Tagarchief: overwegingen

De dag dat ik acht jaar werd……..

Sinds een aantal maanden, heb ik op Facebook een site gevonden die heet “Je bent een echte Rotterdammer als je……” Via hun ben ik ook op de Facebooksite gekomen van de lagere school waar ik in de eerste en tweede heb gezeten (de Mare).
Voor een kind is een verjaardag altijd een belangrijke dag. Ik keek er al maanden naar uit. Bij ons thuis was het de gewoonte dat je verjaarscadeaus ’s nachts in je kamer gezet werden en als je dan wakker werd, vond je ze, maar mocht ze nog niet uitpakken. Toen ik naar school ging, mocht ik natuurlijk trakteren en dan mocht je de klassen rond om ook de leerkrachten van andere klassen te trakteren. Je mocht dan twee meisjes uitzoeken om mee rond te gaan. Bij iedere leerkracht kreeg je een kaart of een plaatje en dat koesterde je dan een hele tijd.
Toen ik zeven jaar zou worden (in de eerste klas), had ik dat een paar meisjes verteld van te voren. Nu was ik niet een kind dat bij de populaire meisjes van de klas kon horen. Ik was te afwijkend. Ik had veel fantasie, was een ‘zwerver’ en had een vreemde moeder die mij beslist nooit geleerd had hoe je je ‘hoort’ te gedragen. Mijn hele leven al heb ik ondervonden dat er altijd mensen zijn die dat heel bedreigend vinden. Ik ben te onverwacht, er wordt verondersteld dat ik arrogant ben. Op de kleuterschool had ik er al iets van ervaren, maar nu ervoer ik dat in volle hevigheid. Maar zo tegen mijn verjaardag trokken al die meiden erg bij en werden echt heel aardig. Omdat ze daarvoor heel vervelend tegen me waren geweest, was ik natuurlijk erg gevleid en koos de twee grootste pestkoppen (lees:de twee populairste meisjes) uit om de klassen mee rond te gaan… Na mijn verjaardag draaiden ze als een blad aan de boom om en begonnen weer te pesten. Toen ik er een opmerking over maakte, vertelden ze openlijk dat ze alleen maar aardig waren geweest om gekozen te worden de klassen mee rond te gaan. Ik was hevig geschokt. Ik had er nooit aan gedacht dat iemand bewust zou kunnen slijmen om iets gedaan te krijgen. Ik besloot dat ik ze niet kon vertrouwen en dat ik me verre van ze zou houden. Dat maakte dat ik nog ongrijpbaarder werd en dat ik dus meer gepest werd.
Mijn moeder heeft nog een keer een brief geschreven aan juffrouw Middelkamp erover. Juffrouw Middelkamp was de liefste juf van de wereld. Ze werd zelfs niet boos als iemand iets deed wat niet door de beugel kon, tenminste: ze kéék niet boos, maar trok haar wenkbrauwen heel hoog op en zei op verbaasde, gekwetste toon wat ze te zeggen had. Juffrouw Middelkamp schreef terug dat ze niets had gemerkt van pesten, maar dat ik een meisje was met vele talenten, dat ik gedichten zo maar uit mijn hoofd kon opzeggen na een keer lezen en allerlei leuke spelletjes wist te verzinnen op het schoolplein en dat ze vermoedde dat een en ander de jaloezie van de meisjes had opgewekt. Ze zou er verder op toezien.
Als je een kind bent, weet je niet dat je goed in iets bepaalds bent, want dat hoort bij je. Ik heb altijd al een uitstekend geheugen gehad. Ik weet nog dingen van dat ik anderhalf jaar oud was dat staat HIER(KLIKKLIK) beschreven en ik meen me zelfs te herinneren dat ik buiten in de kinderwagen lag en dat ik dan wakker werd en de zon door de bomen zag schijnen. Toen ik zeven was, had ik blijkbaar wel al ontdekt dat de meeste mensen snel vergeten en ik besloot mijn tijd af te wachten. Tegen de tijd dat ik acht jaar werd, besloot ik volledig mijn mond erover te houden in de verwachting dat die meisjes niet meer zouden weten wanneer ik precies jarig was. En dat was ook zo. Ik verheugde me erop dat ik ineens naar school zou komen en dan jarig zou zijn en trakteren en dat die twee meiden dan NIET gekozen zouden worden om mee de klassen rond te gaan. De dag voor mijn verjaardag gebeurde er iets onverwachts. Meester van Wijk was ziek en zijn klas, de vijfde, werd verdeeld over de andere klassen, er zaten er ook een paar achterin onze klas. Op een gegeven moment gaat de tussendeur naar de derde open en de leerkracht zegt iets tegen onze juffrouw (Luhde). Die draait zich naar de klas en zegt:”Nou, jullie hebben het zeker al gehoord? Jullie hebben morgen vrij”. Ik was hevig teleurgesteld. Nu viel mijn plannetje in het water! Die volgende dag (8 mei), was de eerste mooie dag van het voorjaar na een hele koude winter (1956). Mijn oudere zus die in de vijfde zat, had “toevallig” ook vrij en we zijn gaan wandelen. Op de Buitendijk vonden we bloeiend speenkruid (kan je nagaan hoe laat alles was!). Toen ik thuiskwam, wachtte mij een onaangename verrassing. Ik had het verkeerd begrepen. Wij hadden niet vrij, maar alleen de vijfde klas! Juffrouw Luhde had tegen die kinderen achterin de klas gezegd dat ze vrij waren en ik had begrepen dat de hele klas vrij was! Nou ja, dan maar ’s middags trakteren….. Toen ik blij en opgewonden binnenkwam met mijn trakteertrommeltje, wachtte mij een tweede onaangename verrassing. Juffrouw Luhde beschuldigde mij ervan dat ik opzettelijk thuis gebleven was vanwege mijn verjaardag en ik kreeg op mijn donder. OP MIJN VERJAARDAG!!!!!! Voor mij had juffrouw Luhde daarna volledig afgedaan. Als je zo weinig begrip hebt voor de ziel van een kind, moet je eigelijk niet voor de klas staan vind ik. De populaire meisjes (lees:pestkoppen) vielen haast over elkaar heen om te verklaren dat zij het niet aardig vonden van juffrouw Luhde om zo’n lief meisje als ik van zoiets te beschuldigen en dat zij ook eerst hadden gedacht dat we allemaaL vrij waren, maar dat hun moeder was gaan informeren (zij woonden dichter bij school). Natuurlijk heb ik ze NIET de klassen mee rond genomen en had ik toch een beetje mijn wraak, maar de dag was wel min of meer in de soep gelopen. Toen ze daarna weer lelijk deden, was ik er op voorbereid en kon ik lachen in mijn vuistje. Later in mijn leven ben ik nog regelmatig mensen tegengekomen met dit patroon, maar ik had al vroeg geleerd dat je mensen niet altijd op hun blauwe ogen kan vertrouwen. Dat ik dit stukje nu pas publiceer en niet op 8 mei zoals ik van plan was, bewijst weer eens hoe diep mijn writersblock is…….

Zelfs mijn calvinistische ik vindt nu dat ik een nieuw badpak mag kopen

Vanmorgen was ik voor het eerst onder de 90 kilo. Ik had mezelf beloofd dat ik dan een nieuw badpak mag kopen. Mijn oude badpak is definitief te groot geworden. Ik had een kleiner badpak, maar dat ben ik ergens met pendelen tussen Nederland en Zweden kwijtgeraakt. Ik wilde vanmiddag gaan kopen en meteen langs de garage voor Leo. Hij heeft een botsinkje gehad en nu hangt zijn rechter clignateur op half zeven. Hij moest besteld worden en vandaag kon ik bellen. Nu bel ik net: is hij tot woensdag niet te bereiken! Nu moet ik in ieder geval toch boodschappen doen, dus ik koop meteen een badpak. Door haar geïnspireed heb ik vanmorgen een lange wandeling gemaakt en ben daarbij verdwaald! Ik kwam nog een nieuwe mooie zandverstuiving tegen, vlak bij huis. Als het zomer is, kan je daar heerlijk van een hoge heuvel afrollen! Ik moest de afgelopen week voorzichtig zijn met trainen. Ik had een blessure in mijn kuit en knieholte opgelopen. Het voelde precies of er een ladder in mijn been kwam (van panties weet je wel) en er was/is een stuk gevoelloos aan de zijkant en in de knieholte. Ik neem nu kleinere stappen en beweeg ter compensatie mijn bovenlichaam veel meer. Het lijkt een beetje op snelwandelen zo. Dit was de eerste keer weer dat ik echt anderhalf uur aan een stuk heb gelopen. Hier was het steeds weer heerlijk weer bij een graad of 7 tot er gistermiddag ineens dikke sneeuwvlokken uit de lucht kwamen vallen! Het is vandaag een graad of 1, maar er ligt nog steeds sneeuw.En dat terwijl ik al hele plannen had om in de tuin te gaan werken!
Als ik onder de 80 kilo kom, heb ik weer een nieuw badpak nodig, maar dat heb ik nog. JAMMER!

Geschiedenis

Het volgende stukje heb ik een tijd geleden geschreven en nooit gepubliceerd. Het was niet af, maar nu weet ik helemaal niet meer hoe ik het af wilde maken. Ik geloof dat ik er nog bij wilde schrijven dat hier in Zweden het feodale tijdperk nooit van de grond is gekomen, want dat kwam met het katholicisme mee en dat kwam zo laat hier in het Noorden, dat vlak daarna de pest al uitbrak. Daarna was er een te kort aan arbeidkrachten en kregen de boeren meer macht. De lage status van boeren is bij ons eigenlijk altijd blijven hangen en hier in het Noorden is het gewoon een gerespecteerd beroep. Je komt hier ook gewoon op de radio omroepers tegen die plat of dialect spreken. Dat zou in Nederland niet kunnen. Toen ik logopedie studeerde, sprak men nog van Algemeen Beschaafd Nederlands, alsof men niet beschaafd was als men dat niet sprak. Die term is nu vervangen door Algemeen Verzorgd Nederlands, maar dat is een niet veel betere term….
Hier komt mijn stukje:
Oh jongens, wat ben ik van geschiedenis gaan houden! Hoe langer ik leef, hoe meer ik van geschiedenis ga houden en hoe meer geschiedenis ik meemaak.
Zo hebben ze vastgesteld dat verjaardagen vieren goed is voor de gezondheid. Het is statistisch bewezen namelijk dat die mensen die de meeste verjaardagen op hun naam hadden staan, het oudst werden…..
In de Bijbel wordt gewaarschuwd over de gevolgen van zonden tot in het derde geslacht. Ik heb ontdekt dat dat voor alle gewoontes en zienswijzen geldt die we met de paplepel kregen ingegoten.Je denkt dat zaken heel lang geleden zijn gebeurd en dat die geen invloed meer hebben op de mensen, maar dat is beslist niet waar.

Het feit dat de Romeinen niet verder zijn gekomen met overwinnen dan tot de Rijn, heeft tot de dag van vandaag tot gevolg dat de boerderijen bijvoorbeeld in Limburg en Brabant een andere vorm hebben dan in de rest van Nederland, dat de Brabanders en Limburgers een andere volksaard hebben, dat het katholicisme daar gebleven is na de reformatie en dat het boven de Rijn op verzet stuitte (met de Romeinen meegekomen en dus veel meer opgedrongen aan koppige Friezen en Hollanders). En waarom denken jullie dat de fornuizen van tegenwoordig nog steeds de vorm hebben die ze altijd hadden? Omdat ze vroeger heel vroeger door een vuur verwarmd werden. Tegenwoordig hebben een aantal mensen hun oven op een andere plaats, maar er zijn beslist ook nog een heleboel ovens onder de gaspitten of electrische platen, zodat je je rug bijna breekt als je je brood uit de oven moet halen.
Toen ik naar Zweden kwam, ben ik me nog veel meer bewust geworden van de grote invloed die geschiedenis op onze volksaard, op onze gewoontes heeft. Als je in een vreemd land gaat wonen, besef je natuurlijk dat je de taal niet spreekt in het begin. Wat ik me pas veel later realiseerde was, dat je ook in een land komt te wonen met eigen gewoontes, met een eigen kijk op de mensheid.Die gewoontes en manier van reageren is niet zomaar uit de lucht gevallen, dat is gevormd door geschiedenis, door gebeurtenissen die de mensen dwongen om op een bepaalde manier te reageren. Dat blijft voortleven in de volksaard.

Ik geloof dat ik er nog bij wilde schrijven dat hier in Zweden het feodale tijdperk nooit van de grond is gekomen, want dat kwam met het katholicisme mee en dat kwam zo laat hier in het Noorden, dat vlak daarna de pest al uitbrak. Daarna was er een te kort aan arbeidkrachten en kregen de boeren meer macht. De lage status van boeren is bij ons eigenlijk altijd blijven hangen en hier in het Noorden is het gewoon een gerespecteerd beroep. Je komt hier ook gewoon op de radio omroepers tegen die plat of dialect spreken. Dat zou in Nederland niet kunnen. Toen ik logopedie studeerde, sprak men nog van Algemeen Beschaafd Nederlands, alsof men niet beschaafd was als men dat niet sprak. Die term is nu vervangen door Algemeen Verzorgd Nederlands, maar dat is een niet veel betere term….
Dat dat laatste stukje er twee keer staat is geen vergissing. Het hoort eronder, maar ik heb het nu geschreven, dus staat het er twee keer.

Krijg ik op mijn ouwe dag nog last van perfectionisme…….

Mijn hele leven al ben ik de kampioen van het doen en kijken waar je uitkomt. Ik ben de generaal van proberen en anders kan je niks leren. Misschien dat het komt omdat ik een beetje langzamer word, omdat ik meer ballen omhoog h1ou dan ooit (bloggen, quilten, huishouden, planten stekken, kerstdecoratie ophangen, eten koken, met de auto boodschappen doen, vrienden bezoeken, speculaas bakken), maar ik ga tegen dingen OPZIEN. Dan wil ik een logje schrijven, maar zie er tegenop om de foto’s te downloaden, dan wil ik een speculaaspop bakken, maar de pop komt niet uit de vorm en dan wordt hij ‘slordig’ (alsof ik niet mijn hele leven al slordige dingen om me heen heb). Nu lees ik een leuk logje van Jasmijn, gewoon geschreven, helemaal zonder foto’s en dat is hardstikke leuk. Maar ja: ik moet zo nodig een logje met allerlei – liefst op wedstrijdniveau – foto’s. Wat een gezeur! Ik heb nog een heleboel achterstallige logjes zoals daar is
– ik was bij de repetitie van een heuse flashmob! Helaas was ik alweer in Zweden toen de flashmob zelf was…
– ik heb de proef met de planten afgerond en hele leuke conclusies getrokken. MIsschien herhaal ik de proef nog een keer in het voorjaar met ook regenwater en in plastic opgewarmd magnetronwater.
– Onze serre is af! Weliswaar met veel pijn en moeite, maar hij is klaar
– Ik heb allerlei quilt- en naainieuws en foto’s. maar ook daar heb ik last van faalangst (ze vinden het vast niet leuk, het zit niet goed in elkaar, hoe groot zal ik dat quiltje maken? Zal ik het groen en blauw maken of alleen maar blauw, of alleen maar groen? Krijg ik het wel af op tijd, ik ben nog niet eens begonnen).
– ik heb de kerstgordijnen in het hele huis opgehangen. Ik had even een opleving van enthousiasme toen de gordijnen naar de huiskamer toe te lang bleken. Ik heb ze korter gemaakt op de machine en het was een fluitje van een cent!. Vroeger toen ik nog niet kon naaien, had ik ze gewoon te lang gelaten en me dan drie maanden geërgerd aan die lappen die over de grond sleepten…..
– ik heb mijn baan opgezegd per 1 januari
– ik heb met de 10 (-1, mijn kleuter durfde niet) kinderen van mijn werk speculaaspoppen en pepernoten gebakken op 5 december ‘smiddags. (Heeeeele leuke foto’s)
– we hebben de zachtste winter sinds we hier wonen: tot de kerst wordt er in ieder geval geen sneeuw of vorst verwacht. De sneeuw die vorige week viel (20+ cm.) is alweer helemaal weggesmolten.
Nou ongeveer zo dus.
Heel vervelend. Dus geen foto’s deze keer, wel twee verwijzingen, is ook al zo veel werk….
Misschien moet ik nu dan toch maar eens onder de daglichtlamp…..

Filosofische gedachten bij een stapel hout……

We hadden nog wel wat hout, maar we hebben toch weer twee cub bijbesteld, zo vlak voor de winter echt losbarstte . Dat wordt door de boer two sjoep genoemd en dat is beslist een betere benaming. Hij komt dat brengen op zijn shovel en SJOEP daar ligt dat op mijn oprit, zodat ook mijn auto er niet meer uit kan. Wegwerken dus die hap. Het is echt een grote stapel. Kruiwagen na kruiwagen breng je naar de garage, je stapelt het op en de stapel op het erf wordt maar niet kleiner…. of toch? Toevallig had ik de avond ervoor een wat ouder logje gelezen over hypotheekrente-aftrek wat ik had gemist Dat staat hier. Ik had er op gereageerd, want het onderwerp ligt me na aan het hart. Helaas kan ik het stukje nu niet meer vinden, dus dat moeten jullie dan maar van me geloven. Weet je dat je je huis 3x betaalt als je alleen rente betaalt 30 jaar lang? Ik ben wat minder fanatiek geworden nadat ik had uitgerekend hoeveel het de eerste tien jaar scheelt, maar toch: Weet je wij zijn zoooo blij dat we het zo gedaan hebben en we hebben er heus ook voor gebloed, Ik heb er ooit ook nog een logje over geschreven dat staat hier Nu kan ik ineens de vinger op de zere plek leggen. IN HET BEGIN MERK JE NAUWELIJKS VERSCHIL! Na de eerste tien jaar, ga je minder betalen aan je hypotheek en kan je meer sparen en ook meer aflossen dus bij gelijkblijvende inkomsten. Het is net als een berg hout op je erf. Eerst merk je er niets van en dan ineens lijkt de stapel iets kleiner te worden en daarna merk je onmiskenbaar dat hij kleiner wordt en dan ineens kan je zien dat het nog maar een paar kruiwagens zijn en voor je het weet is het gedaan. Dus ik roep jullie hierbij op om allemaal je hypotheek af te betalen. Je denkt dat het niks scheelt en dan ineens worden je kosten lage en lager. Maar de eerste tien jaar, heus, je merkt het niet. Net als mijn stapel hout…..

Cruisecontrol x 3

Als ik in Nederland ben, huur ik altijd een auto. Een paar keer heb ik nu een Kia Venga gehad en dat beviel me prima. Hij zit lekker, hij rijdt lekker en hij is niet zo heeel klein. Ik wil geen grote auto, want dan bots ik overal tegenaan en ik heb het niet nodig. Soms ga ik met vier vriendinnen naar Stockholm en eentje daarvan heeft een rollator. Dan leen ik de auto van Leo, die is wat groter. Dat doen we ook als we hier gasten hebben en we maken uitstapjes met 1 auto. Nog niet eens twee weken geleden was het (dinsdagochtend) dat ik wakker werd en dacht: “Ik wil een nieuwe auto kopen”. De auto die we nu hebben is een Mistubishi Colt uit 2006. Hij heeft 135.000 km. gereden, maar er is een stuk van het voorspatbord af (met de gladheid gebeurd vorige winter) en hij moet gekeurd worden in december. Voor die tijd moet ik dat dan laten maken en er moeten nieuwe banden om volgend voorjaar (de winterbanden zijn veel nieuwer). Dus dat zei ik tegen Leo. Leo zei: “Heb je enig idee wat voor auto je dan wilt?” Nou, dat wist ik dus meteen: een Kia Venga! Die dag hebben we het er verder niet over gehad. Ik leg zulke dingen altijd in de week. IK ben wel impulsief, maar Leo niet. Woensdag liet Leo me de krant zien. Er was een actie van de KIA-dealer hier. Een wagen uit het magazijn ging weg met 18.000 kroon korting, dat is ongeveer 2000 Euro. “Zullen we vrijdag even gaan kijken?” vroeg Leo en dat was natuurlijk prima. Die vrijdagmiddag hebben we een proefrit gemaakt met een KIA cree´d, maar die instap was te laag, vond ik niet prettig. Er stond nog 1 KIA Venga op mij te wachten en dat was een automaat. Hij was ook niet rood zoals ik had gewild, maar een andere was er niet en anders zou het drie maanden duren en ik was mijn 18.000 kroon voordeel kwijt. We waren van huis gegaan met het idee dat we GEEN auto zouden kopen, alleen maar kijken. Maar ja: hij had alles wat ik wilde, behalve de kleur, waar wacht je dan nog op? Dus we hebben hem meteen maar gekocht vorige week en ik ben hem vanmorgen gaan halen!!! Hiep hoi, ik heb een hele nieuwe spliksplinternieuwe auto met van alles erop en eraan! In de loop van de week belde hij nog dat het een luxere uitvoering was dan hij in de computer had staan met allerlei extra’s onder andere een cruisecontrol! Dat is hier met die lange stukken weg wel erg handig, maar hij werkt twee kanten op. Je kunt hem ook zo instellen dat hij niet HARDER gaat dan je wilt. Dat is voor mij erruug handig, want ik overschrijd altijd de maximumsnelheid. Ik heb al wat boetes gehad man! Als ik dan de bebouwde kom inrijd, zet ik de cruisecontrol op 50 km., kind kan de was doen….. De luxere uitvoering is 1200 Euro duurder, maar omdat ik mijn handtekening al had gezet, heb ik bedongen dat ik er maar 600 van betaal. Voor mijn oude auto kreeg ik oorpronkelijk 2000 Euro terug, maar nadat ze hem hadden nagekeken, wilden ze er nog maar 500 voor geven. De krukas schijnt zo goed als door te zijn en de banden zijn versleten. We hebben onderhandeld tot 850 Euro.
Alles bij elkaar zijn we 17.500 Euro kwijt voor de auto, niet gek hè? We hebben een hele goedkope verzekering (je betaalt hier de eerste drie jaar de helft met een nieuwe auto) en we hebben 7 jaar garantie, op roest zelfs 12 jaar! Toen hij ons vroeg hoe we de auto wilden financieren, zeiden wij dat we hem contant betaalden. Hij viel bijna van zijn stoel, maar herstelde zich razendsnel.
Maar nu vragen de oplettende lezertjes onder jullie zich natuurlijk af waarom er in de titel staat : 3x cruisecontrol? De derde is van mijn naaimachine. Daar zit ook een knop op dat de machine niet sneller gaat dan je wilt. Met mijn dyspraxie en grootse quiltplannen is dat een hele handige optie. Ik kan het pedaal toch helemaal indrukken en hij gaat zo langzaam dat ik alles er soepeltjes onder kan verschuiven…….
Willen jullie nou ook nog foto’s? Die heb ik genomen toen ik vanmorgen voor het eerst tankte. In tegenstelling tot Nederland wordt hier de auto afgeleverd met een bijna lege tank benzine……


Als je er op klikt, kun je Leo nog zien zitten…..
En wat vinden jullie van de kleur (van de auto ja, niet van Leo!)? Is het grijs of is het beige? Op de foto lijkt hij meer grijs, maar in werkelijkheid is hij meer beige namelijk….

Banáán???? Banáán!!!!!

Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, was mijn moeder nog net geen 18 jaar. Toen de Tweede Wereldoorlog eindigde, was ze nog geen 23 , getrouwd en ze had twee kinderen. Haar tweede dochter was aan het begin van de hongerwinter geboren en ze is met haar op hongertocht gegaan naar de Hoekse Waard(vanwege de borstvoeding). Ik werd als derde dochter geboren in 1948 toen er nog steeds van alles niet was. Mijn moeder keerde de jassen (de stof omkeren en de voering aan de andere kant doen, zodat de jas weer nieuw lijkt) en alles, alles werd gebruikt, gerepareerd, opnieuw gebruikt tot het uit elkaar viel van ellende. Deze lange inleiding heb ik gemaakt om te zeggen dat ik opgevoed ben met de ijzeren stelregel, VOEDSEL VERSPIL JE NIET!! Het verhaal van Cleopatra die zich iedere morgen baadde in een bad met ezelinnemelk was voor ons net zo afschrikwekkend als de zonde tegen de Heilige Geest voor Christenen is. Ik heb ook nooit meegedaan met de trend van de zeventiger jaren om iets van brooddeeg te maken en dat dan te verven, om zonnebloempitten met lijm ergens op te plakken enz. Ik maakte wel iets van brooddeeg (zonder die lading zout en gewoon met gist) en dan bakten we het daarna in de oven en aten het op…
Als je jarenlang hiermee gedrild bent,is het moeilijk om te lezen dat je een fijngeprakte banaan op je gezicht moet smeren tegen rimpels, dat je een maskertje moet maken van avocado enz. enz. Ik vond het al een hele overwinning van mezelf dat ik tegen Kerstmis een limoen in plakjes sneed te drogen legde op de verwarming met kruidnagel erin. Voedsel is om te eten en de restjes verwerk je of geeft ze aan de vogels…..
Nou, maak ik er niet zo’n punt van hoor, van mijn rimpels. I pick my battles. De strijd tegen veroudering ga je so wie so verliezen. Bovendien zit de ware schoonheid van binnen. Ik PIEKER er niet over om een botoxbehandeling te laten doen bijvoorbeeld of een facelift…. Allemaal hardstikke duur, zonde van het geld. Maar ja: ik las dat over die banaan en ik vond dat ik dat dan maar eens moest proberen. Omdat het me toch tegen de borst stuitte om een banaan op je gezicht te doen, haal ik al een aantal dagen op gezette tijden bananenSCHIL over mijn huid (en de banaan doe ik in de smoothie) en weet je: HET WERKT!!! Mijn rimpels worden in hoog tempo minder, echt waar! Het werkt beter dan een dure crème van 18 Euro. Ik neem iedere twee of drie dagen een foto, die zal ik over veertien dagen aan elkaar plakken. Ik was bij Lush van de week om mijn halfjaarlijkse voorraad aan te vullen en daar hadden ze gezichtscreme met avocado erin. Het was hardstikke duur en dan koop ik ook avocado! Kan ik net zo goed meteen een avocado kopen, is een stuk goedkoper…. Dan doe ik daarvan ook de binnenkant van schil op mijn huid en de avocado eet ik op, iedereen gelukkig.
Ik heb jullie anders wel schandelijk verwaarloosd hè? Ik ben in Nederland geweest en ga volgende week weer. Ik heb een diepe bewondering voor haar die met kleine kinderen en een zieke man toch nog bijna iedere dag een logje schrijft. Pfoe. Ik heb geen kleine kinderen en mijn man is minder ziek, maar mij lukt het niet (zelfs al schrijf ik alleen maar in het Nederlands).Na een poosje niet geschreven te hebben, denk ik ook meteen dat alles wat ik meemaak volkomen oninteressant is Maar zelf vind ik die gewone huis- tuin- en keukenverhalen echt heel leuk om te lezen. Dan schrijft zij over het kopen van een nieuwe bril en het is gewoon een heel leuk stukje! Nou, over zulke dingen kan ik ook schrijven, maar ik denk dan dat anderen dat niet interessant vinden….. Ik ben bijna mijn tanden verloren in de Schie (in Overschie) en daar heb ik niet over geschreven, doe ik nog, beloofd!

delentewilookhiermaarnietkomendipje…

Heel veel heb ik te vertellen.Iedere keer maak ik iets mee waar ik een logje over wil schrijven. Zo hebben we gisteravond een diner gehad met een aantal mensen van bedrijfsleven en Universiteit en de gouverneur van Östergötland, de burgemeester van Linköping en de ambassadeur van Nederland, erg interessant. Van mijn dochter heb ik een hilarisch verhaal gehoord over een cursus creatieve ontwikkeling voor kinderen, dat ik jullie wil vertellen en ik heb een slaapkamer behangen voor het eerst van mijn leven en er foto’s van gemaakt die nog op het toestel zitten. Verder heb ik alle blokken voor het tafelkleed af en ben nu met een ambitieus project bezig om de duizenkleurenjas van Jozef te maken als verkleedklerencadeau voor een kleinzoon. Toch gaat het niet helemaal goed met me. Terwijl ik eindelijk een reis naar Nederland heb kunnen boeken en terwijl ik al weken tegen anderen roep dat het zo veel lichter wordt en dat de lente heus eens komt, ben ik zelf in een soort lethargie vervallen. Ik val bijna in de auto in slaap iedere keer en als ik thuis kom ben ik dodelijk vermoeid, zo vermoeid dat ik eerst een uur ga slapen en de troep de troep laat. Ik heb honger en ik ben depressief gewoon. Mijn mail loopt vol met mensen die iets vragen en waar ik simpelweg niet op antwoord, ik lees dat mensen hun verjaardag vieren en ik reageer niet eens, dat soort dingen. Om half elf ’s avonds kom ik eindelijk uit mijn lethargie en ga ik eens wat doen tot minstens een uur ’s nachts. Daardoor sta ik de volgende morgen moe op en begint het hele liedje weer opnieuw. Ik doe het mezelf aan en ik weet zeker dat het ook weer overgaat, maar ik weet niet zo goed wanneer. Jullie merken het wel, tot later.

Stack and Whack quilt

Mijn voorlopig laatste Rupsjenooitgenoeg-quiltje is aangekomen bij de ontvanger, dus hier zijn de foto’s:
001
Het quilten lukt me steeds beter. Ik ben erg tevreden over het (freehand) quiltgedeelte van deze:
002
Het eerstvolgende rupsjenooitgenoeg-quiltje is pas in juni aan de beurt en dan wordt het paars of roze, afhankelijk van het geslacht. Het is heel leuk met die quiltjes. De figuren middenin nemen de kleur aan van de stof aan de buitenkant. Deze was echt heel blauw en de vorige met appelgroen was echt heel groen…….
Toen ik de laatste keer bij de quiltbee was, heeft ze me een aantal boeken meegegeven om sterren te maken in je quilt. Op een van die boeken ben ik helemaal verliefd geworden. Mijn zoon heeft een prachtige notenhouten eettafel, maar in zijn nieuwe huis toont hij een beetje donker. Ik heb dus beloofd dat ik er een fleurig tafelkleed op zal maken om die hoek wat op te halen en daar ben ik nu mee bezig. Die Whack and stack methode is heel leuk, maar kost wel veel stof. Je moet 8 lagen van hetzelfde patroon precies op elkaar leggen en dan figuren maken door alle acht lagen stof. Je krijgt dan 8 identieke figuren. Dan kan je sterren maken met ruiten (zoute droppen) of met driehoeken op zijn kant (pinwheels). Door het patroon lijkt het of de figuren haast ronddraaien, het is heel uniek. Het eerste figuur is al ontworpen. Helaas was het patroon 36x36en de tafel is 140×90 cm. Ik heb heel moeilijk zitten doen met uitrekenen hoe ik dat met die blokken dan zal doen en met een rand en zo (rand nog op de tafel of rand net over de tafel heen) afgezien van het afhangende stuk. Dat blok van 36×36 komt in ieder geval in het midden en dan maak ik vier van diezelfde kwart blokken (18×18 cm.) voor alle hoeken (meer stof heb ik niet van diezelfde binnenkant). Nu heb ik bedacht dat ik gewoon stroken ga maken en dan plaats inruim voor die sterren, geen blokken verder. Het is tenslotte een tafelkleed. Ik ben heel moeilijk aan het doen met een vel papier op schaal en dan kleine figuurtjes die de sterren moeten voorstellen, maar volgens mij wordt het wel leuk. Op Internet kun je wat voorbeelden zien van simpele pinwheel stack and whackblocks
Hier is vast een blik op het middenblok. Let op het middenstuk, dat is dus stack and whack.
005
Het is natuurlijk nog niet in elkaar genaaid, dus het verschuift ietsje. Ik wilde eerst grijze ondergrond, maar uiteindelijk is zwart toch het allermooiste. Bovendien hadden ze hier in de winkel gaan mooie kleur grijs.
Altijd weer pak ik het ‘verkeerd’ aan. Ik zie een blok wat ik wil hebben en dat maak ik dan. De rest van de quilt pas ik er bij aan. Andere mensen ontwerpen een hele quilt en passen hun blokken aan…… Toen wij ooit een keer brand hadden en een huis met NEGEN kamers helemaal opnieuw moesten inrichten, heb ik ook een van de kamers helemaal ingericht rondom een mintgroene dekbedovertrek van Ikea (Fl. 35,00!) omdat ik die zo mooi vond. Op zijn Jannekes dus, maar het wordt wel mooi. Ik geloof dat ik het niet anders zou kunnen…….

Niks gebeurd en dan nu: Het Rendier!

rendier
Nou, de wereld is inderdaad niet vergaan en ik heb niks gehoord van 8 minuten briljante gedachten…..
Ik zat in de auto vanmiddag en luisterde naar de radio. Daar is iedere dag om die tijd een wetenschappelijk programma over van alles en nog wat, nanotechtnologie, bedoeïnen in Afrika, het smelten van het poolijs enz. enz.
Vandaag ging het over een Noors onderzoek (Tromsö) omtrent rendieren. Het blijkt dat rendieren in hun neus een soort ‘device’ hebben zitten waarmee ze hun lichaamswarmte kunnen behouden in ernstige kou. Ze hebben natuurlijk een hele dikke vacht in de winter, maar dat is niet voldoende. Als je uitademt in de kou, verlies je veel lichaamswarmte in adem van 39 graden (de normale lichaamstemperatuur van rendieren). De rendieren kunnen met een vatenstelsel in hun neus ervoor zorgen dat die lichaamswarmte uit de adem wordt gehaald en via het bloed terug wordt gegeven aan het lichaam voordat hij uitademt. Dat is natuurlijk wel nodig bij een temperatuur van -35 à 40 graden. Prachtig hè? Maar dat is nog niet alles. Datzelfde stelsel van bloedvaten zorgt er ook voor dat het rendier niet oververhit raakt als hij hard moet rennen (WOLVEN!!) in de diepe sneeuw. Dan werkt het gewoon andersom. De warmte wordt afgegeven en de kou zorgt ervoor dat het bloed afkoelt. Het mooie is dat vooral het hoofd wordt afgekoeld en de spieren warm en soepel kunnen blijven. De hersenen kunnen het slechtst tegen oververhitting namelijk. Ze zeiden niks over de zomer…. Ze hadden rendieren op een loopband gezet en laten rennen, terwijl ze alles registreerden. Ik probeer dat voor me te zien. Hebben ze dan plaatjes van wolven achter ze gemonteerd of zo?
Iedere keer kom ik er weer een beetje meer achter hoe prachtig alles geregeld is in de natuur. Hoe meer ik te weten kom, des te meer zie ik hoe perfect alles op elkaar afgestemd is, terwijl ook aan de vormgeving aandacht is besteed. Zo’n rendier is gewoon prachtig om te zien en dan heeft hij ook nog een centrale verwarming en air conditioning in zijn neus zitten!