Tagarchief: ongelukjes

De wildernis die zich uitstrekt in het Niemandsland tussen België en Nederland.

Na de ceremonie en de receptie was het hoog tijd voor Leo’s dialyse. Leo was er tegenover mij ontzettend lovend over hoe iedereen rekening met hem hield, uit zichzelf ruimte regelde waar hij kon zitten enz. Deze keeer werden we naar de 19e verdieping van het H-gebouw gebracht waar een prachtige kamer voor ons was. Terwijl Leo dialyseerde, nam ik wat foto’s van de skyline van Rotterdam en van Kralingen.
116
Het was nog droog, maar de dreiging van regen zat al in de lucht. Zij heeft hier een logje geschreven over diezelfde regen diezelfde dag.

Als ik een beetje ver had gespuugd, had ik zo bij Emmy op haar balcon gespuugd,

Als ik een beetje ver had gespuugd, had ik zo bij Emmy op haar balcon gespuugd,


We hadden een lunchpakket meegekregen (er was er voor mij ook eentje!) en na de dialyse gingen we op weg naar het feest van Bart. De mensen Ph.D intensive gingen allemaal met busjes, maar Leo en ik vonden het wel gezellig om samen te gaan: we hadden elkaar een week niet gezien. Ik had een auto gehuurd en ik zou na het feest weer naar mijn kinderen gaan en Leo zou met een busje weer naar Leersum teruggaan, want de Intensive was pas zondagochtend afgelopen. Leo wil altijd rijden. Hij is daar al heel ons leven samen niet van af te brengen. Als hij rijdt, val ik binnen een half uur in slaap. We moesten naar Esbeek. Ik ken die omgeving daar goed, want toen ik een kind was, ben ik verschillende malen daar met een kamp geweest. We wandelden dan veel in de omgeving. Bart komt ook uit die omgeving en een aantal jaar geleden zijn we met hem meegeweest naar zijn ouderlijk huis en hebben daar heerlijk gebarbecued. We hoorden van Bart dat zijn vader sindsdien zijn huis heeft verkocht en zijn intrek heeft genomen in het dorp. Op de kaart stond dat het feest gegeven zou worden in Hotel Huize Rustoord, zijn vaders bejaardenhuis namen wij aan. We moesten nog lachen om zo’n afgezaagde naam, waarom niet Avondrood……
Enfin ik werd wakker gemaakt door Leo die de afslag had genomen en nu niet wist hoe we verder moesten. We kwamen bij Baarle Nassau en verder en op een gegeven moment passeerden we de grens met België. We reden terug naar Nederland en vroegen een boer hoe we naar Esbeek konden komen. “Ja”, zei hij, “er is een zandpad tussen Poppel en Esbeek, maar dat zou ik nu niet nemen.Da is niet begaanbaar” Had ik al verteld dat het was gaan GIETEN en dat de grond helemaal verzadigd was en er overal plassen lagen? “Nee”, zeiden wij, “dat doen we niet, maar hoe moeten we dan?” Hij verwees ons toch terug naar België en dan voorbij Poppel ging een stenen weg met een omweg weer terug naar Nederland naar Hilvarenbeek, Esbeek. De weg naar Poppel kende ik. Als wij op kamp waren, gingen we altijd een keer naar Poppel lopen, naar BELGIË!! Dat was altijd heel geheimzinnig, de grenzen werden in die tijd nog bewaakt en wij ‘sneakten’ door het bos naar België, kochten witte chocola in Poppel en gingen weer terug….. Naar Poppel dus en de stenen weg zoeken. In Poppel nog maar eens gevraagd. “JA” zei die man “Er loopt een zandpad tussen Poppel en Esbeek, maar dat kan je nu niet nemen, veel te nat” Wij verzekerden hem dat we dat helemaal niet van plan waren en hij gaf ons een gedetailleerde uitleg over de te nemen weg. We zouden op stenen wegen komen en dan moesten we goed in de gaten houden dat we de grens passeerden (grenspaaltjes aan de kant en een bruggetje) en dan moesten we de weg na de tweede boerderij links nemen. Wij op weg. De stenen weggetjes waren er wel, maar ze waren veel steniger dan wij hadden gedacht en veel smaller ook. Die grenspaaltjes kwamen maar niet en de hele beschaafde wereld hield op, leek het wel. Het was een uur of kwart voor vier, maar het leek wel of het al bijna donker werd. Op een gegeven moment verbreedde de weg zich ineens en voor ons een beetje naar rechts strekte zich een brede weg uit, wij blij. We gingen erop, maar na Drie meter verslechterde de weg heel snel en we zaten op DE ZANDWEG TUSSEN POPPEL EN ESBEEK!!! Als je eenmaal een meter of dertig gereden hebt, kun je niet meer terug en moet je wel verder. Wij glibberen en glijden en we wisten eigenlijk vrijwel meteen dat het een hopeloze zaak was. Voor ons, een meter of 500 ver leek het, kwamen koplampen ons tegemoet, dus misschien werd de weg een klein eindje verderop wel beter. Leo dreigde in paniek te raken, dus ik speelde de rust zelve, Leo raakte helemaal in paniek en wij raakten hopeloos vast. Ik denk dat we het nog driehonderd meter hebben gered. De voorkant van de auto (de voorbumper) zat vast in de modder en ons rechtervoorwiel was tot in de as in de prut gezakt. We hebben nog geprobeerd los te komen als ik aan de achterkant duwde en we hebben geprobeerd los te komen als Leo achteruit reed en ik aan de voorkant duwde. Mijn laarsjes zaten al snel tot aan de enkels in de modder. Het had geen enkele zin. We zaten hopeloos in de puree (letterlijk) en het was volkomen verlaten. We hadden ook geen flauw idee WAAR precies we waren. Rechts van ons was een bosrand en links van ons velden. De koplampen die ons tegemoet kwamen, gingen allemaal na een minuut of twee ergens een hoek om, dus waarschijnlijk waren ze op een weg achter ons zandpad, die dan een bocht nam waardoor ze weer verdwenen.

Tot zover het eerste logje over ons avontuur, morgen verder

Cruisecontrol x 3

Als ik in Nederland ben, huur ik altijd een auto. Een paar keer heb ik nu een Kia Venga gehad en dat beviel me prima. Hij zit lekker, hij rijdt lekker en hij is niet zo heeel klein. Ik wil geen grote auto, want dan bots ik overal tegenaan en ik heb het niet nodig. Soms ga ik met vier vriendinnen naar Stockholm en eentje daarvan heeft een rollator. Dan leen ik de auto van Leo, die is wat groter. Dat doen we ook als we hier gasten hebben en we maken uitstapjes met 1 auto. Nog niet eens twee weken geleden was het (dinsdagochtend) dat ik wakker werd en dacht: “Ik wil een nieuwe auto kopen”. De auto die we nu hebben is een Mistubishi Colt uit 2006. Hij heeft 135.000 km. gereden, maar er is een stuk van het voorspatbord af (met de gladheid gebeurd vorige winter) en hij moet gekeurd worden in december. Voor die tijd moet ik dat dan laten maken en er moeten nieuwe banden om volgend voorjaar (de winterbanden zijn veel nieuwer). Dus dat zei ik tegen Leo. Leo zei: “Heb je enig idee wat voor auto je dan wilt?” Nou, dat wist ik dus meteen: een Kia Venga! Die dag hebben we het er verder niet over gehad. Ik leg zulke dingen altijd in de week. IK ben wel impulsief, maar Leo niet. Woensdag liet Leo me de krant zien. Er was een actie van de KIA-dealer hier. Een wagen uit het magazijn ging weg met 18.000 kroon korting, dat is ongeveer 2000 Euro. “Zullen we vrijdag even gaan kijken?” vroeg Leo en dat was natuurlijk prima. Die vrijdagmiddag hebben we een proefrit gemaakt met een KIA cree´d, maar die instap was te laag, vond ik niet prettig. Er stond nog 1 KIA Venga op mij te wachten en dat was een automaat. Hij was ook niet rood zoals ik had gewild, maar een andere was er niet en anders zou het drie maanden duren en ik was mijn 18.000 kroon voordeel kwijt. We waren van huis gegaan met het idee dat we GEEN auto zouden kopen, alleen maar kijken. Maar ja: hij had alles wat ik wilde, behalve de kleur, waar wacht je dan nog op? Dus we hebben hem meteen maar gekocht vorige week en ik ben hem vanmorgen gaan halen!!! Hiep hoi, ik heb een hele nieuwe spliksplinternieuwe auto met van alles erop en eraan! In de loop van de week belde hij nog dat het een luxere uitvoering was dan hij in de computer had staan met allerlei extra’s onder andere een cruisecontrol! Dat is hier met die lange stukken weg wel erg handig, maar hij werkt twee kanten op. Je kunt hem ook zo instellen dat hij niet HARDER gaat dan je wilt. Dat is voor mij erruug handig, want ik overschrijd altijd de maximumsnelheid. Ik heb al wat boetes gehad man! Als ik dan de bebouwde kom inrijd, zet ik de cruisecontrol op 50 km., kind kan de was doen….. De luxere uitvoering is 1200 Euro duurder, maar omdat ik mijn handtekening al had gezet, heb ik bedongen dat ik er maar 600 van betaal. Voor mijn oude auto kreeg ik oorpronkelijk 2000 Euro terug, maar nadat ze hem hadden nagekeken, wilden ze er nog maar 500 voor geven. De krukas schijnt zo goed als door te zijn en de banden zijn versleten. We hebben onderhandeld tot 850 Euro.
Alles bij elkaar zijn we 17.500 Euro kwijt voor de auto, niet gek hè? We hebben een hele goedkope verzekering (je betaalt hier de eerste drie jaar de helft met een nieuwe auto) en we hebben 7 jaar garantie, op roest zelfs 12 jaar! Toen hij ons vroeg hoe we de auto wilden financieren, zeiden wij dat we hem contant betaalden. Hij viel bijna van zijn stoel, maar herstelde zich razendsnel.
Maar nu vragen de oplettende lezertjes onder jullie zich natuurlijk af waarom er in de titel staat : 3x cruisecontrol? De derde is van mijn naaimachine. Daar zit ook een knop op dat de machine niet sneller gaat dan je wilt. Met mijn dyspraxie en grootse quiltplannen is dat een hele handige optie. Ik kan het pedaal toch helemaal indrukken en hij gaat zo langzaam dat ik alles er soepeltjes onder kan verschuiven…….
Willen jullie nou ook nog foto’s? Die heb ik genomen toen ik vanmorgen voor het eerst tankte. In tegenstelling tot Nederland wordt hier de auto afgeleverd met een bijna lege tank benzine……


Als je er op klikt, kun je Leo nog zien zitten…..
En wat vinden jullie van de kleur (van de auto ja, niet van Leo!)? Is het grijs of is het beige? Op de foto lijkt hij meer grijs, maar in werkelijkheid is hij meer beige namelijk….

Banáán???? Banáán!!!!!

Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, was mijn moeder nog net geen 18 jaar. Toen de Tweede Wereldoorlog eindigde, was ze nog geen 23 , getrouwd en ze had twee kinderen. Haar tweede dochter was aan het begin van de hongerwinter geboren en ze is met haar op hongertocht gegaan naar de Hoekse Waard(vanwege de borstvoeding). Ik werd als derde dochter geboren in 1948 toen er nog steeds van alles niet was. Mijn moeder keerde de jassen (de stof omkeren en de voering aan de andere kant doen, zodat de jas weer nieuw lijkt) en alles, alles werd gebruikt, gerepareerd, opnieuw gebruikt tot het uit elkaar viel van ellende. Deze lange inleiding heb ik gemaakt om te zeggen dat ik opgevoed ben met de ijzeren stelregel, VOEDSEL VERSPIL JE NIET!! Het verhaal van Cleopatra die zich iedere morgen baadde in een bad met ezelinnemelk was voor ons net zo afschrikwekkend als de zonde tegen de Heilige Geest voor Christenen is. Ik heb ook nooit meegedaan met de trend van de zeventiger jaren om iets van brooddeeg te maken en dat dan te verven, om zonnebloempitten met lijm ergens op te plakken enz. Ik maakte wel iets van brooddeeg (zonder die lading zout en gewoon met gist) en dan bakten we het daarna in de oven en aten het op…
Als je jarenlang hiermee gedrild bent,is het moeilijk om te lezen dat je een fijngeprakte banaan op je gezicht moet smeren tegen rimpels, dat je een maskertje moet maken van avocado enz. enz. Ik vond het al een hele overwinning van mezelf dat ik tegen Kerstmis een limoen in plakjes sneed te drogen legde op de verwarming met kruidnagel erin. Voedsel is om te eten en de restjes verwerk je of geeft ze aan de vogels…..
Nou, maak ik er niet zo’n punt van hoor, van mijn rimpels. I pick my battles. De strijd tegen veroudering ga je so wie so verliezen. Bovendien zit de ware schoonheid van binnen. Ik PIEKER er niet over om een botoxbehandeling te laten doen bijvoorbeeld of een facelift…. Allemaal hardstikke duur, zonde van het geld. Maar ja: ik las dat over die banaan en ik vond dat ik dat dan maar eens moest proberen. Omdat het me toch tegen de borst stuitte om een banaan op je gezicht te doen, haal ik al een aantal dagen op gezette tijden bananenSCHIL over mijn huid (en de banaan doe ik in de smoothie) en weet je: HET WERKT!!! Mijn rimpels worden in hoog tempo minder, echt waar! Het werkt beter dan een dure crème van 18 Euro. Ik neem iedere twee of drie dagen een foto, die zal ik over veertien dagen aan elkaar plakken. Ik was bij Lush van de week om mijn halfjaarlijkse voorraad aan te vullen en daar hadden ze gezichtscreme met avocado erin. Het was hardstikke duur en dan koop ik ook avocado! Kan ik net zo goed meteen een avocado kopen, is een stuk goedkoper…. Dan doe ik daarvan ook de binnenkant van schil op mijn huid en de avocado eet ik op, iedereen gelukkig.
Ik heb jullie anders wel schandelijk verwaarloosd hè? Ik ben in Nederland geweest en ga volgende week weer. Ik heb een diepe bewondering voor haar die met kleine kinderen en een zieke man toch nog bijna iedere dag een logje schrijft. Pfoe. Ik heb geen kleine kinderen en mijn man is minder ziek, maar mij lukt het niet (zelfs al schrijf ik alleen maar in het Nederlands).Na een poosje niet geschreven te hebben, denk ik ook meteen dat alles wat ik meemaak volkomen oninteressant is Maar zelf vind ik die gewone huis- tuin- en keukenverhalen echt heel leuk om te lezen. Dan schrijft zij over het kopen van een nieuwe bril en het is gewoon een heel leuk stukje! Nou, over zulke dingen kan ik ook schrijven, maar ik denk dan dat anderen dat niet interessant vinden….. Ik ben bijna mijn tanden verloren in de Schie (in Overschie) en daar heb ik niet over geschreven, doe ik nog, beloofd!

Heb ik weer……

Ik heb zuring in de tuin staan. Ik heb vorig jaar zeker niet goed opgelet toen er een plant in bloei stond, want dit jaar heb ik zeker 25 planten over de hele tuin verspreid staan. Omdat ik vreselijk gezond bezig ben met groene smoothies en zo (logje volgt) dacht ik in het kader van: if you can’t beat them, eat them, om ze in de groene smoothie te doen. Nu had ik voorzichtig een klein stukje blad in mijn mond gestopt, maar dat was verschrikkelijk bitter. Gelukkig bood Google uitkomst. Er zijn zeker zeven soorten zuring en je kan ze allemaal eten, allemaal behalve de ridderzuring. En laat ik nu precies die in overvloed in mijn tuin hebben staan….. Heb ik weer!
Even iets anders. Iedereen is altijd zo bang dat het in Zweden zo koud is, maar de komende dagen wordt 26 graden en totale zonneschijn verwacht. Dat terwijl ik las dat West Europa de koudste zomer sinds 200 jaar tegemoet gaat als je de Franse weerdienst Météo mag geloven……. Heb ik weer!

Citaat

Dit vraagt om een quilt van 2.40×2.40

Eindelijk is de slaapkamer af! Het bed is de dag voor ik naar Nederland ging gemonteerd en de buren hebben de kastjes heel lief op zijn plaats gezet.
Het bed slaapt heerlijk en er zit een electrische op-en-neer-stand op voor je bovenlichaam en ook voor je benen. Ik heb zo gedacht: Het is waarschijnlijk het laatste bed wat we kopen en dus moet het van alle gemakken voorzien zijn en een hoge instap hebben. Het is heerlijk om niet meer te hoeven bukken en om je zo uit je bed te laten glijden en dan op de grond te staan.
Foto’s Eerst van de toestand voor het bed:
037
Toen zijn we aan het werk gegaan: de slaapkamer werd leeggeruimd, van een papierlaag voorzien.
043
gewit en daarna kon het behangen beginnen. Eerst moest er wit plamuurbehang op, afstomen kennen ze hier niet:
045
Daarna werd het serieus: behang met PATROON!! Paniek ! Peeuw!!
051
De randjes moeten heel precies worden afgesnedn:
047
055
en dat is hem nu. .Nu ga ik eerst een tafelkleed maken en dan verkleedkleren en daarna ga ik aan mijn slaapkamerquilt beginnen. Het wordt een lonestar, dat weet ik al wel en ik heb ook al stof gekocht bij mijn quiltwinkeltje. Die neemt mijn dochter volgende maand mee als ze met de auto komt. Eerder ga ik er toch niet aan beginnen. Ik heb een afspraak gemaakt dat ze me op skype een quilt as you go methode gaat leren, want een quilt van 2.40 bij 2.40 is wel erg moeilijk te hanteren onder de naaimachine. Ik ben nog niet begonnen met naaien sinds ik thuis ben, want er moet gezaaid worden en ik heb 100 stuks zomerkleding zitten strijken. Misschien doe ik wel het een en ander weg, want ik ben natuurlijk veel afgevallen. Maar ik heb geen zin gehad om alles te passen. >Ik heb een vuilniszak in de hoek van de kamer staan en alles wat ik weg wil doen gaat daarin. En nu ga ik slapen, welterusten allemaal! De stoeltjes zijn overigens NIET terecht. Het vermoeden bestaat dat ze opnieuw uitgehuurd zijn. Dorothee deed me de tip aan de hand om een oproep op Facebook te plaatsen. Ik had daar zelf ook al aan gedacht, dus dat doe ik nu nog even voor ik ga slapen……..

O jongens, ik ben weer eens superstom geweest!!!

Omdat mijn dochter haar tweede auto heeft verkocht, had ik deze keer een iets grotere auto gehuurd, een Kia. Het ging precies, twee geleende boosterzitjes en het stoeltje voor de kleine uit de auto gehaald. Wat hebben we genoten, naar het zwembad in Ridderkerk en tweeëneen half uur in het water geweest, van de hoge glijbaan die halverwege donker is en heeeeeel hard gaat. De jongens van vier en vijf zelf en het meisje van anderhalf bij een van ons op schoot, HEERLIJK! Ik had nog bijna niet mee kunnen zwemmen, want ik had in plaats van mijn zwarte zwempak per ongeluk mijn nieuwe zwarte hemdje meegenomen. Gelukkig hadden ze bij het zwembad nog een badpak wat ik kon lenen, ietsje te klein, maar daar heb ik gewoon dat hemdje overheen gedaan. Op het laatste moment bleef ik nog een nachtje extra logeren omdat mijn oudste dochter de hele woensdagochtend weg was en ik dinsdagavond…. Om een uur of tien ben ik gegaan op mijn dooie akkertje. Ik kon dan nog wat boodschappen doen en een tas neerzetten bij mijn oudste dochter. Zij komt volgende maand hierheen met de auto en de Rijsttafelspullen en Belze majoneis kunnen nog wel even wachten. Ik had nog kinderboeken gekocht, dus die heb ik eerst bij mijn zoon in Rotterdam-Zuid afgedropt. Wij vlogen om kwart voor drie en ik wil dan altijd om kwart voor twee bij de bagagecheck zijn, dan kan ik nog bij de delicatessen die bevroren en gekoelde dingen kopen waar ik gisteren over schreef. Ik ging om precies kwart voor twee door de bagagecheck, heerlijk op tijd en niet te vroeg. Prima reis gehad, goed aangekomen, heerlijk gewerkt gisteren en vandaag stond zaaien, vlees braden en eindelijk dat 5 minuten brooddeeg. maken op het programma (Kijk hier voor een ander recept). Word ik vanmorgen door mijn dochter gebeld: “Waar heb je de autozitjes gelaten?” Oeps! Ik heb er helemaal niet meer op gelet en ik heb ze met de auto ingeleverd. Gebeld en gebeld en GEBELD!!!! Geen gehoor bij de Schiphol Avis desk, dan maar de Klantenservice. Die kregen ook geen kontakt. Eindelijk om half twaalf krijg ik de desk aan de telefoon. Ze zijn erachteraan gegaan, maar ze hebben ze nog niet gevonden. Het is een rood kinderzitje en zij huren die ook uit in dezelfde kleur. Het zijn twee zitverhogers, een van Sponge Bob en een van Cars, maar ze hebben ze niet gevonden. In het ergste geval zijn ze allemaal opnieuw verhuurd en moeten we wachten tot de auto’s terugkomen. Morgen word ik erover teruggebeld. Vooral die zitverhogers: ik heb ze geleend van de andere oma en ze had stad en land afgelopen voor juist die zitjes!
Ik voel me ellendig, maar ik kan er niks aan veranderen. Nu leent de andere oma nooit meer wat uit aan haar schoondochter en dat is mijn schuld……..

Stack and Whack quilt

Mijn voorlopig laatste Rupsjenooitgenoeg-quiltje is aangekomen bij de ontvanger, dus hier zijn de foto’s:
001
Het quilten lukt me steeds beter. Ik ben erg tevreden over het (freehand) quiltgedeelte van deze:
002
Het eerstvolgende rupsjenooitgenoeg-quiltje is pas in juni aan de beurt en dan wordt het paars of roze, afhankelijk van het geslacht. Het is heel leuk met die quiltjes. De figuren middenin nemen de kleur aan van de stof aan de buitenkant. Deze was echt heel blauw en de vorige met appelgroen was echt heel groen…….
Toen ik de laatste keer bij de quiltbee was, heeft ze me een aantal boeken meegegeven om sterren te maken in je quilt. Op een van die boeken ben ik helemaal verliefd geworden. Mijn zoon heeft een prachtige notenhouten eettafel, maar in zijn nieuwe huis toont hij een beetje donker. Ik heb dus beloofd dat ik er een fleurig tafelkleed op zal maken om die hoek wat op te halen en daar ben ik nu mee bezig. Die Whack and stack methode is heel leuk, maar kost wel veel stof. Je moet 8 lagen van hetzelfde patroon precies op elkaar leggen en dan figuren maken door alle acht lagen stof. Je krijgt dan 8 identieke figuren. Dan kan je sterren maken met ruiten (zoute droppen) of met driehoeken op zijn kant (pinwheels). Door het patroon lijkt het of de figuren haast ronddraaien, het is heel uniek. Het eerste figuur is al ontworpen. Helaas was het patroon 36x36en de tafel is 140×90 cm. Ik heb heel moeilijk zitten doen met uitrekenen hoe ik dat met die blokken dan zal doen en met een rand en zo (rand nog op de tafel of rand net over de tafel heen) afgezien van het afhangende stuk. Dat blok van 36×36 komt in ieder geval in het midden en dan maak ik vier van diezelfde kwart blokken (18×18 cm.) voor alle hoeken (meer stof heb ik niet van diezelfde binnenkant). Nu heb ik bedacht dat ik gewoon stroken ga maken en dan plaats inruim voor die sterren, geen blokken verder. Het is tenslotte een tafelkleed. Ik ben heel moeilijk aan het doen met een vel papier op schaal en dan kleine figuurtjes die de sterren moeten voorstellen, maar volgens mij wordt het wel leuk. Op Internet kun je wat voorbeelden zien van simpele pinwheel stack and whackblocks
Hier is vast een blik op het middenblok. Let op het middenstuk, dat is dus stack and whack.
005
Het is natuurlijk nog niet in elkaar genaaid, dus het verschuift ietsje. Ik wilde eerst grijze ondergrond, maar uiteindelijk is zwart toch het allermooiste. Bovendien hadden ze hier in de winkel gaan mooie kleur grijs.
Altijd weer pak ik het ‘verkeerd’ aan. Ik zie een blok wat ik wil hebben en dat maak ik dan. De rest van de quilt pas ik er bij aan. Andere mensen ontwerpen een hele quilt en passen hun blokken aan…… Toen wij ooit een keer brand hadden en een huis met NEGEN kamers helemaal opnieuw moesten inrichten, heb ik ook een van de kamers helemaal ingericht rondom een mintgroene dekbedovertrek van Ikea (Fl. 35,00!) omdat ik die zo mooi vond. Op zijn Jannekes dus, maar het wordt wel mooi. Ik geloof dat ik het niet anders zou kunnen…….

Ik dacht even dat 21 december al aangebroken was…..

Hebben jullie het al gehoord? De wereld vergaat op 21 december!
Ik was dit logje al aan het schrijven toen ineens de electriciteit hier uitviel en ook bij alle andere huizen in ons buurtschapje. Ik kan jullie verzekeren dat het dan DONKER is hier. Het was ook nog eens helemaal bewolkt. Gelukkig bleef de sneeuw een beetje schijnen. Ik was net heerlijk rundvlees aan het braden, maar dat ging niet door. We moesten het met een koude boterham doen bij kaarslicht, dat dan weer wel. Na twee uur ging alles weer aan.
Voorspellingen dat de wereld vergaat zijn niet nieuw, dat kan je HIER lezen. In mijn leven heb ik al minstens drie keer meegemaakt dat de wereld zou vergaan op een bepaalde datum. Wel ben ik altijd heel erg geîntereseerd geweest in zonnewendemomenten en in samenstand van planeten. De voorspelling over 21 december aanstaande heeft beide elementen in zich. Omdat ik op zijn minst op de hoogte wil zijn van wat er nu eigenlijk beweerd wordt, heb ik me er eens in verdiept. Laat ik jullie maar meteen vertellen dat ik het voor 90% NIET geloof.
Je kunt alles zelf nalezen, b.v. hier en hier, maar in het kort komt het hier op neer:
De Mayakalender eindigt op 21 december en dan breekt een nieuw tijdperk aan. De zon gaat dan – precies op het moment van de zuidelijke zonnewende – door de meridiaan van de Melkweg en steekt als het ware die middenlijn over. De voorspellingen wat er dan gebeurt, lopen nogal uiteen. We komen in een donkere wolk (vandaar dat ik even dacht dat het al begonnen was) of we komen in het licht; we worden in een zwart gat getrokken of er breken spontaan allerlei branden uit; we krijgen aardbevingen of Tsunami’s of allebei. Het kan ook zijn dat het magnetisch veld van de aarde omkeert en dat zuid noord wordt en andersom. Wat dat voor gevolgen heeft weet niemand, maar het is erg in ieder geval. Er is zelfs een voorspelling dat de Grote Witte Geest terug zal komen, de vliegende God die de slang heeft overwonnen (QuetzalQuotl=Jezus Christus) en dat er dan een tijd van vrede en lichtheid zal aanbreken.
De tegenargumenten zijn ook erg sterk. Het belangrijkste tegenargument is wel dat je nooit duizenden jaren van te voren precies een dag kan voorspellen. Door allerlei zaken is er namelijk altijd een afwijking in de tijd. Als je je 3000 jaar van te voren een seconde verrekent, scheelt het zomaar 200 jaar in de voorspelling…. Hij geeft het voorbeeld van de Tsunami in 2001. Die heeft de aarde even sneller of langzamer of anders laten draaien of zo, waardoor er iets in de tijd is veranderd….. Ik begreep het niet helemaal, als je het me uit kan leggen: be my guest zou ik zeggen. Een tweede sterk tegenargument is, dat je dat oversteken van die meridiaan niet op de seconde kan weten, zelfs niet op de dag. Dat oversteken is al begonnen in 1996 en gaat door tot 2016…. Er is geen precies moment waarop er overgestoken wordt en als je dat uit wilt rekenen, moet je evenveel precieze informatie hebben van de tijd voordat je de voorspelling doet als de tijd in de toekomst, wanneer de voorspelling zou uitkomen en dat is onmogelijk volgens de tegenspreker.
Dan beweert hij dat er helemaal geen bijzondere samenstand van planeten is op die dagen en staaft dat met een plaatje. Op dat plaatje vind ik ze echter verdacht op een rijtje staan vanaf de aarde gezien, maar dat kan aan mij liggen.
samenstand

Hij wijst ook af dat er in de voorspelling wordt gesproken over dat het zal gebeuren “bij zonsopkomst”. De zon gaat overal in de hele wereld op een verschillend tijdstip op, zegt hij, dus dat is onzin. Maar dat argument verwerp ik. Ik denk dat de voorspeller(s) wel degelijk precies wist(en) wat er bedoeld werd met zonsopkomst. Dat vind ik nu echt muggeziften.’
Ik kwam nog iets anders tegen en gek genoeg spreekt me dat veel meer aan, ook omdat het veel meer lijkt op wat in de Bijbel wordt gezegd over de tijd vlak voordat Christus komt. De CERN gaat een groot experiment doen met botsing van protonen op 21 december. De angst bestaat dat er antimaterie loskomt die in de aarde verdwijnt en de magma onder druk zet, waardoor een wereldaardbeving en talloze vulkaanuitbarstingen worden geëntameerd. “En de dag zal komen, brandende als een oven en de aarde al waggelen als een dronken man” Eventjes vrij uit mijn hoofd geciteerd.
Dan zal ik nu zeggen wat ik wel geloof. Ik geloof wel dat een gedeelte van die dingen gaat komen, maar ik denk ten eerste niet dat dat op 21 december gebeurt en ten tweede denk ik dat het niet allemaal tegelijk gebeurt. Het aantal aardbevingen en vulkaanuitbarstingen is al toegenomen op aarde, net als het aantal grote stormen en overstromingen; dat is een wetenschappelijk feit. Ik denk dat dat aantal zal toenemen en het aantal bosbranden in de zomer ook. Ik denk dat er nog een paar tsunami’s komen en oorlogen en geruchten van oorlogen. Daar hebben we natuurlijk ook al mee te maken, maar dat zal alleen nog maar toenemen. Een aantal dingen moeten nog gebeuren die geprofeteerd staan. De aarde zal haar vorm terugkrijgen zoals die was voor alles werd opgedeeld in werelddelen, dat zal echt niet zo zachtjes gaan, stel ik me zo voor. Ik geloof ook stellig dat Christus terugkomt, maar ik denk niet dat je dat kunt berekenen. “Niemand weet de dag of het uur” staat er, dus laten we dan ook niet proberen om dat uit te rekenen. Dat neemt niet weg dat ik graag mag kijken hoe anderen speculeren en wat ze aandragen als argument….
Misschien gebeurt er wel iets op 21 december, maar ik zorg dat ik ALTIJD ben voorbereid. Hoe denken jullie erover?

5

Botsing

Ben weer eens lekker stom geweest, maar ik had weer geluk….. Het zwembad ligt aan de ene kant van de weg en ik kom van de andere kant. Ik moet dan altijd doorrijden tot het stoplicht en daar maak ik een U-turn. Dan moet je natuurlijk goed uitkijken dat er ook geen auto’s komen die rechtsaf slaan jouw weghelft op. Dat doe ik ook altijd, maar vrijdag had ik toch niet goed opgelet want er was ineens een auto. Ik weet nog niet waar hij vandaan kwam, maar ik gaf hem een tik tegen zijn linkerachterkant met mijn rechtervoorkant. Doordat het zo glad was, werd hij eenvoudig opzij geschoven in plaats van dat het een harde botsing was. We stopten allebei en we kwamen uit onze auto. Ik verontschuldigde me uitgebreid en zei dat ik hem helemaal niet gezien had. Een andere auto was ondertussen ook gestopt en er kwam een vrouw uit. Ze hoorde me praten (met accent) en meteen negeerde ze me volkomen en zei tegen die man: “Nou, je hebt een getuige hoor! Ik heb gezien wat ze deed en dat mag absoluut niet. Dus je weet het; Ik ben je getuige!” Ik zei dat ik heel goed wist dat ik fout was en dat ik alle schade zou betalen. Nog steeds negeerde ze me. ” Heb je een pen en een papiertje, dan schrijf ik mijn telefoonnummer neer. Ik ben bereid om te getuigen in een rechtszaak” Ik zei nog een keer dat ik wist dat ik helemaal fout was en dat ik bereid was de schade te betalen. De schade bleek trouwens verschrikkelijk mee te vallen, want ik had hem gewoon weggeduwd over de gladde straat. Hij had schade op het plastic van zijn bumper, maar er was niks ingedeukt.
Gelukkig was het een hele vriendelijke man. Hij zei dat hij thuis wel even zou kijken wat de schade was en mij dan zou bellen. Die mevrouw was nog helemaal hyper en begon mij op de toon van een leerkracht tegen een stout jongetje te vertellen dat ik iets had gedaan wat absoluut niet mocht en dat dat heel gevaarlijk was. Compleet met vingertje voer ze tegen me uit. Ik heb het maar gelaten en die man ook. Ze heeft haar telefoonnummer opgeschreven en ik heb het mijne eronder geschreven. Ik heb er niks meer van gehoord. Ik denk dat hij zoiets had van: “ach het is alleen maar wat rubber en plastic, laat maar zitten”…
Het is wel een heel vreemd gevoel om genegeerd te worden waar je bij staat en dat er al vanuit gegaan wordt dat je jezelf schoon wilt praten alleen omdat je een accent hebt…. Het schijnt dat mensen met een donkere huidskleur en moslims dit soort dingen regelmatig meemaken, zelfs als ze professor zijn. Kijk, ik raak daar niet zo van ondersteboven, ik weet wat ik waard ben en kan mezelf heel goed verdedigen als het moet. Maar als je van jezelf al onzeker bent en misschien zelf ook al vindt dat je niet veel waard bent, kunnen zulke ervaringen heel traumatisch zijn.

Paralelle universums

In het bos ben ik nog niet verdwaald, maar gisteren kreeg ik het voor elkaar om in het ziekenhuis volkomen te verdwalen. Ons ziekenhuis heeft twee uitgangen. De noord-ingang wordt helemaal verbouwd, dus daar kan je niet in of uit. Vanaf de zuidingang moet je een verdieping naar beneden en dan een lange gang doorlopen tot je bijna bij de noord-ingang bij het restaurant komt en daar achter zijn de liften. Ik kreeg om acht uur een prik en daarna nog een om half negen en toen moest ik half een terugkomen. De winkels gaan hier pas om 10 uur open, dus ik ben lekker tussendoor naar huis gegaan. Dat ging prima. Echter toen ik ’s middags het ziekenhuis wilde verlaten, gebeurde er iets vreemds. Het begon al toen ik bij het liftenblok aankwam. Er was maar één rij liften. Aan de overkant van de hal stonden geen liften. Ik meende toch zeker te weten dat ze daar ook liften hadden staan. Nou ja, dacht ik, misschien stoppen ze niet op deze verdieping……. Ik neem de lift twee verdiepingen lager en toen gebeurde het: ik was ineens in een paralel universum. Ik kwam terecht in een soort kelder, het was er halfduister en er lag kaal beton op de vloer. Overal haastte zich personeel heen met lunchboxen met warm eten erin en het was duidelijk niet de bedoeling dat zich hier bezoekers zouden ophouden. Ze keken ook een beetje met een scheef oog naar mij in het voorbijgaan. Ik liep een stukje, maar het werd steeds spookyer. Ik had zo’n zelfde belevenis als vorig jaar in Bogota in het ziekenhuis
Het enige wat ik wist te doen is naar de lift terug gaan en kijken of ik iets bekends zag…. Ik was op laag 9 (dat is niet hetzelfde als de negende verdieping hoor!)en mijn onderzoek had plaatsgevonden op laag 11. Op het bordje bij de lift stond dat op laag 12 het restaurant en de uitgang was. Ik vond het vreemd, maar vooruit. Ik naar laag 12. Daar was inderdaad een restaurant, maar het was het personeelsrestaurant en niet hetzelfde restaurant als waar mijn liften waren. Daar stond ook een bordje met uitgang, dus dat leek me wel wat. Dit was een zij-uitgang met een pad dat langs het ziekenhuis liep. Toen ik het echter af liep, bleek het uit te komen bij uitgang Noord! Ik moest helemaal aan de andere kant zijn en het pad liep niet helemaal door naar de zuid-uitgang. Het enige wat erop zat was, om maar weer die lift te nemen naar het paralelle universum en daar maar aan iemand te vragen hoe ik in de bewoonde wereld kon komen. Dat heb ik gedaan en ik kwam weer bij de lunchroom uit en bij de gang naar de uitgang. Wat ik nu fout gedaan heb, weet ik nog steeds niet, maar ik denk dat ik bij de gang naar de liften toe een verkeerde afslag heb gemaakt waardoor ik bij andere liften kwam……. Saai is het in ieder geval niet. Ik krijg het voor elkaar om mijn ‘gewone’ dag toch nog iets spannends mee te geven. Toen ik de auto weer gevonden had, heb ik lekker wat inkopen gedaan en daarna ben ik gaan trainen. Toen ik om half zes uitgewinkeld, uitgezweet en uitgezwommen thuiskwam, heb ik mijn aankopen verwerkt en nu ziet alles er nog iets kerstiger uit, kijk maar:

kerstster in hoes

kerststukje
Buiten is het ook al kerst, maar daar heb ik niets voor gedaan. Het is prachtig. Leo heeft een foto van me genomen terwijl ik aan het sneeuw schuiven was zaterdag en ik heb besloten hem te plaatsen: 7 kg. is er af nu, eigenlijk misschien wel 10 of elf, want ik heb een hele massa spieren erbij gekregen. Mijn rechte buikspier die een touwtje was is nu vuistdik en mijn schuine buikspieren hebben een geul rond mijn middel gegraven. Mijn schouderladen zijn tevoorschijn gekomen onder een laag vet en mijn benen zijn bijna slank en gespierd. Vanmorgen in de Kerk kon ik voor het eerst sinds acht jaar een rok aan met een bloes ERIN zonder dat mijn buik eruit stak. Ik ben nog wel dik, maar het is duidelijk te zien dat ik gewicht verlies.
sneeuwruimen2
Doordat ik voorover buig, lubbert dat jasje zodat ik dikker lijk dan ik ben. Dat moeten jullie er dan maar af denken….
Ik neem iedere week foto’s en als het echt spectaculair wordt, plaats ik ze, beloofd!