Categorie archief: recept

O jongens, ik ben weer eens superstom geweest!!!

Omdat mijn dochter haar tweede auto heeft verkocht, had ik deze keer een iets grotere auto gehuurd, een Kia. Het ging precies, twee geleende boosterzitjes en het stoeltje voor de kleine uit de auto gehaald. Wat hebben we genoten, naar het zwembad in Ridderkerk en tweeëneen half uur in het water geweest, van de hoge glijbaan die halverwege donker is en heeeeeel hard gaat. De jongens van vier en vijf zelf en het meisje van anderhalf bij een van ons op schoot, HEERLIJK! Ik had nog bijna niet mee kunnen zwemmen, want ik had in plaats van mijn zwarte zwempak per ongeluk mijn nieuwe zwarte hemdje meegenomen. Gelukkig hadden ze bij het zwembad nog een badpak wat ik kon lenen, ietsje te klein, maar daar heb ik gewoon dat hemdje overheen gedaan. Op het laatste moment bleef ik nog een nachtje extra logeren omdat mijn oudste dochter de hele woensdagochtend weg was en ik dinsdagavond…. Om een uur of tien ben ik gegaan op mijn dooie akkertje. Ik kon dan nog wat boodschappen doen en een tas neerzetten bij mijn oudste dochter. Zij komt volgende maand hierheen met de auto en de Rijsttafelspullen en Belze majoneis kunnen nog wel even wachten. Ik had nog kinderboeken gekocht, dus die heb ik eerst bij mijn zoon in Rotterdam-Zuid afgedropt. Wij vlogen om kwart voor drie en ik wil dan altijd om kwart voor twee bij de bagagecheck zijn, dan kan ik nog bij de delicatessen die bevroren en gekoelde dingen kopen waar ik gisteren over schreef. Ik ging om precies kwart voor twee door de bagagecheck, heerlijk op tijd en niet te vroeg. Prima reis gehad, goed aangekomen, heerlijk gewerkt gisteren en vandaag stond zaaien, vlees braden en eindelijk dat 5 minuten brooddeeg. maken op het programma (Kijk hier voor een ander recept). Word ik vanmorgen door mijn dochter gebeld: “Waar heb je de autozitjes gelaten?” Oeps! Ik heb er helemaal niet meer op gelet en ik heb ze met de auto ingeleverd. Gebeld en gebeld en GEBELD!!!! Geen gehoor bij de Schiphol Avis desk, dan maar de Klantenservice. Die kregen ook geen kontakt. Eindelijk om half twaalf krijg ik de desk aan de telefoon. Ze zijn erachteraan gegaan, maar ze hebben ze nog niet gevonden. Het is een rood kinderzitje en zij huren die ook uit in dezelfde kleur. Het zijn twee zitverhogers, een van Sponge Bob en een van Cars, maar ze hebben ze niet gevonden. In het ergste geval zijn ze allemaal opnieuw verhuurd en moeten we wachten tot de auto’s terugkomen. Morgen word ik erover teruggebeld. Vooral die zitverhogers: ik heb ze geleend van de andere oma en ze had stad en land afgelopen voor juist die zitjes!
Ik voel me ellendig, maar ik kan er niks aan veranderen. Nu leent de andere oma nooit meer wat uit aan haar schoondochter en dat is mijn schuld……..

Hij reed toch niet stilletjes mijn huisje voorbij……

Een poosje geleden heb ik een logje geschreven over mijn materiaal en dat ik niet kon wachten om in Nederland boeken te kopen voor mijn kinderen. Daarna kreeg ik hele lieve en leuke reacties onder andere van haar. Ze zei dat ze een heleboel oude Nederlandse kinderboeken had en dat ik ze wel kon krijgen. Daarna stuurde ze een mailtje met een lijst met boeken en de bereidheid om ze op te sturen. Nou, ik heb een aantal boeken uit de lijst gekozen en daarop kwam er weer een berichtje. De doos, waar de boeken in verpakt waren, was zo groot en er kon nog wel wat bij. Had ik geen zaken nodig uit Nederland? Mijn dochter was met Kerstmis nog bij ons geweest met de auto en zij had een heleboel meegenomen. Helaas was ik vergeten Indische spullen te vragen. Dus mijn verzoek was of ze niet wat verse Nassikruiden (in zo’n bakje) en wat kroepoek (ongebakken) op kon sturen. Een dag later kreeg ik bericht dat de doos op de post was.
Onze postauto is geel en komt rond tienen. Hij heeft het stuur rechts en doet zijn raampje open en schuift vervolgens de post in de postbussen zonder van zijn plaats te hoeven komen…. Als hij de post in onze bussen heeft gedaan, rijdt hij door naar de boerderij aan het einde van de weg. Maar op deze maandagochtend hoorde ik ineens TOET en toen ik ging kijken, stond daar het gele autootje op de oprit met een pakje. Ik moest tekenen en kreeg de doos.
012
Toen ik hem opende, kwam er dit uit:
013
En nou ben ik ontzettend blij!! Want niet alleen kan ik kiezen uit kinderboeken voor alle leeftijden, maar ik kan ook weer Nassi maken zoals ik het gewend ben om te maken en dat het dan ook smaakt zoals ik gewend ben.
En ik kan weer kroepoek bakken! In Nederland al bakte ik mijn kroepoek zelf. Het is echt een fluitje van een cent en het is heel spectaculair. Het is heel leuk om het met kinderen of domme buitenlanders te doen.
Tenzij je een hele grote frituurpan hebt of zin hebt om een grote wok halfvol met zonnebloemolie te gieten waar je later dan niks meer aan hebt, raad ik iedereen aan om de halve maat ongebakken kroepoek te kopen of nog kleiner. Je doet het zo:
1. Leg de kroepoek die je wilt bakken een paar uur van te voren op een warme plaats, in de zon, op de schoorsteenmantel of op de verwarming, desnoods in een lauwe oven.
2. Warm de olie op tot ongeveer 170\180 graden.
3. Terwijl de olie warm wordt, zet je alles klaar. Als je eenmaal gaat bakken, gaat het namelijk zo snel en moet je er steeds bijblijven, dat je niks meer kan pakken of halen. Je legt keukenpapier neer waar de kroepoek op kan uitlekken en je zet een schaal neer waar de kroepoek op kan als hij is uitgelekt. Verder pak je een schuimspaan of platte spatel(grote taartschep) en een vleesvork, allemaal hete-olie-proof natuurlijk).
4. Dan doe je het eerste stuk kroepoek in de hete olie en houdt het onder met de schuimspaan. Als het begint uit te zetten, prik je de vork er doorheen en wrijft met de schuimspaan over het andere eind en je probeert het een beetje te stretchen. Zodra het niet meer uitzet, kan het uit de pan en uitlekken op het keukenpapier. Dat is dus in 30\40 seconden, echt heel snel. Als dat niet zo is, is je olie niet heet genoeg. Het mag beslist niet bruin worden, anders wordt het bitter. Als het bruin wordt voordat het i uitgezet, is je olie te heet.
Als je kleine stukjes hebt, doe je die natuurlijk niet een voor een. In zo’n geval strooi je er een stuk of drie\vier zo in de olie ONDER het mandje van de frituurpan en zet het mandje erbovenop. Als de stukjes voldoende zijn uitgezet, vis je zeer met een schuimspaan uit en laat ze uitlekken. De kroepoek wordt drie tot vier keer zo groot.

Experimenteren en fouten maken mag hoor , met ongebakken kroepoek! Als je het niet meteen goed doet, geeft het niks want het is. naast verschrikkelijk lekker, ook nog eens verschrikkelijk goedkoop. Wat niet lukt, gooi je gewoon weg….. Ongebakken kroepoek is bijna onbeperkt houdbaar, dus je kan er flinke hoeveelheden van inslaan.
Behalve ontzettend blij, ben ik ook nog eens ontzettend dankbaar, Er zat namelijk ook nog een heel lief briefje bij het pakket en daar stond in dat ik alles cadeau kreeg, ook de Indische spullen. Voor de verzendkosten (die ik op mijn werk terugkrijg) had ze een rekening in het Noors geschreven, want dat spreekt ze….. Bedankt lieve Karien!!

Wat een teleurstelling! Maar wel een lekker recept….

De hele dag al zijn we bezig om het huis in orde te maken voor de komst van onze oudste dochter met haar gezin. Daarvoor moest ik onder andere een logeerbed uit het gastenhuisje halen. Omdat de sneeuw in de tuin te hoog ligt, kan ik het daardoor niet vervoeren, maar moest ik over de weg.
Gelukkig kwam de buurvrouw te hulp.
013
016
018
Ze zijn zaterdagochtend vertrokken naar Flensburg, waar onze oudste zoon woont. Vanochtend zijn ze naar ons toe vertrokken. Het blijkt dat er in Denemarken een sneeuwstorm was/is. Ze konden maar 60 km. per uur en ze moesten met het veer, want ze durfden de brug tussen Denemarken en Zweden niet over….. 185 km. hiervandaan zitten ze nu in een hotelletje (80 km. onder Jönköping voor degenen die weten waarover ik praat) en ze komen morgen pas. Ik was net buiten toen ze skypten. Ik was de oprit sneeuwvrij aan het maken voor ze in de stromende vallende sneeuw. De boer, onze boer is ook zo’n schatje. Hij veegt de weg en dan komt er voor onze oprit een heuveltje (het Bengtgebergte noemt Leo het) te liggen. We hebben het al aan de hand gehad dat we ’s avonds thuis kwamen en dat we er niet in konden vanwege het heuveltje, moesten we eerst ruimen…..
Nou ja, morgen kunnen ze meteen aan de slag. Ik heb langlaufskietjes gekocht en de slee staat ook al klaar. Ze gaan 2e Kerstdag al weg, dus zolang hebben ze niet.
Mijn jongste dochter komt niet, maar ik ben wel voor haar bezig geweest. Een hele tijd geleden is ze hier geweest en toen hebben we zweedse appeltaart gemaakt KLIKKLIK.
Nu blijkt dat alle foto’s uit dat bericht weg zijn! Dat heb ik zelf gedaan hoor! Ik kan maar een maximum aantal foto’s op mijn blog zetten en dan is mijn account vol. Als dat gebeurt, verwijder ik de oudste foto’s en dan heb ik weer even ruimte. Alleen: het recept van die Zweedse appeltaart was uit het kookboek wat ik heb gekregen toen ik naar Zweden ging. Mijn dochter wil die appeltaart morgen maken, maar het recept staat er niet meer in. De vorige keer heb ik een foto genomen van het recept en die op mijn blog gezet. Maar nu, nu bezit ik zo’n prachtige scanner, dus ik mijn kookboek onder de scanner en hoppa! Mooi niet dus. Wat ik ook deed, hij zei steeds maar dat hij geen verbinding met de computer had, ik heb BIJNA gevloekt…. Nu heb ik er toch maar weer een foto van genomen, dus bij deze. Het recept van de Zweedse appeltaart met echte vanillesaus, ook heerlijk met Kerstmis….
Nou, dat gaat ook niet. Ik heb wel 10 foto’s genomen en geen van de tien komt door mijn ballotage. Ze zijn of te onduidelijk, of gewoon lelijk, of ik krijg alles er niet op. Ik heb het dus toch maar opgeschreven, zucht, zucht. Gelukkig kan dat nu, want mijn oudste dochter en de hele rataplan zitten in een hotel. Hier sneeuwt het nog steeds. De sneeuw is aan de achterkant aan de ramen geplakt en daar kan ik dan wel weer een foto van laten zien:
005
Het schijnt in Noord-Zweden nu recordkoud te zijn: -40 graden… In het zuiden van Zweden wordt ijzel verwacht. Ik denk dat wij precies goed zitten…
RECEPT: Zweedse appeltaart met vanilleroom
Voor de appeltaart (6-8 personen)heb je nodig
– 115 g. + 1 eetlepel boter
– 7 handappels
– 2el fijne kristalsuiker
– 2 tl. kaneel
– 200 gr. suiker
– 2 eidooers en 3 eiwitten
– 100 gr. gemalen amandelen
– geraspte schil en sap van 1/2 citroen

1. Verwarm deover voor op 180 gr. Vet een flanvorm (20 cm.) in met 1 eetlepel van . Schil de apppels, verwijder deklokhuizen en snijd ze in plakken. Leg deplakken in een komen meng ze met defijne kristalsuiker en de kaneel. Doe het mengsel in de vorm.
2. Klop de resterende boter en suiker in een kom licht en romig. klop de eidooiers erdoor en meng dan de amandelen, citroenschil en het citroensap erdoor.
3. Klop de eiwitten tot stijve pieken en schep ze door het mengsel. Giet het mengsel over de appels in de vorm. Zet hem 40 minuten in de oven tot het goudbruin is en de appels zacht zijn.
Maak devanilleroom terwijl de appeltaart in de oven staat. Hiervoor heb je nodig:
– 2,5 dl melk
– 2,5 dl. slagroom
– 1 el suiker
– 1 vanillestokje, gespleten
– 4 eidooiers, geklopt
Doe de melk, slagroom, suiker en het vanillestokje in een pan en warm dit langzaam op. Doe wat van de warme melk bij de eieren en giet dan langzaam het eimengsel in de pan.Warm het mengsel al roerend op tot het indikt. Niet laten koken, anders schift het. Verwijder het vanillestokje en dien de room warm of koud op met de appeltaart. Het kan ook met ijs. Dat is erg lekker als de appeltaart nog warm is.

Ondertussen is het kwart over een en het sneeuwt nog steeds.

Poppetje gezien?

Nou, Abraham is wel leuk geworden, ook al zeg ik het zelf. Hij heeft een baard en wenkbrauwen van glazuur. Ik heb met een satéstokje de golfjes in zijn baard getrokken.
015
Verder zag ik van de week in de stad zoiets leuks en dat heb ik nageaapt. Ik vind het erg leuk staan, net of die mannetjes van Ronja de Roversdochter tot leven zijn gekomen.
004
Vanmorgen scheen de zon, het was wonderbaarlijk mooi buiten, ook wonderbaarlijk koud trouwens: -14 graden…
010
006
Je begrijpt dat die stokken er niet voor niks staan. Je zou de weg niet meer zien zonder
Nu heeft de lucht weer die verdachte kleur van aanstormende sneeuw. Morgen wordt weer flink sneeuw verwacht. Ik las bij haar dat in Stockholm de hoeveelheid sneeuw van normaal de hele winter is gevallen! Dat wordt nog wat!
OK, we gaan naar de verjaardag MET Abraham!

Op een grote paddestoel, rood met witte stippen…..


Eerst krijg jij van je ouders zekerheden en waarschuwingen ingeprent. Vervolgens ontdek je dan dat een deel van die waarschuwingen nergens op slaan. Zo mochten wij als kinderen beslist nooit gaan zwemmen binnen het uur nadat we hadden gegeten, want dan kon je maagkramp krijgen en zomaar verdrinken. Later bleek dat een kennis van mijn oma ooit voor haar ogen was verdronken met maagkramp.
Vervolgens prent je de rest van die zekerheden en waarschuwingen weer bij je kinderen in en later ontnemen zij je dan je laatste zekerheden. Circle of life…… Een van de zekerheden en waarschuwingen die aan flarden is geschoten, is die over de vliegenzwam. Als wij er een vonden als kind, mochten we er alleen naar kijken met onze handen op de rug, want “hij was verschrikkelijk giftig en je kon er aan dood gaan”
Afgelopen vrijdag hadden we onze zoon uit Duitsland op de skype en hij vertelde doodleuk dat hij soep had gemaakt van vliegenzwammen en dat die heerlijk zijn. Hij had het ook zijn gasten voorgezet en niemand was omgekomen of zelfs maar psychedelisch geworden. Alleen de bast eromheen is giftig, vertelde hij, als je ze schilt en daarna nog ruim een half uur in het water legt, is al het gif verdwenen. Niet dat ik het ga proberen hoor, maar het schijnt echt te kunnen……
Als er een jaar is met veel wilde zwijnen zoals afgelopen herfst, zijn er heel weinig paddestoelen over en dan is het wel handig om te weten dat je vliegenzwammen kan eten, want die laten de zwijnen staan. Ze kunnen namelijk die schil er niet afhalen met hun tanden en hebben geen geduld om ze vervolgens een half uur in koud water te laten liggen
Gelukkig bevatten paddestoelen heel veel kalium en mag Leo ze niet hebben. Ik hoef dus niet de behoefte te voelen om het toch te gaan proberen met die vliegenzwammen. Ik wacht wel tot ik ze krijg voorgeschoteld van mijn zoon…….

Groene, groene Kerst.

Gisteren was het ineens 5 graden en alle sneeuw (10cm.) is in een enkele dag weggedooid. Voor de Kerstdagen wordt de tropische temperatuur van 10 gr. verwacht. Voorlopig blijft het dan zacht en we zullen wel weer zien wanneer de sneeuw en de strenge winter terugkomen.
De winkels sluiten hier om drie uur, want de Zweden vieren Julafton (Kerstavond) nog meer dan Kerstmis zelf. Ik ga om half twee boodschappen doen, zo’n anderhalf uur voor sluitingstijd. Ik doe dat al een aantal jaar zo, ook in Nederland de laatste jaren. Het is dan namelijk erg rustig in de winkel, want iedereen verder heeft zijn boodschappen al binnen. Je kunt niet meer alles krijgen wat er was, maar als je niet vast zit aan een van te voren uitgedacht kerstdiner is dat geen enkel probleem, dan schuif je gewoon met de ingrediënten. Bovendien kan je de laatste hele luxe dingen voor een prikkie krijgen. In Nederland zijn de kerstkransen en kerststollen bijvoorbeeld voor de helft van de prijs en ook alle chocoladedingen. Ook allerlei luxe groenten en zalm b.v. zijn spotgoedkoop. Het is echt heel relaxed, ik kan het iedereen aanraden. Je moet natuurlijk wel in staat zijn om je hele diner om te gooien als het moet. Dan ga ik nu nog even quilten en verder aan het vertalen van een brief die Leo heeft geschreven aan de verzekeringsmaatschappij om te proberen mijn terugreis uit Bogota (3500Euro)alsmede ons ticket naar Carthagena (waar we nooit zijn geweest) terug te krijgen.
Ik wens iedereen die dit leest en geen kaart van me heeft gekregen een heel gezellige, fijne, inspirerende, gelukkige Kerst toe en we spreken elkaar erna.

Ons buurtfeest

Een keer per jaar hebben we hier een buurtfeest met ALLE 10 volwassenen en 6 kinderen. Dit jaar hadden wij een gast meegenomen, een Amerikaanse vriend van ons die al jaren op de universiteit van Lund twee weken per jaar lesgeeft. Hij kwam met de trein en bleef een nacht slapen.
Ons buurtfeest was in het kader van Cajunkreeft dit jaar. Ik wist niet zo goed wat ik me erbij voor moest stellen, dus mijn mind was helemaal open. Een paar dagen geleden kwam de ‘burgemeester’ langs en vroeg ons of wij een salade wilden meenemen voor iedereen en kaas en natuurlijk zoveel kreeft als wij van plan waren om te eten met zijn drieën. Overigens neem je dan ook je eigen drinken mee op zo’n feest. Je kunt hier in de winkels rond deze tijd van het jaar verschillende soorten kreeft kopen. Het duurste is de verse kreeft bij de visafdeling. Dat schijnt niet nodig te zijn. Daarna komt de al klaargemaakte diepvriesversie. Dat is met dillebloemen, traditioneel hier, maar dat moesten wij nu natuurlijk niet hebben. We hebben dus gewone diepvries gekocht en dan langzaam laten ontdooien. Van horen zeggen hebben wij dat je het verschil met verse kreeft niet proeft.
Ik heb een grote nederlandse salade gemaakt, met appel, ei, feta, tomaten, komkommer, wortel, olijven en paprika in hoopjes erbovenop en overstrooid met pijnboompitten. Omdat de zweden van zoet houden, heb ik er een olijfolie-balsamicoazijn-honingdressing door gedaan. Hij was echt goed geslaagd. Wij hebben al onze grote schalen en pannen in Nederland achtergelaten (net als onze grote kinderen) en daar krijg ik nu spijt van. Ik heb de salade nu maar opgemaakt in mijn wok, iets anders had ik niet.
We hadden al eens eerder gezien dat onze schuinoverburen (de ‘burgemeester’) een hele grote, hoge ruimte aan hun huis vast hebben zitten, maar die ruimte was altijd gevuld met timmerhout en andere rotzooi èn niet verwarmd. Voor deze gelegenheid hadden ze hem opgeruimd en een heeeele grote ronde tafel er in gezet en die gedekt met krantenpapier en in het midden stond een werkelijk prachtige tafeldecoratie met herfstbladeren, lijsterbessen en kaarsen. Aan de buitenkant stonden bordjes, bestek en er stond ook een vingerkommetje bij ieder bord.

detail

In de keuken stonden allerlei hapjes en chips en dipsausjes en zo, dus daar was het ook erg gezellig. Ze hebben bovendien 2 honden, vier katten, twee konijnen en twee cavia’s. Die liepen net als de kinderen regelmatig in en uit. Niet thuis maar wel in een stal in de buurt, huizen ook nog twee paarden. Aan de keukentafel werd gegeten, gepraat en gelachen en er werd voorlopig nog geen aanstalten tot koken gemaakt. We waren heel benieuwd wat er ging gebeuren…. Onze vriend de amerikaan, ging met iedereen een praatje maken (voor zover men engels sprak) en onze nieuwe buurman en zijn vriendin kwamen natuurlijk ook ruimschoots aan de beurt.

de 'burgemeester' geflankeerd door zijn twee 'raadslieden'



Maar ineens werd er toch gekookt! Grote pannen met water, aardappels, uien, citroenpartjes mais, kreeften en cajunkruiden werden er op het vuur gezet en toen het allemaal klaar was, werd het geheel (nadat het water er af gegoten was) rondom op de tafel gedrapeerd en daar kon je dan alles pakken. Het zag er prachtig uit en het was ook nog heerlijk.


Het werd erg gezellig, de buurvrouw werd zoals ieder jaar weer heel dronken. Het enige verschil was dat ik haar deze keer een stuk beter kon verstaan….
Daarna kregen we nog een heerlijk dessert van verschillende soorten appeltaart (hoe kan het ook anders meet zoveel appels bij iedereen) en om twaalf uur taaiden we allemaal doorvermoeid af. Ik ben benieuwd wat we volgend jaar gaan doen…

Nou, roomsoesjes dan maar…….

Via verschillende kanalen kreeg ik de vraag of ik mijn roomsoesjesrecept van gisteren met jullie wilde delen. Roomsoesjes maken is heel spectaculair vind ik. Je legt wat dotjes deeg op een bakplaat en ze ontploffen tot soesjes! Als je de volgende regels opvolgt kan het niet mislukken…
Het eerste wat je moet doen is de oven op 190 graden zetten. Rijzende en bakkende soesjes kunnen heel slecht tegen temperatuurverandering. Je mag tijdens het bakken ook beslist niet kijken of ze al gaar zijn, want dan kunnen ze inzakken. Dat heb je altijd met recepten waar veel ei in zit. Dan beleg je een bakplaat met bakpapier
Daarna zeef je 100 gr. bloem in een kom.
Dan doe je in een pannetje: 150 ml. water en 75 gr. boter in stukjes gesneden en een mespunt zout. Dat breng je aan de kook. Als de boter gesmolten is, doe je alle bloem er ineens bij en je roert met een HOUTEN lepel net zo lang tot het een bal is die van de bodem loslaat. Daarna haal je de pan van het vuur en laat de massa ietsje afkoelen. Het is de bedoeling dat het ei de boel bindt, maar het mag niet koken natuurlijk, want dan komen er stukjes ei in te zitten en rijst het deeg niet meer. Eigenlijk moet je de eieren er ook met een houten lepel doorroeren, maar ik kreeg een prima resultaat met de mixer, een gewone mixer. GEBRUIK NOOIT EEN STAAFMIXER MET EIEREN!! Dan gaan de blaasje kapot en rijst het ei niet meer). Je doet een voor een DRIE eieren erbij bedankt Lydia! en gaat heel fanatiek mixeren. Na een minuut of zo, bindt het ei door het deeg. Dan is het goed. Als het goed is, neemt het hele proces niet langer dan een minuut of acht in beslag.
Daarna moet je eigenlijk met de slagroomspuit bolletjes op de bakplaat spuiten, maar het gaat net zo goed met een (flinke) theelepel die je tussendoor even nat maakt zodat het deeg niet blijft plakken. Als een eetlepel er op doet, krijg je grote soezen, maar ik hou van klein. Ik hou van soesjes die je in 1 hap in je mond kan steken, zodat de slagroom er niet uit komt zetten en waarvan je er rustig vijf kan nemen omdat ze zo klein zijn. . Daarna zet je ze ongeveer 15 minuten in de oven. Na 15 minuten voorzichtig kijken of ze goed zijn. Als dat zo is, zet je de oven uit en op een kier. Tien minuten daarna ongeveer, kun je de oven wel helemaal open doen en de soesjes er uit halen.
In alle recepten staat dat je de soesjes aan de onderkant moet openknippen om ze te vullen, maar ik heb daar hele slechte ervaringen mee. Ik heb een slagroomspuit en daar zit een spuitmondje bij dat langwerpig en vrij dun is. Dat steek ik gewoon in een dun stukje en zo vul ik het soesje. Je hoeft ze overigens niet met slagroom te vullen hoor!. Je kan er ook ijs in doen, of Kwark, of vruchtenmoes, of kruidenkaas, of gevuld-ei-spul. Ik vind slagroom gewoon het lekkerste en de bovenkant bestrooi ik dan met poedersuiker. Je kunt de bovenkant ook in de gesmolten chocola dopen. Je kunt met glazuur zelfs een hele taart er van bouwen, profiterolles heten ze dan ineens. Maar zoals gezegd: ik vond ze met slagroom gevuld het lekkerste.
Eet smakelijk!

Beloofd is beloofd: zelfgemaakte zuurkool – hemgjort surkål

Zoals beloofd in dit logje, volgt hier mijn recept van zelfgemaakte zuurkool.
Ik maakte het met een aantal mensen, dus ik heb eerst alles klaargezet:

Kolen klaargelegd, recepten klaargelegd (stikvol fouten, as zondag krijgen ze de verbeterde versie) en:

een bekertje karnemelk, een bekertje zout, een bekertje peperkorrels en een bekertje jeneverbessen
Dan heb je natuurlijk de potten:

Behalve de keulse pot links bovenin (dat is een erfstuk van mijn schoonmoeder), hebben we alle potten in een tweedehandswinkel gekocht voor prijzen varierend tussen E. 1,50 en 3,00. De pot mag niet te bol zijn, want dan kun je geen druk op de zuurkool zetten aan de zijkanten en dan lukt het niet goed.

Verder heb je nodig per pot:

een lapje wat heet gewassen kan worden en een steen om op de zuurkool te leggen. Dat bleek nog het moeilijkste van alles te krijgen! Moet je nagaan: de tuincentra zijn met kerstmis bezig en niet met stenen voor je tuin. Bovendien moeten ze IN de potten passen. We zijn drie tuincentra afgeweest en de laatste stenen mochten we gratis uit de rand van een toontafel halen, die nu niet meer gebruikt werd! Natuurlijk hebben we ze wel eerst goed uitgekookt en afgeborsteld.

Dan gaat het dus als volgt:
Je snijdt witte kool (evt. vermengd met savooije kool en/of spitskool) in zo dun mogelijke reepjes die je even in een vergiet afspoelt en uit laat lekken:

Daarna leg je een laagje kool in de pot (tot hij bijna half vol zit) met een theelepel zout, een theelepel karnemelk, twee peperkorrels en 1 jeneverbes.
Daarna ga je stampen met je vuisten of met een vijzel, totdat het vocht er uit komt. Dat herhaal je dan met een tweede portie, net zo lang tot je pot vol is en alle kool precies onder water staat. Hij moet echt goed vol zitten. Als er te veel water in zit, moet je een beetje afgieten, als er te weinig water inzit moet je wat van een andere pot erbij gieten.

stampen maar.....

Als de pot goed volzit, leg je het natgemaakte doekje er op en daarop de steen (Sommigen leggen er ook nog een rond plankje op en daarna de steen) Alle zuurkool moet nu onderstaan.

Daarna doe je er een schone droge (thee)doek overheen. Dat is alleen om te voorkomen dat er stof of wat dan ook in valt. Je zet de zuurkool vervolgens de eerste week op een warme plaats in de keuken of waar da ook (20-23 graden).

De melkzuurbacteriën gaan dan aan het werk. Na een week was je de steen en het lapje goed af (heet) en je legt de doek met daarop de steen weer op de zuurkool. Goed aandrukken en weer een schone doek er overheen. Dat herhaal je iedere week. Je zal zien dat er wel wat schimmel op de steen en op het doekje komt, maat de zuurkool krijgt geen schimmel. Wel kan er een witte laag op komen. Dat kan geen kwaad, maar hij moet er wel afgeschept worden met een SCHONE lepel of schuimspaan.De zuurkool kan na een week wel wat koeler staan, het proces is in werking gezet. Iedere week herhaal jet he proces van wassen, er weer op, goed aandrukken, schone, droge doek er overheen. Na ongeveer 6 weken is de zuurkool klaar en kun je het eerste portie er uit scheppen. Leg de steen op de overgebleven zuurkool. Je kan dat zo doen tot de zuurkool helemaal op is. Een ander methode -lang leve de diepvries- is om de zuurkool in porties in te vriezen en dat ga ik zeker proberen. Oude zuurkool wordt nl. erg zuur en daar hou ik niet van!

BALKENBRIJ!!!!

Mijn Oma kwam van Deventer en is als meisje van 8-10 jaar (1902) in Rotterdam komen wonen met de hele familie. Het is een lang verhaal dat ik misschien nog wel eens vertel… Uit Deventer werd de gewoonte meegenomen om balkenbrij te maken in november.
Het wordt gemaakt van alles wat aan de balk blijft hangen nadat er geslacht is. Dat wordt gekruid met rood rommelkruid en vermengd met boekweitmeel. Als het afgekoeld is, is het een vaste massa. Je moet het dan in plakken snijden en bakken. De boekweitmeel maakt een korstje rondom en van binnen wordt het dan weer een beetje vloeibaar. Ik vind het echt lekker. Als mijn oma balkenbrij had gemaakt, werd iedereen gewaarschuwd dat ze een bak moesten komen halen, want er waren nog geen koelkasten. Je at dan drie dagen balkenbrij op brood en daarna was het weer op tot volgend jaar. Toen mijn oma te oud werd, heeft mijn oudste zusje een tijdje het balkenbrij maken overgenomen, maar ondertussen hadden wij een man en kinderen en die hadden er niets mee. Het is natuurlijk ook de herinnering: ER IS WEER BALKENBRIJ!!, die maakt dat het iets bijzonders is. Tenslotte ontdekte ik dat balkenbrij prima in te vriezen is en dus verviel ook de noodzaak om met zijn allen de balkenbrij te verdelen die iemand gemaakt had. Af en toe maakte ik eens balkenbrij en vroor het dan in plakken in en at daar af en toe van tot het op was. Je moet het altijd in grote hoeveelheden maken, anders zijn de verhoudingen niet goed te krijgen, dus ik heb heet zeker 15 jaar niet gemaakt. In Rotterdam en omstreken kan je het niet bij de slager kopen en trouwens: als je het al kan kopen is het vnl. meel! Groot was mijn verbazing toen ik hier balkebrij in worstvorm in de winkels zag liggen. Het heet pölse, dat is heet Deense woord voor worst. Ik heb zo’n worst gekocht en het smaakt echt naar mijn oma’s balkenbrij! Het enige verschil is, dat ze hiet boekweitgrutten gebruiken i.p.v. -meel en dat de plakken bij het bakken dus iets sneller uit elkaar vallen, maar het is echt heerlijk, goed gekruid en geen meelbal……. Nu kan ik dus af en toe balkenbrij kopen…… en heb ik wat om naar Nederland mee te nemen naar mijn zus!