De Nikon D3100 met 18-105 mm lens, maakt van iedereen een ware kunstenaar

Deze titel zou zo uit een reclame weggehaald kunnen zijn, maar hij is helemaal van mij en NEE, ik krijg er niet voor betaald! Wij waren dus in Nederland voor een familieweekenden Voor het eerst in vier jaar was de hele familie present. Leo en ik, 4 kinderen en vier partners en zeven en een half kleinkind. Vier jaar geleden toen we veertig jaar getrouwd waren en op het punt stonden in Zweden te gaan wonen, kregen we een foto op canvas van alle kleinkinderen. Die hangen sindsdien aan de muur samen met de schilderijen van onze eigen kinderen die door mijn schoonvader zijn gemaakt.
lampen en schilderijen 012
Deze keer kregen we hetzelfde cadeau. Ik heb ze in volgorde van uitpakken even op de schoorsteenmantel van ons gehuurde huisje gezet voor de foto. Nu staan ze thuis op de rand van de bank en ik zoek iemand die een nieuw arrangement wil maken, zodat ze er allemaal op staan en het geheel mooi verdeeld is over de muur.
034
Over dat gehuurde huisje wilde ik het even hebben. Natuurlijk is het handig om een flink huis te hebben als je met 17 man bent, ook al zijn twee van die 17 een kind onder de twee. Onze keuze viel op dit huis. Het leek helemaal buiten te staan, maar eigenlijk stond het midden in het dorp. Het is een verbouwde klassiek Limburgse hofjesboerderij, met aan drie zijden huis en een binnenplaatsje in het midden en aan de straat. Wij hadden twee van drie zijden in gebruik. Pas toen we later buiten zaten, konden we aan de schoorsteen zien dat er nog een derde zijde is die ook op het binnenhofje uitkomt. Het was zo al een G.I.G.A.N.T.I.S.C.H.E ruimte!!! Aan een zijde was de keuken met een hal en achtertrap naar boven en daaraan de bar die door een van de kinderen de barbie werd genoemd wat we natuurlijk prompt allemaal hebben overgenomen. In de Babie werd aan Lego gewerkt en TV gekeken…
043
046
In de keuken stond een groot fornuis met vijf pitten (een zo’n grote pit in het midden met ringen die je weg kunt halen, waarop je soep voor 20 personen kan opwarmen), een oven èn een warmhoudoven. Bij de rondleiding zei de eigenaar erbij dat ‘het vrouwtje’ de oven zou komen uitleggen en de Sauna…. Naast het fornuis stond in L-vorm de aanrecht en de wasbakken en dan was er nog een aanrechteiland daar tegenover. Daarachter was een tafelgedeelte van ongeveer 7×7 meter met twee zithoeken. Die ene tafel hebben we laten staan om spullen op te leggen en vaasjes met bloemen op te zetten en om Playmobile op in elkaar te zetten, de andere was net iets te klein voor 17 man en die hebben we verlengd met een tafel uit de barbie.

Aan het hele andere eind van de keuken was nog een enorme open haard. De keuken had drie uitgangen. Eentje naar buiten, je kwam dan aan de zijkant (niet het binnenplaatsje) binnen, eentje naar dat halletje toe en eentje aan het andere eind die ging naar de gang die ernaast liep. Die gang was wel 20 meter lang en drie meter breed denk ik en erg licht. Aan de ene zijde hadden ze de originele staldeuren laten zitten met ramen erin en die keken op het binnenplaatsje uit. Aan de andere kant hadden ze het oorspronkelijke dak vervangen door glazen platen, erg mooi en erg licht. Daar was ook een ingang naar de huiskamer en aan de andere kant bij het halletje. Jullie begrijpen wel dat zo een ruimte verschrikkelijk uitnodigt om rondjes of achtjes te lopen en elkaar achterna te zitten. De volwassenen gingen daar ook af en toe in mee en toen werd er opgetogen geschreeuwd: “Jongens, daar is de Kinderlokker!!” In de gang was ook de hoofdtrap naar boven. Morgen verder, verveel ik jullie al?

Soms is Zweden ineens heel ver weg.

Van waar wij wonen, zijn we sneller in Amsterdam dan in Stockholm. Het vliegtuig doet er anderhalf uur over en naar Stockholm is tweeënhalf uur rijden. Tegenwoordig gaan er drie vluchten per dag naar Amsterdam. De prijs is ook alleszins redelijk te noemen. Als je tijdig (minstens drie weken van te voren) boekt, betaal je nog niet eens tweehonderdvijftig Euro. We zijn gisteren teruggekomen van een week Nederland waar we ALLE kinderen en kleinkinderen bij elkaar hadden. Dat is vier jaar geleden voor het laatst gebeurd. Het was heerlijk…. Het is ook heerlijk om hier weer te zijn en om de lente-explosie mee te maken. De temperatuur is veel hoger hier dan in Nederland.
Toch zou ik nu zo het eerste beste vliegtuig terug willen nemen en dat kan niet, want ik moet ook nog werken. Ik heb al een week verzuimd….. Mijn vriendin is ziek, ernstig ziek. Nu ik dit typ, komen de tranen pas….. Wij kennen elkaar al twintig jaar zeker en hebben heel wat meegemaakt samen. Er is een tijd geweest dat we elkaar vaker zagen dan onze eigen vent. Een jaar of acht, hebben we iedere ochtend samen les gegeven aan en ontbijt klaargemaakt voor een aantal tieners die voor schooltijd bij elkaar kwamen om over het Evangelie te leren. Er waren mensen die ons onderling uitwisselbaar vonden tot ik grijs werd en zij niet. We konden over alles praten met elkaar, Het is een van de puur door en door liefste mensen die ik ken. Af en toe vind ik haar zelfs iets TE lief, dan had ze wat mij betreft wel wat meer van zich af mogen bijten. Maar nu, nu ligt ze bewusteloos en aan de beademing naar wat ik hoor. Ik zou er heel wat om geven om naast haar te zitten en te wachten tot ik een klein teken van verbetering zou zien. Niet dat ze niemand heeft hoor! Ze heeft een man en dertien kinderen en even zoveel schoonkinderen. Bovendien heeft ze nog twee zussen. Ik zou alleen maar in de weg lopen. Maar toch… Hier te zitten en geen nieuws te krijgen, ik loop er de hele dag aan te denken. Als ze dood gaat, ga ik hoe dan ook naar de begrafenis, maar nu kan ik niks doen. Ik geloof dat ze niet eens bezoek krijgt van anderen dan haar kinderen en man. Ik zit hier en daar blijf ik hopelijk voorlopig. Ik zal eens kijken of ik wat meer nieuws kan krijgen…..
Even met haar zoon gechat. Het lijkt iets beter te gaan. Ze heeft een paar stapjes gelopen vandaag. Morgen gaat er een kaart op de bus. Meer kan ik niet doen, maar ik kan nu toch iets geruster gaan slapen.

Zodra we in Nederland waren, konden we gaan klagen…over het weer.

Leo is het helemaal met me eens. Waren we maar in Zweden gebleven. Dan hadden we lekker op ons vlondertjesterras kunnen zitten in de zon en als die te erg werd, onder de parasol. De zon in Zweden die op het ogenblik van half vijf ‘s morgens tot negen uur ‘s avonds schijnt. Maar ja, daar zijn we niet, we zijn in Nederland, in Maasdam om precies te zijn. We hebben de mooiste kamer van hotel de Hoogt en die kijkt over de Binnenmaas uit, PRACHTIG!!! dat jullie niet denken dat ik alleen maar kan klagen Dat is voor mij echt jeugdsentiment. Toen ik een kind was, hadden wij een zomerhuisje aan de Binnenmaas. Ieder weekend en de grote vakantie fietsten we erheen vanuit Rotterdam. Ik kan het weer beter dan waar ook voorspellen als ik over de Binnenmaas uitkijk. Dan gingen we met de zeilboot of de roeiboot boodschappen doen in Mijnsheerenland of soms zeilden we helemaal naar Maasdam. Daar deden we dan de hele dag over, want we gingen ergens onderweg aan de kant picknicken.
We willen in Rotterdam gaan wonen als we terugkomen uit Zweden over een jaar of twee hoop ik , maar als we een betaalbaar klein, gelijkvloers huisje zouden kunnen koen aan de Binnenmaas, liefst in de kom van Maasdam of Westmaas, zou ik daar toch de voorkeur aan geven. Ik ben echt meer een plattelandsmens dan een stadsmens, daar kom ik steeds opnieuw achter.
Gisteren waren we bij onze oudste dochter, vandaag gaan we naar onze jongste dochter en morgen naar onze zoon en dan vertrekken we naar Limburg waar dan iedereen ook weer naar toe komt, ook onze zoon die in Flensburg woont. Allemaal met aanhang en kinderen: we zijn met tien volwassenen en zeven kinderen en nog eentje in statu nascendi. Gisteravond hebben we heerlijk gegeten bij de Chinees in Puttershoek aan de dijk. Ik kan het iedereen aanraden, een erg goeie keuken!
Vanmorgen zijn we eerst even langs de Rabobank gegaan, want daar heb ik nog steeds een rekening. Ik had een nieuwe pas toegestuurd gekregen en die kan je pas gebruiken als je in Nederland , iets gepind hebt lekker handig! We konden niet eens meer Internetbankieren. Vroeger had ik die Nederlandse pas hard nodig om hier in de winkels te pinnen, maar nu kan ik gewoon alles met chip van mijn Zweedse bank betalen. Het enige waar ik hem nu voor wil hebben, is de chipknip om te kunnen parkeren in de binnenstad.
Dat hebben we nu geregeld en daarna zijn we kleren gaan kopen voor Leo bij C en A. Leo koop ALTIJD zijn kleren bij C en A. Vroeger ging hij alleen maar tijdens de vlaggetjesdagen en kwam dan met alles wat hij nodig had, thuis. Ik koop mijn kleding NOOIT bij C. en A. Ik kan er niet slagen….
>Nu gaan we naar HIA, later!!

Deze week is het officieel…

Vanaf dinsdag is Leo officieel met pensioen en vanaf woensdag ben ik officieel bejaard. Ik voel me echt niet bejaard, maar ja: dat zeggen ze allemaal. Door mijn verbeterde conditie kan ik meer dan ooit tevoren. Ik til 40 liter zakken aarde op alsof het niks is en ik spit zo een metertje of tien aarde om. Ik ben de hele dag buiten als het even kan. Bij jullie is het ook zo lekker weer hè? De tuin is bijna hersteld van de strenge winter. Er is nog een gedeelte erg drassig, maar er komt ook van alles de grond uitgezet. Ik heb alweer tig akeleien zien komen en ook het een en ander aan lupines. De papavers groeien gestaag en bij de pioenrozen steken overal rode puntjes uit de grond. De paardenbloemenoorlog vorig jaar is zeer succesvol gebleken. Ik heb nog niet 20% van de paardenbloemen die ik vorig jaar had.
Dit schreef ik vorige week zondagavond en nu is het weer zondagavond… Intussen is mijn oudste dochter met haar gezin geweest en het was erg gezellig. Bovendien hebben ze me fijn met de tuin geholpen. Ze hebben ook ons oude het logeerbed uit de woonkamer gehaald en in het logeerhuisje gezet en vervolgens ons logeerbed uit het naai-strijk-televisie-dialyseerkamertje gehaald en neergezet in de woonkamer. We zitten NOOIT in de woonkamer, altijd in de keuken of het naai-strijk televisie-dialyseerkamertje Toen heb ik een nieuwe tafelcombinatie bij Ikea gehaald en nu hebben we daar twee wanden tafel om stof neer te leggen en te naaien. Vandaag heb ik ontdekt dat ik de strijkplank gewoon eronder kwijt kan en als ik dan iets moet strijken (lapjes die ik net aan elkaar genaaid heb) hoef ik hem alleen maar een stukje uit te trekken en te strijken! Ik word gewoon helemaal professioneel.
Ondertussen is het maandagavond. Ik heb het ook zo DRUK!! Ik heb van alles te vertellen, maar ik moet van alles planten en water geven en ik ben aan een tafelkleed aan het naaien wat ik niet afkrijg voor de deadline. Woensdag vertrekken we naar Nederland voor een week. Leo is al meer dan een jaar niet in Nederland geweest. We hebben een huis in Limburg gehuurd voor de Pinksterdagen en ALLE kinderen en kleinkinderen komen…. Ik heb er vreselijk zin in, maar ben ook een beetje zenuwachtig hoe dat allemaal met Leo gaat en zijn dialyse in Nederland. In principe doet hij het gewoon zelf. Mijn dochter heeft zijn dialysevloeistof meegenomen naar Nederland. Zij was met de auto vorige week. Het wordt hier in Zweden prachtig weer volgende week (24 graden op zaterdag), terwijl het in Nederland (Limburg) maar 15 graden wordt en het gaat ongenadig regenen…..

Ik heb allemaal prachtige cadeautjes gekregen en ik heb er nog niet eens een logje over geschreven. Van mijn vriendinnetje Lydia eb ik allemaal leuke kinderboeken gekregen voor mijn werk en in de actie Pay it forward had ik een hele mooie zelfgebreide muts gekregen van haar. Ondertussen heb ik al zelf ook weer forward gepayd, want ik heb de zeepklopper, die ik ooit in een give away gewonnen had, weggegeven aan iemand die er een kunstwerk mee gaat maken. Zij gaat dan weer de tuin van haar buurvrouw opknappen, echt leuk pay it forwarden!. Het is nu half twaalf. Ik ga slapen. Ik moet morgen om zeven uur op en naar mijn werk….. Volgende keer meer en misschien ook foto’s, sorry, te druk, te druk, ik ben bejaard tenslotte.

Twee gevaarlijke momenten

Zo’n twee maanden is hij nu aan het dialyseren, Leo. Hier in Zweden, waar iedereen het Ikea-principe aanhangt (doe alles zoveel mogelijk zelf). wordt de dialyse gewoon door Leo zelf uitgevoerd. Daar doen ze hier niet moeilijk over. Ze leren het je en begeleiden net zo lang dat proces tot jij je veilig voelt en zij het veilig vinden. Er zijn twee soorten dialyse: de meest bekende is de bloeddialyse, waarbij je bloed buiten het lichaam door een dialysemachine wordt gevoerd en gereinigd. Als je dat gaat doen, zijn er twee mogelijkheden. Als je thuis wil dialyseren, krijg je een machine thuis die helemaal wordt aangesloten waar je wil met een verbinding naar de badkamer, omdat er veel water bij gebruikt wordt. Wil je niet thuis dialyseren, krijg je de sleutel van het dialysecentrum en ga je daar -ook geheel zelfstandig- dialyseren. Je kan dan besluiten b.v om drie nachten per week te dialyseren Het voordeel van deze methode is dat het gewoon ‘s nachts kan, terwijl je slaapt. Je hebt geen tijdverlies. Nadelen zijn dat er langere tijd zit tussen twee dialyses zodat je iets vermoeider bent en dat je – als je reist – een afspraak moet maken bij het ziekenhuis waar je heengaat voor een dialyse. Dat moet dan meestal overdag (een dialyse duurt dan een uur of zes per keer), want ‘s nachts komen de vaste klanten. Je vakantie wordt dan dus om de andere dag in het ziekenhuis doorgebracht.
Een andere dialysemethode is de peritoneale dialyse. Daar hebben wij voor gekozen. Dat is een dialyse zonder bloed. Je krijgt een slangetje in je buik waarvan het uiteinde uit je buik steekt. Als je gaat dialyseren laat je twee liter vloeistof door het slangetje in je buikholte stromen. Dat gaat gewoon door zwaartekracht door de vloeistofzak aan een infuusstandaard te hangen. Dan doe je het dopje er weer op en je laat de vloeistof vier tot zes uur daar zitten. Het buikvlies gaat dan als ‘nier’ fungeren en de afvalstoffen komen in dat vocht terecht. Na die tijd laat je de vloeistof in een zak lopen en daarna laat je weer twee liter nieuwe vloeistof in de buikholte lopen. Dat verwisselen van vloeistof duurt bij elkaar ruim een half uur, maar daarvoor moet de vloeistof opgewarmd worden tot 37 graden anders is het zo’n koude plas in je buik…. Deze methode heeft dus als voordeel dat er geen bloed aan te pas komt, maar dat wil niet zeggen dat hij zonder gevaar is. Het gevaar van infectie is namelijk erg groot Er zijn twee gevaarlijke momenten tijdens het proces. Het eerste moment is als het dopje van het uiteinde van het slangetje eraf gedraaid wordt om de vloeistof weg te laten lopen het tweede moment is als de vloeistof er weer ingelopen is en er moet weer een dopje op. De verbinding naar het buikvlies is dan open en bacteriën of virussen zouden naar binnen kunnen komen. Het is daar vochtig en 37 graden, ideale omstandigheden voor bacteriën en virussen om zich razendsnel te ontwikkelen. Andere voordelen van deze methode zijn dat je het overal kan doen (Leo dialyseert een keer per dag op zijn werk) en dat je kan reizen waarheen je wil. De spullen (zakken met vloeistof en ontsmettingsvloeistof, dopjes en klemmen om de slangen af te klemmen) worden naar je vakantie adres gestuurd op jouw verzoek.
Het nadeel van deze methode is dat je vier keer per dag die vloeistof moet verwisselen. ‘s Morgens om half zeven begint Leo al en hij kan niet eerder dan half twaalf naar bed omdat hij dan nog een laatste keer moet dialyseren. Op een gegeven moment leek het erop dat hij alleen nog maar aan het dialyseren was. Maar nu zijn we heel behoorlijk gewend en het valt eigenlijk best mee. Leo dialyseert als hij thuis is meestal voor de TV en dan is een half uur zo om. Het fijnste is echter dat hij weer een beetje kracht terugkrijgt. Hij heeft weer energie om dingetjes te doen, al kan hij nog steeds niet zwaar sjouwen en hij is wat vrolijker. Ach, en de zomer komt eraan, daar wordt iedereen vrolijker van. Uiteindelijk valt het ons alles mee nu we eenmaal in het ritme zitten. Het kostte wel even tijd om de juiste samenstelling van de vloeistoffen te vinden. Eerst werd hij te dik, dus dan moest er een keer glucose af, daarna hield hij te veel vocht vast en werd er weer een aanpassing gemaakt en hij heeft ook nog een keer ernstige bloedarmoede gehad. Toen heeft hij een speciale ijzerinfuus gehad en hij heeft iedere week ijzerinjecties die hoe kan het ook anders hij zichzelf geeft. Maar nu gaat het echt een stuk beter en we kunnen weer genieten. In het lange weekend van Pinksteren gaan we voor het eerst samen naar Nederland. Mijn oudste dochter komt de week ervoor naar ons toe met haar gezin met de auto. Zij neemt de vloeistofzakken mee naar Nederland en wij nemen met het vliegtuig, het opwarmding mee en zo’n infuusstandaard die je helemaal kan opvouwen. Als we terugkomen, moet Leo nog een ruime week werken en dan gaat hij officieel met pensioen. Hij blijft nog anderhalve dag of zo doorwerken aan een project en het begeleiden van een paar studenten. Ik word een dag nadat hij 67 wordt, 65, maar ik blijf gewoon doorwerken, drie dagen per week. Bikkels, dat zijn we op onze ouwe dag, bikkels, al zeg ik het zelf.

Oplossing WE 300

Eerst liet ze het eten steeds vaker aanbranden. Nu kon ze al helemaal niet meer koken. De liefde van zijn leven, zijn sterke, lieve, veelzijdige vrouw zat in een stoel of liep onrustig mompelend rond. “Waar is Corrie nou”, riep ze voor de tiende keer. In het begin had hij uitgelegd dat Corrie overleden was. Dan was ze hartverscheurend gaan huilen en bijna niet te kalmeren geweest. Na een poosje begon dan alles weer van voren af aan, dus zei hij nu steeds dat ze nog op school zat.
Zij, die zoveel kennis had gehad van geneesmiddelen uit de natuur, kon zichzelf niet genezen.
Had hij nu maar beter opgelet als ze enthousiast vertelde over haar kruiden en waar ze tegen hielpen. Ze vond altijd dat hij maar half luisterde en dat was ook zo. Maar IETS ervan had hij toch onthouden. Voor de langste dag aanbrak, had hij het vingerhoedskruid geplukt, de digitalis. Hij had het gemalen en er een stroopje van gekookt met veel suiker en dat vermengd met water. Het bleef op de bodem liggen. Voorzichtig warmde hij het mengsel op en voegde nog wat honing toe. Langzaam maar zeker trok de kleur door de hele karaf en werd het mengsel egaal. “Kom, we gaan slapen. Drink maar lekker op” zei hij vriendelijk en schonk het mengsel in een glas. Gedwee dronk ze alles leeg en liet zich instoppen. Hij ging naast haar liggen, hoorde hoe ze in slaap viel en daarna steeds langzamer ging ademen. Tenslotte hield ze helemaal op. Toen hij zeker was dat ze niet meer leefde, kwamen de tranen. Nog één ding stond hem te gebeuren. Langzaam schonk hij de rest van het mengsel in het glas van zijn vrouw en dronk het in één lange teug leeg. Toen ging hij liggen wachten…

Van naaien, zaaien en braaien, maar nog niet van maaien

Zaterdagmiddag laat was de laatste sneeuw van onze oprit verdwenen en vond ik dat de lente officieel begonnen is. Het vorige record stond op 14 april, in 2011 en toen was er nog veel meer sneeuw gevallen dan in deze winter.
De sneeuwpop die met Kerstmis door mijn kinderen en kleinkinderen gemaakt is, is nu een zielig hoopje sjaal met bezem…..
037
044
Je kunt ook meteen hier zien dat er voorlopig nog niks te maaien valt…
Het is hier een graad of zeven, maar de zon is erg warm en komt om vijf uur al op. Ik kreeg bijna de neiging om de parasol te gaan opzetten gistermiddag! Vandaag was het dan weer bewolkt en het miezerde af en toe, maar ik ben druk bezig geweest. Ik heb een heleboel gezaaid binnen, maar nu heb ik geen trays meer! ik heb lathyrus, bordauxrode oost-Indische kers, kattesnorren roze en wit, zonnebloemen, juffertjes in het groen wit en van die eenjarige klimplanten gezaaid. En ik moet nog veel meer zaaien, PANIEK PEEUW! Morgen koop ik nog een paar trays… Ik heb op Schiphol twee dahlia’s gekocht en die heb ik in grote potten gezet, dan kunnen ze vast groeien, anders wordt het augustus voor ze bloeien. Het is maar goed dat ik nieuwe dahlia’s gekocht heb, want mijn dahlia’s van vorig jaar zijn óf verdroogd, óf verrot. Nu mag ik van mezelf nog meer dahlia’s kopen, heerlijk! Onder de sneeuw vandaan kwamen ook mijn vorig najaar gezaaide violen. De plantjes zijn nog erg klein, maar ze worden vast mooi.. Overal komen puntjes uit de grond van narcissen en tulpen en de lupine heeft ienie mini blaadjes gemaakt die al een echte lupinebladvorm hebben.
Verder ben ik het tafelkleed aan het afmaken, schiet lekker op. Ik hou erg van multitasken, maar zaaien en naaien is geen goeie combi…. Dus heb ik zorgvuldig mijn handen gewassen en ben stof gaan snijden en intussen heb ik brood gebakken voor het avondeten. Dat braaien doe ik ook weleens, maar vandaag heb ik het alleen voor de rijm opgezet
Ik bak iedere dag een heerlijk klein broodje,precies wat we nodig hebben en de rest van het deeg gaat de koelkast weer in. Ik kan het jullie allemaal aanraden. Morgen, woensdag en donderdag moet ik weer werken, dus dan kan ik niet al te veel doen…. Donderdagavond leen ik mijn auto uit aan een vriendin en dan ‘moet’ ik dus vrijdag ook thuisblijven. Er wordt 18 graden voorspeld. Als ik dan alles in huis gehaald heb, kan ik weer zaaien, (ook veldbloemen buiten!) en wat planken erbij maken in de voorraadkast. Dat is voor de flesjes en potjes van al mijn zelfgemaakte dingen die ik van de zomer ga maken…. Ik heb woeste plannen van zelfgemaakt aardappelmeel (gekookte aardappels in de groentedroger en dan fijnmalen) tot bietjes in het zuur uit eigen tuin. Nu moet ik de tijd nog vinden. Ik denk dat ik van de zomer maar niet slaap…..