Categorie archief: sport

Je bent een echte Rotterdammer als ……..

Tien jaar heb ik gewoond in het huis waarin ik ben geboren: Turnstraat 8 in Sportdorp, ook wel De Put genoemd. Als Nederland-België in het Feijenoord Stadion werd gespeeld, werden er ineens auto’s in onze straat geparkeerd, Belgische en Nederlandse. Die werden dan door ons tijdens de wedstrijd gewassen en de meeste mensen gaven ons dan een dubbeltje of zo daarvoor. Als Nederland een doelpunt maakte, kon je bij ons in de straat het gejuich horen. Het is dan natuurlijk vanzelfsprekend dat je Feijenoord fan wordt. Verscheidene malen mocht ik met mijn vader mee naar een wedstrijd van Feijenoord. Ik heb er mijn eeuwige liefde voor stadions aan overgehouden, een fanatieke voetbalfan ben ik echter nooit geworden. In 1958 zijn we verhuisd naar het Zevenbergsedijkje. De bouw van deMc. Donald op de Stadionweg (bij ons boven aan de dijk) heb ik niet meer meegemaakt…..
Mijn man komt van Spangen. Ik wist niet eens dat er Sparta fans bestonden in Rotterdam tot ik hem ontmoette! Je zou zeggen: “gaat nooit goed tussen een Feijenoord- en een Sparta fan”, maar we zijn toch al bijna 45 jaar gelukkig getrouwd.
Onlangs is er een herdenkingsboek van Sparta uitgegeven goed moment, nu ze op sterven na dood zijn en mijn man heeft dat besteld. Ze waren helemaal verrukt van het feit dat een van hun boeken helemaal naar Zweden ging en ze hebben hem gevraagd of hij een foto wilde maken als hij het ontvangen had. Wij zijn dus vanmorgen naar een huis hier 400 m. vandaan vertrokken en hebben daar een foto genomen van Leo met het boek in zijn handen. Waarom daar? Het huis heet Sveden en staat zelfs op landkaarten als zodanig aangegeven.

Het huis is helaas niet te zien, lijkt precies op het onze, maar is vuiler...

Het huis is helaas niet te zien, lijkt precies op het onze, maar is vuiler…


Mijn man staat ook op de foto in het boek zelf. Toen Sparta een keer een grote overwinning had behaald heeeeel lang geleden, werden ze op Zestienhoven ingehaald door blije jeugdsupportertjes. Hij staat daartussen.
Je kunt op de foto klikken als je niet zeker weet of je erop staat hem groter wilt
Leo is degene met de stippeltjesdas (IIIIEEEEW!!!) in de schaduw van de arm van de jongen met het geruite overhemd

Leo is degene met de stippeltjesdas (IIIIEEEEW!!!) in de schaduw van de arm van de jongen met het geruite overhemd

Dit logje ga ik op de Facebookpagina zetten van Je bent een echte Rotterdammer als……, een pagina vol jeugdsentiment met Rotterdamse foto’s, Rotterdamse uitdrukkingen en Rotterdamse trots. Als je uit Rotterdam komt en ouder dan 50 bent, is het een hele leuke site. Ik eindig dit stukje met de statement: Je bent een echte Rotterdammer als je in je gezin zowel Feijenoord- als Sparta-supporters hebt!” en “Je bent een echte Rotterdammer als je uit De Put komt!”

foeballuh!!!!!

Overmorgen is in Växjö (spreek uit: Weckcheu) Nederland-Duitsland! en wij gaan erheen om onze meiden een hart onder de riem te steken. Växjö is hier ongeveer 250 km. vandaan, dus we vertrekken donderdag zo’n beetje met de lunch en hebben een hotelletje geboekt. Het is heerlijk weer, hier ook, en we hebben er echt zin in. Daarna gaan we nog een paar dagen naar Öland(spreek uit: Öland). We zijn daar nog nooit geweest en dan kan ik in zee zwemmen en zijn we er lekker even uit…. Als Leo niet langer dan vier uur achter elkaar hoeft te reizen en met de auto is zodat hij zijn dialysevloeistof en de standaard en zijn verwarmer, mee kan nemen, moet het allemaal lukken. Nu ga ik uitgebloeide bloemen knippen. Het was vandaag 25 graden en ik heb zojuist alle potplanten en pas gepote planten water gegeven. Na het uitknippen van de uitgebloeide bloemen, ga ik nog even een vaas vullen met iets al te wild bloeiende bloemen. Dan blijft alles zo’n beetje in het gareel. Net als in Nederland zit iedereen in een andere versnelling als het zo warm is. Ik heb vandaag weer heerlijk gezwommen. Ik blijf er intens van genieten om in een meer gewoon rechtuit te zwemmen 150 slagen of zo en dan om je heen te kijken. Ik had nog een close encounter met een zwaluw. Hij botste bijna op me. Laagvliegende zwaluwen over water tellen niet voor slecht weer trouwens….. Mijn laptoppie gaat mee en mijn fotocamera, dus misschien zet ik er wel af en toe wat foto’s op….. Later.

Modersmålmateriål….

Vanmorgen ben ik door het besneeuwde landschap naar het prachtige dorpje Nykill (spreek uit Nisjííl) gereden en ben daar op een school geweest. Er zitten drie Nederlandse kinderen uit een gezin daar die vorige week zijn geëmigreerd. Ik krijg de eerstkomende tijd 5 uur extra per week om ze te helpen inburgeren. De jongste twee hadden een museumuitstapje, dus ik heb alleen de oudste gezien. Ze doet het prima, ook al verstaat ze nog lang niet alles. Ze heeft al een vriendin. Hoe ze precies communiceren weet ik niet, maar het ziet er uitstekend uit. Morgen zie ik de twee jongere kinderen. Volgende week ga ik het niveau van de drie kinderen bepalen en dan kijken waar we met de Zweedse lesstof kunnen aanhaken zodat het allemaal een beetje ‘smooth’ verloopt.
Daarna ben ik naar het dialysecentrum gegaan, want Leo kreeg de tweede les. Het gaat prima, vanaf maandag gaan ze het daar in het echie doen en ik hoef niet meer mee zei Leo. Hij heeft er nu zelf dus ook vertrouwen in. De week daarop gaat hij het zelf doen met af en toe nog wat backup als hij dat nodig heeft. Mijn dochter heeft me een link gestuurd over het Maasstadziekenhuis dat nu ook thuisdialyse gaat invoeren. Dat is dan bloeddialyse, maar ook dat wordt hier al jaren gewoon thuis gedaan.
Daarna wilde ik gaan zwemmen, maar ik ben eerst naar het winkelcentrum geweest en ik heb gekocht:
011
Twister is een onmisbaar instrument vind ik, als je kinderen boven de tien hebt. Bij jongere kinderen kan je het ook gebruiken, maar dan om van stip naar stip te springen. Als je praat en tegelijkertijd een handeling uitvoert, wordt datgene wat je zegt veel beter in het automatische geheugen opgeslagen en kan later dan beter opgeroepen worden. Wat je WERKELIJK wilt behandelen kan van alles zijn, maar Twister is het spelletje wat naar voren treedt. Het is dus een uitstekend instrument om saaie rijtjes en werkwoordvervoegingen te oefenen zonder dat de kinderen er een hekel aan krijgen.
En eindelijk heb ik ook een werkwoordenlotto gevonden! Hij is erg Zweeds, maar je kan er gewoon Nederlands bij praten. Al die acties kunnen benoemd worden in de tegenwoordige tijd, toekomende tijd, verleden en voltooide tijd en in de ik, hij/zij en wij/jullie/zij-vorm en dan kunnen ze ook nog ontkennend gemaakt worden. Dan kun je nog kijken welke activiteiten vnl. binnen gedaan worden en waarom en welke vnl. buiten gedaan worden en waarom. De randen van iedere kaart hebben een kleur, die kan je in het Nederlands benoemen en je kan de plaatjes omschrijven zodat zij het (werk)woord moeten raden. Je kunt er ook allerlei hogere orde denkvragen bij stellen, maar daar moet ik me nog even in verdiepen.
014
015
Het boek dat ik gevraagd had aan mijn dochter om op te sturen omdat haar eigen dochterer nog niet aan toe is, is ook vandaag aangekomen, dus ik heb voorlopig lesstof genoeg.
Kennen jullie dit boek trouwens? Het is geloof ik heel onbekend, maar het is een fantastisch boek. Het bijzondere eraan is, dat er verschillende tijden door elkaar lopen en dan bedoel ik de snelheid van de tijd. De hoofdpersoon is een jongen van dertien die zelf kan bewegen, maar alles om hem heen is zwaar vertraagd, erg spannend en intrigerend. Het speelt in Nederland, in Bakkun om precies te zijn en is geschreven door een Nederlandse schrijver, volledig binnen mijn mål doel…..
017
Toen ik om half vier bij het zwembad aankwam, werd mijn kaart geweigerd bij het poortje: op! Toen ben ik maar niet gaan zwemmen. Morgen ga ik trainen en zwemmen op mijn trainingskaart en dan neem ik dinsdag pas een nieuwe tienrittenzwemkaart als ik alleen maar ga zwemmen. Het was toch al een beetje laat en dan ben ik zo laat thuis en dan heb geen vuurtje gemaakt voor Leo als hij verkleumd thuis komt…..

De Hansa Green Tour in Hamburg

Een keer per jaar wordt de Hansa Green Tour georganiseerd. Dan wordt er met een aantal electrische auto’s een tour gemaakt langs een aantal Hanzesteden en de groene projecten worden aangestipt en besproken.

twee van de elektrische auto’s voor het Marriotthotel


Leo was uitgenodigd om vrijdag wat te vertellen over Zweedse ecologie /en ook voor donderdagmiddag en -avond waren we uitgenodigd om aan het programma deel te nemen. Ik heb op een elektrische fiets door Hamburg gereden en jongens, IK BEN OM!!! Het is hier nogal heuvelachtig en een stukje fietsen is gewoon erg vermoeiend. Onze nieuw gekochte fietsen voor we naar Zweden gingen, staan al twee jaar in de schuur….. Toen we nog in de stad woonden, fietsten we wel, maar hier moet je al beginnen met 800 meter heuvelop naar de verharde weg…We gaan ze echt kopen, elektrische fietsen bij Hartman, die kennen we. We moeten maar eens even kijken of we een deal kunnen maken dat we onze gewone fietsen kunnen inruilen. Dat wordt weer een keer naar Nederland gaan met de auto en fietsaanhanger.

De accu zit onder de bagagedrager


We kregen een rondleiding door ‘Hafencity‘ , een ambitieus en groen project in het oude havengebied van Hamburg. Het is zo uniek, omdat ze echt helemaal van scratch konden beginnen. Het havengebied was namelijk lange tijd verboden voor bewoning. Ik begreep dat er een hek omheen stond met bewaking. Zo kon je dus geen kam bananen stelen b.v. Aan de randen werd het wel bewoond, maar alleen de hele onderste bevolkingsgroep. Op een gegeven moment was het zo, dat ieder derde kind dat daar geboren werd, levenslang afhankelijk was van hulpverlening . Ze zijn nu bezig een stad te bouwen waarin alle bevolkingsgroepen vertegenwoordigd zijn – ook qua leeftijdsopbouw – , evenals bedrijven en cultuur- en uitgaansgelegenheden. En dat moet dan ook nog eens ecologisch verantwoord zijn. Als je het interessant vindt , kan je alles nalezen op de site (klik op Hafencity eerder in de tekst). De man die ons rondleidde was erg enthousiast, maar kon met al zijn enthousiasme niet verhullen dat het peperduur wonen is daar en dat mensen uit de onderkant van de samenleving niet snel een huis daar kunnen betalen….. Ze hebben wel een ecologieprijs gewonnen met hun plan.

Het Unilevergebouw in Hafencity. Achte die groene gevels wordt gewerkt en langs de kanten zijn allemaal leuke innovatieve winkeltjes. Het gebouw is ook op zaterdag en zondag gewoon toegankelijk, als er niemand werkt…..


Voor het diner zijn we nog bij een winkel geweest waar ze allereli dingen aanbiden die elektrisch aangedreven worden.

Deze kopen we niet hoor! maar hij is wel gaaf!


Op dit skate board kan IK het zelfs, denk ik….


We sliepen in het Marriothotel, heerlijk luxe. Toen Leo vrijdagochtend naar het minisymposium ging, ben ik lekker gaan zwemmen. Daarna kregen we nog een lunch aangeboden en konden we op weg naar Flensburg (ongeveer 3 uur rijden). De Nederlanders moesten ook nog de lange tocht terug rijden met elektrische auto’s, die iedere 200 km. aan de stroom moeten.

Er was ook een auto bij die op biogas rijdt:

Need I say more?

Over een paar jaar zit de zoon van Door erbij…..

Nederland is kampioen geworden bij de jeugd onder 17 jaar!!!!!


KLIKLIKKLIKKLIK

Dierenfluisteraar

Als je kinderen een tijd op zichzelf wonen, vergeet je bepaalde dingen die bij ze horen. Als ze wel bij je wonen, ben je aan die eigenschap gewend en valt het je niet zo op. Het hoort dan gewoon bij iemand. Onze oudste zoon, die in Flensburg woont nu, was deze zomer op bezoek en ook dit weekend. Van de zomer logeerden ook de katten van Jessica bij ons en nu weer! Ik heb namelijk muizen en dus hebben we haar katten geleend. Toen onze zoon nog thuis woonde, hadden we allerlei dieren.
Alle dieren zijn helemaal verkikkerd op hem. Als hij zelfs maar gewoon met ons praat, liggen de katten te kronkelen onder zijn stoel van vreugde bij het horen van zijn stem en ze komen op allerlei manieren op zijn schoot of gaan op zijn voeten liggen. Vroeger haalde hij de kippen uit het hok (wat òns echt niet lukte!)en ging met ze zitten. Hij had een truckje geleerd met het op een bepaalde manier vouwen van de vleugels over de rug en dan blijven ze roerloos zitten en kun je ze aaien. Zelfs de koeien staan hem met zijn allen stomverbaasd aan te staren en lopen met ons mee op een wandeling als hij erbij is. Nu moet ik wel zeggen dat hij dan leuke huppel- en vliegoefeningen doet waar de koeien mateloos in geïnteresseerd zijn.
Wat minder was, was dat we op een gegeven moment ‘out of the blue’ jonge konijnen hadden tot hij bekende dat hij de rammelaar eventjes bij het vrouwtje had gezet, want dat wilde hij zo graag…… Hij vertelde ook dat hij, toen hij de kat van een vriend voor de eerste keer zag, meteen gezien had dat hij deze kat apporteren kon leren en inderdaad, de kat apporteerde na wat oefening.
Dan komen we nu meteen bij de kern waarom hij een dierenfluisteraar is. Hij kan op de een of andere manier aan de dieren aflezen hoe ze voelen, denken en willen, en daar gaat hij op in. Hij duikt als het ware in het dier en dan komt hij er weer uit, zodat hij precies weet waar de kat of het andere beest geaaid wil worden, wat hem aan het spelen zet, waar hij nieuwsgierig van wordt enz. Overigens heeft hij dat ook met kleine kinderen en mensen met een emotionele of sociale uitdaging. Hij heeft nu in Flensburg een nieuwe baan die hem op het lijf geschreven is. Hij is vrijetijdsbegeleider van een groep jongens die uit huis geplaatst zijn en in een tehuis wonen. Een aantal zit daar omdat ze met justitie in aanraking zijn geweest en er zitten ook emotioneel gestoorde jongeren bij. Hij is nu bezig om ze voor te bereiden een parcours door de stad te nemen met allerlei acrobatische uitdagingen. Daartoe moeten ze een aantal vaardigheden eerst oefenen voor ze ze in het parcours kunnen gebruiken. Verder heeft hij nog steeds wat klussen waarbij op hoogte gewerkt moet worden en geklommen. Zo bouwt hij in Denemarken op het moment een ‘hoogtetuin’. Ik had er nog nooit van gehoord, maar hij zegt dat ze in Nederland ook zijn. Het is een heel parcours boven in de bomen met hangbruggen en touwen en hutten enz. Je wordt gezekerd zodat je niet je te pletter kan vallen of je moet elkaar zekeren.
Hij is hard bezig zelfvoorzienend te worden in zijn huisje. Hij heeft een hout/kolenfornuis wat tevens verwarming is voor het hele huis, hij gaat zonnecollectoren bouwen zodat hij de stroom van zichzelf kan betrekken en…. hij heeft ontdekt dat er een oude bron in zijn tuin is en hij wil een pomp aanleggen om water (diep) uit de bodem te pompen en dan heeft hij als het goed is, ook zijn eigen drinkwater.
Sinds enkele weken heeft hij ook een katje dat natuurlijk niet bij hem weg te slaan is. Zijn vriendin was in het begin jaloers, maar nu houdt ze van allebei. Hij kan dan ook zeer smakelijk en vertederd vertellen hoe de kat trots door het huis loopt met een veroverde sok in zijn bek.

Deze zoon, waarvan we dachten dat hij een glanzende universitaire carrière tegemoet ging, beweegt zich aan de onderkant van de maatschappelijke ladder, maar hij boort al zijn kwaliteiten aan in zijn leven en gebruikt zijn intelligentie en creatieve geest om zijn leven zinvol te besteden met een minimum aan geld.
Hij is beslist een boeiend persoon en erg gelukkig. Wij zijn vreselijk trots op hem en we hebben afgesproken dat we elkaar wat vaker gaan zien zonder dat er zo’n dramatische aanleiding voor is.

Leo knapt langzaam op, maar moet van ver komen. Ik heb de afgelopen week iedere dag klaargemaakt waar hij trek in had in kleine porties. Voor het eerst sinds die zaterdagavond en zondagochtend dat we ’s middags naar het ziekenhuis zijn gegaan (2 weken geleden) en daarvoor sinds 16 oktober, zijn we vannacht weer eens samen in huis. Morgen ga ik maar eens op school kijken of ik het nog allemaal kan inhalen en bijbenen, anders is het jammer. En ik moet ook nog steeds een tandarts vinden die mijn Bogota-kies wil vullen……

Fototoestel vergeten mee te nemen!

Picture this:
Een groot café met zeker 8 televisieschermen. Bij elkaar zitten er ongeveer 100 zweden en twee nederlanders. De zweden zijn nogal luidruchtig (lekker gegeten, aardig gedronken), maar worden steeds stiller. De Nederlanders zijn natuurlijk blij dat Nederland wint en vooral dat ze zo goed en flitsend spelen, maar durven niet echt voluit te juichen bij de doelpunten.
De nederlanders vinden dat de zweden een beetje gemeen spelen, maar ook dat durven ze niet hardop te zeggen…..
Na afloop van de wedstrijd (en zelfs al in de pauze) verdwijnen de zweden achter elkaar naar huis en alleen de nederlanders blijven nog even zitten en kijken elkaar voldaan aan. In de auto is er nog tijd genoeg om de wedstrijd achteraf te analyseren……

“Error 503, service unavailable” dàt zegtie

Nu kan ik bij niemand van jullie reageren! Ik heb allemaal prachtige logjes gelezen, ontroerende, stoere, grappige, spannende, onderhoudende en intrigerende. Als ik wil reageren krijg ik bovenstaande reactie. Ik heb al heel wat commentaren geschreven die dus niet doorkwamen. Ik heb al de computer opnieuw opgestart, maar dat helpt ook al niet. Nu hoop ik dat het morgen over is, want anders baal ik echt heel erg.
Heeft iemand enig idee hoe je zoiets moet oplossen? Nou ja, morgen hoop ik dat het beter is. Dan ga ik nu maar vroeg slapen na een enerverend weekend. Deze landlady heeft nl. een echt landladyverzetje gehad. We zijn naar een ijshockeywedstrijd geweest! Foto’s volgen. Wat voor mij erg leuk was vooral, dat ik eindelijk eens niet de dikste was. Ik viel zelfs niet eens erg op tussen al die dikke zweedse ijshockeyfans. Daarna zijn we uit eten gegaan om te vieren dat ons huis zo goed als verkocht is! Als ze zich dinsdag nog niet bedacht hebben, gaat de verkoop door! Tenzij, tenzij ze onverhoopt de financiering niet rond krijgen, maar daar gaan we niet van uit. Het is dus echt eindelijk gelukt!!! Verder gaat het heel goed met mijn quiltje. Ik ben ruim over de helft met quilten en als dat af is, moet alleen de rand er nog omheen. Misschien dat ik er nog twee weken aan moet werken. Ik lig prachtig op schema. De baby is 6 november uitgerekend. Dan ligt die van Joeltje allang in de wieg.

I was right and I hate it!!!

Wel moet gezegd worden dat ze de overwinning niet makkelijk weggegeven hebben….. Die scheidsrechter was niet fijn! Het had net zo goed anders kunnen lopen als er een doelpunt van Nederand ingezeten had. Nou ja, een tweede plaats is ook leuk, toch?
En morgen schijnt de zon weer, hier tenminste!

Olé, Olé, Olé, Olé, we are the champions!!!!!

Wat waren ze GOED!! En wat maakten ze een onnodige overtredingen!
Leo zit in China en belde na de wedstrijd. Hij had zijn wekker op half drie gezet en ging om half vijf weer slapen……
Lonneke, Krijn en de kinderen slapen vannacht in ons gastenverblijfje, foto’s volgen en zondagavond zijn Sjoerd en Maaike vanuit Uppsala hierheen gefietst en zie ik met hun de finale!! Leuk, leuk, leuk!!