Een eetbarewildeplantenfacebookpagina!! (3x woordwaarde)

Mijn dochter maakte me attent op een facebookpagina over eetbare wilde planten. En dat is me toch leuk! Ik heb zelfs nog veel meer eetbare planten in mijn tuin staan dan ik dacht! Ik weet dat Oostindische Kers te eten is en ik heb ook brandnetels, grote hopen brandnetels! kamille en komkommerkruid staan, dat bloeit zo mooi en er komen massa’s bijen en hommels op af.

kamille en links daarnaast komkommerkruid (en klaprozen)

kamille en links daarnaast komkommerkruid (en klaprozen)


komkommerkruid in detail (mooi hè?)

komkommerkruid in detail (mooi hè?)


Mijn tuin deint en gonst gewoon van de bijen. Verder had ik onlangs gehoord dat je zevenblad kunt eten, maar nu blijk ik ook melde te bezitten, dat kan je als spinazie eten. Want ja jongens: nadat heel Nederland me is voorgegaan en de helft er al misschien weer mee is opgehouden, ben ik ook aan de groene smoothies. Ik had nog nooit een blender gehad en nu heb ik er eentje gekocht. Ik leef me geheel op zijn Jannekes uit met 60% fruit, 15-20% groente en dan aanvullen met water of vruchtensap. Dit is natuurlijk het land van de bessen, frambozen en aardbeien, dus je kan hier in het koelvak heerlijk vers sap kopen zonder verdere toevoegingen . Mijn basis is dus altijd sinaasappel-aardbeiensap of frambozensap of iets anders…. Daar vul ik de bodem mee tot de messen net onder staan. Binnenkort ga ik het sap vaarwel zeggen, want er zijn nu verse aardbeien en frambozen en binnenkort rode en witte aalbessen en zwarte bessen en nog iets later bosbessen. Dat heb ik allemaal binnen handbereik.
Verder gaat er altijd een avocado of een banaan in (om het ‘smooth’ te maken) en altijd een appel (voor de vertering). Daarna varieer ik :soms een halve ananas of een mango, soms verse aardbeien, druiven, frambozen, bosbessen of ook wel een mandarijn of een limoen.
Daarna proef ik even, heerlijk zoet, maar niet spannend.
Als ik geproefd heb, komen de groenten: een stengel bleekselderij (met blad en al) en/of wat sla, wat spinazie, een paar blaadjes basilicum of citroenmelisse, mint of peterselie, een stuk chinese kool. Ik heb er ook weleens een stuk van die puntpaprika, die zoete ingedaan. Het idee was dat je op die hoeveelheid fruit de groente haast niet proeft en toch de vitaminen binnenkrijgt, maar het is juist lekkerder, pittiger als er van dat soort spul in gaat. Eergisteren had ik nieuwe verse zomerbietjes geoogst en daar heb ik er ook eentje van doorgedaan, rauw en met stelen en al. Het was Heeerlijk! en erg rood Ik doe nooit yoghurt of melk of iets dergelijks door de smoothie (past niet bij mijn dieet), maar toch is hij altijd heerlijk romig en lobbig. Leef je uit zou ik zeggen… Als je geen avocado of banaan wilt gebruiken, kun je ook een handje walnoten mee mixen of sesamzaad om het wat romiger te krijgen. Dat moet je dan wel vrij in het begin doen, want als de blender voller wordt, krijgt hij die harde dingen niet meer fijn gemalen. Er zijn ook mensen die er graanvlokken doordoen, maar dat heb ik nog nooit gedaan eerlijk gezegd. Ik heb me ook nog niet aan het zevenblad of aan de melde gewaagd, misschien over een poosje. Ik zou zeggen: ga eens experimenteren, je kan na iedere toevoeging proeven en kijken hoe het dan smaakt. Van die sterke dingen doe je er gewoon eerst een blaadje of stukje in. Als je je smaak te pakken hebt, vul je nog een met een beetje water of sinaasappelsap…
Die linkse is een courgettebloem. Uiteindelijk is de limoen er niet door gegaan en maar de helft van de druiven.

Die linkse is een courgettebloem. Uiteindelijk is de limoen er niet door gegaan en maar de helft van de druiven.


Over het gebruik van courgettebloemen had ik hier ook al eens geschreven. Nu is trouwens de tijd om minestronesoep te maken!
Als ik me in kan houden, doe ik er de hele cohtendover, maar meestal heb ik hem binnen 20 minuten op....

Als ik me in kan houden, doe ik er de hele cohtend over, maar meestal heb ik hem binnen 20 minuten op….


Mijn smoothie smaakt iedere dag weer anders, het is altijd een verrassing. Ik hou wel van verrassingen en jullie?

Vreemde Zweedse gewoonten (VZG) aflevering 64 2/3

Als ik zo eens op Facebook surf, kom ik veel verhalen tegen over de crisis in Nederland. Er wordt gemopperd gescholdenop de regering en allerlei alarmerende verhalen over het consumentminderen worden met de regel maat van de klok geplaatst. Ik begrijp dat een aantal mensen het echt moeilijk heeft en ik zal de laatste zijn om daar schamper over te doen, maar het soort berichten als: ‘de mensen kopen vooral minder snacks en kant en klaar maaltijden en jongeren bezuinigen vaker op hun vakanties’, helpen me nu niet echt om ach en wee te gaan lopen roepen. Nu ik al een tijdje uit Nederland weg ben, valt het me steeds meer op dat er in Nederlanderg veel geklaagd en gescholden wordt. Ik geloof dat het nog het meest Nederlands is om op Nederland af te geven.
Hier is helemaal geen crisis. De huizenprijzen stijgen nog steeds en er worden soms gewoon 125 ingenieurs gevraagd bij een bedrijf dat uitbreidt. Toch zijn de Zweden over het algemeen niet echt rijk, maar het vangnet werkt wel. Het zwangerschapsverlof is hier 14 maanden en dat mag door vader zowel als door moeder worden opgenomen of een deel daarvan. Bij de aanname van personeel hoeven de jonge vrouwen ook niet bang te zijn dat ze niet aangenomen worden te worden, want voor je het weet neemt de man het verlof op en zit je een jaar zonder je werknemer. Het vicariërschap (vervanger) is hier dan ook een gewaardeerd beroep. Je zit zomaar 1 jaar op dezelfde plek als vervanger. Doordat de voorwaarden zo gunstig zijn zie je hier iets vaker jonge moeders dan in Nederland heb ik het gevoel. Je carrière komt niet in gevaar als je een kind krijgt.
De Maatschappij hier is veel meer geautomatiseerd. Alles loopt via de computer. Wij betalen geen voorschot op ons electrisch of water. Wij krijgen gewoon de tiende van de maand een rekening over wat we de maand ervoor verbruikt hebben. Het vuilnis wordt gewogen op de vuilniswagen als ze het op komen halen. Je krijgt een rekening over dat gewicht. Alles wordt natuurlijk automatisch ingehouden, maar dan weet je wat je betaalt. Onze vuilnisbak wordt te klein. Leo heeft iedere dag 4 grote stijve plastic zakken van het dialyseren en dat heeft tot een verdubbeling van ons vuil geleid. Ik zag bij de winkel een vuilnisbak te koop, maar ik wist niet of die dan ook gewogen kon worden. Dus ik heb netjes gebeld (ik kan dat tegenwoordig, maar de angst is er nog steeds) en gevraagd of dat kon, waarop ze zei dat ze alleen vuil ophaalden in hun eigen vuilnisbakken. Toen ik uitlegde dat onze vuilnisbak te klein was geworden, keek ze even in de computer en ze zag zomaar dat we de kleinste maat hebben. “U krijgt een vuilnisbak die 2x zo groot is, mevrouw. Ze komen hem een dezer dagen omruilen. En inderdaad: gisteren stond er ineens een twee keer zo grote vuilnisbak! Ik geloof dat ik er een tientje voor moet betalen, nou, als dat alles is….
Ook is zonder problemen mijn nieuwe modem opgestuurd door de telefoonmaatschappij. Ik had gebeld of de storing bij hun lag en dat was niet zo. Het modem werd opgestuurd met een zogenaamde retourdoos. Het is de bedoeling dat ik het oude modem met diezelfde doos terugstuur, zonder kosten dus. Fantastisch! (Vind ik dan hè, is dat erg on-Nederlands?). Het aansluiten was een fluitje van een cent. Ik heb gewoon iedere stekker van het oude modem op precies dezelfde plaats in het nieuwe modem gezet.. Ik ben alleen mijn mooie domeinnaam kwijt. Ik heb nu een combinatie van cijfers en letters. Maar de techneut komt en die kan mooi mijn naam herstellen
Het laatste wat ik jullie niet wil onthouden is mijn nieuwe tuinman. Nou ja man…. het is de buurjongen van 13 die wat bij wil verdienen in de zomer. Ook al is hij dertien: hij is flink potig voor zijn leeftijd. Ik heb met hem afgesproken dat hij iedere dag twee uur in de tuin werkt, hij mag zelf het tijdstip bepalen. Ik heb een lijstje met zaken die gedaan moeten worden en die te zwaar voor mij zijn, vooral veel bukken met zware dingen in mijn handen, gaat me niet meer zo goed af. Dus begint hij iedere ochtend om acht uur. Gisteren hadden we zomaar ineens een regendag en ik versliep me ook nog. Het was grauw en grijs en regende echt pijpestelen. De vuilnisman moest komen en ik was vergeten het vuil buiten te zetten en dat is nogal veel zoals ik net heb uitgelegd. Ik rush in paniek naar buiten om een uur of negen, staat daar onze buurjongen gewoon te werken in de stromende regen met een pet op en een regenjas aan, dat wel. Ze hebben allemaal van die pakken met de laarzen er al in en mutsen en petten en zo. Ze leggen hier ook hun babies en peuters gewoon buiten te slapen, ook in de winter (Ze zorgen natuurlijk wel dat ze niet nat worden). Wat dat betreft zijn het nog echte Vikingen, kunnen wij nog wat van leren.
Dus van die dingen, van die dingen. Het volgende logje gaat over mijn groene smoothies, doen jullie er al aan?

Het was niet in 1988, het was in 1992!

Bij haar las ik een logje over het kampioenschap van Oranje tegen Duitsland in 1988 (25 jaar geleden). Zij vroeg of wij ons die dag nog konden herinneren. Ik beloofde er een logje over te maken, maar het logje gaat over toen Nederland van Duitsland won in 1992. Ze hebben toen later van Denemarken verloren en die hebben weer van Duitsland gewonnen. Maar goed, die wedstrijd dus. Leo had zich helemaal verheugd op het zien van de wedstrijd. Hij heeft dan wel nooit vlaggetjes en dat soort dingen, maar hij kijkt graag voetbal. Die middag kregen we een telefoontje van onze zoon. Die was inmiddels drie maanden aan het varen (16 jaar) en de enige keer dat ik van hem hoorde was toen hij me belde op moederdag: stomdronken! Hij had net een mislukte schoolcarrière achter de rug, waarbij hij 2 vakken staatsexamen VWO had gehaald, op volwassenenonderwijs toegelaten was met toestemming van de inspecteur en vervolgens de weelde niet kon dragen om met 25-jarigen om te gaan en ook nog iets aan schoolwerk te doen. Mijn zoon had ruzie gekregen met de zoon van de kapitein van de sleepboot waar hij op voer en was ergens midden in Duitsland aan de wal gezet. Of Leo hem wilde komen halen. Je begrijpt dat Leo zich niet echt bedacht en op weg ging. Op de radio luisterde hij naar de wedstrijd. Vlak voor rust kwam Nederland voor op Duitsland en Leo reed in zijn eentje door een verlaten Duits landschap op weg naar ergens een kanaal waar Jochem zou staan. Hij rijdt een grote heuvel af en beneden in de verte staat een café of zo. Voor het café zag hij een klein oranje stipje. Hij denkt: “Wat doet daar nou iets Oranjes?” Het stipje werd groter en daar stond een meisje met een oranje T-shirt in haar eentje te juichen. Leo begon te toeteren en toen ze zag dat hij een Nederlander was, begon ze harder te zwaaien en te juichen. Leo juichte terug achter het stuur en toen was hij voorbij. Het was een absluut magisch moment! In dat lege verlaten landschap en dan net op dat moment dat dat meisje naar buiten komt, dat er dan precies een Nederlandse auto voorbij komt die ook eenzaam is……
Met de zoon is het uiteindelijk meer dan goed gekomen, maar wel op zijn eigen manier.

Van de andere kant bekeken……

Al vaker heb ik geschreven over mijn slechte gevoel in de ruimte en dat er dan soms allerlei rare dingen gebeuren.
Er zijn nog twee gelegenheden waarbij ik het gevoel krijg dat ik in een hele andere wereld ben beland, terwijl ik met mijn verstand weet dat ik op bekend terrein MOET zijn.Het ene verschijnsel is als je op fietsvakantie gaat. Ik herinner me nog dat we de eerste dag vanaf Puttershoek vertrokken met voor ons en vier kinderen kampeerspullen bij ons en dat we ’s avonds bij Noordeloos aankwamen na een lange tocht door de Hoekse- en Alblasserwaard. Ik had geen zin om eten te koken na zo’n lange dag fietsen en dus gingen we patat halen. We moesten onder een viaduct van de Rijksweg door en ineens viel het kwartje! Dat was bij de afslag Noordeloos, waar ik 100x gedachtenloos overheen reed met de auto! En ik had een wereldreis achter de rug.. Een aantal dagen later reden we dwars door de Veluwe over een fietspad naar het Noorden . We kwamen geen auto en geen verharde weg tegen. Je hebt geen idee wat er allemaal daar te zien is, als je over de snelweg naar Oldenbroek rijdt
Datzelfde gevoel van bevreemding krijg je als je een tochtje over het water maakt. Verleden week dinsdag kreeg Leo (en ik) een boottochtje aangeboden met diner met zijn hele afdeling. We bleven gewoon in Linköping, maar ik herkende bijna niet waar we waren. Het was erg leuk en ik heb de fotostatus van mijn blog opgewaardeerd, dus ik kan voorlopig vooruit. Een paar foto’s als impressie. Ze zijn genomen met de camera van iemand anders. Als je zo’n goed fototoestel hebt, wordt je wel een beetje verwend. Ik was mijn eigen toestel vergeten en ik mocht de foto’s met dit toestel maken.Ik ben er niet helemaal tevreden over, maar we moeten het er maar mee doen.

de eerste sluisdeur gaat dicht en we gaan omhoog

de eerste sluisdeur gaat dicht en we gaan omhoog


033
zomaar ergens een terrasje midden in Linköping, ik moet eens opzoeken waar dat is.
De boot is precies zo breed dat hij door de rivier kan..

De boot is precies zo breed dat hij door de rivier kan..


prachtige walkanten onderweg, gewoon in de stad.

prachtige walkanten onderweg, gewoon in de stad.


nog een mooi stukje, het was rond half acht

nog een mooi stukje, het was rond half acht


nog steeds in Linköping

nog steeds in Linköping


en dit is het uitzicht dat die mensen hebben. Je kan het slechter treffen..

en dit is het uitzicht dat die mensen hebben. Je kan het slechter treffen..


De laatste sluis, ZEVEN meter hoog met oude eiken sluisdeuren.

De laatste sluis, ZEVEN meter hoog met oude eiken sluisdeuren.


Hier was ongeveer het keerpunt, nog net niet buiten de stad...

Hier was ongeveer het keerpunt, nog net niet buiten de stad…


Dan hadden we nog een heerlijk diner, op zijn Zweeds. Leo kreeg een plaquette, werd lof toegezwaaid en kreeg ook nog een prachtige oerlelijke vaas met het universiteislogo eronder. Nu is hij officieel emeritusprofessor. Hij werkt nog ongeveer twee dagen per week aan een project en hij begeleidt nog wat Ph.D-kandidaten. Bij de Erasmusuniversiteit heeft hij een aanstelling als gastpromotor gekregen. In november promoveert daar een vriend van ons en hij wilde echt Leo als promotor hebben….. Het gaat goed, De dialyse zorgt ervoor dat Leo veel meer fut en kracht heeft. Als hij met beleid zijn krachten verdeelt, lijkt het bijna of hij niet ziek is, alleen maar een beetje oud….. En ik kom twee keer naar Nederland, in juli als een vriendin van mij trouwt met een Zweed die ik ook ken. Ik ben op zijn moeders begrafenis geweest. Toen zij zijn foto op Facebook zette,herkende ik hem, hoe bijzonder is dat. Ik heb met hun ontmoeting niks te maken. Dan kom ik half augustus weer terug, want dan gaat mijn jongste dochter hopelijk haar vierde kind baren. Het tafelkleed ligt nu toch weer even stil, want ik moet zo langzamerhand eens aan dat babyquiltje voor haar beginnen en de cadeautjes voor de tiendagenmand gaan verzamelen….

Verslagen (met foto-update!)

Hoera, ik kan weer Internetten na drie dagen ellende! Dan had ik weer twee minuten verbinding en dan was het weer voorbij voor een half uur. Van alles geprobeerd natuurlijk, maar niets hielp voldoende lang. Vanmiddag heb ik de provider gebeld, maar die had ook geen tips die ik niet zelf geprobeerd had. Nu krijg ik een nieuw modem opgestuurd per post. Volgende week komt de techneut een paar dagen kamperen in mijn achtertuin, kan hij mooi mijn nieuwe modem aansluiten….. Toen was ik gerust. Ik heb mijn modem van de stroom gehaald en ik ben boodschappen gaan doen. Toen ik terugkwam en ik hem weer aansloot, deed hij het en nu nog steeds!! Had ik misschien eerder moeten doen……. heb ik ook gedaan, maar niet lang genoeg. Wat is dat verschrikkelijk zeg, geen Internet! Ik ben niet verslaafd, maar…….. BAAAALEN!!!! In de tussentijd heb ik even snel bij iedereen gelezen, maar het is heerlijk om ook een beetje te kunnen antwoorden en niet dat je net een antwoord hebt getypt en dat dat dan niet doorgezonden wordt omdat de verbinding weer is verbroken …..
Maar nu over naar waar de titel op slaat. Ieder jaar woedt er in mijn tuin een oorlog tussen mij en de paardebloemen en tot nu toe hebben ieder jaar de paardebloemen gewonnen. Hoewel de Mexicanen die vorig jaar op bezoek kwamen dachten dat we ze zo gekweekt hadden en ze erg mooi vonden, is het toch niet helemaal de bedoeling ,vind ik, om een paardenbloemenveldje te hebben in plaats van een grasveld met borders. Ik vind bloeiende paardenbloemen echt heel mooi, maar ik wil voorkomen dat ze hun zaad in de tuin verspreiden. ik kan ze moeilijk allemaal een condoompje omdoen Daar heb ik iets op gevonden: als een bloem uitgebloeid is wordt hij afgeplukt en in een speciale compostzak gedaan die met de vuilnisman wordt meegegeven. Vorig jaar namelijk, werden de bloemen gewoon bolletjes met pluisjes op de composthoop en woeien vandaar de tuin weer in…..
Dit jaar was er weer iets anders aan de hand. Toen de paardenbloemen in bloei kwamen, gingen wij naar Nederland en toen we terugkwamen, waren de eersten al uitgebloeid! Het gras stond ook zeker 15 centimeter hoog met dus al die bloemen ertussen. De eerste dagen heb ik paardenbloemen geplukt en daarna geprobeerd het gras te maaien. Lang gras wordt niet makkelijk droog en natte paardenbloemenstelen doen daar nog een schepje bovenop. De grasmaaimachine vond het helemaaaaaal niet leuk en weigerde regelmatig. Toen ik bij het laatste stuk aankwam – ik moest tussendoor gewoon ook nog werken – zag ik dat er allerlei andere bloemen tussen opkwamen: kleine margrietjes en karpatenklokjes! Zo Leuk! Toen heb ik maar een graspad ertussendoor gemaaid en de rest heb ik laten staan.
Zo zag het er dus uit met allemaal paardenbloemenpluisjes.
001
Het is net het wegje in het koren’ , jeugdsentiment. Ik ben trouwens blij dat ik het zo gedaan heb, want het is prachtig geworden, heel romantisch. Ik maai alles wel om eind augustus, dan heb ik volgend jaar weer van die mooie bloempjes…, dan kan ik het volgend jaar weer zo doen. Misschien zaai er er zelfs wel plukbloemen bij, dan wordt het een plukbloemenwegje-in-het-koren….
Nu ziet het er zo uit:
036
En in detail zie je dit:
144
Dit is de andere kant:
143
O, ik geniet zo van mijn tuin. de border bij het logeerhuisje is dramatisch vergroot en loopt nu tot de eerste rots en omhoog. Dat vind ik zo mooi als je alle planten kan zien (die er nu nog niet staan trouwens…). Dan heb ik voor het terras nu ook een nieuwe border. Toen mijn dochter en schoonzoon hier waren begin mei, hebben ze de struikjes voor het terras, die hier nog van de vorige bewoners stonden en die tot eind mei, begin juni helemaal kaal en bruin van de winter zijn, dan pas blaadjes krijgen en in september in bloei komen met gele bloemetjes terwijl ik al een geel huis heb, eruit gehaald. Ik heb er onder andere zonnebloemen gezet. Vorig jaar was er geen enkele zonnebloem die het buiten uitplanten heeft overleefd: dit jaar heb ik er meer dan TWINTIG!! Ik heb ze allemaal in één grote groep gezet en ze doen het fantastisch! De grootste en mooiste heb ik aan Tricky opgedragen. Ze denkt misschien wel dat ik haar vergeten ben, maar dat is toch echt niet zo!!!
154
Rechts mijn zonnebloemen met ervoor mijn dilleplanten. Als ze bloeien, ben je meteen die grote lelijke stelen van de zonnebloemen kwijt…
Verder ben ik ook nog aan het moezen in mijn geheime moestuin.Hij ligt achter allemaal struiken en je ziet hem pas als je er komt; alleen mijn aardappels zijn te zien vanaf de oprit, maar die bouw ik op, zodat ik 100 kilo aardappels van 6 planten krijg, ik ben nu vier hoog.
Niks te zien vanaf de oprit, alleen bloeiende planten…
024
052
Dit was toen ze driehoog ware. Ondertussen zijn ze vierhoog en ze bloeien!

051

Ik heb een paar van die planteringsbakken gekocht (is dat een woord?)en ik heb gezaaid: sla, krootjes (bietjes), peentjes (worteltjes), spinazie, peultjes, erwtjes en ik heb twee bloemkoolplantjes gekocht. O ja, en ik heb wat uien gezet. Van de sla, bietjes en spinazie zaai ik iedere twee weken een beetje, dan heb je niet alles tegelijk.
Mijn kruiden (mint, citroenmelisse, rozemarijn, thijm, majoraan, peterselie, oregano en basilicum in de serre) heb ik gewoon in de tuin staan tussen de andere planten door. Dan heb ik in mijn serre: vier tomatenplanten, een minikomkommer(die is geweldig, kan ik iedereen aanraden: ik heb minstens iedere dag een komkommer ter grootte van een halve grote), een meloen en een psialy (of zoiets: die oranje vruchtjes met een ´jasje´)
Ondertussen heb ik ruimte voor mijn foto’s bijgekocht, dus ik kan voorlopig weer vooruit…..

Heb ik weer……

Ik heb zuring in de tuin staan. Ik heb vorig jaar zeker niet goed opgelet toen er een plant in bloei stond, want dit jaar heb ik zeker 25 planten over de hele tuin verspreid staan. Omdat ik vreselijk gezond bezig ben met groene smoothies en zo (logje volgt) dacht ik in het kader van: if you can’t beat them, eat them, om ze in de groene smoothie te doen. Nu had ik voorzichtig een klein stukje blad in mijn mond gestopt, maar dat was verschrikkelijk bitter. Gelukkig bood Google uitkomst. Er zijn zeker zeven soorten zuring en je kan ze allemaal eten, allemaal behalve de ridderzuring. En laat ik nu precies die in overvloed in mijn tuin hebben staan….. Heb ik weer!
Even iets anders. Iedereen is altijd zo bang dat het in Zweden zo koud is, maar de komende dagen wordt 26 graden en totale zonneschijn verwacht. Dat terwijl ik las dat West Europa de koudste zomer sinds 200 jaar tegemoet gaat als je de Franse weerdienst Météo mag geloven……. Heb ik weer!

De Nikon D3100 met 18-105 mm lens, maakt van iedereen een ware kunstenaar

Deze titel zou zo uit een reclame weggehaald kunnen zijn, maar hij is helemaal van mij en NEE, ik krijg er niet voor betaald! Wij waren dus in Nederland voor een familieweekenden Voor het eerst in vier jaar was de hele familie present. Leo en ik, 4 kinderen en vier partners en zeven en een half kleinkind. Vier jaar geleden toen we veertig jaar getrouwd waren en op het punt stonden in Zweden te gaan wonen, kregen we een foto op canvas van alle kleinkinderen. Die hangen sindsdien aan de muur samen met de schilderijen van onze eigen kinderen die door mijn schoonvader zijn gemaakt.
lampen en schilderijen 012
Deze keer kregen we hetzelfde cadeau. Ik heb ze in volgorde van uitpakken even op de schoorsteenmantel van ons gehuurde huisje gezet voor de foto. Nu staan ze thuis op de rand van de bank en ik zoek iemand die een nieuw arrangement wil maken, zodat ze er allemaal op staan en het geheel mooi verdeeld is over de muur.
034
Over dat gehuurde huisje wilde ik het even hebben. Natuurlijk is het handig om een flink huis te hebben als je met 17 man bent, ook al zijn twee van die 17 een kind onder de twee. Onze keuze viel op dit huis. Het leek helemaal buiten te staan, maar eigenlijk stond het midden in het dorp. Het is een verbouwde klassiek Limburgse hofjesboerderij, met aan drie zijden huis en een binnenplaatsje in het midden en aan de straat. Wij hadden twee van drie zijden in gebruik. Pas toen we later buiten zaten, konden we aan de schoorsteen zien dat er nog een derde zijde is die ook op het binnenhofje uitkomt. Het was zo al een G.I.G.A.N.T.I.S.C.H.E ruimte!!! Aan een zijde was de keuken met een hal en achtertrap naar boven en daaraan de bar die door een van de kinderen de barbie werd genoemd wat we natuurlijk prompt allemaal hebben overgenomen. In de Babie werd aan Lego gewerkt en TV gekeken…
043
046
In de keuken stond een groot fornuis met vijf pitten (een zo’n grote pit in het midden met ringen die je weg kunt halen, waarop je soep voor 20 personen kan opwarmen), een oven èn een warmhoudoven. Bij de rondleiding zei de eigenaar erbij dat ‘het vrouwtje’ de oven zou komen uitleggen en de Sauna…. Naast het fornuis stond in L-vorm de aanrecht en de wasbakken en dan was er nog een aanrechteiland daar tegenover. Daarachter was een tafelgedeelte van ongeveer 7×7 meter met twee zithoeken. Die ene tafel hebben we laten staan om spullen op te leggen en vaasjes met bloemen op te zetten en om Playmobile op in elkaar te zetten, de andere was net iets te klein voor 17 man en die hebben we verlengd met een tafel uit de barbie.

Aan het hele andere eind van de keuken was nog een enorme open haard. De keuken had drie uitgangen. Eentje naar buiten, je kwam dan aan de zijkant (niet het binnenplaatsje) binnen, eentje naar dat halletje toe en eentje aan het andere eind die ging naar de gang die ernaast liep. Die gang was wel 20 meter lang en drie meter breed denk ik en erg licht. Aan de ene zijde hadden ze de originele staldeuren laten zitten met ramen erin en die keken op het binnenplaatsje uit. Aan de andere kant hadden ze het oorspronkelijke dak vervangen door glazen platen, erg mooi en erg licht. Daar was ook een ingang naar de huiskamer en aan de andere kant bij het halletje. Jullie begrijpen wel dat zo een ruimte verschrikkelijk uitnodigt om rondjes of achtjes te lopen en elkaar achterna te zitten. De volwassenen gingen daar ook af en toe in mee en toen werd er opgetogen geschreeuwd: “Jongens, daar is de Kinderlokker!!” In de gang was ook de hoofdtrap naar boven. Morgen verder, verveel ik jullie al?