Tagarchief: nederlands eten

Potvolblomme! (x4) NACHTVORST!!!!

Gelukkig dat ik gisteren alle bloemen uit de tuin heb geplukt en ze in vaasjes heb gezet, omdat ik de keuken zo mooi schoongemaakt had.
003_cr
004
005

in het naai/dialyseer/televisie/leeskamertje zetten we ook altijd een bosje

in het naai/dialyseer/televisie/leeskamertje zetten we ook altijd een bosje

Toen ik vanmorgen om half acht naar buiten keek de zon scheen straaaalend op de bomen, wist ik meteen dat er iets was veranderd in de wereld. Het hele grasveld en de terrastafel waren wit van de rijp. En dat is erg jongens, want ik had nog geraniums (10) en dahlia’s (3), abutilons (2) en aronskelken (2) buiten staan en die mogen niet bevriezen. Heel snel iets aangeschoten dus en hop, naar binnen met die zooi. Voor de grote potten gebruik ik altijd een steekkarretje, maar dan is het nog niet echt licht. Eerst moet je dat karretje over hobbelig gras sleuren trekken en vervolgens moet je de potten twee treetjes omhoog tillen en daarna over het hout slepen en af en toe tillen om ze in de serre op hun plaats te krijgen.Ik ben begonnen met de geraniums, die zijn het meest vorstgevoelig omdat ze in potten boven de grond staan. Daarna waren de aronskelken aan de beurt, die hingen al helemaal op half zeven. Gelukkig kunnen ze tegen een stootje, alleen de wortels mogen niet bevriezen. Al met al ben ik natuurlijk ruim een uur bezig geweest. Toen ik klaar was, kon ik me alleen nog snel wassen en aankleden. Vandaag zou de eerste dag van mijn nieuwe regime zijn en nu had ik geen tijd meer om een groene smoothie te maken, waarvan ik ook een gedeelte zou meenemem voor na het trainen en zwemmen. Ook daar zou ik vandaag mee beginnen. Nu heb ik snel een stuk appeltaart ingepakt in plaats van groene smoothie Ik heb altijd precies drie uur tussen het eerste kind en mijn groep, ideaal dus.
Nadat ik mijn kind had gehad, bedacht ik me dat ik mijn kaart om in het zwembad te komen, op het aanrecht had laten liggen….. Toen ben ik maar naar de kapper gegaan en heb ook mijn wenkbrauwen laten epileren. Bovendien heb ik me een bus dure mousse aan laten smeren om mijn haar meer volume te kunnen geven. Daarna had ik nog tijd om naar huis te gaan en eten te koken. Ik vind het altijd zo heerlijk als je ’s avonds alleen nog maar een paar boterhammetjes hoeft klaar te maken Ik maak een apart logje over eten koken en hoe ze in Zweden de Nederlandse keuken verminken….Het is vandaag overigens 10 graden geworden met een stralende zon….
e

O jongens, ik ben weer eens superstom geweest!!!

Omdat mijn dochter haar tweede auto heeft verkocht, had ik deze keer een iets grotere auto gehuurd, een Kia. Het ging precies, twee geleende boosterzitjes en het stoeltje voor de kleine uit de auto gehaald. Wat hebben we genoten, naar het zwembad in Ridderkerk en tweeëneen half uur in het water geweest, van de hoge glijbaan die halverwege donker is en heeeeeel hard gaat. De jongens van vier en vijf zelf en het meisje van anderhalf bij een van ons op schoot, HEERLIJK! Ik had nog bijna niet mee kunnen zwemmen, want ik had in plaats van mijn zwarte zwempak per ongeluk mijn nieuwe zwarte hemdje meegenomen. Gelukkig hadden ze bij het zwembad nog een badpak wat ik kon lenen, ietsje te klein, maar daar heb ik gewoon dat hemdje overheen gedaan. Op het laatste moment bleef ik nog een nachtje extra logeren omdat mijn oudste dochter de hele woensdagochtend weg was en ik dinsdagavond…. Om een uur of tien ben ik gegaan op mijn dooie akkertje. Ik kon dan nog wat boodschappen doen en een tas neerzetten bij mijn oudste dochter. Zij komt volgende maand hierheen met de auto en de Rijsttafelspullen en Belze majoneis kunnen nog wel even wachten. Ik had nog kinderboeken gekocht, dus die heb ik eerst bij mijn zoon in Rotterdam-Zuid afgedropt. Wij vlogen om kwart voor drie en ik wil dan altijd om kwart voor twee bij de bagagecheck zijn, dan kan ik nog bij de delicatessen die bevroren en gekoelde dingen kopen waar ik gisteren over schreef. Ik ging om precies kwart voor twee door de bagagecheck, heerlijk op tijd en niet te vroeg. Prima reis gehad, goed aangekomen, heerlijk gewerkt gisteren en vandaag stond zaaien, vlees braden en eindelijk dat 5 minuten brooddeeg. maken op het programma (Kijk hier voor een ander recept). Word ik vanmorgen door mijn dochter gebeld: “Waar heb je de autozitjes gelaten?” Oeps! Ik heb er helemaal niet meer op gelet en ik heb ze met de auto ingeleverd. Gebeld en gebeld en GEBELD!!!! Geen gehoor bij de Schiphol Avis desk, dan maar de Klantenservice. Die kregen ook geen kontakt. Eindelijk om half twaalf krijg ik de desk aan de telefoon. Ze zijn erachteraan gegaan, maar ze hebben ze nog niet gevonden. Het is een rood kinderzitje en zij huren die ook uit in dezelfde kleur. Het zijn twee zitverhogers, een van Sponge Bob en een van Cars, maar ze hebben ze niet gevonden. In het ergste geval zijn ze allemaal opnieuw verhuurd en moeten we wachten tot de auto’s terugkomen. Morgen word ik erover teruggebeld. Vooral die zitverhogers: ik heb ze geleend van de andere oma en ze had stad en land afgelopen voor juist die zitjes!
Ik voel me ellendig, maar ik kan er niks aan veranderen. Nu leent de andere oma nooit meer wat uit aan haar schoondochter en dat is mijn schuld……..

“Ja, u moet weten: ik ben eigenlijk in een rotbui vandaag” “Duhhh?!”

Als ik naar Zweden terugga, heb ik altijd een aantal boodschappen te doen op Schiphol.

delicatessen-schiphol-shop-schiphol-1(p shop,8475)(c 0)Ze hebben er heerlijke stroopwafels en paling neem ik ook altijd mee terug. Het laatste wat vaste prik is, zijn kroketten. Deze keer heb ik ook een pakje bitterballen meegenomen. Als Leo dan een kroket neemt,neem ik een bitterbal. Dat is net zo lekker, maar dan veel minder. Bij de delicatessen stonden twee meiden achter de toonbank, allebei met een strak en onvriendelijk gezicht. Ze hielpen de klanten werktuigelijk en zonder enige neiging tot het maken van werkelijk contact. Ik zag dat eens even zo aan en mijn indruk was dat ze ruzie met elkaar hadden. Er is een tijd geweest dat ik me daar vreselijk aan ergerde, maar tegenwoordig probeer ik de onvriendelijkheid bij hun te laten. Toch kan ik het niet laten even iets onverwachts te zeggen, waardoor ze geattendeerd worden op het feit dat er een MENS tegenover ze staat. Ze vroeg aan de klant voor mij (in het Engels) of ze de boardingkaart mocht zien en in welk land hij thuishoorde. Bij mij wilde ze alleen de boardingkaart maar zien, dus ik vroeg of ze niet wilde weten in welk land ik thuishoor. Ze zei dat dat niet hoefde, want ze had mijn Nederlandse paspoort gezien, waarop ik zei dat ik niet in Nederland woonde, maar in Zweden. “MAAKT niet uit” zei ze ongeïnteresseerd. Ik had een pepermuntje uit mijn tasje op de toonbank laten vallen en ze zei: “is dat van u? Wilt u het nog?” “Ja”, zei ik, “mijn potje lekt een beetje., maar het zijn hele lekkere pepermuntjes. Wilt u er ook een?” En ik stak de mijne snel in mijn mond. Ze moest eindelijk een beetje lachen en bedankte er vriendelijk voor. Out of the blue zei ze dat ze vandaag nogal in een rotbui was. “NOU, dat heb ik gemerkt” zei ik.”Hoezo?” vroeg ze.”Jullie stonden daar allebei een partij negativiteit uit te stralen, ongelofelijk!” Toen werd ze kwaad. “Nou, ik heb u anders heel vriendelijk geholpen, daar kunt u niks van zeggen, het is ook nooit goed!” Ik zei: “Maar nu heb je gelachen, dus nu is het goed” en toen ben ik weggegaan. Niet zo handig van me om zo grif in te stemmen met dat ze in een rotbui was, maar ja: ze zei het zelf!
Nou maar hopen dat ze er een beetje over nadenkt en wat meer plezier in haar werk gaat stoppen…….

Geopereerd op 12.12.’12., maar niet om 12.12 uur.

Nog niet veel van te zeggen…… Hij is goed uit de narcose gekomen,heeft al gegeten en heeft zelfs een stukje gewandeld. Narcose is natuurlijk rotspul, dus het duurt even. Als je dan ook nog in aanmerking neemt dat hij nieren heeft die de afvalstoffen niet zo snel kunnen afvoeren, valt het me allemaal niet tegen.

Vannacht niet meer dan vier uur geslapen en vanmorgen had ik een nieronderzoek. Vanavond bij Leo zag ik mijn dokter ook nog even en de uitslag van 30 november was teleurstellend. Mijn nierfunctie was maar 71% en voor een donatie is 75% het minimum. Maar ook zij kon bijna niet geloven dat mijn nieren echt maar voor 71% werken, want de verdere uitslagen waren uitstekend. We gaan het waarschijnlijk overdoen, dat andere onderzoek Nu denk ik: had ik nou vannacht maar een beetje langer geslapen, misschien was dat beter geweest. Straks is dit onderzoek ook niet in orde. Ze kunnen met dit laatste onderzoek ook zien of beide nieren werken en of ze allebei even veel werken. . Ik heb het wel vaker gehoord van mensen hoor! Die bleken al jaren op 1 nier te leven, die andere had het dan allang opgegeven, niks van gemerkt. Ik heb besloten een poosje zoutloos te gaan eten, misschien dat die nieren dan beter werken….. Leo zag het natuurlijk meteen niet meer zitten: “Zie je wel, je moet de huid van de beer niet verkopen…..”
Ik heb een cadeautje weggegeven hoor, om 12.12 uur! Aan een zuster, zij was de eerste ik zag. Ik had er een briefje bijgedaan met uitleg en haar opgeroepen volgend jaar ook mee te doen met verwijzing naar de website.
Ik kan geen foto laten zien van mijn zelfgeborduurde theedoek met over de hele theedoek verdeeld een aantal keer God JUl er op in het rood en in het groen, want ik heb mijn tas met fototoestel bij Leo op de kamer laten staan…… Dat was het weer voor vandaag Ik ben een beetje aangeslagen moet ik zeggen. Vanavond heb ik troostvoedsel klaargemaakt: patat. Morgen word ik weer fanatiek als ik goed geslapen heb

Poppetje gezien?

Nou, Abraham is wel leuk geworden, ook al zeg ik het zelf. Hij heeft een baard en wenkbrauwen van glazuur. Ik heb met een satéstokje de golfjes in zijn baard getrokken.
015
Verder zag ik van de week in de stad zoiets leuks en dat heb ik nageaapt. Ik vind het erg leuk staan, net of die mannetjes van Ronja de Roversdochter tot leven zijn gekomen.
004
Vanmorgen scheen de zon, het was wonderbaarlijk mooi buiten, ook wonderbaarlijk koud trouwens: -14 graden…
010
006
Je begrijpt dat die stokken er niet voor niks staan. Je zou de weg niet meer zien zonder
Nu heeft de lucht weer die verdachte kleur van aanstormende sneeuw. Morgen wordt weer flink sneeuw verwacht. Ik las bij haar dat in Stockholm de hoeveelheid sneeuw van normaal de hele winter is gevallen! Dat wordt nog wat!
OK, we gaan naar de verjaardag MET Abraham!

Ik durfde er niet over te schrijven….

Woensdagochtend had ik die ene kat voor het laatst gezien. Toen was het al flink aan het sneeuwen. Woensdagavond konden zelfs de Zweden niet meer door het weer, de bussen reden niet. Donderdag zijn wij de hele dag thuisgebleven, net als de schoolkinderen en iedereen die maar enigszins kon. Die ene kat (snöbåll heet hij =sneeuwbal) kwam niet thuis. Donderdagavond was hij er nog niet. Ik kwam donderdagavond terug van een vergadering en ik ontmoette twee grote dikke zwijnen op de weg en een eindje verder een paar herten. Vannacht heb ik de hele nacht geluisterd of ik die kat toevallig hoorde ( die andere was binnen) en vanmorgen was hij er nog steeds niet. Als je het bij ons ZIET! De sneeuw ligt 60 centimeter hoog, het is -8, overal liggen sneeuwduinen van het sneeuwruimen, maar ook natuurlijke van de wind en er valt nog steeds sneeuw, zij het lichte.
009
019
017
Maar, geloof het of niet, om een uur of tien kwam hij aankakken alsof hij even een ommetje gemaakt Hij at en at en at en vervolgens ging hij ons allemaal kopjes geven Ik had twee jongens op bezoek die me hielpen met het laatste hout en iedereen kreeg kopjes. Vervolgens rolde hij zich op en ging slapen. O, wat was ik blij.
021
Ik had me er al helemaal op voorbereid om Jezz te moeten vertellen dat een van haar katten deze keer het loodje had gelegd, was doodgevroren onder de sneeuw……. Ik durfde het ook niet te schrijven, want ze doet eindexamen voor haar zangopleiding in Kopenhagen en ik wil dat ze zich daar op concentreert. Ik moest weg om te trainen om elf uur en ik heb hem maar gewoon binnen gelaten. Leo was vanavond eerder thuis dan ik en heeft hem naar buiten gelaten. Ik zag dat hij in de plantenbak heeft gescheten en ik heb het hem meteen vergeven misschien mijn ficus Benjamina niet. Er staat keurig een bak in de bijkeuken, maar daar wilde hij niet op denk ik.. Ben benieuwd wanneer hij nu weer komt.
Hij heeft de smaak te pakken, want om een uur of elf vanavond kwam hij weer. Hij is zo blij, hij rolt over de grond van pure vreugde! Vannacht gaat hij toch echt in de bijkeuken en als hij dat niet wil, naar buiten. Ik ben heel laat op, want ik ben een Abraham aan het bakken. Dat is een pop van gevulde speculaas waar je met wit glazuur een baard en oogjes en zo op tekent. Ik had van haar ooit een een zakje met oud-Hollandse speculaasmix gekregen, maar dat was te weinig voor twee poppen. Op Internet vond ik hoe je zelf speculaaskruiden kunt maken. Ik had alle kruiden in huis, maar naar de cardemom moest ik zoeken. Terwijl ik aan het zoeken was, vond ik nota bene een potje met kant en klare speculaaskruiden! Ik wist niet dat ik dat nog had. Wie wat bewaart….. In de garage had ik nog een speculaasplank liggen en daar heb ik twee poppen mee gemaakt met amandelspijs ertussen. De eerste kwam er veel beter uit, dus toen heb ik van de tweede een soort ondergrond gemaakt die ik bovenop de amandelspijs plakte en het hele zaakje omgedraaid op een andere bakplaat. Daar weer amandelen en geklopt ei overheen en hoppekee. Ik weet niet of hij gaat lukken. Ik zal even de foto laten zien van de pop in de oven……
003
Morgenochtend ga ik met glazuur knoeien…. Ik zal een foto nemen als hij af is. Er komt een briefje bij over Abraham met een citaat uit Joh. 8: 57 waarin de Joden tegen Jezus zeggen: “Gij zijt nog geen vijftig jaren en Gij hebt Abraham gezien?” en zo is de traditie in Nederland gekomen dat je als je vijftig wordt, je Abraham hebt gezien en dat je dus ook weet waar hij de mosterd haalt. In Zweden kennen ze de hele traditie niet, dus zo’n briefje is geen overbodige luxe.
Zo, het is nu kwart voor twee en de pop lijkt goed gelukt. Ik laat hem afkoelen in de oven met de deur een stukje open. Welterusten allemaal!

24uursgriepje

Precies 24 uur na Leo werd ik ook ziek. Hij begon vandaag al op te knappen en ik heb zo’n beetje de hele dag liggen slapen….. We wilden naar Chania, echt, maar dan ging ik eerst nog even liggen en viel prompt weer in slaap. We hebben ergens tussendoor nog even boodschappen gedaan, rijst gekocht en kippensoep en kaakjes, aan meer viel niet te denken. Nu eindelijk, eindelijk om acht uur ben ik wakker. Wel werd ik vanmorgen nog uit Zweden opgebeld en ik heb een BAAN! Ik ga kinderen in Zweden van Nederlandse ouders Nederlandse taal en cultuur geven…… Het is waarschijnlijk niet meer dan zes uur per week en er ligt al een kant en klaar programma. Ik weet niet hoe veel vrijheid ik daarin heb, of ik b.v. Speculaas met de kinderen kan gaan bakken en of ik de vrije hand heb wat voorlezen betreft, maar ik hoef niet alles zelf te verzinnen.
Morgen, morgen gaan we naar Chania, maar nu ga ik, denk ik, nog even liggen…..

Werk!!

Zo langzaamaan heb ik echt werk. Het is maar 1 dag in de week, maar het is uiterst ‘rewarding’ Mijn vriendin Jezz werkt op een school voor spraaktaal problematische kinderen. Al sinds vorig jaar, ga ik er regelmatig naartoe en bekijken we een kind. Dan gaat ze aan de slag met haar eigen vaardigheid en mijn adviezen. Als het tijd wordt om de behandeling bij te stellen, kijk ik weer een keer en dan gaat ze weer aan de slag. Woensdag viel ik midden in een behandeling toen ik kwam. Het jongetje dat een paar maanden geleden nog iets onnavolgbaars uitkraamde met alleen klinkers (ook onzuiver uitgesproken) en een vaag kliksgeluid, is nu gewoon te verstaan, zelfs door mij!!! Daar heeft dan ook nog de grote vakantie tussen gezeten hè? De logopedisten van de aanpalende school (voor oudere kinderen) hebben me nu ook ‘ingehuurd’ Voor de tweede keer heb ik een kind bekeken samen met hun en adviezen gegeven. Dat zijn echt hele andere dingen dan ze gewend zijn te doen als logopedist. Ik raad ze b.v. aan om een meisje dat heel vlug en ongecontroleerd spreekt en niet aangeraakt wil worden te ‘masseren’ door met een grote, voor driekwart opgeblazen bal, over hun lichaam te rollen, terwijl je op de maat een liedje zingt. Je hoeft ze dan helemaal niet zelf aan te raken – dat doet de bal – en toch kun je invloed uitoefenen en de snelheid(traagheid in dit geval) van spraak ook laten VOELEN in plaats van alleen maar te laten horen.Ze moeten nu eerst nog een bal en een matras aanschaffen, dus ik merk het wel…..
Het is een hele omschakeling voor de Zweden die als policy hebben dat je kinderen helemaal niet aanraakt en alleen maar tegen ze aanpraat.Ik zou zo hele dagen hiermee bezig kunnen zijn, maar dat wil ik niet. Ik ga nu mijn dahlia’s uit de grond halen en mijn serre isoleren met kunstgras. Voor zulke klussen wil ik ook tijd hebben. Nu Leo hele lange dagen werkt, komt hij doodmoe thuis ’s avonds en moet dan eerst een uurtje bijkomen voor we gaan eten. Hem wil ik niet inschakelen bij dat soort klussen dus. Gisteravond zijn we naar een soort rockconcert geweest in een café in Linköping en zaterdagmiddag en -avond is er een muziekfestival in Norrköping. Daar willen we ook naartoe. Zondag hebben we conferentie in de kerk. Iedereen maakt iets voor de lunch erna en ik maak roomsoesjes en gesneden groente voor de goegemeente (60 man). Dat moet ik dus vanmiddag en morgenochtend voorbereiden. Nu, ik ga maar eens snel dit logje publiceren en daarna de tuin in. De zon schijnt en het is 12 graden…….

terrruggg van weggewees…

Jongens, wat heb ik genoten in Nederland! Ik was varen op de Maas met kinderen en kleinkinderen en met mijn zwager en schoonzus, ik was lunchen in Villa Augustus en naar de Ark van Noach, dank zij de tip van een van mijn lezers. Ik had een verjaardag van mijn een na jongste kleinkind en ik had een verjaardag van mijn een na oudste kleinkind.
Ik had een reunie van mijn oude, oude werk, maar daar komt een apart logje over…Ik ben op kraambezoek geweest bij mijn nichtje en ik heb hun moeder (mijn zus) gezien. Ik had zelfgemaakte cadeautjes bij me en ze vielen zeer in de smaak. Dit nichtje kreeg haar kind net iets eerder dan haar twee zussen. Voor hun alledrie heb ik een Rupsje Nooitgenoeg quiltje gemaakt (met het boek erbij) en voor hun moeder had ik een theedoek geborduurd met de spreuk die ze ook de muur van haar keuken heeft staan in mosaïk: afwassen is leuk!

Ze dachten dat ik het met de hand had geborduurd! Het zijn dezelfde kleuren als het mozaîk…


De twee oudsten…


Halverwege toch maar even zwemvestjes tevoorschijn gehaald….Was een beetje eng


De loop/fietsmaastunnel met de Euromast op de achtergrond. Zien jullie ook die zwanen halverwege de Maas?

Dan had ik ook nog een blogmeeting met Wondelgijn (in haar prachtige huis met woonkeuken), Mrs. T. en Repel. Oorspronkelijk zouden er nog twee mensen meer aanschuiven, maar door omstandigheden hebben ze afgezegd. Dat komt de volgende keer dan gewoon…..
Het blijft bijzonder dat je de mensen – waarvan je alleen maar gelezen hebt – zo goed kent dat het meteen klikt, alsof je al jaren bij elkaar over de vloer komt.

Verder heb ik een nieuwe bril uitgezocht en hij was klaar voor ik naar Nederland ging. Ik ben er zeer tevreden over. De opticiën deed de eigenaardige uitspraak dat mijn zicht 160% is MET bril welteverstaan. Hij zei dat ik echt hele goede ogen heb met een bril en dat ik zelfs nog de resten van een adertje heb in mijn rechteroog, dat normaal alleen kinderen hebben.Ik was er uiteraard blij mee, maar begrijpen doe ik het niet helemaal.
Verder ben ik bij Vreeken zaden geweest en ik heb een hele zak met zaad gekocht en op Schiphol nog tulpen en twee zakjes zaad erbij…
In deze vakantie zaten -door die verjaardagen – twee zondagen en ik heb dus ook twee keer mijn oude vrienden in de kerk gezien, heerlijk!!
Wat ook nieuw was, is dat mijn zoon en schoondochter verhuisd zijn en ik kon daar voor het eerst logeren! Ze hebben een prachtig huis nu in Rotterdam-Zuid van maar liefst 4 verdiepingen met de begane grond meegerekend. Ik heb een beetje geholpen met het aanleggen van een tuintje, kolfje naar mijn hand natuurlijk. Ik ben twee keer meegeweest om mijn kleinzoon naar school te brengen, waarbij ik op een haar na het vroegere huis van mijn Oma passeerde, JEUGDSENTIMENT!!! Natuurlijk zijn we er op de terugweg even langsgelopen, de huizen zijn allemaal gerenoveerd. Ik ken de buurt daar heel goed, ik logeerde vaak bij mijn Oma. Mijn grootouders zijn er in 1920 komen wonen en mijn moeder en tante zijn er geboren en opgegroeid. De scholen waar ze op hebben gezeten, staan er nog….. Op deze manier kreeg ik natuurlijk ook de kans om mijn jongste kleinkind (8 maanden) beter te leren kennen, het is een heerlijk, goedlachs manneke die al flink aan het ontwikkelen is. Dat wordt meer traphekken kopen!
En jongens: wat is het heerlijk om weer thuis te zijn in mijn gezellige gele houten Zweedse huis. Wat is het heerlijk om mijn lieffie weer te zien en dat hij zo goed het huis had opgeruimd en schoongemaakt, dat hij de plantjes heeft water gegeven en dat de tuin nog steeds mooi is. Het is heerlijk om te zien dat de bomen hier al prachtig aan het kleuren zijn. Maar wat is het hier vroeg donker! Om kwart over zeven is het stik- stikdonker. Wat is het heerlijk om haring te eten aan de keukentafel en ook om te weten dat ik weer een voorraadje Belze Majoneis heb en komijnekaas, dat ik weer een voorraadje Rupsje Nooitgenoeg stof heb om 5 quiltjes van te maken, 2 voor februari en de rest zullen we wel zien….Ik ben een gelukkig mens, ech wel…..

Ik kom er alleen achter dat ik de foto van de complete quiltjes heb gedeleted. Mijn fotokaart was vol en toen heb ik alle foto’s gewist die in Zweden waren gemaakt. Hier thuis kwam ik erachter dat ik een aantal foto’s nog niet op de computer had gezet. Ik heb dus alleen maar onvolledige quiltjes op de foto, de volledige zijn al weggegeven….

De oranje is al gequilt en de groene nog niet….


Ik heb ook nog een rode gemaakt, maar die is dus helemaal uit het bestand verdwenen. Ik zal vragen of mijn nichtje er een foto van wil maken.

Hier kun je goed het reliëf zien dat er in komt door het quilten……

Gevlucht uit Hongarije…

Het feestje was verder erg gezellig. Ik heb uiteindelijk nog gewoon lactosevrije kruidenboter gemaakt van de rest nadat ik de suiker eraf had geschept aangevuld met de boter die over was na het bakken van de taarten. Mijn witte saus, het enige wat zonder problemen gemaakt was, is trouwens grotendeels op de vloer terechtgekomen toen – bij de buren – de tafel waar alle snacks op stonden van het onderstel afgleed naar één kant. De kruidenboter stond daar ook bij, maar daar zat gelukkig nog plastic overheen…….
De Zweden komen pas los na de aquavit die hier bij kreeft geschonken wordt, dus het duurde even voor de stemming erin zat. Het feest was bij onze nieuwe buren, politieagent en fervent jager Jakob en zijn vriendin Charlotta (Spreek uit:Karlotta). Charlotta’s grootvader is in 1956 uit Hongarije gevlucht nadat hij eerst in de oorlog ternauwernood aan de Duitsers was ontsnapt (Joods) Na de oorlog weigerde hij de comunistische leer te leren aan zijn leerlingen en kwam hij weer in de gevangenis. Na de bloedig neergeslagen opstand, was er plaatsgebrek daar en werd hij vrijgelaten. Op een gegeven moment kreeg hij toestemming om een ziek familielid op te zoeken die in een ziekenhuis aan de grens met Oostenrijk lag. Hij is toen aan de Hongaarse kant het ziekenhuis ingegaan en eraan de Oostenrijkse kant weer uitgelopen. Een poosje later is zijn vrouw met de kinderen gevolgd. Het Rode Kruis raadde hen aan om naar Zweden te gaan en dat hebben ze gedaan. Ze hebben allebei best goed Zweeds geleerd op hun werk, maar na hun pensioen is dat helemaal verwaterd en toen Jakob Charlotta leerde kennen, konden ze bijna geen Zweeds meer praten. Een aantal jaar geleden zijn Jakob, Charlotta en haar vader teruggegaan naar Hongarije en hebben al de plekken bezocht waar haar vader en Opa gewoond en geweest waren. Dat had diepe indruk gemaakt en het maakte ook diepe indruk op de luisteraars toen ze dit verhaal vertelden. De Zweden weten vrij weinig van de Europese geschiedenis, is me al eens vaker opgevallen, in ieder geval weten ze heel weinig van de Tweede Wereldoorlog.
Maar wij weten ook weinig van de Zweden hoor! Mijn buurvrouw heeft begin augustus een baby gekregen en nu blijft ze tot volgend jaar augustus thuis. Maar weet je dat haar man daarna een jaar thuisblijft? Ouderverlof! Voor 70% van je salaris mag je om de beurt een heel jaar thuisblijven en en is je positie op je werk gegarandeerd bij terugkomst! Bovendien heb je daarna een aantal dagen per jaar verlof om op te nemen als je kind ziek is. Dan bel je gewoon op dat je kind ziek is en dat is dat. En Leo vertelt dat het inderdaad geen enkel punt is. Geen enkele baas of collega die erover zeurt dat iemand een jaar wegblijft of een paar dagen. Toen ik haar vertelde dat ik 4x zes weken na de bevalling weer begon en dat het verlof nu drie maanden is op zijn hoogst, kon ze dat niet begrijpen. Wat doe je dan met dat kind? Naar de crèche? Na drie maanden? En wat moet het dan met de borstvoeding? Ik vertelde haar dat een aantal vrouwen stoppen na drie maanden en dat de rest afkolft en dat een gedeelte zelfs besluit geen borstvoeding te geven in verband met werk. Ze kon er niet bij met haar pet. Hier wordt minstens een jaar borstvoeding geadviseerd en in Nederland minstens drie maanden. Hoe zou dat toch komen dat dat zo anders ligt?
Het is voor ons wel eens iets om over na te denken. De economie loopt helemaal niet spaak hier, hij loopt beter dan in Nederland zelfs……… Dat is dus geen argument.
Ik kan het Zweeds weer een stuk beter verstaan en praten dan vorig jaar, dat merkte ik wel. Toch was ik om kwart voor tien afgeserveerd. Het blijft voor mij uiterst vermoeiend om te luisteren, naar Leo te vertalen wat er gezegd wordt en ook zelf aan het gesprek deel te nemen. Ik heb het uitgezongen tot half elf en toen ben ik echt naar huis gegaan. Dan moet ik niet meteen gaan slapen hoor!Eerst nog even bijkomen aan de computer, lekker in het Nederlands, even relaxen, Facebook lezen in het Nederlands en hier en daar reageren, even op mijn blog kijken wie er gereageerd hebben enz. Maar ik lag wel voor twaalven plat, dat is voor mij heel vroeg.
Volgend jaar weer.