Tagarchief: recept

Een eetbarewildeplantenfacebookpagina!! (3x woordwaarde)

Mijn dochter maakte me attent op een facebookpagina over eetbare wilde planten. En dat is me toch leuk! Ik heb zelfs nog veel meer eetbare planten in mijn tuin staan dan ik dacht! Ik weet dat Oostindische Kers te eten is en ik heb ook brandnetels, grote hopen brandnetels! kamille en komkommerkruid staan, dat bloeit zo mooi en er komen massa’s bijen en hommels op af.

kamille en links daarnaast komkommerkruid (en klaprozen)

kamille en links daarnaast komkommerkruid (en klaprozen)


komkommerkruid in detail (mooi hè?)

komkommerkruid in detail (mooi hè?)


Mijn tuin deint en gonst gewoon van de bijen. Verder had ik onlangs gehoord dat je zevenblad kunt eten, maar nu blijk ik ook melde te bezitten, dat kan je als spinazie eten. Want ja jongens: nadat heel Nederland me is voorgegaan en de helft er al misschien weer mee is opgehouden, ben ik ook aan de groene smoothies. Ik had nog nooit een blender gehad en nu heb ik er eentje gekocht. Ik leef me geheel op zijn Jannekes uit met 60% fruit, 15-20% groente en dan aanvullen met water of vruchtensap. Dit is natuurlijk het land van de bessen, frambozen en aardbeien, dus je kan hier in het koelvak heerlijk vers sap kopen zonder verdere toevoegingen . Mijn basis is dus altijd sinaasappel-aardbeiensap of frambozensap of iets anders…. Daar vul ik de bodem mee tot de messen net onder staan. Binnenkort ga ik het sap vaarwel zeggen, want er zijn nu verse aardbeien en frambozen en binnenkort rode en witte aalbessen en zwarte bessen en nog iets later bosbessen. Dat heb ik allemaal binnen handbereik.
Verder gaat er altijd een avocado of een banaan in (om het ‘smooth’ te maken) en altijd een appel (voor de vertering). Daarna varieer ik :soms een halve ananas of een mango, soms verse aardbeien, druiven, frambozen, bosbessen of ook wel een mandarijn of een limoen.
Daarna proef ik even, heerlijk zoet, maar niet spannend.
Als ik geproefd heb, komen de groenten: een stengel bleekselderij (met blad en al) en/of wat sla, wat spinazie, een paar blaadjes basilicum of citroenmelisse, mint of peterselie, een stuk chinese kool. Ik heb er ook weleens een stuk van die puntpaprika, die zoete ingedaan. Het idee was dat je op die hoeveelheid fruit de groente haast niet proeft en toch de vitaminen binnenkrijgt, maar het is juist lekkerder, pittiger als er van dat soort spul in gaat. Eergisteren had ik nieuwe verse zomerbietjes geoogst en daar heb ik er ook eentje van doorgedaan, rauw en met stelen en al. Het was Heeerlijk! en erg rood Ik doe nooit yoghurt of melk of iets dergelijks door de smoothie (past niet bij mijn dieet), maar toch is hij altijd heerlijk romig en lobbig. Leef je uit zou ik zeggen… Als je geen avocado of banaan wilt gebruiken, kun je ook een handje walnoten mee mixen of sesamzaad om het wat romiger te krijgen. Dat moet je dan wel vrij in het begin doen, want als de blender voller wordt, krijgt hij die harde dingen niet meer fijn gemalen. Er zijn ook mensen die er graanvlokken doordoen, maar dat heb ik nog nooit gedaan eerlijk gezegd. Ik heb me ook nog niet aan het zevenblad of aan de melde gewaagd, misschien over een poosje. Ik zou zeggen: ga eens experimenteren, je kan na iedere toevoeging proeven en kijken hoe het dan smaakt. Van die sterke dingen doe je er gewoon eerst een blaadje of stukje in. Als je je smaak te pakken hebt, vul je nog een met een beetje water of sinaasappelsap…
Die linkse is een courgettebloem. Uiteindelijk is de limoen er niet door gegaan en maar de helft van de druiven.

Die linkse is een courgettebloem. Uiteindelijk is de limoen er niet door gegaan en maar de helft van de druiven.


Over het gebruik van courgettebloemen had ik hier ook al eens geschreven. Nu is trouwens de tijd om minestronesoep te maken!
Als ik me in kan houden, doe ik er de hele cohtendover, maar meestal heb ik hem binnen 20 minuten op....

Als ik me in kan houden, doe ik er de hele cohtend over, maar meestal heb ik hem binnen 20 minuten op….


Mijn smoothie smaakt iedere dag weer anders, het is altijd een verrassing. Ik hou wel van verrassingen en jullie?

O jongens, ik ben weer eens superstom geweest!!!

Omdat mijn dochter haar tweede auto heeft verkocht, had ik deze keer een iets grotere auto gehuurd, een Kia. Het ging precies, twee geleende boosterzitjes en het stoeltje voor de kleine uit de auto gehaald. Wat hebben we genoten, naar het zwembad in Ridderkerk en tweeëneen half uur in het water geweest, van de hoge glijbaan die halverwege donker is en heeeeeel hard gaat. De jongens van vier en vijf zelf en het meisje van anderhalf bij een van ons op schoot, HEERLIJK! Ik had nog bijna niet mee kunnen zwemmen, want ik had in plaats van mijn zwarte zwempak per ongeluk mijn nieuwe zwarte hemdje meegenomen. Gelukkig hadden ze bij het zwembad nog een badpak wat ik kon lenen, ietsje te klein, maar daar heb ik gewoon dat hemdje overheen gedaan. Op het laatste moment bleef ik nog een nachtje extra logeren omdat mijn oudste dochter de hele woensdagochtend weg was en ik dinsdagavond…. Om een uur of tien ben ik gegaan op mijn dooie akkertje. Ik kon dan nog wat boodschappen doen en een tas neerzetten bij mijn oudste dochter. Zij komt volgende maand hierheen met de auto en de Rijsttafelspullen en Belze majoneis kunnen nog wel even wachten. Ik had nog kinderboeken gekocht, dus die heb ik eerst bij mijn zoon in Rotterdam-Zuid afgedropt. Wij vlogen om kwart voor drie en ik wil dan altijd om kwart voor twee bij de bagagecheck zijn, dan kan ik nog bij de delicatessen die bevroren en gekoelde dingen kopen waar ik gisteren over schreef. Ik ging om precies kwart voor twee door de bagagecheck, heerlijk op tijd en niet te vroeg. Prima reis gehad, goed aangekomen, heerlijk gewerkt gisteren en vandaag stond zaaien, vlees braden en eindelijk dat 5 minuten brooddeeg. maken op het programma (Kijk hier voor een ander recept). Word ik vanmorgen door mijn dochter gebeld: “Waar heb je de autozitjes gelaten?” Oeps! Ik heb er helemaal niet meer op gelet en ik heb ze met de auto ingeleverd. Gebeld en gebeld en GEBELD!!!! Geen gehoor bij de Schiphol Avis desk, dan maar de Klantenservice. Die kregen ook geen kontakt. Eindelijk om half twaalf krijg ik de desk aan de telefoon. Ze zijn erachteraan gegaan, maar ze hebben ze nog niet gevonden. Het is een rood kinderzitje en zij huren die ook uit in dezelfde kleur. Het zijn twee zitverhogers, een van Sponge Bob en een van Cars, maar ze hebben ze niet gevonden. In het ergste geval zijn ze allemaal opnieuw verhuurd en moeten we wachten tot de auto’s terugkomen. Morgen word ik erover teruggebeld. Vooral die zitverhogers: ik heb ze geleend van de andere oma en ze had stad en land afgelopen voor juist die zitjes!
Ik voel me ellendig, maar ik kan er niks aan veranderen. Nu leent de andere oma nooit meer wat uit aan haar schoondochter en dat is mijn schuld……..

Wat heb ik met de baby van Wouter Klootwijk te maken?

Al heel lang wil ik een logje over mijn zoekmachinetermen schrijven. Zoals je zou verwachten moeten mensen op je blog komen omdat daar iets staat waar ze naar zoeken. Gelukkig is dat ook meestal wel zo. De meeste mensen die op mijn blog komen, zoeken dan ook iets in de trant van: baasbraal, baasbral, baas braal, Leo en Janneke, Zweden blog en dergelijke. Een voorbeeld van fout zoeken is als mensen intypen baas in eigen broek, of uitgaan met je baas en dergelijke. Helaas komen ze dan ook bij deze Baas uit. De tweede categorie van mensen zoeken recepten. Mijn Italiaanse minestronesoep staat op nummer een, gevolgde door huzarensalade en een charlotte maken. Ook mijn simpele tips over b.v. het bakken van vis of hoe je kip klaarmaakt, worden verrassend vaak gelezen. Mensen die willen weten of je balkenbrij kan invriezen en of je het in Amsterdam, Alkmaar, Ede kan kopen, komen ook bij mij terecht.
Dan is er een categorie quilters en aanverwanten die via de zoekmachines bij mij terecht komen en enkele medische onderwrpen (nieren en aanverwanten) liggen ook goed in de markt, nog ietsje meer dan Sensorische Integratie en/of hoogbegaafde en thuisonderwezen kinderen..
Dan heb ik een keer over de kleedkamers van ons zwembad gesproken en dat iedereen daar gewoon bloot is. Dat logje heb ik als titel ‘naakte vrouwen’ meegegeven. Nu heb ik dus ook regelmatig mensen ie zoeken op: blote zweedse meisjes i de sneeuw, naakte zweedse vrouwen, in de Sauna en de sneeuw, in Zweden,noem maar op…. Toen ik dat logje schreef had ik helemaal niet aan zulke dingen gedacht natuurlijk… Mijn trouwens ongoing gevecht met T-Mobile en Lindorff, zijn ook nog steeds populaire zoektermen; het is duidelijk dat ze nog steeds zeer actief zijn in het innen van al dan niet bestaande schulden.
Soms vindt iemand mij als hij/zij بحث عن الملكة النحل intypt. En iedere dag heb ik ook een heel aantal ‘onbekende zoektermen’ die niet nader gespecificeerd worden. Wat zou dat dan zijn,vraag je je af als بحث عن الملكة النحل geen onbekende zoekterm is.
De laatste categorie is de raadselachtigste…… Ik kan me niet voorstellen dat de mensen bij mijn blog uitkomen als ze vragen intypen als: Heeft Wouter Klootwijk een baby? Wouter Klootwijk heeft een baby De baby van Wouter Klootwijk Ik wist niet eens wie het was! Ik heb op hem gegoogled en toen zag ik dat hij blijkbaar een kok is….. De laatste zoeker bracht uitkomst met de zoekterm: Wouter Klootwijk, baby in de pan. Ik heb ooit een foto gemaakt van een baby die in mijn 20-literpan kroop
En warempel, daar heb ik later een verwijzing gedaan naar een filmpje over iemand die een baby in bad doet in zo’n grote wok En laat dat nou Wouter Klootwijk wezen!! Ik moet toch eens wat vaker mijn eigen logjes doorlezen, kan ik heel wat van opsteken…..

Wat een teleurstelling! Maar wel een lekker recept….

De hele dag al zijn we bezig om het huis in orde te maken voor de komst van onze oudste dochter met haar gezin. Daarvoor moest ik onder andere een logeerbed uit het gastenhuisje halen. Omdat de sneeuw in de tuin te hoog ligt, kan ik het daardoor niet vervoeren, maar moest ik over de weg.
Gelukkig kwam de buurvrouw te hulp.
013
016
018
Ze zijn zaterdagochtend vertrokken naar Flensburg, waar onze oudste zoon woont. Vanochtend zijn ze naar ons toe vertrokken. Het blijkt dat er in Denemarken een sneeuwstorm was/is. Ze konden maar 60 km. per uur en ze moesten met het veer, want ze durfden de brug tussen Denemarken en Zweden niet over….. 185 km. hiervandaan zitten ze nu in een hotelletje (80 km. onder Jönköping voor degenen die weten waarover ik praat) en ze komen morgen pas. Ik was net buiten toen ze skypten. Ik was de oprit sneeuwvrij aan het maken voor ze in de stromende vallende sneeuw. De boer, onze boer is ook zo’n schatje. Hij veegt de weg en dan komt er voor onze oprit een heuveltje (het Bengtgebergte noemt Leo het) te liggen. We hebben het al aan de hand gehad dat we ’s avonds thuis kwamen en dat we er niet in konden vanwege het heuveltje, moesten we eerst ruimen…..
Nou ja, morgen kunnen ze meteen aan de slag. Ik heb langlaufskietjes gekocht en de slee staat ook al klaar. Ze gaan 2e Kerstdag al weg, dus zolang hebben ze niet.
Mijn jongste dochter komt niet, maar ik ben wel voor haar bezig geweest. Een hele tijd geleden is ze hier geweest en toen hebben we zweedse appeltaart gemaakt KLIKKLIK.
Nu blijkt dat alle foto’s uit dat bericht weg zijn! Dat heb ik zelf gedaan hoor! Ik kan maar een maximum aantal foto’s op mijn blog zetten en dan is mijn account vol. Als dat gebeurt, verwijder ik de oudste foto’s en dan heb ik weer even ruimte. Alleen: het recept van die Zweedse appeltaart was uit het kookboek wat ik heb gekregen toen ik naar Zweden ging. Mijn dochter wil die appeltaart morgen maken, maar het recept staat er niet meer in. De vorige keer heb ik een foto genomen van het recept en die op mijn blog gezet. Maar nu, nu bezit ik zo’n prachtige scanner, dus ik mijn kookboek onder de scanner en hoppa! Mooi niet dus. Wat ik ook deed, hij zei steeds maar dat hij geen verbinding met de computer had, ik heb BIJNA gevloekt…. Nu heb ik er toch maar weer een foto van genomen, dus bij deze. Het recept van de Zweedse appeltaart met echte vanillesaus, ook heerlijk met Kerstmis….
Nou, dat gaat ook niet. Ik heb wel 10 foto’s genomen en geen van de tien komt door mijn ballotage. Ze zijn of te onduidelijk, of gewoon lelijk, of ik krijg alles er niet op. Ik heb het dus toch maar opgeschreven, zucht, zucht. Gelukkig kan dat nu, want mijn oudste dochter en de hele rataplan zitten in een hotel. Hier sneeuwt het nog steeds. De sneeuw is aan de achterkant aan de ramen geplakt en daar kan ik dan wel weer een foto van laten zien:
005
Het schijnt in Noord-Zweden nu recordkoud te zijn: -40 graden… In het zuiden van Zweden wordt ijzel verwacht. Ik denk dat wij precies goed zitten…
RECEPT: Zweedse appeltaart met vanilleroom
Voor de appeltaart (6-8 personen)heb je nodig
– 115 g. + 1 eetlepel boter
– 7 handappels
– 2el fijne kristalsuiker
– 2 tl. kaneel
– 200 gr. suiker
– 2 eidooers en 3 eiwitten
– 100 gr. gemalen amandelen
– geraspte schil en sap van 1/2 citroen

1. Verwarm deover voor op 180 gr. Vet een flanvorm (20 cm.) in met 1 eetlepel van . Schil de apppels, verwijder deklokhuizen en snijd ze in plakken. Leg deplakken in een komen meng ze met defijne kristalsuiker en de kaneel. Doe het mengsel in de vorm.
2. Klop de resterende boter en suiker in een kom licht en romig. klop de eidooiers erdoor en meng dan de amandelen, citroenschil en het citroensap erdoor.
3. Klop de eiwitten tot stijve pieken en schep ze door het mengsel. Giet het mengsel over de appels in de vorm. Zet hem 40 minuten in de oven tot het goudbruin is en de appels zacht zijn.
Maak devanilleroom terwijl de appeltaart in de oven staat. Hiervoor heb je nodig:
– 2,5 dl melk
– 2,5 dl. slagroom
– 1 el suiker
– 1 vanillestokje, gespleten
– 4 eidooiers, geklopt
Doe de melk, slagroom, suiker en het vanillestokje in een pan en warm dit langzaam op. Doe wat van de warme melk bij de eieren en giet dan langzaam het eimengsel in de pan.Warm het mengsel al roerend op tot het indikt. Niet laten koken, anders schift het. Verwijder het vanillestokje en dien de room warm of koud op met de appeltaart. Het kan ook met ijs. Dat is erg lekker als de appeltaart nog warm is.

Ondertussen is het kwart over een en het sneeuwt nog steeds.

Ik durfde er niet over te schrijven….

Woensdagochtend had ik die ene kat voor het laatst gezien. Toen was het al flink aan het sneeuwen. Woensdagavond konden zelfs de Zweden niet meer door het weer, de bussen reden niet. Donderdag zijn wij de hele dag thuisgebleven, net als de schoolkinderen en iedereen die maar enigszins kon. Die ene kat (snöbåll heet hij =sneeuwbal) kwam niet thuis. Donderdagavond was hij er nog niet. Ik kwam donderdagavond terug van een vergadering en ik ontmoette twee grote dikke zwijnen op de weg en een eindje verder een paar herten. Vannacht heb ik de hele nacht geluisterd of ik die kat toevallig hoorde ( die andere was binnen) en vanmorgen was hij er nog steeds niet. Als je het bij ons ZIET! De sneeuw ligt 60 centimeter hoog, het is -8, overal liggen sneeuwduinen van het sneeuwruimen, maar ook natuurlijke van de wind en er valt nog steeds sneeuw, zij het lichte.
009
019
017
Maar, geloof het of niet, om een uur of tien kwam hij aankakken alsof hij even een ommetje gemaakt Hij at en at en at en vervolgens ging hij ons allemaal kopjes geven Ik had twee jongens op bezoek die me hielpen met het laatste hout en iedereen kreeg kopjes. Vervolgens rolde hij zich op en ging slapen. O, wat was ik blij.
021
Ik had me er al helemaal op voorbereid om Jezz te moeten vertellen dat een van haar katten deze keer het loodje had gelegd, was doodgevroren onder de sneeuw……. Ik durfde het ook niet te schrijven, want ze doet eindexamen voor haar zangopleiding in Kopenhagen en ik wil dat ze zich daar op concentreert. Ik moest weg om te trainen om elf uur en ik heb hem maar gewoon binnen gelaten. Leo was vanavond eerder thuis dan ik en heeft hem naar buiten gelaten. Ik zag dat hij in de plantenbak heeft gescheten en ik heb het hem meteen vergeven misschien mijn ficus Benjamina niet. Er staat keurig een bak in de bijkeuken, maar daar wilde hij niet op denk ik.. Ben benieuwd wanneer hij nu weer komt.
Hij heeft de smaak te pakken, want om een uur of elf vanavond kwam hij weer. Hij is zo blij, hij rolt over de grond van pure vreugde! Vannacht gaat hij toch echt in de bijkeuken en als hij dat niet wil, naar buiten. Ik ben heel laat op, want ik ben een Abraham aan het bakken. Dat is een pop van gevulde speculaas waar je met wit glazuur een baard en oogjes en zo op tekent. Ik had van haar ooit een een zakje met oud-Hollandse speculaasmix gekregen, maar dat was te weinig voor twee poppen. Op Internet vond ik hoe je zelf speculaaskruiden kunt maken. Ik had alle kruiden in huis, maar naar de cardemom moest ik zoeken. Terwijl ik aan het zoeken was, vond ik nota bene een potje met kant en klare speculaaskruiden! Ik wist niet dat ik dat nog had. Wie wat bewaart….. In de garage had ik nog een speculaasplank liggen en daar heb ik twee poppen mee gemaakt met amandelspijs ertussen. De eerste kwam er veel beter uit, dus toen heb ik van de tweede een soort ondergrond gemaakt die ik bovenop de amandelspijs plakte en het hele zaakje omgedraaid op een andere bakplaat. Daar weer amandelen en geklopt ei overheen en hoppekee. Ik weet niet of hij gaat lukken. Ik zal even de foto laten zien van de pop in de oven……
003
Morgenochtend ga ik met glazuur knoeien…. Ik zal een foto nemen als hij af is. Er komt een briefje bij over Abraham met een citaat uit Joh. 8: 57 waarin de Joden tegen Jezus zeggen: “Gij zijt nog geen vijftig jaren en Gij hebt Abraham gezien?” en zo is de traditie in Nederland gekomen dat je als je vijftig wordt, je Abraham hebt gezien en dat je dus ook weet waar hij de mosterd haalt. In Zweden kennen ze de hele traditie niet, dus zo’n briefje is geen overbodige luxe.
Zo, het is nu kwart voor twee en de pop lijkt goed gelukt. Ik laat hem afkoelen in de oven met de deur een stukje open. Welterusten allemaal!

Recept voor Valentijnsdag : Gejat!

Ik heb niet zo veel met Valentijnsdag. Ik heb al een keer mijn dubbele gevoelens over Kerstmis neergeschreven en hetzelfde geldt voor Valentijnsdag. Eigenlijk moet je je iedere dag rekenschap geven van de banden die je hebt met je geliefden en wat je kan doen om die te verbeteren. Ook moet je iedere dag laten merken hoezeer je je geliefden en je vrienden waardeert.
Maar net als met Kerstmis is het toch ook goed om er een dag bij stil te staan en een beetje moeite te doen om te zeggen dat je van je geliefde houdt.
Ik hou er dan van (net als met moederdagcadeautjes) als het weinig of geen geld en een beetje moeite kost. Je moet kunnen zien dat degene die het geeft er energie in heeft gestopt om jou te laten zien dat ze je waarderen.
Ik heb ooit een keer een briefje gelezen wat diepe indruk op me maakte: “Ik verlang zo naar je, ik hou zo veel van je dat je altijd in mijn dromen bent. Oceanen wil ik overzwemmen om slechts een blik op je mooie gezicht te kunnen werpen, Bergen wil ik beklimmen tot op de hoogste top als ik weet dat jij op me wacht daar. Niets is me te veel om je te overtuigen van mijn brandende liefde. Ik hou van je voor nu en voor altijd!
Veel liefs en kussen ,
Jouw Alexander
P.S Ik kom morgen even als het niet regent…”

Op Facebook kwam ik een verwijzing tegen die precies is wat ik vandaag met jullie aan Valentijnsgevoelens wil delen.

Hier kan je het in het engels lezen, maar ik heb het even vertaald. Helaas kan ik de foto’s niet laten zien, alleen op Facebook, maar als je even op haar blog kijkt kan je ze in hun volle glorie zien.

Anna the Red schrijft op haar blog

Een hartvormig ei maken

In mijn vorige logje, beschreef ik hoe je een vierkant ei en een pyramidevormig ei kan maken van hardgekookte eieren. Het was leuk om de eieren in verschillende vormen te maken. Jullie zullen wel denken: Wat een hoop werk om zo’n ei in vormen te maken en ik ben het helemaal met jullie eens. Ik ben nu eenmaal een beetje gek . Dus nu ga ik jullie de Japanse manier om een ei te vormen laten zien .
Je hebt nodig:
– ei
– een opengeknipt leeg melk- of sapkarton (uiteraard gewassen en gedroogd)
– satéstokje of shaslikstokje
– twee elastiekjes

Je kookt het ei hard (meerdere is ook goed) en terwijl het nog warm is, wordt het gepeld en op het karton gelegd, dan duw je het satéstokje bovenop het ei en maakt de uiteinden aan het melkkarton vast meet de elastiekjes. Het is nu de bedoeling dat het satéstokje een holletje midden op het ei maakt. Zorg er wel voor dat het ei nog warm is, anders zal het barsten onder de druk van het stokje.
Laat het een minuut of tien zo zitten; zet het ei desnoods in de koelkast als het erg warm is.
Dan haal je het stokje weg en snijdt het ei doormidden. Viola: het ei is hartvormig en de dooier ook.
Je kunt ze zo op een schaal leggen, maar je kunt ook de bodem bijsnijden zodat het hart kan staan…

Dit had ik moeten weten toen ik het koud buffet maakte voor Jessica’s bruiloft! Het was toch leuk geweest om b.v. de huzarensalade daarmee te garneren. Ik ga het zeker onthouden. Het is ook een erge leuke activiteit met kinderen lijkt me. Misschien ga ik ze wel met mijn kleinkinderen maken als ik in maart in Nederland ben…..
Als je geliefden nu maar niet de conclusie trekken dat je ze een ei vindt als je ze dit voorschotelt……. een ei met een hart, dat dan weer wel

Foto’s van een ontplofte bom in de keuken en nog een nieuw recept

Toen ik in Nederland bij mijn kinderen was, heb ik ook nog een gesprek met mijn dochter gehad over de verschillende blogs. Haar woorden: “En dan kijk je naar die foto’s en dan is alles zo mooi en zo perfect en dan voel ik me zo stom dat ik dat dan niet voor elkaar krijg, dat ik van die kinderen heb met peutertantrums(schrijf je dat zo?) en dat ik soms geen tijd heb voor de was en zo.” En dan wil ze ook nog thuisonderwijs gaan doen…. Maar toen had ze op zo’n blog gekeken van een eerlijke moeder die thuisonderwijs gaf. Zij begon met te vertellen dat ze zo’n leuk scheikundeproefje hadden gedaan en dat ze zo’n leuk en leerzaam uitstapje hadden gehad en toen liet ze daarna een aantal foto’s zien van de was en de afwas waar ze geen tijd voor had gehad en de rommel die overbleef na het scheikundeproefje.
Dus nu heb ik besloten om even aan jullie te laten zien wat er in 20 minuten tijd gebeurt als ik heel creatief schaaldierenlasagna ontwerp..

links van de schaal lasagna

rechts van de schaal lasagna


het andere aanrecht.....

Het was een grote bak kwark die ik kreeg en dus heb ik vandaag een hartige taart gemaakt waarvan het deeg uit zelfrijzend bakmeel en kwark bestaat met een beetje melk en een beetje olie. Het idee is niet van mij, maar van mijn goede collega Karin Brinkmann waar ik een keer een broccolicamemberttaart heb gegeten.

Ik vond alles op Internet, eerst na ingetikt te hebben: ‘hartige taartbodem met kwark‘ en daarna ‘Broccoli-camemberttaart‘. Het is een recept van Albert Heyn en Karin en ik hebben het iets veranderd. Ten eerste is die taartbodem dus iets anders en ten tweede deed Karin er walnoten door i.p.v. cashewnoten wat ik erg lekker vond. Ik had nu geen walnoten in huis en ook geen cashewnoten, dus heb ik er hazelnoten doorgedaan (door de ene helft want Leo mag ze niet hebben), hetgeen ook lekker was. Het voordeel is dat je het ruim van te voren kunt klaarmaken en dan even in de oven opwarmen of het gewoon koud eten. Ik heb er een beetje appelmoes bij gegeten, maar je kan er natuurlijk ook sla bij maken, hoeft niet.