Categorie archief: youtube

Bezoek, véél bezoek….

Ook dit ga ik proberen in één logje te persen, maar het zal wel niet lukken. We hebbben véél bezoek gehad dit jaar. Deels kwam dat omdat Leo zo ziek was van het voorjaar en deels omdat een aantal mensen nog snel willen komen voor we weer in Nederland wonen.
Eind januari kwam een oude vriendin (Margriet) gezellig een weekje buurten Ik ken haar nog way back van de Diergaarde, van de tijd dat we allebei een abonnement hadden, meer dan 50 jaar geleden. Het had gesneeuwd en we hebben eensgezind sneeuw geschept. Ze was er lang niet zo bedreven in als ik, kan ik wel zeggen, minder training gehad natuurlijk. Verder zijn we gaan zwemmen en hebben – wat ik echt nog NOOIT gedaan had – met zo’n watergymnastiekgroepje meegedaan! Met iedereen doe je wat anders als ze op bezoek komen, very interesting……
DSC_1016
Zij is geriater en schouwde zo eens Leo aan met zijn onregelmatige, korte ademhaling, waarna ze met klem hem aanraadde om naar de dokter te gaan zo spoedig mogelijk. Daarna is het balletje gaan rollen.
Toen Leo echt goed ziek bleek en er van alles fout ging, zijn drie van onze vier kinderen tussendoor zomaar een paar dagen met de trein (zoon uit Duitsland) of met het vliegtuig (twee dochters)gekomen. Eerst kwam mijn zoon uit Duitsland met de trein.
DSC_1017DSC_1020
De beelden die je hier ziet, zijn van de ware peiling die we hebben uitgevoerd.
We hadden nl.>DEZE REPORTAGE allebei gezien op Facebook. Mijn zoon weet heel veel van de stand van de sterren en heeft geleerd te navigeren op de zon en de sterren midden op zee. Hij zei dat als de aardas maar een heel klein beetje zou shiften, dat geen dag onopgemerkt zou blijven.”Het zijn heus niet alleen de Inuit die dat merken hoor!” zei hij. Als je nl. een afwijking van1/10 graad hebt, kom je aan de andere kant van de oceaan 800 km. verder uit! We discusieerden er wat over en besloten dat hij een ware peiling zou doen om tekijken of deaardas nog steeds op dezelfde plaats staat t..v. de sterren. Dan moet je eerst een sextant maken en meten waar je bent op aarde en daarna moet je twee punten zoeken die op een stafkaart staan (in dit geval een keltische grafcirkel en een kerktoren) en daar de Noordpoolster achter peilen. Dat hebben we allebei gedaan en het goede nieuws is: de poolster staat waar hij altijd heeft gestaan en is geen spat veranderd (zeker niet zo ver dat de dag 2x zo lang kan duren op een bepaalde plaats). Het enige wat dit zou kunnen verklaren is, dat Groenland en Noord-Amerika aan het ‘driften’ zijn t.o.v. Europa. Dat hebben we allemaal uitgevoerd tussen de ziekenhuisbezoeken aan Leo door. Never a dull moment met die gozer.
Daarna kwam mijn oudste dochter gezellig een weekendje Leo was net uit het ziekenhuis. Zij was er nog toen het bericht doorkwam dat mijn vader was overleden en ik helemaal in de stress schoot.Ik durfde niet bij Leo weg en zij bood aan om dan nog een paar dagen te blijven (ze heeft een HELE drukke baan), maar Leo stond er op dat ik zou gaan voor twee dagen en hij kon makkelijk alleen blijven, vond hij. Het is ook goed gegaan allemaal, maar het was wel stressen met die huurauto
. Zij is een supergeorganiseerd mens en dat is heel handig om in je omgeving te hebben. Ze heeft heel wat schoongemaakt in die paar dagen….
Half april kwam mijn jongste dochter een paar dagen met haar jongste zoon. Dat wasvoor iedereen gezellig. Mijn schoonzoon had de vrijdag en de maandag vrijgenomen en hij is dus gezellig met drie kinderen vier dagen geweest (en niet met vier!), terwijl wij het ook heerlijk hadden. Hoewel ook zij lekker hebben geholpen, b.v. met het uitruimen van de afwasmachine, is het bij je hebben van zo’n klein ventje weer van een hele andere charme.

Op het krukje om ook de bovenste rij te kunnen bereiken

Op het krukjeom ook de bovenste rij te kunnen bereiken


En dan er weer vanaf natuurlijk om dat ene kannetje weg te kunnen brengen...

En dan er weer vanaf natuurlijk om dat ene kannetje weg te kunnen brengen…


De boerin kwam nog eieren brengen en er huppelde een lammetje achter haar aan. Dat moest natuurlijk even in de armen, dat snap je.
DSC_1093
DSC_1094
Wat ik ook met dit kind gedaan heb – wat ik nog nooit met een van mijn andere kinderen gedaan heb – we hebben een jurkje gamaakt voor haar dochter thuis, op de machine! Toen ik een kind was, had ik wel eens vriendinnetjes en die hadden een naaimoeder. Die naaide poppenkleertjes met hun dochters of rokken en hun verjaardagsjurk als ze jarig waren. Daar was ik dan altijd zo jaloers op. Maar nu heb ik mijn dochter naaien geleerd en ik had het zelf nog niet eens ooit gedaan, maar dat mag de pret niet drukken! Ik ben gewoon keihard een naaimoeder!
Het volgende logje begint dan met het begin van de meivakantie in Nederland. Deze is weer lang genoeg

flying geese, maar ze worden nog even niet gequilt..

Nu had ik vandaag willen beginnen met quilten en nu kan het niet! Maandag ga ik naar Nederland en dan miet hij af zijn….Ik moet morgen eerst even langs mijn naaimachineman. Ik had op mijn online class geleerd dat je van tijd tot tijd, maar in ieder geval voor je begint met quilten, je naald moet verwisselen. Ik weet niet wat er fout gegaan is, maar dat ding wat de naald moet vasthouden is op de een of andere manier kapot gegaan. Het lag ineens in twee stukken in mijn hand en dat hoort volgens mij niet. Ik hoop maar dat hij het kan maken, anders heb ik echt een probleem.
Het quiltje wordt echt mooi. Ik heb dus die driehoekjes gemaakt en het geheel afgezoomd met Flying Geese. Het zijn heel veel verschillende kleurtjes, maar het is een prachtig geheel geworden. Flying Geese zijn heel makkelijk te maken: Hier volgt nog een tutorial speciaal voor haar met foto’s:
Flying Geese is een rijtje (of rondje) pijltjes die opzij wijzen tegen een contrastrerende achtergrond. De pijltjes zijn twee keer zo hoog als dat ze lang zijn.
De achtergrondstof moet goed in kleur afwijken van de pijltjes zelf. Je kunt (als je overlopende kleuren hebt), proberen de achtergrondstof steeds iets van tint te veranderen en dan de kleur van deFlying Geese hetzelfde houden, maar ik heb het andersom gedaan. Er zijn heel veel manieren waarop je Flying Geese kan maken, maar de meeste manieren hebben heel veel stofverlies. Zo doe ik het in ieder geval:
Je neemt vier lapjes stof van b.v. 3 cm. + 2,20 cm. naadtoeslag. Die cijfers komen uit inches, dus ik kan er niets aan doen dat ze zo raar zijn. Als je grotere wilt maken, kun je grotere vierkantjes nemen, maar je moet altijd dezelfde naadtoeslag rekenen. Dan neem je een lapje dat twee keer zo groot is, dus 6×6, met 3,25 cm naadtoeslag. De flying Geese worden dan 6cmx3cm.
014
Uit deze vijf lapjes maak je vier Flying Geese zonder stofverlies, heel makkelijk.
Je trekt een diagonale lijn over ieder klein lapje (aan de verkeerde kant)en legt eerst twee lapjes over de diagonale lijn van het grote lapje, zodanig dat de diagonale lijnen op de kleine lapjes doorlopen. De lapjes overlappen elkaar een beetje (door de naadtoeslag). Zorg wel dat de beide goede kanten naar elkaar toe
liggen.
016
Dan ga je stikken aan beide zijden van de diagonale lijn (1 inch ofwel 0,7cm). Als je dat gedaan hebt, knip je de diagonale lijn door. Dan heb je twee driehoekjes met twee flappen aan de lange kant. Die strijk je open en je opent de naad aan de achterkant (heb je niet zo’n dikke bobbel bij het quilten)
017
018
Vervolgens leg je het derde lapje op de tegenoverliggende punt zodat de lijn naar beneden wijst precies tussen de twee uitsteekseltjes. Je stikt weer aan beide zijden van de potloodlijn en knipt het weer door.
019
Dat doe je vervolgens met de andere driehoek en het vierde kleine lapje en voila: VIER flying Geese.
020
Nou, mijn quilttop ziet er nu dus zo uit:
002
en de achterkant is van deze stof.
004
De randen maak ik van dezelfde groene achtergrondstof als die bij de driehoekjes en dat groen is precies dezelfde kleur als de lichte stippen op de achterkant…… Dàt bedoel ik nou! Ik voel mezelf echt een kunstenaar (en een beetje een goochelaar) met die stofjes alleen niet met mijn naaimachinenaald

Wat heb ik met de baby van Wouter Klootwijk te maken?

Al heel lang wil ik een logje over mijn zoekmachinetermen schrijven. Zoals je zou verwachten moeten mensen op je blog komen omdat daar iets staat waar ze naar zoeken. Gelukkig is dat ook meestal wel zo. De meeste mensen die op mijn blog komen, zoeken dan ook iets in de trant van: baasbraal, baasbral, baas braal, Leo en Janneke, Zweden blog en dergelijke. Een voorbeeld van fout zoeken is als mensen intypen baas in eigen broek, of uitgaan met je baas en dergelijke. Helaas komen ze dan ook bij deze Baas uit. De tweede categorie van mensen zoeken recepten. Mijn Italiaanse minestronesoep staat op nummer een, gevolgde door huzarensalade en een charlotte maken. Ook mijn simpele tips over b.v. het bakken van vis of hoe je kip klaarmaakt, worden verrassend vaak gelezen. Mensen die willen weten of je balkenbrij kan invriezen en of je het in Amsterdam, Alkmaar, Ede kan kopen, komen ook bij mij terecht.
Dan is er een categorie quilters en aanverwanten die via de zoekmachines bij mij terecht komen en enkele medische onderwrpen (nieren en aanverwanten) liggen ook goed in de markt, nog ietsje meer dan Sensorische Integratie en/of hoogbegaafde en thuisonderwezen kinderen..
Dan heb ik een keer over de kleedkamers van ons zwembad gesproken en dat iedereen daar gewoon bloot is. Dat logje heb ik als titel ‘naakte vrouwen’ meegegeven. Nu heb ik dus ook regelmatig mensen ie zoeken op: blote zweedse meisjes i de sneeuw, naakte zweedse vrouwen, in de Sauna en de sneeuw, in Zweden,noem maar op…. Toen ik dat logje schreef had ik helemaal niet aan zulke dingen gedacht natuurlijk… Mijn trouwens ongoing gevecht met T-Mobile en Lindorff, zijn ook nog steeds populaire zoektermen; het is duidelijk dat ze nog steeds zeer actief zijn in het innen van al dan niet bestaande schulden.
Soms vindt iemand mij als hij/zij بحث عن الملكة النحل intypt. En iedere dag heb ik ook een heel aantal ‘onbekende zoektermen’ die niet nader gespecificeerd worden. Wat zou dat dan zijn,vraag je je af als بحث عن الملكة النحل geen onbekende zoekterm is.
De laatste categorie is de raadselachtigste…… Ik kan me niet voorstellen dat de mensen bij mijn blog uitkomen als ze vragen intypen als: Heeft Wouter Klootwijk een baby? Wouter Klootwijk heeft een baby De baby van Wouter Klootwijk Ik wist niet eens wie het was! Ik heb op hem gegoogled en toen zag ik dat hij blijkbaar een kok is….. De laatste zoeker bracht uitkomst met de zoekterm: Wouter Klootwijk, baby in de pan. Ik heb ooit een foto gemaakt van een baby die in mijn 20-literpan kroop
En warempel, daar heb ik later een verwijzing gedaan naar een filmpje over iemand die een baby in bad doet in zo’n grote wok En laat dat nou Wouter Klootwijk wezen!! Ik moet toch eens wat vaker mijn eigen logjes doorlezen, kan ik heel wat van opsteken…..

Flashmob: het blijft me mateloos ontroeren en boeien.

In mijn mail vond ik vanmiddag weer een Flashmob (bedankt Wim Vernes!), deze keer in de Bijenkorf in Amsterdam.

Ik vind ze geweldig en ik zet ze allemaal op mijn Facebookpagina. Maar waarom WAAROM ontroert dat nou zo vreselijk, vroeg ik me af.Toevallig vroeg een van de mensen die reageerde zich dat ook af, dus ik zal hier proberen dat gevoel te analyseren……
Als jong kind, ik was een jaar of drie, ben ik naar de bioscoop meegenomen voor een Disneyfilm. Dat was helemaal iets nieuws, een kinderfilm. Je had toen nog geen televisie Het moet Assepoester zijn geweest, want ik herinner me dat ik dagen erna heb lopen roepen: “De goede in het kopje, de foute in het kropje” Toch heb ik de eerste herinnering aan een film van Sneeuwwitje. Ik denk dat ik die later heb gezien. Ze heeft een rotleven bij haar stiefmoeder en begint dan ineens te zingen! Waar kom je dat nou tegen in het werkelijke leven? “Eens komt mijn prins voorbij, eens komt mijn prins voorbij” Ik vind het een magisch moment. Dat is wat me iedere keer treft in die musicals, operettes en musicals, Je volgt een verhaal en ineens beginnen er violen te spelen en ze beginnen te zingen. Goeie musicals en operettes hebben ook een goed verhaal. Je zit midden in dat verhaal als er gezongen wordt. Als je daar als kind voor het eerst mee in aanraking komt, denk je nog magisch en dan verwacht je, of liever gezegd, hoop je, dat dat je om je heen ook eens gebeurt. Er zijn ook video’s van een huwelijksaanzoek met muziek en een hele show. Dat meisje dat het overkomt, blijft er dan ook zowat in en wij als toeschouwers ook

Ik denk eigenlijk, ik DENK eigenlijk, dat de teleurstelling van het werkelijke leven met zijn onromantische stations en winkels ons het sprookje, de magie doet vergeten. Ergens in een hoekje van de ziel echter zit nog dat kind verstopt, dat kind dat in magie gelooft. Dat kind denkt dat ieder moment de stationschef in zingen kan uitbarsten en dat er dan duiven op zijn schouder landen. De volwassene weet dat dat natuurlijk niet gebeurt en helaas zijn we meestal volwassen.

Een prachtig voorbeeld van magie met zingen verweven is altijd nog The Sound of Music. Het is een wonderzoet verhaal, maar het is wel op werkelijke gebeurtenissen gebaseerd. Het is een spannend verhaal en er lopen verschillende lijnen door elkaar. Altijd als er kinderen in een film voorkomen en er wordt nog gezongen ook, ben ik trouwens al verkocht…
Bij het zoeken naar Flashmobs vond ik ook een Flashmob zonder muziek, maar waar de deelnemers vijf minuten lang ‘bevriezen’. Het lijkt me bizar om in het echt mee te maken, maar het ontroerde me niet zoals muziek bij een flashmob doet. Blijkbaar zijn muziek, ritme en dansen, gecombineerd met het onverwachte de ingrediënten voor de tranen in de ogen. Ik kwam bij dat zoeken trouwens ook een flashmob tegen met het liedje ABC, nota bene in ons eigen Antwerpse station. Deze kende ik nog niet:

Hij brengt helemaal het kind in me boven en de magie die ik nooit helemaal heb afgezworen, wordt weer helemaal naar de oppervlakte gebracht.
Ik blijf erin geloven dat er ineens iets om me heen gebeurt en dat ik dan midden in een flashmob terecht kom had ik al gezegd dat het kind in mij aardig aan de oppervlakte zit? Tot zo lang zal ik het met de beelden moeten doen. Gelukkig leven we in een tijd waarin we het tenminste op youtube kunnen zien…..

Wandluis of bedwantsen: een horrorstory

Toen mijn grootmoeder 12 jaar was, verhuisde het hele gezin van Deventer naar Rotterdam. Ze kwamen te wonen in een bovenhuisje midden in de binnenstad van Rotterdam, een woonkamer met kookhoek en een slaapkamer. Mijn oma kreeg een betrekking als dienstmeisje en kwam daarna maar een keer per zes weken een nachtje thuis slapen. Daar wachtten haar twee onaangename verrassingen.
Ten eerste had ze geen slaapplaats meer, want die werd ingenomen door haar kleinere broertjes en zusjes en
ten tweede: Toen ze zich eindelijk een klein plaatsje had veroverd tussen de anderen, werd ze ’s nachts wakker omdat zich allerlei diertjes uit het plafond en de muren lieten vallen en begonnen te bijten. “Wat is dat?” riep ze uit, “help, ze bijten!!”Waarop haar moeder zei:”Ga maar gewoon weer slapen en doe maar net of ze er niet zijn, Morgen als je wakker wordt, zijn ze er niet meer. Dat zijn wandluizen”.
Jasses, JASSES J A S S E S!!!!! Mijn oma had er een andere mening over en bleef voortaan niet meer slapen als ze haar ouderlijk huis bezocht…..

Zo ging dat vroeger, denk je dan. Jessica vond een paar maanden gelden een prachtige zwarte lap in de berging. Ze heeft hem gewassen en als hoofdeinde van haar bed aan de muur bevestigd.Twee weken geleden vertelde e me het volgende verhaal: “s nachts wordt ik gebeten door diertjes, moet je kijken! en ze liet me haar gebobbelde armen en benen zien. “s morgens is er niks te zien. Het doet echt heel pijn en het zijn geen muggen” Ik moest meteen aan het verhaal van mijn oma denken, maar ik dacht: “Dat was vroeger, die bestaan niet meer, het zullen wel vlooien zijn” Eerst is ze naar de dokter gegaan, maar die wist het ook niet. Toen heeft ze de huurvereniging opgebeld en die wisten meteen te vertellen dat het wandluis was Het blijkt hier in Zweden een plaag te zijn en ze zijn heel moeilijk te bestrijden. Je moet ALLES op 60 graden minimaal wassen en de muren en alles waar ze in kunnen kruipen met chemicaliën en hitte bestrijden. Dan nog zijn ze moeilijk weg te krijgen. Jasses, JASSES J A S S E S!!!!! Ze planten zich heel snel voort en kunnen wel een jaar zonder voedsel. Ze kunnen zich heel plat maken en dan in de kleinste kieren en spleten verdwijnen. Het is een complete nachtmerrie. De man die kwam kijken raadde haar aan om heet hele bed weg te gooien of een dure stoombehandeling onder een ‘tent’ te laten ondergaan. Ze zijn het beste te bestrijden met hitte. Het bed gaan ze niet weggooien, want dat was verschrikkelijk duur, maar de bank b.v. gooien ze weg. Jessica vertelde dat ze in dichte rijen in de plooien van haar matrastijk zaten Waarschijnlijk heeft ze ze binnengehaald met de zwarte lap, die ze als hoofdeinde gebruikte, want daar zaten ze ook in rotten van drie in de plooien (zomen).
Jasses, JASSES J A S S E S!!!!!
Haar muren en zo zijn nu behandeld en ze mag 24 uur niet in haar huis en volgende week donderdag komen ze terug en doen het allemaal nog een keer. Daarom heb ik deze week de katten tot volgende week vrijdag.
Ik vond nog een leuk youtubefilmpje, maar daar moet je niet naar kijken voor je gaat slapen.

Zoiets had ik nu wel zelf willen verzinnen…..

WATCH THIS

Sprakeloos, woordeloos over zoveel briljante eenvoud!