Tagarchief: sneeuwblunders

Ik durfde er niet over te schrijven….

Woensdagochtend had ik die ene kat voor het laatst gezien. Toen was het al flink aan het sneeuwen. Woensdagavond konden zelfs de Zweden niet meer door het weer, de bussen reden niet. Donderdag zijn wij de hele dag thuisgebleven, net als de schoolkinderen en iedereen die maar enigszins kon. Die ene kat (snöbåll heet hij =sneeuwbal) kwam niet thuis. Donderdagavond was hij er nog niet. Ik kwam donderdagavond terug van een vergadering en ik ontmoette twee grote dikke zwijnen op de weg en een eindje verder een paar herten. Vannacht heb ik de hele nacht geluisterd of ik die kat toevallig hoorde ( die andere was binnen) en vanmorgen was hij er nog steeds niet. Als je het bij ons ZIET! De sneeuw ligt 60 centimeter hoog, het is -8, overal liggen sneeuwduinen van het sneeuwruimen, maar ook natuurlijke van de wind en er valt nog steeds sneeuw, zij het lichte.
009
019
017
Maar, geloof het of niet, om een uur of tien kwam hij aankakken alsof hij even een ommetje gemaakt Hij at en at en at en vervolgens ging hij ons allemaal kopjes geven Ik had twee jongens op bezoek die me hielpen met het laatste hout en iedereen kreeg kopjes. Vervolgens rolde hij zich op en ging slapen. O, wat was ik blij.
021
Ik had me er al helemaal op voorbereid om Jezz te moeten vertellen dat een van haar katten deze keer het loodje had gelegd, was doodgevroren onder de sneeuw……. Ik durfde het ook niet te schrijven, want ze doet eindexamen voor haar zangopleiding in Kopenhagen en ik wil dat ze zich daar op concentreert. Ik moest weg om te trainen om elf uur en ik heb hem maar gewoon binnen gelaten. Leo was vanavond eerder thuis dan ik en heeft hem naar buiten gelaten. Ik zag dat hij in de plantenbak heeft gescheten en ik heb het hem meteen vergeven misschien mijn ficus Benjamina niet. Er staat keurig een bak in de bijkeuken, maar daar wilde hij niet op denk ik.. Ben benieuwd wanneer hij nu weer komt.
Hij heeft de smaak te pakken, want om een uur of elf vanavond kwam hij weer. Hij is zo blij, hij rolt over de grond van pure vreugde! Vannacht gaat hij toch echt in de bijkeuken en als hij dat niet wil, naar buiten. Ik ben heel laat op, want ik ben een Abraham aan het bakken. Dat is een pop van gevulde speculaas waar je met wit glazuur een baard en oogjes en zo op tekent. Ik had van haar ooit een een zakje met oud-Hollandse speculaasmix gekregen, maar dat was te weinig voor twee poppen. Op Internet vond ik hoe je zelf speculaaskruiden kunt maken. Ik had alle kruiden in huis, maar naar de cardemom moest ik zoeken. Terwijl ik aan het zoeken was, vond ik nota bene een potje met kant en klare speculaaskruiden! Ik wist niet dat ik dat nog had. Wie wat bewaart….. In de garage had ik nog een speculaasplank liggen en daar heb ik twee poppen mee gemaakt met amandelspijs ertussen. De eerste kwam er veel beter uit, dus toen heb ik van de tweede een soort ondergrond gemaakt die ik bovenop de amandelspijs plakte en het hele zaakje omgedraaid op een andere bakplaat. Daar weer amandelen en geklopt ei overheen en hoppekee. Ik weet niet of hij gaat lukken. Ik zal even de foto laten zien van de pop in de oven……
003
Morgenochtend ga ik met glazuur knoeien…. Ik zal een foto nemen als hij af is. Er komt een briefje bij over Abraham met een citaat uit Joh. 8: 57 waarin de Joden tegen Jezus zeggen: “Gij zijt nog geen vijftig jaren en Gij hebt Abraham gezien?” en zo is de traditie in Nederland gekomen dat je als je vijftig wordt, je Abraham hebt gezien en dat je dus ook weet waar hij de mosterd haalt. In Zweden kennen ze de hele traditie niet, dus zo’n briefje is geen overbodige luxe.
Zo, het is nu kwart voor twee en de pop lijkt goed gelukt. Ik laat hem afkoelen in de oven met de deur een stukje open. Welterusten allemaal!

BEESTENWEER!!

Het sneeuwt hier en het sneeuwt hier. Straks kan ik Leo niet gaan halen. Vanmorgen om zeven uur was er zo’n twaalf centimeter gevallen en toen heb ik aan Leo’s kant sneeuw geruimd. Mijn auto stond buiten de garage, want op mijn plaats stond een aanhangwagen met hout. Buiten staat er ook nog een, maar dan met bolletjesplastic erover. Ze kwamen ze gisteravond keurig om half acht brengen met twee auto’s. Als ze leeg zijn, kunnen we bellen en dan worden ze weer opgehaald. Toen wij vanmorgen de auto afgeleverd hadden in de garage voor een beurt, heb ik Leo naar de Uni gebracht en ben een vriendin op gaan halen. Zij had beloofd me een paar uurtjes te helpen. We hebben de aanhangwagen binnen helemaal weggewerkt en die buiten staat een stukje. Om twaalf uur had zij een afspraak bij de kapper. Toen was er weer 8 centimeter bij gesneeuwd en op de weg was nog niet geveegd. Het was bijna niet te doen, ik was echt wel een beetje bang. In Nederland zou ALLES plat gelegen hebben, maar hier gaan de mensen er gewoon door. Ik dacht eerst om in de stad te blijven. Als ik er dan straks niet meer door kan (in het donker!) konden we samen een hotel nemen, maar ik heb toch besloten om naar huis terug te gaan. Het was ook omdat ik vergeten was mijn mijn kaplaarzen voor mijn schoenen te verwisselen. Een andere overweging was dat ik mijn mobiel had laten liggen thuis en Leo moet straks naar het ziekenhuis bellen voor de zuster naar huis gaat. Zijn mobiel doet het niet, dus hij moet straks nog even met mijn mobiel bellen. Daar zit ik nu naar de enorme sneeuw te kijken en het gaat maar door.
Het enige wat ik voor jullie heb is een paar fotootjes, het is echt wel spectaculair:
sterke vrouwen!
hout
keukenuitzicht0
Dit waren de foto’s van vanmorgen. Zojuist heb ik vanuit huis nog even en paar fotootjes genomen:
Eerst vanuit de keuken\voorkant:
keukenuitzicht
keukenuitzicht1

En dan nog eentje vanuit de achterkant:
slaapkamer1

Heel mijn leven droom ik er al van om een keer ingesneeuwd te raken,alleen vandaag komt het niet zo goed uit met een auto bij de garage.Ik zou willen dat mijn vent thuis was en dat het dan drie dagen achter elkaar sneeuwt. Dan ga ik zelf brood bakken of pannekoeken en dan moeten we alsmaar binnen blijven, heerlijk knus. We hebben hout voor zeker twee maanden.Maar mijn vent is er niet, dus ik moet er straks door……

Lekker geregeld…..

Onze boer heeft deze winter geen hout voor ons. Dat werd bestellen bij een houthakker. We hebben er eentje gevonden en meteen maar vijf cub besteld. Nu is vijf cub hout niet zomaar weggewerkt en Leo kan niet meer helpen. Ik had dus voor morgenochtend twee jongens van onze kerk gevraagd om me te helpen. Dat was prima. Ik kook dan een heerlijke lunch als tegenprestatie, dat is de deal. Vanavond was ik vrij laat thuis, want ik moest om vier uur nog bij mijn werk langs, waarover later misschien meer, en daarna heb ik nog van alles lekkers in huis gehaald voor de harde werkers morgen. Toen ik thuiskwam, was Leo al thuis en hij had een telefoontje van de houthakker gekregen Hij komt het hout morgen brengen, maar pas om zeven uur ’s avonds! Hij zet het netjes neer in twee containers en of wij dan een zeil hebben, want het gaat woensdag sneeuwen. Woensdagochtend vroeg moeten wij de ene auto wegbrengen voor een beurt en donderdag de andere. Hij moet die containers dan wel zo neerzetten dat die auto’s alletwee uit de garage kunnen. Terwijl ik dit typ, zit ik ineens iets briljants te denken. Ik haal gewoon mijn auto uit de garage dinsdagavond en laat het hout in de garage zetten! Dan heb ik alleen een STEENkoude auto woensdagochtend, maar dat heb ik er wel voor over. Aan hout onder een laag van 5 centimeter sneeuw heb je ook niks tenslotte. Het was vanmorgen -16 graden en het is ‘opgewarmd’ tot -10 in de middag, maar vanavond was het nog kouder dan vanmorgen en de nacht moet er nog aankomen. Ik denk dat we morgenochtend onder de -20 uitkomen. Woensdag wordt het nog maar -3, maar dan gaat het dus weer sneeuwen.
Die jongens moeten helaas woensdag en donderdag naar Stockholm, dus die kunnen niet helpen. Nou, we zullen wel zien hoe het loopt; het is niet anders. Ze komen gewoon morgen en dan laat ik ze de serre opnieuw vastplakken en de dahlia’s die in bolletjesplastic zitten, binnen of in de garage zetten (waar het ook vriest). Ik vrees dat ik mijn dahlia’s moet opgeven. Misschien koop ik wel een kerstboompje, kunnen ze dat op zijn plaats zetten. Het komt vast allemaal in orde, ik weet alleen niet wanneer. Gelukkig heb ik nog even de tijd, maar ik wil het met Kerstmis wel heel leuk in orde hebben, want twee van mijn kinderen komen met hun gezin, de een voor Kerstmis tot 26 december en de andere vanaf 27 december tot de 31e.
En willen jullie nu weten wat ik morgen ga koken? Ik heb gekozen voor een echte wintermaaltijd. Ik maak gegrild lamsvlees met aardappels uit de oven (in hetzelfde vocht gebraden als het lamsvlees). Daarbij maak ik spruitjes met kastanjes en stoofpeertjes. Als toetje heb ik risgrynsgrött met zelfgemaakte zwarte bessen sap/siroop. Risgrynsgrött (rijstebrij) is HET kersteten bij uitstek in Zweden. De traditie leert dat je een bordje rijstebrij buiten zet voor de Tomtenisse (tomt betekent een stuk land en een Nisse is een kabouter) voor en dan zegent hij voor een heel jaar je land. Als je dat niet doet, heb je misoogst en ongedierte in het jaar dat volgt.
tomtenisse
Jullie horen wel wanneer de klap valt. Ik kan in ieder geval flink trainen om het hout binnen te krijgen. Ik word zo sterk als een paard man!

KWIJT!!!!!

Vergeleken bij de ellende in Haïti, haar zorgen en waar zij en zij en zij en zij en zij doorheen gaan, zijn mijn zorgen niets natuurlijk, maar ineens wil ik dat de sneeuw acuut weg is. Zeer waarschijnlijk heb ik mijn autosleutels in de sneeuw laten vallen gisteren en nu kan ik niet met de auto weg tot we ze terug hebben. Ik had ze niet meegenomen naar Nederland, juist omdat we nog maar 1 set hadden. Toen ik mijn ribben gekneusd had, heb ik die andere verloren bij het uit de auto stappen. Ik heb in Nederland een reservesleuteltje gekocht, maar dat is nog niet geactiveerd. Je moet (waarschijnlijk) met je auto naar de garage om het te laten activeren. Ziehier mijn dilemma. Ik zal ze straks eens even bellen als het me lukt in het Zweeds. Misschien kan ik beter even de nederlandse garage bellen. Die weten het natuurlijk ook.
Af en toe kan ik mezelf niet UITSTAAN!!! Ik weet nog dat ik ze pakte, ik weet nog dat ik mijn jas, sjaal, muts, schoenen en wanten aandeed en toen ben ik naar buiten gelopen. Daar heb ik nog wat sneeuw geschoven op de oprit, want ik was bang dat ik er niet door kon met de auto. Toen ik naar binnen ging om mijn tas te pakken, zaten mijn sleutels niet in mijn zak en niet in mijn tas. Vervolgens heb ik het hele huis afgezocht, maar daar zijn ze niet. Wat er waarschijnlijk gebeurd is, is het volgende: Omdat ik handschoenen aanhad, voelde ik mijn autosleuteltje niet in mijn handen zitten en heb ik het laten vallen toen ik iets anders (het sneeuwschuivertje?) pakte. Ik heb nog geprobeerd mijn nieuwe sleutel te gebruiken, maar hij wil niet starten. Daarna heb ik een uur sneeuw van hot naar her geschoven om te kijken of ik hem kon vinden onder de sneeuw.
Ooit (ik denk in 1952) ik zat nog op de kleuterschool, kreeg ik van een kennis van mijn ouders een dubbeltje! Ik loop trots met dat dubbeltje naar buiten en ik laat het in de sneeuw vallen! Wat ik ook deed – ik wist precies waar het was gevallen – ik kreeg het niet meer te pakken. Na enkele dagen begon de sneeuw te smelten en inderdaad, het dubbeltje lag er nog! Daar hou ik me nu maar aan vast. De komende 14 dagen wordt nog stevige vorst en sneeuw verwacht. En deze hoop sneeuw is niet in 1 dag verdwenen:

Misschien moet ik wel tot april wachten. Ik heb al gedacht om met een sterke magneet te gaan zoeken, maar ik weet zo snel niet waar ik die vandaan moet halen. Leo is in alle staten natuurlijk! Die ziet al leeuwen en beren als er niets aan de hand is, laat staan nu. Is er onder jullie nog iemand met een helder idee?