Categorie archief: quilt

Begrafenis, wees geworden

Mijn vader, Siem Braal is 93 jaar geworden. Op zeven maart dit jaar overleed hij.
2007-08-29_10.01.04
Heel zijn leven is hij een ongelofelijke optimist geweest, behalve het laatste jaar. Hij was al een tijdje blind aan het worden, maar dat mocht de pret niet drukken. Als ik kwam, legde hij me haarfijn uit wat voor leuke voorziening hij nu weer had gekregen. Een apparaat om de ondertiteling te kunnen luisteren, een TV vergroter, een computervergroter, luisterboeken, je noemt het maar op. Hij was er allemaal even enthousiast over. Naarmate hij minder kon zien en de apparaten hem ook niet meer uit de brand konden helpen, kreeg hij meer en meer last van zijn blindheid. Daar kwam het laatste jaar bovenop dat zijn verzorginghuis moest sluiten en alle bewoners moesten een ander onderkomen zoeken. Omdat hij daar een vriendin had, moesten de kinderen van beide families (ik niet, ik zit in Zweden) hemel en aarde bewegen om voor elkaar te krijgen dat zij allebei in hetzelfde huis terecht konden. Het is inderdaad gelukt en hij heeft dus precies 1 nacht geslapen in zijn nieuwe huis toen hij overleed in zijn slaap. Langverwacht, dat wel en een verlossing voor hem, dat ook, maar evenzogoed ben je ineens wees. Leo was nog erg zwak toen ik naar de begrafenis zou gaan. Eigenlijk durfde ik niet, maar hij stond erop dat ik gewoon ging. Hij kon zich wel redden 1½ dag, langer niet. ’s Morgens om 06.20 vertrekt er een vliegtuig vanaf ons vliegveld en dan ben ik om 8 uur in Amsterdam. Daar huur ik een auto en dus liep ik om een uur of kwart over negen in Crooswijk, terwijl de begrafenis crematie daar om elf uur zou zijn. Tijd om wat foto’s te nemen.

het crematorium in Crooswijk

het crematorium in Crooswijk


In 1969 heb ik een jaar in Crooswijk gewoond, in een huisje onder de huurwaarde, een halve woning, in de Pijperstraat. De huur bedroeg 15 gulden per week…… Het was een ruimte van 6 x 5 m. die bestond uit een woonkamer, een gangetje met WC en een keuken. Je sliep gewoon in de kamer op een opklapbed(eethoek opzij schuiven). Op zolder was dan nog een douche.
Hier ongeveer was vroeger nummer 37...

Hier ongeveer was vroeger nummer 37…


de tram rijdternoggewoon doorheen

de tram rijdternoggewoon doorheen


Het slachthuis stond nog gewoon aan het einde van de straat. Die huizen aan de Pijperstraat staan er allang niet meer, evenals het slachthuis en ze zijn hard bezig nog meer af te breken in hoog tempo.
DSC_1038
Ik zag dat het klooster aan het begin van de straat ook rijp is voor de sloop.
DSC_1042
Gelukkig was slagerij Haak er nog gewoon, echt leuk! Ik heb daar heel wat lekker vlees gekocht. Ik heb zelfs een keer per ongeluk twee kalfsschnitzels gekregen voor de prijs van varkenssnitseld! Dat was in de drukte vlak voor Kerst fout gegaan….
DSC_1048
DSC_1049

Omdat ik zo laat geboekt had en zo snel weer terug zou gaan, (de volgende dag) moest ik 800 Euro (ACHTHONDERD!!) neertellen voor dat geintje! Normaal betaal ik rondde 200 Euro. Ik ben wel blij dat ik gegaan ben, ik ben altijd een fan van behoorlijk afscheid nemen, hoewel je natuurlijk niet voor je lol naar een begrafenis gaat. ’s Middags na de begrafenis hebben we nog gezellig geluncht bij mijn ‘broer en schoonzus’ (lang verhaal), waar we foto’s hebben gekeken van een heel lang mensenleven. Je mocht de foto’s meenemen die je wilde hebben en ik heb deze uitgekozen.

Mijn vader is heel zijn leven onderwijzer geweest. Eerst heeft hij in de Potgieterstraat gewerkt en daarna is hij hoofd geweest van de Pijnackerschool. Toen is hij gescheiden en heeft nog op een school in de Zwartewaalstraat (?) gewerkt, maar daar ben ik nooit geweest. Deze foto is van de Pijnackerschool, wie helpt me aan namen? Dat meisje vooraan heette Elly en ze had wat met die onderwijzer links in de hoek. Van de rest weet ik beslist geen namen meer. Ik speelde daar altijd Zwarte Piet op die school. Dat moet van ’61-’65 geweest zijn, want toen zat ik op Middelbare School.

    EPSON MFP image

    EPSON MFP image

    Na het hele gebeuren, ben ik naar mijn dochter in HIA gegaan om te slapen. In het volgende logje vertel ik verder van de terugreis, die ook uiterst interessant was….

Toveren met stof, nu met de foto’s erbij getoverd

Mijn dipje is helemaal verdwenen, hoewel er nog steeds geen sneeuw ligt. Maar hé: de langste dag is geweest, het is Kerstmis en over een week komen mijn dochter en schoonzoon met hun kinderen voor een weekje! We zijn een trainingsprogramma begonnen en een kalm-aan-eten-project. Ik heb nog best veel spieren over van de vorige keer, maar Leo moet van ver komen. Ik vind zelf dat zijn wandeltempo al omhoog aan het gaan is, maar ik kreeg van hem geen bevestiging……
Verder ben ik aan het NAAIEN, jongens!! En daar word ik me toch vrolijk van! Ik heb een patroontje gevonden voor een babyquiltje met driehoekjes en flying geese, erg leuk. Natuurlijk is het verschrikkelijk veel werk, stom van me, maar ja: ik vind het nu eenmaal een mooi patroontje. Ik hoop het quiltje af te hebben als ik 13 januari naar Nederland ga, want dan is de baby all lang geboren. Die komt namelijk 30 december met de keizersnee….
Maar we gaan het even over het quilten hebben. Ik heb een aantal foto’s genomen van mijn tovertruc met de driehoekjes en jullie krijgen een soort tutorial voor als je ooit eens driehoekjes wil maken van stof.
Je neemt een lapje stof van 10 1/2 x 10 1/2 cm en je neemt er nog een in een contrasterende kleur.
040

Je legt de lapjes op elkaar met de goede kant tegen elkaar aan de binnenkant.
043_cr

Dan trek je twee lijnen van diagonaal naar diagonaal en daarna twee lijnen door het midden, waarmee je de ruimte dus in vieren verdeelt. Door die diagonalen is de ruimte nu in achten verdeeld.
044_cr

Vervolgens ga je op 1/4 inch (7 mm.)langs de diagonalen stikken zig-zag. Je mag een diagonale lijn niet kruisen. Eerst aan de ene kant en dan aan de andere kant van de diagonale lijnen.
De rechte lijn is bijna het draaipunt. Ik vind het heel moeilijk om precies het draaipunt te vinden en het is uiterst belangrijk om zo nauwkeurig mogelijk te werken. Je hebt er later alleen maar heel veel last van als je dat niet doet….. Dit is de blauwe achterkant omdat op het wit, de witte stiksels niet te zien waren
047
Vervolgens knip je alles los over alle lijnen
048
049
en Tara!!! je hebt 8 vierkantjes van 3×3 cm., die ieder uit twee driehoekjes bestaan….
050

Toveren of niet? Even open strijken en de puntjes eraf knippen: klaar!
051

Nou niet echt, want nu moet je die vierkantjes weer aan elkaar naaien om dit patroon te krijgen…..
052

Het worden drie van zulke rijen met aan de bovenkant twee rijen flying geese. Daar komt misschien ook nog een tutorial van……

Oma Duck en de hoogbegaafde muis.

Eindelijk heb ik hem en kan ik hem vandaag ergens in het bos zetten. Van Marijke O. heb ik vorige winter twee levende muizenvallen opgestuurd gekregen. Het logje daarover staat hier. Het was weer zo ver. Vorige week zag Leo een muis door de kamer lopen. Ik mijn muizevalletjes weer tevoorschjn gehaald en opgezet. De eerste nacht had ik al meteen een muisje, een heel kleintje. Hij mocht van mij helemaal alleen gaan buitenspelen. Maar de muizen waren niet weg. of meerdere Er zat één muisje bij mijn afvalemmer. Wij hebben gescheiden afval – voedselafval wordt hier vergast tot compost en biogas, schrijf ik nog wel eens over – en de muis (zen) knaagde(n) een gat in de plastic zak. Na twee dagen de muizevallen in de kamer te hebben laten staan, ontdekte ik dat ik meteen hele slimme muis te maken had. Een van de twee muizevallen heeft een dichte achterkant. Dat maakt dat je heel moeilijk het voedsel aan het pinnetje krijgt en dat de muizenval nogal stroef dichtgaat. De andere muizenval heeft een pinnetje aan de achterkant waardoor hij open kan. Die muis was zó slim, dat hij het eten uit de ene muizeval kreeg zonder dat het pinnetje voldoende bewoog om de val te laten dichtslaan en bij die andere duwde hij het pinnetje omhoog als de val was dichtgeslagen, zodat hij aan de achterkant er weer uit kon. Toen had ik er genoeg van. Ik heb de muizeval op de deksel van de compostbak gezet. Gisteravond was drie keer het eten eruit zonder dat de val dichtsloeg en ik vroeg me af hoe dat kwam. Dit keer was het mijn schuld. Ik had er geen rekening meegehouden dat die veer naar voren omslaat en daar had hij de ruimte niet voor omdat de onderkant van de wasbak ervoor zat. Toen ik dat had opgelost, heb ik de achterkant met plakband dichtgeplakt en bovendien klem gezet, zodat het klepje niet open kon. En ja, een uurtje later had ik een dikke, vette door mij dagenlang met kaas en pindakaas gevoerde muis gevangen, een SCHATJE!! Maar toch ga ik hem niet houden, hij mag in het natuurreservaat gaan wonen.
004
Mijn volgende logje is in het Engels voor een keer. Ik ben namelijk aan het quilten, hele mooie nieuwe patronen, en ik heb een online quiltcursus gekocht. De lerares moedigt ons aan om aan het eind van de week in te sturen wat je hebt gedaan en je gedachten erbij. Dat ga ik doen en dan geef ik er Engels commentaar bij voor die arme Amerikanen die alleen maar Engels spreken…… Er komen nog logjes over – mijn serre, – mijn aardappels – de manier van vuil ophalen hier – en over mijn liefde voor geschiedenis en genealogie. Ook speel ik met een nieuw WE300-logje. Ik heb het echter erg druk en logjes schrijven komt er niet zo van de laatste tijd. Maar ja: zoals ik ook aan andere bloggers schrijf: je kan schrijven op je eigen blog wanneer en wat je maar wilt en dat kan dus ook inhouden dat je NIET schrijft. Liefs van mij en jullie horen weer.

Van naaien, zaaien en braaien, maar nog niet van maaien

Zaterdagmiddag laat was de laatste sneeuw van onze oprit verdwenen en vond ik dat de lente officieel begonnen is. Het vorige record stond op 14 april, in 2011 en toen was er nog veel meer sneeuw gevallen dan in deze winter.
De sneeuwpop die met Kerstmis door mijn kinderen en kleinkinderen gemaakt is, is nu een zielig hoopje sjaal met bezem…..
037
044
Je kunt ook meteen hier zien dat er voorlopig nog niks te maaien valt…
Het is hier een graad of zeven, maar de zon is erg warm en komt om vijf uur al op. Ik kreeg bijna de neiging om de parasol te gaan opzetten gistermiddag! Vandaag was het dan weer bewolkt en het miezerde af en toe, maar ik ben druk bezig geweest. Ik heb een heleboel gezaaid binnen, maar nu heb ik geen trays meer! ik heb lathyrus, bordauxrode oost-Indische kers, kattesnorren roze en wit, zonnebloemen, juffertjes in het groen wit en van die eenjarige klimplanten gezaaid. En ik moet nog veel meer zaaien, PANIEK PEEUW! Morgen koop ik nog een paar trays… Ik heb op Schiphol twee dahlia’s gekocht en die heb ik in grote potten gezet, dan kunnen ze vast groeien, anders wordt het augustus voor ze bloeien. Het is maar goed dat ik nieuwe dahlia’s gekocht heb, want mijn dahlia’s van vorig jaar zijn óf verdroogd, óf verrot. Nu mag ik van mezelf nog meer dahlia’s kopen, heerlijk! Onder de sneeuw vandaan kwamen ook mijn vorig najaar gezaaide violen. De plantjes zijn nog erg klein, maar ze worden vast mooi.. Overal komen puntjes uit de grond van narcissen en tulpen en de lupine heeft ienie mini blaadjes gemaakt die al een echte lupinebladvorm hebben.
Verder ben ik het tafelkleed aan het afmaken, schiet lekker op. Ik hou erg van multitasken, maar zaaien en naaien is geen goeie combi…. Dus heb ik zorgvuldig mijn handen gewassen en ben stof gaan snijden en intussen heb ik brood gebakken voor het avondeten. Dat braaien doe ik ook weleens, maar vandaag heb ik het alleen voor de rijm opgezet
Ik bak iedere dag een heerlijk klein broodje,precies wat we nodig hebben en de rest van het deeg gaat de koelkast weer in. Ik kan het jullie allemaal aanraden. Morgen, woensdag en donderdag moet ik weer werken, dus dan kan ik niet al te veel doen…. Donderdagavond leen ik mijn auto uit aan een vriendin en dan ‘moet’ ik dus vrijdag ook thuisblijven. Er wordt 18 graden voorspeld. Als ik dan alles in huis gehaald heb, kan ik weer zaaien, (ook veldbloemen buiten!) en wat planken erbij maken in de voorraadkast. Dat is voor de flesjes en potjes van al mijn zelfgemaakte dingen die ik van de zomer ga maken…. Ik heb woeste plannen van zelfgemaakt aardappelmeel (gekookte aardappels in de groentedroger en dan fijnmalen) tot bietjes in het zuur uit eigen tuin. Nu moet ik de tijd nog vinden. Ik denk dat ik van de zomer maar niet slaap…..

Citaat

Dit vraagt om een quilt van 2.40×2.40

Eindelijk is de slaapkamer af! Het bed is de dag voor ik naar Nederland ging gemonteerd en de buren hebben de kastjes heel lief op zijn plaats gezet.
Het bed slaapt heerlijk en er zit een electrische op-en-neer-stand op voor je bovenlichaam en ook voor je benen. Ik heb zo gedacht: Het is waarschijnlijk het laatste bed wat we kopen en dus moet het van alle gemakken voorzien zijn en een hoge instap hebben. Het is heerlijk om niet meer te hoeven bukken en om je zo uit je bed te laten glijden en dan op de grond te staan.
Foto’s Eerst van de toestand voor het bed:
037
Toen zijn we aan het werk gegaan: de slaapkamer werd leeggeruimd, van een papierlaag voorzien.
043
gewit en daarna kon het behangen beginnen. Eerst moest er wit plamuurbehang op, afstomen kennen ze hier niet:
045
Daarna werd het serieus: behang met PATROON!! Paniek ! Peeuw!!
051
De randjes moeten heel precies worden afgesnedn:
047
055
en dat is hem nu. .Nu ga ik eerst een tafelkleed maken en dan verkleedkleren en daarna ga ik aan mijn slaapkamerquilt beginnen. Het wordt een lonestar, dat weet ik al wel en ik heb ook al stof gekocht bij mijn quiltwinkeltje. Die neemt mijn dochter volgende maand mee als ze met de auto komt. Eerder ga ik er toch niet aan beginnen. Ik heb een afspraak gemaakt dat ze me op skype een quilt as you go methode gaat leren, want een quilt van 2.40 bij 2.40 is wel erg moeilijk te hanteren onder de naaimachine. Ik ben nog niet begonnen met naaien sinds ik thuis ben, want er moet gezaaid worden en ik heb 100 stuks zomerkleding zitten strijken. Misschien doe ik wel het een en ander weg, want ik ben natuurlijk veel afgevallen. Maar ik heb geen zin gehad om alles te passen. >Ik heb een vuilniszak in de hoek van de kamer staan en alles wat ik weg wil doen gaat daarin. En nu ga ik slapen, welterusten allemaal! De stoeltjes zijn overigens NIET terecht. Het vermoeden bestaat dat ze opnieuw uitgehuurd zijn. Dorothee deed me de tip aan de hand om een oproep op Facebook te plaatsen. Ik had daar zelf ook al aan gedacht, dus dat doe ik nu nog even voor ik ga slapen……..

delentewilookhiermaarnietkomendipje…

Heel veel heb ik te vertellen.Iedere keer maak ik iets mee waar ik een logje over wil schrijven. Zo hebben we gisteravond een diner gehad met een aantal mensen van bedrijfsleven en Universiteit en de gouverneur van Östergötland, de burgemeester van Linköping en de ambassadeur van Nederland, erg interessant. Van mijn dochter heb ik een hilarisch verhaal gehoord over een cursus creatieve ontwikkeling voor kinderen, dat ik jullie wil vertellen en ik heb een slaapkamer behangen voor het eerst van mijn leven en er foto’s van gemaakt die nog op het toestel zitten. Verder heb ik alle blokken voor het tafelkleed af en ben nu met een ambitieus project bezig om de duizenkleurenjas van Jozef te maken als verkleedklerencadeau voor een kleinzoon. Toch gaat het niet helemaal goed met me. Terwijl ik eindelijk een reis naar Nederland heb kunnen boeken en terwijl ik al weken tegen anderen roep dat het zo veel lichter wordt en dat de lente heus eens komt, ben ik zelf in een soort lethargie vervallen. Ik val bijna in de auto in slaap iedere keer en als ik thuis kom ben ik dodelijk vermoeid, zo vermoeid dat ik eerst een uur ga slapen en de troep de troep laat. Ik heb honger en ik ben depressief gewoon. Mijn mail loopt vol met mensen die iets vragen en waar ik simpelweg niet op antwoord, ik lees dat mensen hun verjaardag vieren en ik reageer niet eens, dat soort dingen. Om half elf ’s avonds kom ik eindelijk uit mijn lethargie en ga ik eens wat doen tot minstens een uur ’s nachts. Daardoor sta ik de volgende morgen moe op en begint het hele liedje weer opnieuw. Ik doe het mezelf aan en ik weet zeker dat het ook weer overgaat, maar ik weet niet zo goed wanneer. Jullie merken het wel, tot later.

Stack and Whack quilt

Mijn voorlopig laatste Rupsjenooitgenoeg-quiltje is aangekomen bij de ontvanger, dus hier zijn de foto’s:
001
Het quilten lukt me steeds beter. Ik ben erg tevreden over het (freehand) quiltgedeelte van deze:
002
Het eerstvolgende rupsjenooitgenoeg-quiltje is pas in juni aan de beurt en dan wordt het paars of roze, afhankelijk van het geslacht. Het is heel leuk met die quiltjes. De figuren middenin nemen de kleur aan van de stof aan de buitenkant. Deze was echt heel blauw en de vorige met appelgroen was echt heel groen…….
Toen ik de laatste keer bij de quiltbee was, heeft ze me een aantal boeken meegegeven om sterren te maken in je quilt. Op een van die boeken ben ik helemaal verliefd geworden. Mijn zoon heeft een prachtige notenhouten eettafel, maar in zijn nieuwe huis toont hij een beetje donker. Ik heb dus beloofd dat ik er een fleurig tafelkleed op zal maken om die hoek wat op te halen en daar ben ik nu mee bezig. Die Whack and stack methode is heel leuk, maar kost wel veel stof. Je moet 8 lagen van hetzelfde patroon precies op elkaar leggen en dan figuren maken door alle acht lagen stof. Je krijgt dan 8 identieke figuren. Dan kan je sterren maken met ruiten (zoute droppen) of met driehoeken op zijn kant (pinwheels). Door het patroon lijkt het of de figuren haast ronddraaien, het is heel uniek. Het eerste figuur is al ontworpen. Helaas was het patroon 36x36en de tafel is 140×90 cm. Ik heb heel moeilijk zitten doen met uitrekenen hoe ik dat met die blokken dan zal doen en met een rand en zo (rand nog op de tafel of rand net over de tafel heen) afgezien van het afhangende stuk. Dat blok van 36×36 komt in ieder geval in het midden en dan maak ik vier van diezelfde kwart blokken (18×18 cm.) voor alle hoeken (meer stof heb ik niet van diezelfde binnenkant). Nu heb ik bedacht dat ik gewoon stroken ga maken en dan plaats inruim voor die sterren, geen blokken verder. Het is tenslotte een tafelkleed. Ik ben heel moeilijk aan het doen met een vel papier op schaal en dan kleine figuurtjes die de sterren moeten voorstellen, maar volgens mij wordt het wel leuk. Op Internet kun je wat voorbeelden zien van simpele pinwheel stack and whackblocks
Hier is vast een blik op het middenblok. Let op het middenstuk, dat is dus stack and whack.
005
Het is natuurlijk nog niet in elkaar genaaid, dus het verschuift ietsje. Ik wilde eerst grijze ondergrond, maar uiteindelijk is zwart toch het allermooiste. Bovendien hadden ze hier in de winkel gaan mooie kleur grijs.
Altijd weer pak ik het ‘verkeerd’ aan. Ik zie een blok wat ik wil hebben en dat maak ik dan. De rest van de quilt pas ik er bij aan. Andere mensen ontwerpen een hele quilt en passen hun blokken aan…… Toen wij ooit een keer brand hadden en een huis met NEGEN kamers helemaal opnieuw moesten inrichten, heb ik ook een van de kamers helemaal ingericht rondom een mintgroene dekbedovertrek van Ikea (Fl. 35,00!) omdat ik die zo mooi vond. Op zijn Jannekes dus, maar het wordt wel mooi. Ik geloof dat ik het niet anders zou kunnen…….

Soms voel ik me net een fabrieksarbeider…..

Vijf dezelfde babyquiltjes heb ik de afgelopen tijd gemaakt. Alleen de kleur van de zijkant was steeds anders,maar het procédé was steeds hetzelfde. Ik heb er veel van geleerd, dat wel Zo heb ik deze laatste weer ietsje beter gequilt dan de vorige en ook de rand eromheen lukt steeds beter en nauwkeuriger. Maar ik hou toch van meer variatie. Ik was nog vergeten te vertellen bij die vorige dat ik er ook een brandgaatje nou zeg maar gat, zeker zo groot als een duivenei in had gemaakt. De quilt was met zijn achterkant tegen de schemerlamp aangekomen…. Ik heb er een lapje over gelegd en een lapje erin (bij de vulling en ik heb er gewoon overheen gequilt, niks meer van te zien.
Over het pakje dat ik vandaag gemaakt heb om te versturen, ben ik erg tevreden. Dan komt het kind in me helemaal weer boven. Ik had een lelijke bruine doos waar ik het quiltje en wat verrassingen voor de oudere kinderen in had gedaan en daar heb ik pakpapier overheen gedaan, gewoon blank pakpapier. Toen vond ik het er nog niet echt feestelijk uitzien en toen heb ik aan alle zijden behalve de adreszijde natuurlijk nog een kaart geplakt. Verder heb ik er PRACHTIGE Zweedse postzegels opgeplakt van wanten en schaatsen en warme jassen en sokken en zo. Het ziet er heel feestelijk uit.
Ik heb nog stof voor twee quiltjes en het ligt er maar helemaal aan of het volgende kind een meisje of een jongen wordt. Ik heb een roze zijkant en een dieppaarse. Maar voorlopig maak ik geen rupsjenooitgenoegquiltjes meer, in juni of zo begin ik aan de volgende. Nu staat er eerst een belofte aan een tafelkleed op het programma. Ik heb de patchwork versiering al uitgezocht en ik weet de meeste kleuren ook, maar ik wil weten wat ze als hoofdkleur willen. Ik denk donkerpaars of korenbloemenblauw. Daar kan ik dan de kleuren van het patchwork bij aan laten sluiten. Ik moet mijn quiltontwerpprogramma nog even overzetten op mijn nieuwe computer.
Foto’s heb ik wel gemaakt, maar die krijgen jullie later te zien als het pakje in Nederland is aangekomen.
Na het tafelkleed moeten er zomerjurkjes gemaakt worden en dan verkleedkleren. Ik vrees dat we de quilt voor op ons bed nog even moeten uitstellen…….
Dan wil ik als laatste nog even zeggen dat jullie aanmoedigingen en ooh’s en aaah’s van het vorige logje hebben geholpen;: ik ben vanaf zaterdag een pond ruim afgevallen!

Een babyquiltje met hobbels en bobbels en de laatste hobbel moet nog genomen worden…

Toen mijn vrienden in Uppsala twee jaar geleden aankondigden dat zij een baby zouden krijgen, beloofde ik hun dat ik een quiltje voor ze zou maken. Destijds ging dat nog met de hand en duurde maanden. Ik begon er enthousiast aan, maar ik raakte verslaafd aan Farmville. Op een gegeven moment zat ik meer dan 5 uur per dag op mijn twee later zelfs vier boerderijen en zaaide, plantte, haalde oogsten binnen en voederde mijn dieren. Tegen de tijd dat hun baby geboren was, was ik nog niet veel verder met de quilt. Toen heb ik maar een ander cadeautje gekocht. Ondertussen heb ik mijn boerderijen cold turkey verlaten om er nooit meer terug te keren heb ik een naaimachine en ik ben nu in 1\10 van de tijd klaar met een quiltje. Toen ze dus in de herfst aankondigden dat ze weer een baby verwachtten, heb ik opnieuw beloofd dat ik nu echt echt echt een quiltje zou maken. Toen ik de laatste keer in Nederland was, heb ik stof gekocht en heb het quiltje in elkaar gezet. Toen ik met quilten zou beginnen, was het ondertussen bijna Kerstmis. Ik heb het quiltje met de afdekstroken en een ander quiltje wat ik ook zou maken voor een andere baby, in een dekbedhoes gedaan en weggelegd. In het naaikamertje zouden namelijk logé’s komen. Daarna had ik het een tijdje druk met Kerst- en Nieuwjaarsvisite en de opstart van mijn werk. Half januari begon ik aan het eigenlijke quilten van het dekentje. Er was echter iets mis met mijn naaimachine. Iedere keer als ik begon te quilten, brak de draad na vijf tot tien centimeter. Wat ik ook deed – de spanning veranderen, draad en onderdraad opnieuw aanspannen, andere naald , heel de naaimachine schoonmaken van binnen enz. – iedere keer was het weer mis. De draad begon te rafelen en brak dan. Ten lange leste ben ik dus met mijn naaimachine naar de winkel gegaan. Het afdekplaatje liet ik per ongeluk thuis liggen in een plastic zakje. Dat had ik nu niet moeten doen, want daar zat het euvel. Er was een braampje ontstaan op het afdekplaatje en de draad schuurde langs dat braampje en brak vervolgens. Weer een dag kwijt op(en een hoop gesjouw voor niks) voor ik het plaatje kon brengen. De naaimachineman heeft het keurig geschuurd en gepolijst en daarna deed mijn machine het fluitend. Natuurlijk was ik met dat geintje weer drie dagen verder, maar het kostte gelukkig niets. Binnen no time had ik het quiltje vervolgens klaar en kon de rand eromheen genaaid worden. Ik ben zo blij dat ik dat geleerd heb op een echte cursus quilten, zo mooi met schuin verlopende naden, zodat je geen dikke overgang hebt tussen de stroken. Maar hier dook het volgende probleem. Ik miste een strook en dus was mijn afwerkrand te kort! Alles overhoop gehaald zelfs onder het logeerbed gezocht, maar de strook was en bleef weg! Midden in de nacht bedacht ik, dat ik dan maar de quiltwinkel moest bellen of ze een strook wilden opsturen. Ik wist ook niet zeker of hij hier was kwijtgeraakt of dat ik hem in de winkel per ongeluk had vergeten mee te nemen. Zo’n strook is zo in een envelop gedaan en opgestuurd natuurlijk, alleen: hoe leg je door de telefoon de precieze kleur en stof uit? De volgende morgen heb ik het nummer opgezocht en ik bedacht dat ik nog eenmaal zou zoeken voor ik hun zou bellen. En daar kwam hij tevoorschijn, helemaal onderin de dekbedhoes achter een plooi! Eindelijk kon ik mijn quiltje afmaken en opsturen. Omdat ik op het ogenblik niet bij Leo vandaan kan en hem dus niet kan brengen 350 km. verder, heb ik een prachtig pakketje gemaakt met nog wat extra dingetjes en alles opgestuurd. Het was een tamelijk grote en volle doos geworden uiteindelijk. Omdat het hoofdcadeau voor de baby was, heb ik hem aan haar geadresseerd. Bovenin had ik een briefje geschreven dat ze hem voor Skype moesten uitpakken met mij.
Vanmiddag belden ze. Ik ging er eens goed voor zitten, maar toen kwam de aap uit de mouw: ze hadden het pakket niet meegekregen! De baby kan zich niet identificeren met haar persoonsnummer en voornaam. Dat wil zeggen: ze heeft wel een persoonsnummer, maar heeft nog geen identiteistskaart met haar voornaam gekoppeld aan dat persoonsmummer en die moeten ze nu eerst aanvragen voor ze het pakket krijgt… Had ik al eens gezegd dat Zweden verschrikkelijk bureaucratisch is? Ik kan van hieruit de naam van de geadresseerden veranderen, maar dat kost 200 Kroon (24 Euro) en dat vind ik echt een beetje overdreven, de verzendkosten zijn hier zo al hoog genoeg. Mijn vrienden hebben dus nu maar in arren moede een identiteitskaart voor hun dochter aangevraagd en dan maar hopen dat die binnen 14 dagen wordt afgegeven, anders wordt het pakket teruggestuurd…..
Nu willen ullie natuurlijk foto’s zien! Vooruit dan maar, hij is in het echt toch veel mooier….
In de breedte:
quilt1
In de lengte met een stukje achterkant:
009quiltmet achterkant
détail blad:
detail blad

Mijn donatie is nog niet van de baan hoor!

De race is ook nog niet gelopen, maar de donatie kan ook gewoon nog door gaan. Gisteren kreeg ik een telefoontje van de donatiezuster. Ik krijg een nieuw nierfunctie-onderzoek en dit keer iets uitgebreider. Het schijnt dat het ook kan dat je ZO gezond bent dat je nieren met 70% functie gewoon alle afvalstoffen uit je bloed halen. Met andere woorden: ze zouden wel 100% kunnen functioneren, maar waarom zouden ze, als je bloed ook met 70% wordt gezuiverd? Zoiets is misschien met mij aan de hand. Zo heb ik het tenminste begrepen. Ze hadden ruggespraak met Gothenburg gehad en die hadden mijn donatienier niet meteen afgewezen en dat is een verschrikkelijk goed teken, want eerder hadden ze een donor met 79% functie afgewezen.
De 26e heb ik een onderzoek en dan moet ik drie uur later terugkomen en dan nemen ze nog drie proeven met 20 minuten tussenpoos. Ik weet wel dat ik me in de week daarvoor heel rustig hou, veel slaap en geen nier-belastende dingen doe. Of zou ik die juist wel moeten doen dat die nieren gedwongen worden harder te werken? Wat denken jullie?
Nu kan het ook nog dat ik goedgekeurd word als donor, maar dat Leo geen nieuwe nier kan krijgen. Dat heeft ook te maken met zijn urinewegen. Sinds vorige week maandag dialyseert hij zichzelf vier keer per dag (een keer op zijn werk) en eigenlijk gaat het heel goed. Alleen: je verliest natuurlijk een heleboel energie als je twee liter vocht bij jezelf aftapt vier keer per dag, dus hij heeft het steeds koud en heeft verschrikkelijk behoefte aan zoetigheid. Ik haal dus om de paar dagen gebakjes in huis en daar eet ik zelf een theelepeltje slagroom NIETS van.
Ik zit die verschrikkelijke administratie te doen, maar gelukkig ben ik nu bijna klaar. Voor de negende moet je het ingeleverd hebben, dan krijg je dezelfde maand je salaris nog. Verder heb ik mijn naaimachine vandaag weggebracht, want de draad brak steeds na 10 centimeter naaien. Nu blijkt dat er op het afdekplaatje een scherp randje zit waar de draad langs schuurt. Morgen is het klaar en dan moet ik snel twee quiltjes afmaken, want één van de twee babies is al geboren en de ander kan ieder moment geboren worden (misschien is het al gebeurd (ff snel op Facebook kijken). Nee, nog niet…..
Ik heb nog even tijd. Gauw mijn tas inpakken en alles klaarzetten, morgenochtend om kwart voor acht de deur uit…