Tagarchief: nieren

Over voldoende nierfunctie, rijsttafel en een sleutelhanger met auditieve afweer.

Dinsdag heb ik mijn nierfunctie-onderzoek gehad en gisteren werd ik opgebeld dat hij 71% was en dat is voldoende met de nieuwe richtlijnen!! Al mijn andere tests waren goed vorig jaar, maar ze moeten wel over, omdat het meer dan een jaar geleden is dat ze zijn afgenomen. Bij Leo moeten ook alle tests overgedaan worden om dezelfde reden. Vanmorgen, mijn ijkpunt is op vrijdagochtend, was ik 9 kilo afgevallen (dat moeten er zeker nog 5 en eigenlijk 10 meer worden) en Leo is nu ruim vijf kilo afgevallen ( hij heeft zijn ijkpunt zondag pas) en dat moeten er nog vier , maar liefst ook iets meer worden). Ook moet de conditie van Leo nog verder verbeteren. We gaan voor september. In september gaan we nieren eerlijk delen. Daar werken we naartoe.
Dat afvallen is vandaag een beetje in het gedrang gekomen. We kregen namelijk vrienden op bezoek, ook Nederlanders in exile, en ik heb weer eens een echte ouderwetse rijsttafel gemaakt met een stuk of tien gerechten toch bij elkaar. Ze zouden eerst zaterdagavond komen, maar gisteren belden ze of ze ook vandaag konden komen. Nou is een rijsttafel maken best wel veel werk, dus ik heb gisteravond en vandaag de hele dag staan koken. Ik had het precies allemaal af! Het was heerlijk. Het is best moeilijk om hier aan de juiste ingrediënten te komen, maar met een beetje improvisatie is het allemaal goedgekomen. Volgende keer als ik in Nederland ben, moet ik kemirinootjes mee terug nemen, want die zijn hier helemaal niet te krijgen…… Het was erg gezellig en nu ben ik verschrikkelijk moe, maar eerst….
Van mijn Nederzweedse bijdochter kreeg ik een cadeautje gisteren. Het is een sleutelhanger die begint te piepen als je naar hem fluit. Die had ik moeten hebben toen mijn sleutel onder de sneeuw was verdwenen. In Nederland heb ik ernaar lopen zoeken en kon ik hem niet vinden, maar nu kreeg ik hem dus. Ik blij, maar hij is een beetje hyperactief. Als ik over de oprit loop, begint hij te piepen, als ik de auto start begint hij te piepen, als ik in een bocht gas terug neem begint hij te piepen, als ze op de autoradio beginnen te lachen begint hij te piepen enz. Nou ja: ik weet in ieder geval waar hij is en verder heb ik er niet zo veel last van. Ik kreeg er twee extra batterijtjes bijgeleverd, dus hij kan zich uitleven. Morgen ga ik een waterdag houden. Niets kan mijn goede humeur bederven na dat fantastische nierennieuws

Heel veel nieuws, maar of het goed nieuws is?

We zijn weer thuis uit Göthenburg…. Gisteren na de lunch zijn we er heen gereden (300 km.), hebben daar een hotel genomen en vanmorgen om tien uur werden we verwacht voor een serie gesprekken. Als ze daar een aanvraag voor transplantatie met alle testen binnen krijgen, kunnen ze drie beslissingen nemen. Ze kunnen iemand aannemen voor transplantatie en dan kom je op de wachtlijst. Ze kunnen iemand meteen afwijzen en wij waren de derde optie. Leo heeft een verhoogd risico op complicaties en daarom werden die allemaal nog eens uit de doeken gedaan (hartinfarct, hersenbloeding, diabetes, afstoting, allerlei ernstige ontstekingen, obesitas, osteoporose, kanker en ernstige depressie). Ze zijn vooral bezorgd om zijn hart, want hij heeft (zijn hele leven al)een onregelmatige hartslag en een aangeboren vernauwing van de kransslagader. Het hart wordt gewoon zwaarder belast met een extra nier. Er werd dus indringend gevraagd of hij wel eens pijn op de borst had (nee), of hij weleens benauwd werd (nee>) en nog twee keer of hij wel eens pijn op de borst had…… Daarnaast heeft hij te veel overgewicht en zijn conditie is niet optimaal. Dat overgewicht komt voor een gedeelte door de dialyse. Iedere vier tot zes uur wordt er twee liter vocht met glucose in zijn buikholte gebracht. Die glucose wordt voor een gedeelte omgezet in vet, precies daar waar hij geopereerd moet worden. Ze gaan weleens nog een paar maanden over op bloeddialyse voor de operatie om dat vet kwijt te raken. Nou, daar zitten we natuurlijk helemaal niet op te wachten! Daarnaast moet hij aan zijn conditie werken. De medicijnen tegen afstoting verzwakken de spieren en die moeten dus eigenlijk in topconditie zijn voor de operatie. Hij staat dus nog niet op de lijst. Asl hij weet af te vallen en als hij zijn conditie weet op te krikken, komt hij over drie maanden op de lijst. Nu komt het echt slechte nieuws. Omdat Leo bloedgroep O heeft, is de wachtlijst 4 1/2 tot vijf jaar. Van alle potentiële transplantatiekandidaten is de groep O verreweg het grootst en die moeten dus het langste wachten op een donornier.
Maar gelukkig heb ik ook een sprankje goed nieuws en daar houd ik me nu met alle macht aan vast (Leo durft nog niet). Ik vertelde dat ik afgewezen was als donor en zij hebben net nieuwe richtlijnen doorgekregen uit Engeland(waarom daarvandaan weet ik niet). Boven een bepaalde leeftijd kan je ook je nier doneren met een functie van 70%. Ze hebben meteen naar Linköping gebeld en ik zit dus weer in de race. Nadat ik afgewezen was als donor, was ik meteen mijn motivatie om af te vallen kwijt en ik ben dus weer flink aangekomen(bijna alles). Dat moet er nu allemaal weer af. Morgen ga ik beginnen: 3x per week trainen en zwemmen en de andere dagen een flinke wandeling. Daarnaast op de calorieën letten, zelfs met Kerstmis…. Het is niet anders, er komen nog meer kerstmissen. Leo gaat begeleid worden door een fysiotherapeut en een diëtiste en daar heb ik natuurlijk ook meteen wat aan. Goed dat ik mijn baan heb opgezegd. Nu kan ik me hierop volledig concentreren. ALS Leo wordt aangenomen en ALS ik wordt aangenomen, kunnen we zelfs misschien nog voor de zomer worden geopereerd….. Dit was precies wat ik nodig had om uit mijn lethargie te komen. Vanavond vroeg naar bed en morgen vroeg eruit en lekker trainen en recpten zoeken en de grote doos Ferrero Collection die ik heb gekregen, ver weg stoppen
Als jullie allemaal willen duimen, bidden, kaarsjes branden, mediteren, kan me niet schelen wat, dan moet het gewoon goed komen. Jullie horen weer.

foeballuh!!!!!

Overmorgen is in Växjö (spreek uit: Weckcheu) Nederland-Duitsland! en wij gaan erheen om onze meiden een hart onder de riem te steken. Växjö is hier ongeveer 250 km. vandaan, dus we vertrekken donderdag zo’n beetje met de lunch en hebben een hotelletje geboekt. Het is heerlijk weer, hier ook, en we hebben er echt zin in. Daarna gaan we nog een paar dagen naar Öland(spreek uit: Öland). We zijn daar nog nooit geweest en dan kan ik in zee zwemmen en zijn we er lekker even uit…. Als Leo niet langer dan vier uur achter elkaar hoeft te reizen en met de auto is zodat hij zijn dialysevloeistof en de standaard en zijn verwarmer, mee kan nemen, moet het allemaal lukken. Nu ga ik uitgebloeide bloemen knippen. Het was vandaag 25 graden en ik heb zojuist alle potplanten en pas gepote planten water gegeven. Na het uitknippen van de uitgebloeide bloemen, ga ik nog even een vaas vullen met iets al te wild bloeiende bloemen. Dan blijft alles zo’n beetje in het gareel. Net als in Nederland zit iedereen in een andere versnelling als het zo warm is. Ik heb vandaag weer heerlijk gezwommen. Ik blijf er intens van genieten om in een meer gewoon rechtuit te zwemmen 150 slagen of zo en dan om je heen te kijken. Ik had nog een close encounter met een zwaluw. Hij botste bijna op me. Laagvliegende zwaluwen over water tellen niet voor slecht weer trouwens….. Mijn laptoppie gaat mee en mijn fotocamera, dus misschien zet ik er wel af en toe wat foto’s op….. Later.

Twee gevaarlijke momenten

Zo’n twee maanden is hij nu aan het dialyseren, Leo. Hier in Zweden, waar iedereen het Ikea-principe aanhangt (doe alles zoveel mogelijk zelf). wordt de dialyse gewoon door Leo zelf uitgevoerd. Daar doen ze hier niet moeilijk over. Ze leren het je en begeleiden net zo lang dat proces tot jij je veilig voelt en zij het veilig vinden. Er zijn twee soorten dialyse: de meest bekende is de bloeddialyse, waarbij je bloed buiten het lichaam door een dialysemachine wordt gevoerd en gereinigd. Als je dat gaat doen, zijn er twee mogelijkheden. Als je thuis wil dialyseren, krijg je een machine thuis die helemaal wordt aangesloten waar je wil met een verbinding naar de badkamer, omdat er veel water bij gebruikt wordt. Wil je niet thuis dialyseren, krijg je de sleutel van het dialysecentrum en ga je daar -ook geheel zelfstandig- dialyseren. Je kan dan besluiten b.v om drie nachten per week te dialyseren Het voordeel van deze methode is dat het gewoon ’s nachts kan, terwijl je slaapt. Je hebt geen tijdverlies. Nadelen zijn dat er langere tijd zit tussen twee dialyses zodat je iets vermoeider bent en dat je – als je reist – een afspraak moet maken bij het ziekenhuis waar je heengaat voor een dialyse. Dat moet dan meestal overdag (een dialyse duurt dan een uur of zes per keer), want ’s nachts komen de vaste klanten. Je vakantie wordt dan dus om de andere dag in het ziekenhuis doorgebracht.
Een andere dialysemethode is de peritoneale dialyse. Daar hebben wij voor gekozen. Dat is een dialyse zonder bloed. Je krijgt een slangetje in je buik waarvan het uiteinde uit je buik steekt. Als je gaat dialyseren laat je twee liter vloeistof door het slangetje in je buikholte stromen. Dat gaat gewoon door zwaartekracht door de vloeistofzak aan een infuusstandaard te hangen. Dan doe je het dopje er weer op en je laat de vloeistof vier tot zes uur daar zitten. Het buikvlies gaat dan als ‘nier’ fungeren en de afvalstoffen komen in dat vocht terecht. Na die tijd laat je de vloeistof in een zak lopen en daarna laat je weer twee liter nieuwe vloeistof in de buikholte lopen. Dat verwisselen van vloeistof duurt bij elkaar ruim een half uur, maar daarvoor moet de vloeistof opgewarmd worden tot 37 graden anders is het zo’n koude plas in je buik…. Deze methode heeft dus als voordeel dat er geen bloed aan te pas komt, maar dat wil niet zeggen dat hij zonder gevaar is. Het gevaar van infectie is namelijk erg groot Er zijn twee gevaarlijke momenten tijdens het proces. Het eerste moment is als het dopje van het uiteinde van het slangetje eraf gedraaid wordt om de vloeistof weg te laten lopen het tweede moment is als de vloeistof er weer ingelopen is en er moet weer een dopje op. De verbinding naar het buikvlies is dan open en bacteriën of virussen zouden naar binnen kunnen komen. Het is daar vochtig en 37 graden, ideale omstandigheden voor bacteriën en virussen om zich razendsnel te ontwikkelen. Andere voordelen van deze methode zijn dat je het overal kan doen (Leo dialyseert een keer per dag op zijn werk) en dat je kan reizen waarheen je wil. De spullen (zakken met vloeistof en ontsmettingsvloeistof, dopjes en klemmen om de slangen af te klemmen) worden naar je vakantie adres gestuurd op jouw verzoek.
Het nadeel van deze methode is dat je vier keer per dag die vloeistof moet verwisselen. ’s Morgens om half zeven begint Leo al en hij kan niet eerder dan half twaalf naar bed omdat hij dan nog een laatste keer moet dialyseren. Op een gegeven moment leek het erop dat hij alleen nog maar aan het dialyseren was. Maar nu zijn we heel behoorlijk gewend en het valt eigenlijk best mee. Leo dialyseert als hij thuis is meestal voor de TV en dan is een half uur zo om. Het fijnste is echter dat hij weer een beetje kracht terugkrijgt. Hij heeft weer energie om dingetjes te doen, al kan hij nog steeds niet zwaar sjouwen en hij is wat vrolijker. Ach, en de zomer komt eraan, daar wordt iedereen vrolijker van. Uiteindelijk valt het ons alles mee nu we eenmaal in het ritme zitten. Het kostte wel even tijd om de juiste samenstelling van de vloeistoffen te vinden. Eerst werd hij te dik, dus dan moest er een keer glucose af, daarna hield hij te veel vocht vast en werd er weer een aanpassing gemaakt en hij heeft ook nog een keer ernstige bloedarmoede gehad. Toen heeft hij een speciale ijzerinfuus gehad en hij heeft iedere week ijzerinjecties die hoe kan het ook anders hij zichzelf geeft. Maar nu gaat het echt een stuk beter en we kunnen weer genieten. In het lange weekend van Pinksteren gaan we voor het eerst samen naar Nederland. Mijn oudste dochter komt de week ervoor naar ons toe met haar gezin met de auto. Zij neemt de vloeistofzakken mee naar Nederland en wij nemen met het vliegtuig, het opwarmding mee en zo’n infuusstandaard die je helemaal kan opvouwen. Als we terugkomen, moet Leo nog een ruime week werken en dan gaat hij officieel met pensioen. Hij blijft nog anderhalve dag of zo doorwerken aan een project en het begeleiden van een paar studenten. Ik word een dag nadat hij 67 wordt, 65, maar ik blijf gewoon doorwerken, drie dagen per week. Bikkels, dat zijn we op onze ouwe dag, bikkels, al zeg ik het zelf.

Wat heb ik met de baby van Wouter Klootwijk te maken?

Al heel lang wil ik een logje over mijn zoekmachinetermen schrijven. Zoals je zou verwachten moeten mensen op je blog komen omdat daar iets staat waar ze naar zoeken. Gelukkig is dat ook meestal wel zo. De meeste mensen die op mijn blog komen, zoeken dan ook iets in de trant van: baasbraal, baasbral, baas braal, Leo en Janneke, Zweden blog en dergelijke. Een voorbeeld van fout zoeken is als mensen intypen baas in eigen broek, of uitgaan met je baas en dergelijke. Helaas komen ze dan ook bij deze Baas uit. De tweede categorie van mensen zoeken recepten. Mijn Italiaanse minestronesoep staat op nummer een, gevolgde door huzarensalade en een charlotte maken. Ook mijn simpele tips over b.v. het bakken van vis of hoe je kip klaarmaakt, worden verrassend vaak gelezen. Mensen die willen weten of je balkenbrij kan invriezen en of je het in Amsterdam, Alkmaar, Ede kan kopen, komen ook bij mij terecht.
Dan is er een categorie quilters en aanverwanten die via de zoekmachines bij mij terecht komen en enkele medische onderwrpen (nieren en aanverwanten) liggen ook goed in de markt, nog ietsje meer dan Sensorische Integratie en/of hoogbegaafde en thuisonderwezen kinderen..
Dan heb ik een keer over de kleedkamers van ons zwembad gesproken en dat iedereen daar gewoon bloot is. Dat logje heb ik als titel ‘naakte vrouwen’ meegegeven. Nu heb ik dus ook regelmatig mensen ie zoeken op: blote zweedse meisjes i de sneeuw, naakte zweedse vrouwen, in de Sauna en de sneeuw, in Zweden,noem maar op…. Toen ik dat logje schreef had ik helemaal niet aan zulke dingen gedacht natuurlijk… Mijn trouwens ongoing gevecht met T-Mobile en Lindorff, zijn ook nog steeds populaire zoektermen; het is duidelijk dat ze nog steeds zeer actief zijn in het innen van al dan niet bestaande schulden.
Soms vindt iemand mij als hij/zij بحث عن الملكة النحل intypt. En iedere dag heb ik ook een heel aantal ‘onbekende zoektermen’ die niet nader gespecificeerd worden. Wat zou dat dan zijn,vraag je je af als بحث عن الملكة النحل geen onbekende zoekterm is.
De laatste categorie is de raadselachtigste…… Ik kan me niet voorstellen dat de mensen bij mijn blog uitkomen als ze vragen intypen als: Heeft Wouter Klootwijk een baby? Wouter Klootwijk heeft een baby De baby van Wouter Klootwijk Ik wist niet eens wie het was! Ik heb op hem gegoogled en toen zag ik dat hij blijkbaar een kok is….. De laatste zoeker bracht uitkomst met de zoekterm: Wouter Klootwijk, baby in de pan. Ik heb ooit een foto gemaakt van een baby die in mijn 20-literpan kroop
En warempel, daar heb ik later een verwijzing gedaan naar een filmpje over iemand die een baby in bad doet in zo’n grote wok En laat dat nou Wouter Klootwijk wezen!! Ik moet toch eens wat vaker mijn eigen logjes doorlezen, kan ik heel wat van opsteken…..

68 pakjes boter….

ofte wel 34van die pondsrollen boter
boterberg
Die Leo weet me wel te motiveren. Jullie begrijpen dat ik iets minder motivatie heb om nog verder af te vallen nu ik: 1. mijn streefgewicht voor de operatie heb bereikt, 2. helemaal niet meer geopereerd hoef te worden. We zaten te eten en Leo wees op onze boter: “Kijk”, zei hij, “je ben 34 van deze pondspakjes vet kwijt. Moet je het er natuurlijk niet weer allemaal bij eten hè?” Als ik nu een zwak moment heb, denk ik aan 68 pakjes boter en probeer ik er nog 68 bij op die stapel te krijgen. Ik heb nieuwe kleren gekocht en ik ben 3 maten naar beneden. Ik verlang naar de dag dat ik maat 42 aan kan en dus in alle winkels in Zweden kleren kan kopen, maar dat duurt zeker nog 10 kilo….

Zó makkelijk later we er ons niet onderkrijgen hoor!

In de eerste plaats bedankt voor al jullie medeleven op het blog en op de email…… Woensdag 14 dagen geleden schreef ik mijn laatste logje en daarna werd het angstwekkend stil op mijn blog. Die ochtend heb ik mijn kleuters afgebeld en Leo was ook thuis die dag (toevallig). Ik heb even uitgehuild en Leo kreeg pas later last van een klein depressietje. Ik heb lekker saucijzenbroodjes gemaakt helemaal niet aan de lijn gedacht de hele dag. Maar toen vond ik het toch zonde. Ik heb besloten door te gaan in een iets lager tempo en nu, twee weken later, kan ik zeggen dat het goed gaat daarmee. Ik ben ondertussen alweer meer dan een kilo afgevallen, dus das mooi. Het trainen is ook op een lager pitje komen te staan. Ik haal nu meestal een keer per week. Op de dagen dat ik niet train of zwem, doe ik 60 jumping jacks en ik schuif weer sneeuw en zo. Als het nu eens lente wil worden, dan ga ik weer lekker buiten lopen. Er is maar 1 ding wat ik niet doe als ik niet train: MIJN BUIKSPIEREN! Ik KAN mezelf er niet toe zetten…. We hebben dus ook besloten om het huis op te knappen, te beginnen met de slaapkamer. Ik heb me er helemaal op gestort. Ik heb een super duur op-en-neer nieuw bed gekocht (Zweedse kwaliteit) en dat wordt volgende week donderdag bezorgd. Dan moet die kamer klaar zijn natuurlijk. Ik heb een mannetje gebeld om te verven en behangen, maar die zou vorige week eens langskomen om te KIJKEN en is nu nog niet geweest. Gelukkig kreeg ik hulp aangeboden en nu doen we (een paar vrienden en ik)het gewoon zelf! Ik heb nog nooit van mijn leven zelf behangen, maar in Zweden leer je dat vanzelf…… Toen ging ik dus behangspullen kopen. Afstomen kennen ze hier niet, zo’n apparaat is niet eens te huur. Hier plamuren ze over het behang heen en dan schuren ze het glad, zie je het voor je met als dat stof? Gelukkig ontdekte ik dat je ook plamuurBEHANG kan kopen en dat zit er nu op. Het is meteen een goede oefening in behangen. Het echte behang moet er overheen. Aan de slaapkamer kan alleen maar op vrijdag en maandag gewerkt worden, want de andere drie dagen werk ik. Het gaat dus niet zo vlot als ik wel zou willen. We hebben de hele slaapkamer natuurlijk leeggehaald en de inhoud, inclusief bed, staat nu in de woonkamer. Ik ben een voor een alle laden en laadjes en kastplankjes opnieuw aan het inrichten en van alles aan het weggooien, maar ik word er op een bepaald punt helemaal gek van, dat weet ik nu al. Als ik dan weer flink wat ruimte heb, gooi ik weer alles wat over is bij elkaar en dan komt dat een volgende keer wel weer. Het is alleen zo onrustig als overal wat ligt….
Het is hier trouwens pokkenweer, iets anders kan ik er niet van maken. Het is niet alleen -10, er staat ook nog een ijzige wind uit het Noordoosten (gevoelstemperatuur van -30)en het sneeuwt. Er is in 24 uur 12 centimeter gevallen en er komt vannacht nog 20 centimeter aan. De Zweden zijn allemaal aan het klagen ik klaag alleen over de wind die overal doorheen snijdt.
Lichtpuntje is wel dat het erop lijkt dat Leo’s conditie iets beter wordt door de dialyse. Hij lijkt het minder koud te hebben en hij heeft iets meer energie. De onderzoeken die hij nog moest hebben voor hij op de transplantatielijst komt, worden in versneld tempo uitgevoerd, dus dat is mooi. Dus al met al is het allemaal niet zo zwart als het lijkt. Alleen: ik kon steeds maar geen logje eruit persen. Ik heb iedereen gelezen, soms zelfs gereageerd, maar soms ook helemaal niet. Ik heb foto’s genomen, maar ik haal ze niet van de camera, dat soort dingen. Het is dus niet helemaal in orde, maar het is ook niet helemaal slecht. Ik mis de kinderen en kleinkinderen verschrikkelijk, maar er is even niets aan te doen. Als de verbetering doorzet, komen we met Pinksteren naar Nederland. We hebben een huis gehuurd in Limburg voor iedereen en iedereen komt, zelfs mijn zoon uit Duitsland met zijn vriendin. Als Leo’s toestand (en het weer!) het toelaten, kom ik half april ook enkele dagen om voor iedereen cadeautjes te kopen en nieuwe kleren. Dat kan niet in mei, want dan krijgt Leo de zenuwen. De cadeautjes worden dan in mei uitgedeeld (Sinterklaas met Pinksteren, moet kunnen). Dan heb ik nog een cadeautje gekregen van de Pay it forward actie van Josh Moll, waarover later. Dat is het voorlopig. Ik wilde gewoon een logje de wereld in sturen.GELUKT!

Rauw-Rouw

Vanmorgen te horen gekregen dat mijn nierdonatie niet door kan gaan. Het tweede nierfunctie-onderzoek wees uit dat mijn nieren maar voor 69% werken. Het schijnt heel normaal te zijn voor iemand van mijn leeftijd, maar bah, bah BAH. Eventjes verwerken, nu gaan we het huis maar helemaal opknappen. We blijven hier nog wel een aantal jaar….. Leo wordt zo snel mogelijk op de lijst gezet voor overleden donoren. Hij moet nog een aantal onderzoeken. Ze zouden er vaart achter zetten. We zijn eerst even van slag, maar alles komt wel weer. Nu even niet.

Sneakpeak bij een werk in uitvoering

Sinds ik enkele weken bezig was met lijnen heb ik iedere week of veertien dagen vier foto’s van mezelf laten nemen, van voren, van achteren en van de beide zijden. Niet alle foto’s geven betrouwbare contouren, want soms gaat de flits af en dan zit er een schaduwrandje omheen. Omdat ik even behoefte heb aan de aaaah’s en oooo’s van jullie krijgen jullie vandaag vier foto’s te zien. Twee zijn er van voren en van achteren in 2011 toen ik meer dan 100 kilo woog en de andere twee zijn van voren en van achteren gisteren genomen. Ik ben in de tussentijd 14 kilo afgevallen en dan heb ik niet meegerekend dat ik ook nog ongeveer 4 kg. spieren heb opgebouwd in de tussentijd. Ik ben van maat 52 naar maat 46 gegaan en heb ik veel conditie opgebouwd. Omdat ik nu werk, heb ik minder tijd om te trainen en is het moeilijk teblijven afvallen. Ik ben er nog niet, maar vandaag wil ik tevreden zijn en blij zijn met het al behaalde resultaat. Dat heb ik even nodig om vol te houden en er nog 10 kilo af te krijgen, niet voor de operatie, maar voor mezelf.

00001 1 juli 2011.
16feb13achter2.jpg
00001   juli 2010
16feb13voren2.jpg

De procesfoto’s en de laatste foto’s in badpak volgen nog, maar nu wil ik eerst ooooh’s en aaaah’s horen. Kom maar op!

Mijn donatie is nog niet van de baan hoor!

De race is ook nog niet gelopen, maar de donatie kan ook gewoon nog door gaan. Gisteren kreeg ik een telefoontje van de donatiezuster. Ik krijg een nieuw nierfunctie-onderzoek en dit keer iets uitgebreider. Het schijnt dat het ook kan dat je ZO gezond bent dat je nieren met 70% functie gewoon alle afvalstoffen uit je bloed halen. Met andere woorden: ze zouden wel 100% kunnen functioneren, maar waarom zouden ze, als je bloed ook met 70% wordt gezuiverd? Zoiets is misschien met mij aan de hand. Zo heb ik het tenminste begrepen. Ze hadden ruggespraak met Gothenburg gehad en die hadden mijn donatienier niet meteen afgewezen en dat is een verschrikkelijk goed teken, want eerder hadden ze een donor met 79% functie afgewezen.
De 26e heb ik een onderzoek en dan moet ik drie uur later terugkomen en dan nemen ze nog drie proeven met 20 minuten tussenpoos. Ik weet wel dat ik me in de week daarvoor heel rustig hou, veel slaap en geen nier-belastende dingen doe. Of zou ik die juist wel moeten doen dat die nieren gedwongen worden harder te werken? Wat denken jullie?
Nu kan het ook nog dat ik goedgekeurd word als donor, maar dat Leo geen nieuwe nier kan krijgen. Dat heeft ook te maken met zijn urinewegen. Sinds vorige week maandag dialyseert hij zichzelf vier keer per dag (een keer op zijn werk) en eigenlijk gaat het heel goed. Alleen: je verliest natuurlijk een heleboel energie als je twee liter vocht bij jezelf aftapt vier keer per dag, dus hij heeft het steeds koud en heeft verschrikkelijk behoefte aan zoetigheid. Ik haal dus om de paar dagen gebakjes in huis en daar eet ik zelf een theelepeltje slagroom NIETS van.
Ik zit die verschrikkelijke administratie te doen, maar gelukkig ben ik nu bijna klaar. Voor de negende moet je het ingeleverd hebben, dan krijg je dezelfde maand je salaris nog. Verder heb ik mijn naaimachine vandaag weggebracht, want de draad brak steeds na 10 centimeter naaien. Nu blijkt dat er op het afdekplaatje een scherp randje zit waar de draad langs schuurt. Morgen is het klaar en dan moet ik snel twee quiltjes afmaken, want één van de twee babies is al geboren en de ander kan ieder moment geboren worden (misschien is het al gebeurd (ff snel op Facebook kijken). Nee, nog niet…..
Ik heb nog even tijd. Gauw mijn tas inpakken en alles klaarzetten, morgenochtend om kwart voor acht de deur uit…