Tagarchief: naaiwerk

flying geese, maar ze worden nog even niet gequilt..

Nu had ik vandaag willen beginnen met quilten en nu kan het niet! Maandag ga ik naar Nederland en dan miet hij af zijn….Ik moet morgen eerst even langs mijn naaimachineman. Ik had op mijn online class geleerd dat je van tijd tot tijd, maar in ieder geval voor je begint met quilten, je naald moet verwisselen. Ik weet niet wat er fout gegaan is, maar dat ding wat de naald moet vasthouden is op de een of andere manier kapot gegaan. Het lag ineens in twee stukken in mijn hand en dat hoort volgens mij niet. Ik hoop maar dat hij het kan maken, anders heb ik echt een probleem.
Het quiltje wordt echt mooi. Ik heb dus die driehoekjes gemaakt en het geheel afgezoomd met Flying Geese. Het zijn heel veel verschillende kleurtjes, maar het is een prachtig geheel geworden. Flying Geese zijn heel makkelijk te maken: Hier volgt nog een tutorial speciaal voor haar met foto’s:
Flying Geese is een rijtje (of rondje) pijltjes die opzij wijzen tegen een contrastrerende achtergrond. De pijltjes zijn twee keer zo hoog als dat ze lang zijn.
De achtergrondstof moet goed in kleur afwijken van de pijltjes zelf. Je kunt (als je overlopende kleuren hebt), proberen de achtergrondstof steeds iets van tint te veranderen en dan de kleur van deFlying Geese hetzelfde houden, maar ik heb het andersom gedaan. Er zijn heel veel manieren waarop je Flying Geese kan maken, maar de meeste manieren hebben heel veel stofverlies. Zo doe ik het in ieder geval:
Je neemt vier lapjes stof van b.v. 3 cm. + 2,20 cm. naadtoeslag. Die cijfers komen uit inches, dus ik kan er niets aan doen dat ze zo raar zijn. Als je grotere wilt maken, kun je grotere vierkantjes nemen, maar je moet altijd dezelfde naadtoeslag rekenen. Dan neem je een lapje dat twee keer zo groot is, dus 6×6, met 3,25 cm naadtoeslag. De flying Geese worden dan 6cmx3cm.
014
Uit deze vijf lapjes maak je vier Flying Geese zonder stofverlies, heel makkelijk.
Je trekt een diagonale lijn over ieder klein lapje (aan de verkeerde kant)en legt eerst twee lapjes over de diagonale lijn van het grote lapje, zodanig dat de diagonale lijnen op de kleine lapjes doorlopen. De lapjes overlappen elkaar een beetje (door de naadtoeslag). Zorg wel dat de beide goede kanten naar elkaar toe
liggen.
016
Dan ga je stikken aan beide zijden van de diagonale lijn (1 inch ofwel 0,7cm). Als je dat gedaan hebt, knip je de diagonale lijn door. Dan heb je twee driehoekjes met twee flappen aan de lange kant. Die strijk je open en je opent de naad aan de achterkant (heb je niet zo’n dikke bobbel bij het quilten)
017
018
Vervolgens leg je het derde lapje op de tegenoverliggende punt zodat de lijn naar beneden wijst precies tussen de twee uitsteekseltjes. Je stikt weer aan beide zijden van de potloodlijn en knipt het weer door.
019
Dat doe je vervolgens met de andere driehoek en het vierde kleine lapje en voila: VIER flying Geese.
020
Nou, mijn quilttop ziet er nu dus zo uit:
002
en de achterkant is van deze stof.
004
De randen maak ik van dezelfde groene achtergrondstof als die bij de driehoekjes en dat groen is precies dezelfde kleur als de lichte stippen op de achterkant…… Dàt bedoel ik nou! Ik voel mezelf echt een kunstenaar (en een beetje een goochelaar) met die stofjes alleen niet met mijn naaimachinenaald

Toveren met stof, nu met de foto’s erbij getoverd

Mijn dipje is helemaal verdwenen, hoewel er nog steeds geen sneeuw ligt. Maar hé: de langste dag is geweest, het is Kerstmis en over een week komen mijn dochter en schoonzoon met hun kinderen voor een weekje! We zijn een trainingsprogramma begonnen en een kalm-aan-eten-project. Ik heb nog best veel spieren over van de vorige keer, maar Leo moet van ver komen. Ik vind zelf dat zijn wandeltempo al omhoog aan het gaan is, maar ik kreeg van hem geen bevestiging……
Verder ben ik aan het NAAIEN, jongens!! En daar word ik me toch vrolijk van! Ik heb een patroontje gevonden voor een babyquiltje met driehoekjes en flying geese, erg leuk. Natuurlijk is het verschrikkelijk veel werk, stom van me, maar ja: ik vind het nu eenmaal een mooi patroontje. Ik hoop het quiltje af te hebben als ik 13 januari naar Nederland ga, want dan is de baby all lang geboren. Die komt namelijk 30 december met de keizersnee….
Maar we gaan het even over het quilten hebben. Ik heb een aantal foto’s genomen van mijn tovertruc met de driehoekjes en jullie krijgen een soort tutorial voor als je ooit eens driehoekjes wil maken van stof.
Je neemt een lapje stof van 10 1/2 x 10 1/2 cm en je neemt er nog een in een contrasterende kleur.
040

Je legt de lapjes op elkaar met de goede kant tegen elkaar aan de binnenkant.
043_cr

Dan trek je twee lijnen van diagonaal naar diagonaal en daarna twee lijnen door het midden, waarmee je de ruimte dus in vieren verdeelt. Door die diagonalen is de ruimte nu in achten verdeeld.
044_cr

Vervolgens ga je op 1/4 inch (7 mm.)langs de diagonalen stikken zig-zag. Je mag een diagonale lijn niet kruisen. Eerst aan de ene kant en dan aan de andere kant van de diagonale lijnen.
De rechte lijn is bijna het draaipunt. Ik vind het heel moeilijk om precies het draaipunt te vinden en het is uiterst belangrijk om zo nauwkeurig mogelijk te werken. Je hebt er later alleen maar heel veel last van als je dat niet doet….. Dit is de blauwe achterkant omdat op het wit, de witte stiksels niet te zien waren
047
Vervolgens knip je alles los over alle lijnen
048
049
en Tara!!! je hebt 8 vierkantjes van 3×3 cm., die ieder uit twee driehoekjes bestaan….
050

Toveren of niet? Even open strijken en de puntjes eraf knippen: klaar!
051

Nou niet echt, want nu moet je die vierkantjes weer aan elkaar naaien om dit patroon te krijgen…..
052

Het worden drie van zulke rijen met aan de bovenkant twee rijen flying geese. Daar komt misschien ook nog een tutorial van……

Krijg ik op mijn ouwe dag nog last van perfectionisme…….

Mijn hele leven al ben ik de kampioen van het doen en kijken waar je uitkomt. Ik ben de generaal van proberen en anders kan je niks leren. Misschien dat het komt omdat ik een beetje langzamer word, omdat ik meer ballen omhoog h1ou dan ooit (bloggen, quilten, huishouden, planten stekken, kerstdecoratie ophangen, eten koken, met de auto boodschappen doen, vrienden bezoeken, speculaas bakken), maar ik ga tegen dingen OPZIEN. Dan wil ik een logje schrijven, maar zie er tegenop om de foto’s te downloaden, dan wil ik een speculaaspop bakken, maar de pop komt niet uit de vorm en dan wordt hij ‘slordig’ (alsof ik niet mijn hele leven al slordige dingen om me heen heb). Nu lees ik een leuk logje van Jasmijn, gewoon geschreven, helemaal zonder foto’s en dat is hardstikke leuk. Maar ja: ik moet zo nodig een logje met allerlei – liefst op wedstrijdniveau – foto’s. Wat een gezeur! Ik heb nog een heleboel achterstallige logjes zoals daar is
– ik was bij de repetitie van een heuse flashmob! Helaas was ik alweer in Zweden toen de flashmob zelf was…
– ik heb de proef met de planten afgerond en hele leuke conclusies getrokken. MIsschien herhaal ik de proef nog een keer in het voorjaar met ook regenwater en in plastic opgewarmd magnetronwater.
– Onze serre is af! Weliswaar met veel pijn en moeite, maar hij is klaar
– Ik heb allerlei quilt- en naainieuws en foto’s. maar ook daar heb ik last van faalangst (ze vinden het vast niet leuk, het zit niet goed in elkaar, hoe groot zal ik dat quiltje maken? Zal ik het groen en blauw maken of alleen maar blauw, of alleen maar groen? Krijg ik het wel af op tijd, ik ben nog niet eens begonnen).
– ik heb de kerstgordijnen in het hele huis opgehangen. Ik had even een opleving van enthousiasme toen de gordijnen naar de huiskamer toe te lang bleken. Ik heb ze korter gemaakt op de machine en het was een fluitje van een cent!. Vroeger toen ik nog niet kon naaien, had ik ze gewoon te lang gelaten en me dan drie maanden geërgerd aan die lappen die over de grond sleepten…..
– ik heb mijn baan opgezegd per 1 januari
– ik heb met de 10 (-1, mijn kleuter durfde niet) kinderen van mijn werk speculaaspoppen en pepernoten gebakken op 5 december ‘smiddags. (Heeeeele leuke foto’s)
– we hebben de zachtste winter sinds we hier wonen: tot de kerst wordt er in ieder geval geen sneeuw of vorst verwacht. De sneeuw die vorige week viel (20+ cm.) is alweer helemaal weggesmolten.
Nou ongeveer zo dus.
Heel vervelend. Dus geen foto’s deze keer, wel twee verwijzingen, is ook al zo veel werk….
Misschien moet ik nu dan toch maar eens onder de daglichtlamp…..

Van de andere kant bekeken……

Al vaker heb ik geschreven over mijn slechte gevoel in de ruimte en dat er dan soms allerlei rare dingen gebeuren.
Er zijn nog twee gelegenheden waarbij ik het gevoel krijg dat ik in een hele andere wereld ben beland, terwijl ik met mijn verstand weet dat ik op bekend terrein MOET zijn.Het ene verschijnsel is als je op fietsvakantie gaat. Ik herinner me nog dat we de eerste dag vanaf Puttershoek vertrokken met voor ons en vier kinderen kampeerspullen bij ons en dat we ’s avonds bij Noordeloos aankwamen na een lange tocht door de Hoekse- en Alblasserwaard. Ik had geen zin om eten te koken na zo’n lange dag fietsen en dus gingen we patat halen. We moesten onder een viaduct van de Rijksweg door en ineens viel het kwartje! Dat was bij de afslag Noordeloos, waar ik 100x gedachtenloos overheen reed met de auto! En ik had een wereldreis achter de rug.. Een aantal dagen later reden we dwars door de Veluwe over een fietspad naar het Noorden . We kwamen geen auto en geen verharde weg tegen. Je hebt geen idee wat er allemaal daar te zien is, als je over de snelweg naar Oldenbroek rijdt
Datzelfde gevoel van bevreemding krijg je als je een tochtje over het water maakt. Verleden week dinsdag kreeg Leo (en ik) een boottochtje aangeboden met diner met zijn hele afdeling. We bleven gewoon in Linköping, maar ik herkende bijna niet waar we waren. Het was erg leuk en ik heb de fotostatus van mijn blog opgewaardeerd, dus ik kan voorlopig vooruit. Een paar foto’s als impressie. Ze zijn genomen met de camera van iemand anders. Als je zo’n goed fototoestel hebt, wordt je wel een beetje verwend. Ik was mijn eigen toestel vergeten en ik mocht de foto’s met dit toestel maken.Ik ben er niet helemaal tevreden over, maar we moeten het er maar mee doen.

de eerste sluisdeur gaat dicht en we gaan omhoog

de eerste sluisdeur gaat dicht en we gaan omhoog


033
zomaar ergens een terrasje midden in Linköping, ik moet eens opzoeken waar dat is.
De boot is precies zo breed dat hij door de rivier kan..

De boot is precies zo breed dat hij door de rivier kan..


prachtige walkanten onderweg, gewoon in de stad.

prachtige walkanten onderweg, gewoon in de stad.


nog een mooi stukje, het was rond half acht

nog een mooi stukje, het was rond half acht


nog steeds in Linköping

nog steeds in Linköping


en dit is het uitzicht dat die mensen hebben. Je kan het slechter treffen..

en dit is het uitzicht dat die mensen hebben. Je kan het slechter treffen..


De laatste sluis, ZEVEN meter hoog met oude eiken sluisdeuren.

De laatste sluis, ZEVEN meter hoog met oude eiken sluisdeuren.


Hier was ongeveer het keerpunt, nog net niet buiten de stad...

Hier was ongeveer het keerpunt, nog net niet buiten de stad…


Dan hadden we nog een heerlijk diner, op zijn Zweeds. Leo kreeg een plaquette, werd lof toegezwaaid en kreeg ook nog een prachtige oerlelijke vaas met het universiteislogo eronder. Nu is hij officieel emeritusprofessor. Hij werkt nog ongeveer twee dagen per week aan een project en hij begeleidt nog wat Ph.D-kandidaten. Bij de Erasmusuniversiteit heeft hij een aanstelling als gastpromotor gekregen. In november promoveert daar een vriend van ons en hij wilde echt Leo als promotor hebben….. Het gaat goed, De dialyse zorgt ervoor dat Leo veel meer fut en kracht heeft. Als hij met beleid zijn krachten verdeelt, lijkt het bijna of hij niet ziek is, alleen maar een beetje oud….. En ik kom twee keer naar Nederland, in juli als een vriendin van mij trouwt met een Zweed die ik ook ken. Ik ben op zijn moeders begrafenis geweest. Toen zij zijn foto op Facebook zette,herkende ik hem, hoe bijzonder is dat. Ik heb met hun ontmoeting niks te maken. Dan kom ik half augustus weer terug, want dan gaat mijn jongste dochter hopelijk haar vierde kind baren. Het tafelkleed ligt nu toch weer even stil, want ik moet zo langzamerhand eens aan dat babyquiltje voor haar beginnen en de cadeautjes voor de tiendagenmand gaan verzamelen….

Van naaien, zaaien en braaien, maar nog niet van maaien

Zaterdagmiddag laat was de laatste sneeuw van onze oprit verdwenen en vond ik dat de lente officieel begonnen is. Het vorige record stond op 14 april, in 2011 en toen was er nog veel meer sneeuw gevallen dan in deze winter.
De sneeuwpop die met Kerstmis door mijn kinderen en kleinkinderen gemaakt is, is nu een zielig hoopje sjaal met bezem…..
037
044
Je kunt ook meteen hier zien dat er voorlopig nog niks te maaien valt…
Het is hier een graad of zeven, maar de zon is erg warm en komt om vijf uur al op. Ik kreeg bijna de neiging om de parasol te gaan opzetten gistermiddag! Vandaag was het dan weer bewolkt en het miezerde af en toe, maar ik ben druk bezig geweest. Ik heb een heleboel gezaaid binnen, maar nu heb ik geen trays meer! ik heb lathyrus, bordauxrode oost-Indische kers, kattesnorren roze en wit, zonnebloemen, juffertjes in het groen wit en van die eenjarige klimplanten gezaaid. En ik moet nog veel meer zaaien, PANIEK PEEUW! Morgen koop ik nog een paar trays… Ik heb op Schiphol twee dahlia’s gekocht en die heb ik in grote potten gezet, dan kunnen ze vast groeien, anders wordt het augustus voor ze bloeien. Het is maar goed dat ik nieuwe dahlia’s gekocht heb, want mijn dahlia’s van vorig jaar zijn óf verdroogd, óf verrot. Nu mag ik van mezelf nog meer dahlia’s kopen, heerlijk! Onder de sneeuw vandaan kwamen ook mijn vorig najaar gezaaide violen. De plantjes zijn nog erg klein, maar ze worden vast mooi.. Overal komen puntjes uit de grond van narcissen en tulpen en de lupine heeft ienie mini blaadjes gemaakt die al een echte lupinebladvorm hebben.
Verder ben ik het tafelkleed aan het afmaken, schiet lekker op. Ik hou erg van multitasken, maar zaaien en naaien is geen goeie combi…. Dus heb ik zorgvuldig mijn handen gewassen en ben stof gaan snijden en intussen heb ik brood gebakken voor het avondeten. Dat braaien doe ik ook weleens, maar vandaag heb ik het alleen voor de rijm opgezet
Ik bak iedere dag een heerlijk klein broodje,precies wat we nodig hebben en de rest van het deeg gaat de koelkast weer in. Ik kan het jullie allemaal aanraden. Morgen, woensdag en donderdag moet ik weer werken, dus dan kan ik niet al te veel doen…. Donderdagavond leen ik mijn auto uit aan een vriendin en dan ‘moet’ ik dus vrijdag ook thuisblijven. Er wordt 18 graden voorspeld. Als ik dan alles in huis gehaald heb, kan ik weer zaaien, (ook veldbloemen buiten!) en wat planken erbij maken in de voorraadkast. Dat is voor de flesjes en potjes van al mijn zelfgemaakte dingen die ik van de zomer ga maken…. Ik heb woeste plannen van zelfgemaakt aardappelmeel (gekookte aardappels in de groentedroger en dan fijnmalen) tot bietjes in het zuur uit eigen tuin. Nu moet ik de tijd nog vinden. Ik denk dat ik van de zomer maar niet slaap…..

Wat heb ik met de baby van Wouter Klootwijk te maken?

Al heel lang wil ik een logje over mijn zoekmachinetermen schrijven. Zoals je zou verwachten moeten mensen op je blog komen omdat daar iets staat waar ze naar zoeken. Gelukkig is dat ook meestal wel zo. De meeste mensen die op mijn blog komen, zoeken dan ook iets in de trant van: baasbraal, baasbral, baas braal, Leo en Janneke, Zweden blog en dergelijke. Een voorbeeld van fout zoeken is als mensen intypen baas in eigen broek, of uitgaan met je baas en dergelijke. Helaas komen ze dan ook bij deze Baas uit. De tweede categorie van mensen zoeken recepten. Mijn Italiaanse minestronesoep staat op nummer een, gevolgde door huzarensalade en een charlotte maken. Ook mijn simpele tips over b.v. het bakken van vis of hoe je kip klaarmaakt, worden verrassend vaak gelezen. Mensen die willen weten of je balkenbrij kan invriezen en of je het in Amsterdam, Alkmaar, Ede kan kopen, komen ook bij mij terecht.
Dan is er een categorie quilters en aanverwanten die via de zoekmachines bij mij terecht komen en enkele medische onderwrpen (nieren en aanverwanten) liggen ook goed in de markt, nog ietsje meer dan Sensorische Integratie en/of hoogbegaafde en thuisonderwezen kinderen..
Dan heb ik een keer over de kleedkamers van ons zwembad gesproken en dat iedereen daar gewoon bloot is. Dat logje heb ik als titel ‘naakte vrouwen’ meegegeven. Nu heb ik dus ook regelmatig mensen ie zoeken op: blote zweedse meisjes i de sneeuw, naakte zweedse vrouwen, in de Sauna en de sneeuw, in Zweden,noem maar op…. Toen ik dat logje schreef had ik helemaal niet aan zulke dingen gedacht natuurlijk… Mijn trouwens ongoing gevecht met T-Mobile en Lindorff, zijn ook nog steeds populaire zoektermen; het is duidelijk dat ze nog steeds zeer actief zijn in het innen van al dan niet bestaande schulden.
Soms vindt iemand mij als hij/zij بحث عن الملكة النحل intypt. En iedere dag heb ik ook een heel aantal ‘onbekende zoektermen’ die niet nader gespecificeerd worden. Wat zou dat dan zijn,vraag je je af als بحث عن الملكة النحل geen onbekende zoekterm is.
De laatste categorie is de raadselachtigste…… Ik kan me niet voorstellen dat de mensen bij mijn blog uitkomen als ze vragen intypen als: Heeft Wouter Klootwijk een baby? Wouter Klootwijk heeft een baby De baby van Wouter Klootwijk Ik wist niet eens wie het was! Ik heb op hem gegoogled en toen zag ik dat hij blijkbaar een kok is….. De laatste zoeker bracht uitkomst met de zoekterm: Wouter Klootwijk, baby in de pan. Ik heb ooit een foto gemaakt van een baby die in mijn 20-literpan kroop
En warempel, daar heb ik later een verwijzing gedaan naar een filmpje over iemand die een baby in bad doet in zo’n grote wok En laat dat nou Wouter Klootwijk wezen!! Ik moet toch eens wat vaker mijn eigen logjes doorlezen, kan ik heel wat van opsteken…..

Stack and Whack quilt

Mijn voorlopig laatste Rupsjenooitgenoeg-quiltje is aangekomen bij de ontvanger, dus hier zijn de foto’s:
001
Het quilten lukt me steeds beter. Ik ben erg tevreden over het (freehand) quiltgedeelte van deze:
002
Het eerstvolgende rupsjenooitgenoeg-quiltje is pas in juni aan de beurt en dan wordt het paars of roze, afhankelijk van het geslacht. Het is heel leuk met die quiltjes. De figuren middenin nemen de kleur aan van de stof aan de buitenkant. Deze was echt heel blauw en de vorige met appelgroen was echt heel groen…….
Toen ik de laatste keer bij de quiltbee was, heeft ze me een aantal boeken meegegeven om sterren te maken in je quilt. Op een van die boeken ben ik helemaal verliefd geworden. Mijn zoon heeft een prachtige notenhouten eettafel, maar in zijn nieuwe huis toont hij een beetje donker. Ik heb dus beloofd dat ik er een fleurig tafelkleed op zal maken om die hoek wat op te halen en daar ben ik nu mee bezig. Die Whack and stack methode is heel leuk, maar kost wel veel stof. Je moet 8 lagen van hetzelfde patroon precies op elkaar leggen en dan figuren maken door alle acht lagen stof. Je krijgt dan 8 identieke figuren. Dan kan je sterren maken met ruiten (zoute droppen) of met driehoeken op zijn kant (pinwheels). Door het patroon lijkt het of de figuren haast ronddraaien, het is heel uniek. Het eerste figuur is al ontworpen. Helaas was het patroon 36x36en de tafel is 140×90 cm. Ik heb heel moeilijk zitten doen met uitrekenen hoe ik dat met die blokken dan zal doen en met een rand en zo (rand nog op de tafel of rand net over de tafel heen) afgezien van het afhangende stuk. Dat blok van 36×36 komt in ieder geval in het midden en dan maak ik vier van diezelfde kwart blokken (18×18 cm.) voor alle hoeken (meer stof heb ik niet van diezelfde binnenkant). Nu heb ik bedacht dat ik gewoon stroken ga maken en dan plaats inruim voor die sterren, geen blokken verder. Het is tenslotte een tafelkleed. Ik ben heel moeilijk aan het doen met een vel papier op schaal en dan kleine figuurtjes die de sterren moeten voorstellen, maar volgens mij wordt het wel leuk. Op Internet kun je wat voorbeelden zien van simpele pinwheel stack and whackblocks
Hier is vast een blik op het middenblok. Let op het middenstuk, dat is dus stack and whack.
005
Het is natuurlijk nog niet in elkaar genaaid, dus het verschuift ietsje. Ik wilde eerst grijze ondergrond, maar uiteindelijk is zwart toch het allermooiste. Bovendien hadden ze hier in de winkel gaan mooie kleur grijs.
Altijd weer pak ik het ‘verkeerd’ aan. Ik zie een blok wat ik wil hebben en dat maak ik dan. De rest van de quilt pas ik er bij aan. Andere mensen ontwerpen een hele quilt en passen hun blokken aan…… Toen wij ooit een keer brand hadden en een huis met NEGEN kamers helemaal opnieuw moesten inrichten, heb ik ook een van de kamers helemaal ingericht rondom een mintgroene dekbedovertrek van Ikea (Fl. 35,00!) omdat ik die zo mooi vond. Op zijn Jannekes dus, maar het wordt wel mooi. Ik geloof dat ik het niet anders zou kunnen…….

Over hypotheekrente en het leven als werkende vrouw

Had ik jullie wel eens verteld dat ik verschrikkelijk eigenwijs ben? Of althans, meestal vinden anderen mij eigenwijs, maar soms vind ik het zelf ook wel.

In de kerstvakantie heb ik weer eens met de kinderen over het aflossen van de hypotheek gepraat en of je dat nu wel of niet moet doen. Iedereen zegt altijd dat het veel goedkoper is om je hypotheek niet af te lossen en ik ben een andere mening toegedaan. Ik wilde daar een logje over schrijven. Ik had een hele berekening gemaakt om te bewijzen dat het WEL goedkoper is om af te lossen. Dat duurde een hele tijd, want ik kan niet zo goed rekenen. Uiteindelijk had ik uitgerekend dat het 1000 Euro scheelde op tien jaar als je eerst een buffer met spaargeld opbouwt voor onverwachte problemen en als je je huis niet snel verkocht krijgt. Ik ben uitgegaan van het sparen van 100 Euro per maand na het opbouwen van je buffer en dan eens in de twee jaar 2500 Euro aflossen. Die 1000 Euro viel me al tegen. Ik had verwacht dat het meer was. Ik vertelde dat zo tegen Leo en toen vroeg hij of ik ook had meegerekend dat je dan van je eigen geld het huis betaalt en dat je het anders opspaart…. Gelukkig voor mijn ego en al het rekenwerk dat ik had gedaan zei hij dat het wel IETS scheelt, maar niet zo heel veel.
Mijn tweede eigenwijzigheid was dat ik zo fanatiek NIET werkte. Nu moet ik wel zeggen dat de mensen die vinden dat je niks waard bent als je geen betaalde job hebt, beslist geen gelijk hebben. Mensen met kinderen die hun kinderen opvoeden en het huishouden en alles ernaast tot een vak maken, hebben wel degelijk een baan, ook al krijgen ze niet betaald. Ik maakte een baan van mijn huis, mijn naaiprojecten en mijn tuin en ik vond het echt een volwaardig bestaan
Maar jongens: wat is het LEUK om weer met kinderen bezig te zijn, om weer projecten op stapel te zetten, mijn hersens te breken over hoe ik dit kind met dit karakter en deze ontwikkeling zo goed mogelijk kan begeleiden (in Nederlands dan op dit moment) op weg naar zelfverwerkelijking. Want dat is wat je doet als je met kinderen omgaat, altijd! En het scheelt echt dat je ervoor betaald krijgt, gek genoeg. Ik heb alleen wel een pokkehekel aan die administratie, uren schrijven, afstanden opnemen tussen scholen, parkeertickets bewaren, bonnen bewaren voor aankoop van materiaal -Ik heb een heus budget van 80 kroon per leerling (bijna 10 Euro) – enz enz. Niks voor mij. Ik loop nu al tegen de drempel op dat ik moet mailen en bellen in het Zweeds naar de scholen en dat ik na de eerste week mijn schema al een beetje moet veranderen omdat een van de kinderen in een groepje niet kan op een bepaalde dag.
Afgelopen week heb ik drie groepjes opgestart en er komen er nog twee bij.
De range is van kinderen van vier (individueel) die uitstekend Nederlands praten of helemaal niet tot een achttienjarige Middelbare scholier die Nederlands als tweede moderne taal in haar vakkenpakket opneemt en daar ook punten voor krijgt. Daartussen zitten kinderen die bijna geen Nederlands spreken en kinderen die het wel spreken maar absoluut geen idee hebben hoe je het schrijft of niet weten welk lidwoord bij een woord past (in groepjes van drie, vier en vijf kinderen). Er zitten kinderen bij die nog heel actief met Nederland bezig zijn en kinderen die minder gemotiveerd zijn. Als iedereen die uiteindelijk belangstelling bleek te hebben, ook nog een formulier invult, heb ik 14 kinderen in mijn pakket. Dat is vijf meer dan ik opgegeven had gekregen. De scholen moeten de ouders attent maken op het modersmålproject en de formulieren naar de gemeente sturen. Een aantal scholen heeft dat niet gedaan, terwijl deze kinderen wel modersmål willen krijgen (of hun ouders willen dat)
Wat heb ik er nu een spijt van dat ik mijn praktijkmateriaal allemaal heb weggegeven toen ik naar Zweden verhuisde! Ik heb dringend behoefte aan plaatjes voor zinsbouw en plaatjes waarop handelingen staan uitgebeeld bijvoorbeeld. Dan kan je met een spelletje die werkwoordvervoegingen in alle tijden erin rammen. Ik ben al op zoek geweest naar Twister, maar nog niet gevonden. Ik denk dat ik ook maar zo’n klein trampolinetje koop, dat is niet al te moeilijk mee te nemen. Het zal er wel op uitdraaien dat ik mijn materiaal zelf moet gaan maken met een lamineermachine met plaatjes van het Internet afgehaald. Verder ben ik naarstig op zoek naar Nederlandse kinderliteratuur. In het ergste geval neem ik genoegen met nederlandsTALIGE literatuur, maar eigenlijk wil ik dat het ook door een Nederlander of Vlaming is geschreven en het allerliefst dat het in Nederland of Vlaanderen speelt.
Annie M.G. Schmidt is natuurlijk een must met al haar prachtige kinderboeken, Paul Biegel komt in aanmerking, De brief voor de Koning kan ik lezen en allerlei andere boeken van Tonke Dragt. Verder kunnen we de Thea Beckman boeken lezen. Daarna verval ik toch in Roald Dahl, De Hobbit en In de ban van de Ring en dergelijke. Heeft iemand nog een helder idee?
Volgende week begint mijn eerste geschiedenisproject. Mijn groepje van drie jongens van 10 en elf jaar, heeft unaniem de Watersnoodramp van 1953 gekozen.
Nou, jullie zien dat ik borrel van de ideeën, nu moet het alleen nog in een behapbare vorm gegoten worden en ik moet echt gaan opschrijven wat ik heb gedaan, want mijn fenomenale geheugen is enigszins aan slijtage onderhevig zo tegen mijn 65e jaar. Vorige week is mijn Nederlandse AOW-aanvraag de deur uitgegaan…….

Avonturen meneer Sonneveld, avonturen!

Naar analogie van Wim Sonneveld met zijn kroketten, kennen jullie die?
Vanaf 27 december is het hier al spekglad. Overal waar auto’s hebben gereden ligt een dikke ijslaag. Onze oprit loopt iets af en je kan jezelf gewoon niet overeind houden. Het is in plaats van minder alleen maar erger geworden, ondanks het feit dat het grotendeels dooit. De ruwe sneeuw langs de kantjes, waar je nog een tijdje over kon lopen, is ook veranderd in een hobbelige, spekgladde ijsmassa. Het is drie graden overdag, maar ’s nachts èn als de lucht opentrekt, is het rond of onder nul. Verder regent het af en toe een beetje en ieder holletje dat een beetje grip zou kunnen geven, loopt vol met water dat dan weer bevriest……. De boer rijdt vijf keer per dag met zijn tractor met sneeuwkettingen heen en weer over de weg, waardoor er butsen in komen. Ik heb mijn spikes onder mijn schoenen gedaan voor als ik hout moet halen. Nu denk je misschien dat de Zweden nu eindelijk tot stilstand komen, maar niets is minder waar. Iedereen gaat er gewoon uit, stapvoets met de auto en lopend gaan ze op de slee. Je hebt hier drie verschillende soorten sleeën: de gewone slee zoals wij die kennen, dan heb je de sneeuwracer met een heus stuur:
095
De derde slee heeft een andere naam: SPARK. Het is een slee met een stoeltje voorop. Dat stoeltje heeft een hoge rugleuning met handvaten bovenop en onder het geheel zitten twee lange ijzers. Degene die sleet, gaat achter het stoeltje staan en houdt de handvatten op de rugleuning beet. Vervolgens zet je 1 voet op een van de ijzers en met de andere voet step je. Als je vaart hebt of heuvel af gaat, zet je de tweede voet op het andere ijzer en glijdt voort. Het gaat heel hard, soms te hard. Je kan ook sturen, maar dat moet je wel even leren. Er zijn kinderversies van. Daar kunnen een broertje en zusje mee spelen en die kregen wij te leen.
080
Vandaag ging ik die terugbrengen (mijn zoon en zijn gezin vertrokken vanmorgen om half vijf weer naar Nederland, ik reed 25 km. per uur tot aan de stad) en een kinderwagen met speciale antislip sneeuwwielen die we weer van de andere buren te leen kregen, omdat ze ons zagen tobben met buggywieltjes. De heenweg naar de buren met de slee ging prima, maar terug had ik geen steun meer. Voetje voor voetje kwam ik thuis. Ik maakte spontaan een goed voornemen voor dit jaar : niet mijn heup breken voor 2013 begint.
Ik was toen al een keer gevallen, want bij de eerste stap die ik vanmorgen buiten deed, ging ik al onderuit.
Die kinderwagen was andere koek! Ik moest een beetje heuvelop en ik kwam echt bijna niet vooruit met kinderwagen en mezelf. De buurman zag me tobben en leende geheel spontaan zijn eigen volwassen spark uit! Nu kon ik terug naar huis.
Ik was van plan te gaan trainen en zwemmen na het terugbrengen van de geleende spullen, maar ik besloot nu een sleewandeling te maken met de spark. Ik heb het ook gedaan, maar ik denk niet dat ik het nog een keer doe…… Zo’n volwassen spark, heeft hele lange ijzers en stuurt dus ook moeilijker. Voor ik ging sleewandelen, heb ik hem even uitgeprobeerd en het ging heerlijk. Ik kon remmen met mijn schoenen met spikes, dus ik waagde het erop. Meteen de eerste heuvel af, ging het al fout. Ik stond op beide ijzers, maar ik kreeg meteen een bloedvaart. Ik stak dus mijn ene been uit om te remmen, maar in mijn enthousiasme verschoof ik mijn voet op het ijzer ook iets en de slee werd onbestuurbaar, glipte onder mij uit naar de (keiharde) sneeuwrand en klapte om, ik erbij. Ik viel keihard op mijn rechterknie de laatste keer dat dat gebeurde, hield ik er een meniscusknie aan over) en rechterschouder, niet op mijn hoofd gelukkig. Mijn knie is kapot en mijn elleboog ook, maar ik heb niets gebroken. Ik heb even mezelf herpakt en ben verder gegaan. Nog twee keer ben ik bijna gevallen, maar ik wist nu dat ik de slee niet moest laten omklappen en dus wist ik mezelf rennend overeind te houden. Ik heb in ieder geval getraind voor vandaag en bij gebrek aan sauna en zwembad, ben ik daarna in een heerlijk warm bad gegaan. Daarna heb ik de strijk gedaan, terwijl ik een filmpje heb gekeken. Nu voel ik mijn rechterbeen en mijn nek aan de linkerkant waar hij mijn hoofd heeft tegengehouden. Ik ga waarschijnlijk heel veel spierpijn krijgen, dus ik beweeg maar regelmatig voorzichtig en hou mezelf warm. Ik hoef er niet meer uit dit jaar. We hebben heerlijk gegeten en gezondigd de afgelopen dagen, dus vandaag worden het enkel groenten en vruchten, klein beetje brood voor de darmwerking en vanavond een biefstuk. Geen oliebollen en wat dies meer zij. Op 2 januari komt mijn oudste zoon met zijn vriendin nog een paar dagen, dan zal ik ook wel weer zondigen. De 92 kg. grens is nog niet geslecht met deze feestelijkheden……
LATSTE NIEUWS: Mijn knie is dik! en ik ook

Uw razende reporter van VZG (Vreemde ZweedseGewoontes) meldt dit keer: LUCIAVIERING!

Nou, Leo is vanmiddag naar huis gekomen. Hij heeft er gewoon een navel bij…..
Hij dacht van te voren dat hij morgen gewoon weer aan het werk kon, maar dat zal niet gaan hoor. Hij heeft natuurlijk narcose gehad, daar vergis je je altijd in. Verder zijn zijn buikspieren uit hun verband en mag hij de eerste weken niet tillen en gewoon uit bed komen. Hij kon niet eens zijn sokken en schoenen aankrijgen vanmiddag, dus dat werken zal nog wel even duren. Maandag moeten we nog terug voor controle, dus dan is het gelukkig pas dinsdag voor het werken in the picture komt. Bij zijn afwezigheid heb ik het nog wat kerstiger gemaakt. Ik zie er voor het eerst dit jaar tegenop om een kerstboom te kopen en op een standaard te zetten, naar binnen te slepen en hem dan over een paar weken weer naar buiten te slepen. Het versieren van een kerstboom vind ik wel leuk om te doen, maar al dat gedoe eromheen, bah! Dit jaar kan Leo me ook niet helpen met het op zijn plaats brengen en weer opruimen van de kerstboom, dus nee: ik zie het niet zitten. Bij haar las ik dat ze de ficus Benjamina had opgetuigd en laat ik die nou ook hebben, een hele grote!
Dus ik heb hem versierd en het resultaat is niet slecht, alleen: de versierselen zijn veel minder goed te zien omdat er allemaal bladeren aan zitten in plaats van naalden. Maar de lampjes vind ik dan wel weer erg leuk staan.
011
Omdat ik de dennengeur zo essentieel vind voor Kerstmis, haal ik wat takken in huis en die zet ik in een vaas samen met bessen of zo. MIsschien koop ik nog wel twee van die kleine boompjes die op tafel kunnen. Die zet ik dan wel in het bos achter ons huis van het voorjaar……
Omdat ik mijn tas bij Leo had laten staan, kon ik gisteren geen foto bij mijn verhaal van 12.12.12.12 zetten, dus die komt hier dan, twee zelfs:
014

015

13 december wordt hier het Luciafeest gevierd. Het is een vreselijk Zweeds gebeuren, onnavolgbaar als je er niet mee opgegroeid bent, net zoiets als Sinterklaas voor een Amerikaan…. In de oude Juliaanse kalender was 13 december de kortste dag een bijgevolg de langste nacht. De meisjes doen een kaarsenkrans op hun hoofd en een lange witte jurk aan. Vroeger waren dat echte kaarsen en kregen ze kaarsvet in hun haar, maar tegenwoordig zijn dat, heel handig, van die elektrische kaarsen op een batterijtje. Op mijn school heb ik geleerd dat de Zweden die in de Napoleontische tijd in Italië waren geweest, de Luciaviering mee terug hebben genomen, maar bij Wikipedia kan ik daar niets over terugvinden. Daar staat dat het uit de heidense tijd stamt en te maken heeft met de zonnewende. In ieder geval: het is een heel gebeuren. We werden gewaarschuwd vanmorgen dat Lucia zou komen op de afdeling en er werd zo stralend bij gekeken dat zelfs Leo niet durfde te weigeren om te gaan kijken.
Daar kwamen ze aan, tussen de ziekenhuisspullen door. Ze zongen Sankta Lucia, prachtig:
016
017

Daarna stelden ze zich op voor de ‘huiskamer’ van de afdeling en zongen alemaal Zweedse liedjes over duister en het licht dat schijnt en dat het zo mooi is binnen met al die lichtjes en buiten met de sneeuw. Even for the record; het was vandaag -22 graden! Toch voelde het warmer aan dan gisteren toen het -9 was met een gemene Noordwestenwind. De zon scheen prachtig op de zwaar besneeuwde bomen, maar ik had geen camera bij mij op weg naar Leo. Maar goed, even terug naar de Luciaviering. Er waren drie soorten Luciagangers. Ten eerste Lucia zelf, dat is er altijd maar 1, zij heeft een rode sjerp om haar middel. Dan waren er de tärnur. Dat zijn er 12 (Lucia is de dertiende) De beste vertaling die ik kon vinden was bruidsmeisjes. Zij hebben glitter in hun haar en 1 kaars in de hand.
019
Daarachter waren de stjärngossar (sterrenkerels), dat zijn jongens, ook in lange witte jurken, maar met een puntmuts en een ster in hun hand.
020
Bij sommige bijeenkomsten zijn ook Tomten (dwergen/kabouters en/of peperkoekenmannetjes aanwezig. Daar was nog een rel om hier in Linköping. Op een school werd een allochtoon jongetje geweigerd mee te doen als peperkoekenmannetje, want, werd er gezegd, dan ben je een verbrand peperkoekenmanetje en dat kan niet. Bovendien is het een Zweedse traditie en daar heb jij niets mee te maken. Nou, je begrijpt dat daar heel wat reactie op gekomen is.
Deze Luciaviering wordt OFFICIEEL in de kerk gevierd en dan met echte kaarsen. Het is de enige vorm van heiligenverering in de Protestante kerk vertelt Wikipedia me.
Bij ons werd er in ieder geval prachtig gezongen, vierstemmig. Het waren leerlingen van de muziekklas van de middelbare school, zeg maar een Havo voor Dans en Muziek. Ik heb al eens eerder geschreven dat de Zweden prachtig kunnen zingen, maar dit was compleet professioneel! Het hele personeel stond ook te kijken, alle dokters en verpleegsters. Daar waren natuurlijk ook een paar allochtonen bij en die keken ook een beetje verbaasd.
Nu ga ik bij mijn mannetje TV kijken, spreek jullie later.