op Kreta en om kwart voor twaalf zaten we in de gehuurde auto! Lang leve Internet. We hebben een appartement aan de zuidkust gehuurd en dat heeft voor- en en nadelen. Een groot voordeel is, dat het hier 22 graden is overdag en dat het hier een waar paradijs is. Wij zijn niet zo veel gewend, wij zijn altijd raskampeerders geweest. Wij zijn dus snel tevreden. Zelfs als je dat in aanmerking neemt, is het nog veel beter! We hebben maar liefs twee terrassen en twee slaapkamers. Dan hebben we een huiskamer en een keuken. Voor de deur liggen maar liefst DRIE zwembaden en het grootste is een 20m. bad. Op drie minuten lopen ligt het strand en daar, zowel als bij de zwembaden is absoluut NIEMAND! Ik heb vanmorgen mijn looptraining op het strand gedaan, helemaal alleen. Daarna ben ik gaan zwemmen, helemaal alleen! Morgen ga ik in zee zwemmen….
Het nadeel is dat we overal ver vandaan zitten. We hebben er gisteren drieënhalf uur over gedaan van Heraklion naar ons appartement. Vandaag gingen we een eindje rijden langs de kust. We gingen om een uur of elf weg en we waren om haf vijf thuis! Knossos ligt op drie uur, want dat ligt niet zo ver van het vliegveld. Ik denk dat we vrijdag maar heel vroeg vertrekken en dan voor het vliegen maar even gaan kijken. Morgen willen we naar Chania, dat is ook zo’n drie uur……
Ik wilde zo graag naar het dadelpalmenbos, maar dat is helemaal onhaalbaar. Dat is zes uur rijden van hier.
Ondertussen is het dinsdagochtend en weggaan vandaag zit er niet in…. Leo is vannacht ziek geworden van het eten hier. Het eten is heerlijk, daar niet van, maar ik denk dat de hoeveelheid olijfolie niet helemaal goed gevallen is. Dat wordt een rustig dagje. We doen het trouwens toch rustig aan. Ik krijg veel tijd om na te denken en om te lezen. Ik heb wat boeken meegenomen en op Schiphol hebben we ook nog een aantal boeken gekocht. Van huis had ik een diskman meegenomen met een zweeds luisterboek. Ik had ook een snoertje meegenomen om hem op te laden, maar dat blijkt nu het verkeerde snoertje! Net nu het zo spannend is, moet ik wachten tot thuis om het verder te luisteren!
Toen ik om half acht wakker werd, scheen de zon al volop, alleen : er staat een harde wind. Die wind is niet koud, maar wel onrustig en lastig als je je handdoek neerlegt ergens. Gisteren werd hij bijna in het zwembad geblazen!
Straks ga ik proberen of ik de foto’s van de Acropolis ook op mijn iPad krijg geladen vanaf stick. De foto’s die ik gisteren heb genomen van de adembenemende mooie kust hier moeten wachten tot thuis, vrees ik….. Gelukkig hebben we gisteren een mooi tochtje gehad. Ik hoop dat Leo vandaag een beetje opknapt……
Nou ja: ik krijg in ieder geval genoeg tijd om uitgebreid te trainen vandaag, alleen de foto’s vamij in zee zwemmend kunnen waarschijnlijk niet gemaakt worden.
Fijne dag allemaal en we spreken elkaar later.

Op de valreep nog een paar quiltfotootjes en de eerste berichten uit Athene

Zoals beloofd komen hier een paar fotootjes van de bankbekleding en nog van een van de rupsje Nooitgenoeg quiltjes:

Jammer genoeg kun je door de flits niet zien hoe mooi en gezellig het licht ook verdeeld is….

Ik had deze foto ’s nog willen sturen vanuit Zweden, maar dat is niet gelukt. Ondertussen zijn we aangekomen. Prima reis tot aan de luchthaven van Athene. Daar aangekomen bleken de taxi’s een vierentwintig-uursstaking te houden! De POLITIE notabene controleerde of de chauffeurs zich er wel aan hielden. Alleen als je ziek was, kon je met een taxi mee. Ik probeerde het nog vor Leo, maar ik kon natuurlijk niets bewijzen, geen doktersvereklaring meegenomen. Na een ijselijke rit in de bus met een heleboel passakgiers en nog veel meer koffers (je kon niet meer lopen omdat de weg versperd werd door koffers en in de bocht vielen ze op je voeten) en daarna een voettocht van 20 minuten met drie koffers en een rugzak over de overvolle trottoirs van Athene in de spits, kwamen we om zes uur bij ons hotel aan. Vandaag naar de tempel van Zeus geweest, prachtig! Het weer is ook heerlijk,strakblauwe lucht, 20 graden. Kortom GENIETEN!