Categorie archief: over wetenswaardigheden

Bezoek, véél bezoek….

Ook dit ga ik proberen in één logje te persen, maar het zal wel niet lukken. We hebbben véél bezoek gehad dit jaar. Deels kwam dat omdat Leo zo ziek was van het voorjaar en deels omdat een aantal mensen nog snel willen komen voor we weer in Nederland wonen.
Eind januari kwam een oude vriendin (Margriet) gezellig een weekje buurten Ik ken haar nog way back van de Diergaarde, van de tijd dat we allebei een abonnement hadden, meer dan 50 jaar geleden. Het had gesneeuwd en we hebben eensgezind sneeuw geschept. Ze was er lang niet zo bedreven in als ik, kan ik wel zeggen, minder training gehad natuurlijk. Verder zijn we gaan zwemmen en hebben – wat ik echt nog NOOIT gedaan had – met zo’n watergymnastiekgroepje meegedaan! Met iedereen doe je wat anders als ze op bezoek komen, very interesting……
DSC_1016
Zij is geriater en schouwde zo eens Leo aan met zijn onregelmatige, korte ademhaling, waarna ze met klem hem aanraadde om naar de dokter te gaan zo spoedig mogelijk. Daarna is het balletje gaan rollen.
Toen Leo echt goed ziek bleek en er van alles fout ging, zijn drie van onze vier kinderen tussendoor zomaar een paar dagen met de trein (zoon uit Duitsland) of met het vliegtuig (twee dochters)gekomen. Eerst kwam mijn zoon uit Duitsland met de trein.
DSC_1017DSC_1020
De beelden die je hier ziet, zijn van de ware peiling die we hebben uitgevoerd.
We hadden nl.>DEZE REPORTAGE allebei gezien op Facebook. Mijn zoon weet heel veel van de stand van de sterren en heeft geleerd te navigeren op de zon en de sterren midden op zee. Hij zei dat als de aardas maar een heel klein beetje zou shiften, dat geen dag onopgemerkt zou blijven.”Het zijn heus niet alleen de Inuit die dat merken hoor!” zei hij. Als je nl. een afwijking van1/10 graad hebt, kom je aan de andere kant van de oceaan 800 km. verder uit! We discusieerden er wat over en besloten dat hij een ware peiling zou doen om tekijken of deaardas nog steeds op dezelfde plaats staat t..v. de sterren. Dan moet je eerst een sextant maken en meten waar je bent op aarde en daarna moet je twee punten zoeken die op een stafkaart staan (in dit geval een keltische grafcirkel en een kerktoren) en daar de Noordpoolster achter peilen. Dat hebben we allebei gedaan en het goede nieuws is: de poolster staat waar hij altijd heeft gestaan en is geen spat veranderd (zeker niet zo ver dat de dag 2x zo lang kan duren op een bepaalde plaats). Het enige wat dit zou kunnen verklaren is, dat Groenland en Noord-Amerika aan het ‘driften’ zijn t.o.v. Europa. Dat hebben we allemaal uitgevoerd tussen de ziekenhuisbezoeken aan Leo door. Never a dull moment met die gozer.
Daarna kwam mijn oudste dochter gezellig een weekendje Leo was net uit het ziekenhuis. Zij was er nog toen het bericht doorkwam dat mijn vader was overleden en ik helemaal in de stress schoot.Ik durfde niet bij Leo weg en zij bood aan om dan nog een paar dagen te blijven (ze heeft een HELE drukke baan), maar Leo stond er op dat ik zou gaan voor twee dagen en hij kon makkelijk alleen blijven, vond hij. Het is ook goed gegaan allemaal, maar het was wel stressen met die huurauto
. Zij is een supergeorganiseerd mens en dat is heel handig om in je omgeving te hebben. Ze heeft heel wat schoongemaakt in die paar dagen….
Half april kwam mijn jongste dochter een paar dagen met haar jongste zoon. Dat wasvoor iedereen gezellig. Mijn schoonzoon had de vrijdag en de maandag vrijgenomen en hij is dus gezellig met drie kinderen vier dagen geweest (en niet met vier!), terwijl wij het ook heerlijk hadden. Hoewel ook zij lekker hebben geholpen, b.v. met het uitruimen van de afwasmachine, is het bij je hebben van zo’n klein ventje weer van een hele andere charme.

Op het krukje om ook de bovenste rij te kunnen bereiken

Op het krukjeom ook de bovenste rij te kunnen bereiken


En dan er weer vanaf natuurlijk om dat ene kannetje weg te kunnen brengen...

En dan er weer vanaf natuurlijk om dat ene kannetje weg te kunnen brengen…


De boerin kwam nog eieren brengen en er huppelde een lammetje achter haar aan. Dat moest natuurlijk even in de armen, dat snap je.
DSC_1093
DSC_1094
Wat ik ook met dit kind gedaan heb – wat ik nog nooit met een van mijn andere kinderen gedaan heb – we hebben een jurkje gamaakt voor haar dochter thuis, op de machine! Toen ik een kind was, had ik wel eens vriendinnetjes en die hadden een naaimoeder. Die naaide poppenkleertjes met hun dochters of rokken en hun verjaardagsjurk als ze jarig waren. Daar was ik dan altijd zo jaloers op. Maar nu heb ik mijn dochter naaien geleerd en ik had het zelf nog niet eens ooit gedaan, maar dat mag de pret niet drukken! Ik ben gewoon keihard een naaimoeder!
Het volgende logje begint dan met het begin van de meivakantie in Nederland. Deze is weer lang genoeg

Begrafenis, wees geworden

Mijn vader, Siem Braal is 93 jaar geworden. Op zeven maart dit jaar overleed hij.
2007-08-29_10.01.04
Heel zijn leven is hij een ongelofelijke optimist geweest, behalve het laatste jaar. Hij was al een tijdje blind aan het worden, maar dat mocht de pret niet drukken. Als ik kwam, legde hij me haarfijn uit wat voor leuke voorziening hij nu weer had gekregen. Een apparaat om de ondertiteling te kunnen luisteren, een TV vergroter, een computervergroter, luisterboeken, je noemt het maar op. Hij was er allemaal even enthousiast over. Naarmate hij minder kon zien en de apparaten hem ook niet meer uit de brand konden helpen, kreeg hij meer en meer last van zijn blindheid. Daar kwam het laatste jaar bovenop dat zijn verzorginghuis moest sluiten en alle bewoners moesten een ander onderkomen zoeken. Omdat hij daar een vriendin had, moesten de kinderen van beide families (ik niet, ik zit in Zweden) hemel en aarde bewegen om voor elkaar te krijgen dat zij allebei in hetzelfde huis terecht konden. Het is inderdaad gelukt en hij heeft dus precies 1 nacht geslapen in zijn nieuwe huis toen hij overleed in zijn slaap. Langverwacht, dat wel en een verlossing voor hem, dat ook, maar evenzogoed ben je ineens wees. Leo was nog erg zwak toen ik naar de begrafenis zou gaan. Eigenlijk durfde ik niet, maar hij stond erop dat ik gewoon ging. Hij kon zich wel redden 1½ dag, langer niet. ’s Morgens om 06.20 vertrekt er een vliegtuig vanaf ons vliegveld en dan ben ik om 8 uur in Amsterdam. Daar huur ik een auto en dus liep ik om een uur of kwart over negen in Crooswijk, terwijl de begrafenis crematie daar om elf uur zou zijn. Tijd om wat foto’s te nemen.

het crematorium in Crooswijk

het crematorium in Crooswijk


In 1969 heb ik een jaar in Crooswijk gewoond, in een huisje onder de huurwaarde, een halve woning, in de Pijperstraat. De huur bedroeg 15 gulden per week…… Het was een ruimte van 6 x 5 m. die bestond uit een woonkamer, een gangetje met WC en een keuken. Je sliep gewoon in de kamer op een opklapbed(eethoek opzij schuiven). Op zolder was dan nog een douche.
Hier ongeveer was vroeger nummer 37...

Hier ongeveer was vroeger nummer 37…


de tram rijdternoggewoon doorheen

de tram rijdternoggewoon doorheen


Het slachthuis stond nog gewoon aan het einde van de straat. Die huizen aan de Pijperstraat staan er allang niet meer, evenals het slachthuis en ze zijn hard bezig nog meer af te breken in hoog tempo.
DSC_1038
Ik zag dat het klooster aan het begin van de straat ook rijp is voor de sloop.
DSC_1042
Gelukkig was slagerij Haak er nog gewoon, echt leuk! Ik heb daar heel wat lekker vlees gekocht. Ik heb zelfs een keer per ongeluk twee kalfsschnitzels gekregen voor de prijs van varkenssnitseld! Dat was in de drukte vlak voor Kerst fout gegaan….
DSC_1048
DSC_1049

Omdat ik zo laat geboekt had en zo snel weer terug zou gaan, (de volgende dag) moest ik 800 Euro (ACHTHONDERD!!) neertellen voor dat geintje! Normaal betaal ik rondde 200 Euro. Ik ben wel blij dat ik gegaan ben, ik ben altijd een fan van behoorlijk afscheid nemen, hoewel je natuurlijk niet voor je lol naar een begrafenis gaat. ’s Middags na de begrafenis hebben we nog gezellig geluncht bij mijn ‘broer en schoonzus’ (lang verhaal), waar we foto’s hebben gekeken van een heel lang mensenleven. Je mocht de foto’s meenemen die je wilde hebben en ik heb deze uitgekozen.

Mijn vader is heel zijn leven onderwijzer geweest. Eerst heeft hij in de Potgieterstraat gewerkt en daarna is hij hoofd geweest van de Pijnackerschool. Toen is hij gescheiden en heeft nog op een school in de Zwartewaalstraat (?) gewerkt, maar daar ben ik nooit geweest. Deze foto is van de Pijnackerschool, wie helpt me aan namen? Dat meisje vooraan heette Elly en ze had wat met die onderwijzer links in de hoek. Van de rest weet ik beslist geen namen meer. Ik speelde daar altijd Zwarte Piet op die school. Dat moet van ’61-’65 geweest zijn, want toen zat ik op Middelbare School.

    EPSON MFP image

    EPSON MFP image

    Na het hele gebeuren, ben ik naar mijn dochter in HIA gegaan om te slapen. In het volgende logje vertel ik verder van de terugreis, die ook uiterst interessant was….

Ik ga mijn leven beteren….

Mijn laatate bericht op dit blog is van 14 november 2014 en ik moest zelfs opnieuw mijn upgrade betalen! Maar ik heb een drukke winter en een drukke zomer gehad en ik ben dus van plan weer logjes te gaan schrijven aan de hand van de foto’s. Natuurijk ben ik wel actief op Facebook, maar er zijn toch heel wat mensen die alleen mijn maar mijn blog lezen. Aan de hand van de foto’s zal ik regelmatig wat logjes schrijven dus. Mijn eerste logje gaat over de jaarwisseling 2014/2015. Bij de jaarwisseling 2013/2014 waren mijn oudste dochter met man en kinderen hier en zagen we op Internet het volgende artikel even klikken. Mijn schoonzoon is architect en zei dat hij dat wel kon maken…. Het leek ons wel wat, maar dan moest ik eerst een jaar melk- en sappakken sparen. Dat heb ik ook gedaan. Als je met zijn tweeën bent, is dat nog niet zo makkelijk. Gelukkig kregen we de laatste maand hulp van wat vrienden (had ik veel eerder moeten vragen). Uiteindelijk had ik aan het eind van het jaar 135 pakken. Kerstmis kwam en ging en voor het eerst was het een groene Kerst….. maar gelukkig: precies op tijd begon het te sneeuwen en daarna werd het -16. Toen de goegemeente op 28 december kwam, was het goed koud. Met dozen van Leo’s dialysemateriaal en gieters gevuld met water en voedselkleurstof, vulden we alle pakken en zetten ze in de sneeuw buiten om te bevriezen.
IMG_3270
DSC_0863
De volgende dag zijn we eerst begonnen met een fundament van sneeuw.
DSC_0866

Daarna hebben we de pakken in bouwvolgorde gelegd:
DSC_0878
DSC_0865
Daarna kon het bouwen beginnen: Krijn bouwde, Lonneke metselde, Feike nam de foto’s, Tuur gaf de blokken aan en haalde sneeuw om metselspecie mee te maken en ik haalde het karton van de ijsblokken af.
DSC_0877

DSC_0884
DSC_0882
DSC_0888
Zoals je op de foto kan zien, had Krijn een plankje gebruikt om over de ingang heen te metselen. We hadden helaas niet genoeg stenen om hem wat ronder te laten lopen en om de ingang keurig af te meken. Het werd een pizza-oven in plaats van een Iglo, maar het is toch een verrrekt mooi ding geworden! Wie kan er nou zeggen dat hij een Iglo in de achtertuin heeft gebouwd, zeg nou zelf?
DSC_0889
DSC_0897
Als je van binnen naar buiten keek, zag hij er zo uit:
FullSizeRender
FullSizeRender-1

Met Oud en Nieuw hebben we er sterretjes in gebrand en dat was nog mooier:
DSC_0943
DSC_0944
Helaas, HELAAS! Het was allemaal niet van lange duur…… Toen de familie op 2 januari vertrok, dooide het nog net niet, dat begon die middag. Midden inn de nacht van 3 op 4 januari werd ik wakker van een enorm geraaas. Toen ik de vlgende morgen gng kijken, zag ik dit:
DSC_0947
Vier dagen hebben we ervan kunnen genieten VIER dagen! Maar ja, tenslotte moet je rekenen: ik kan het van mijn bucketlijst afschrappen en er zijn toch mooi maar een heleboel mensen die nog nooit een Iglo in hun tuin hebben gehad, toch mooi!

Springerige Willem, herinneringen aan Rotterdam

Toen wij trouwden, hebben we het eerste jaar in een huisje onder de huurwaarde gewoond in de Pijperstraat, in Rotterdam Crooswijk. In 1969 kostte dat fl. 30 per week Het was een halve woning, achter woonde iemand anders.We hadden een kamer van 6×3 met een bedmeubel (een bed dat op een kast leek als het opgeklapt was), een klein gangetje met WC en een keuken. De douche was op zolder. Naar aanleiding van een van de commentaren bij het stukje van Loes de Roode-Hagendijk hieronder wil ik een verhaal vertellen over Springerige Willem, zoals wij hem noemden. Toen ik hem leerde kennen, was het een man van een jaar of 35 en hij had een electriciteitszaak op de Crooswijkseweg. Willem kreeg voortdurend schokken in zijn lichaam, waarbij hij met armen en benen trok of huppeltjes en sprongen maakte. Zijn hoofd bewoog ook alle kanten op en tijdens het praten schoot zijn stem soms uit. Ik heb het zelf niet meegemaakt, maar heb me laten vertellen dat hij een keer een televisiemast op een huis heeft gezet en dat toen heel Crooswijk uitliep om te zien of hij niet van het dak zou vallen.. In ieder geval: ik had een wekker die de geest gaf, dus ik bracht hem naar Springerige Willem. Ik had natuurlijk van alles geprobeerd eerst, maar het ding deed het niet meer. Springerige Willem keek ernaar en pakte hem beet. Toen kreeg hij een van zijn befaamde flinke schokken en de wekker vloog bijna uit zijn handen. Hij keek er nog een keer naar en het ding deed het! Ik heb hem vriendelijk bedankt, de mensen in de winkel moesten er hartelijk om lachen en ik hoefde niks te betalen…..

Dit stukje heb ik geschreven op de Facebookpage van Je bent een echte Rotterdammer als je….
Ik ben van plan nog meer herinneringen aan Rotterdam te schrijven…

Geschiedenis

Het volgende stukje heb ik een tijd geleden geschreven en nooit gepubliceerd. Het was niet af, maar nu weet ik helemaal niet meer hoe ik het af wilde maken. Ik geloof dat ik er nog bij wilde schrijven dat hier in Zweden het feodale tijdperk nooit van de grond is gekomen, want dat kwam met het katholicisme mee en dat kwam zo laat hier in het Noorden, dat vlak daarna de pest al uitbrak. Daarna was er een te kort aan arbeidkrachten en kregen de boeren meer macht. De lage status van boeren is bij ons eigenlijk altijd blijven hangen en hier in het Noorden is het gewoon een gerespecteerd beroep. Je komt hier ook gewoon op de radio omroepers tegen die plat of dialect spreken. Dat zou in Nederland niet kunnen. Toen ik logopedie studeerde, sprak men nog van Algemeen Beschaafd Nederlands, alsof men niet beschaafd was als men dat niet sprak. Die term is nu vervangen door Algemeen Verzorgd Nederlands, maar dat is een niet veel betere term….
Hier komt mijn stukje:
Oh jongens, wat ben ik van geschiedenis gaan houden! Hoe langer ik leef, hoe meer ik van geschiedenis ga houden en hoe meer geschiedenis ik meemaak.
Zo hebben ze vastgesteld dat verjaardagen vieren goed is voor de gezondheid. Het is statistisch bewezen namelijk dat die mensen die de meeste verjaardagen op hun naam hadden staan, het oudst werden…..
In de Bijbel wordt gewaarschuwd over de gevolgen van zonden tot in het derde geslacht. Ik heb ontdekt dat dat voor alle gewoontes en zienswijzen geldt die we met de paplepel kregen ingegoten.Je denkt dat zaken heel lang geleden zijn gebeurd en dat die geen invloed meer hebben op de mensen, maar dat is beslist niet waar.

Het feit dat de Romeinen niet verder zijn gekomen met overwinnen dan tot de Rijn, heeft tot de dag van vandaag tot gevolg dat de boerderijen bijvoorbeeld in Limburg en Brabant een andere vorm hebben dan in de rest van Nederland, dat de Brabanders en Limburgers een andere volksaard hebben, dat het katholicisme daar gebleven is na de reformatie en dat het boven de Rijn op verzet stuitte (met de Romeinen meegekomen en dus veel meer opgedrongen aan koppige Friezen en Hollanders). En waarom denken jullie dat de fornuizen van tegenwoordig nog steeds de vorm hebben die ze altijd hadden? Omdat ze vroeger heel vroeger door een vuur verwarmd werden. Tegenwoordig hebben een aantal mensen hun oven op een andere plaats, maar er zijn beslist ook nog een heleboel ovens onder de gaspitten of electrische platen, zodat je je rug bijna breekt als je je brood uit de oven moet halen.
Toen ik naar Zweden kwam, ben ik me nog veel meer bewust geworden van de grote invloed die geschiedenis op onze volksaard, op onze gewoontes heeft. Als je in een vreemd land gaat wonen, besef je natuurlijk dat je de taal niet spreekt in het begin. Wat ik me pas veel later realiseerde was, dat je ook in een land komt te wonen met eigen gewoontes, met een eigen kijk op de mensheid.Die gewoontes en manier van reageren is niet zomaar uit de lucht gevallen, dat is gevormd door geschiedenis, door gebeurtenissen die de mensen dwongen om op een bepaalde manier te reageren. Dat blijft voortleven in de volksaard.

Ik geloof dat ik er nog bij wilde schrijven dat hier in Zweden het feodale tijdperk nooit van de grond is gekomen, want dat kwam met het katholicisme mee en dat kwam zo laat hier in het Noorden, dat vlak daarna de pest al uitbrak. Daarna was er een te kort aan arbeidkrachten en kregen de boeren meer macht. De lage status van boeren is bij ons eigenlijk altijd blijven hangen en hier in het Noorden is het gewoon een gerespecteerd beroep. Je komt hier ook gewoon op de radio omroepers tegen die plat of dialect spreken. Dat zou in Nederland niet kunnen. Toen ik logopedie studeerde, sprak men nog van Algemeen Beschaafd Nederlands, alsof men niet beschaafd was als men dat niet sprak. Die term is nu vervangen door Algemeen Verzorgd Nederlands, maar dat is een niet veel betere term….
Dat dat laatste stukje er twee keer staat is geen vergissing. Het hoort eronder, maar ik heb het nu geschreven, dus staat het er twee keer.

Heel veel nieuws, maar of het goed nieuws is?

We zijn weer thuis uit Göthenburg…. Gisteren na de lunch zijn we er heen gereden (300 km.), hebben daar een hotel genomen en vanmorgen om tien uur werden we verwacht voor een serie gesprekken. Als ze daar een aanvraag voor transplantatie met alle testen binnen krijgen, kunnen ze drie beslissingen nemen. Ze kunnen iemand aannemen voor transplantatie en dan kom je op de wachtlijst. Ze kunnen iemand meteen afwijzen en wij waren de derde optie. Leo heeft een verhoogd risico op complicaties en daarom werden die allemaal nog eens uit de doeken gedaan (hartinfarct, hersenbloeding, diabetes, afstoting, allerlei ernstige ontstekingen, obesitas, osteoporose, kanker en ernstige depressie). Ze zijn vooral bezorgd om zijn hart, want hij heeft (zijn hele leven al)een onregelmatige hartslag en een aangeboren vernauwing van de kransslagader. Het hart wordt gewoon zwaarder belast met een extra nier. Er werd dus indringend gevraagd of hij wel eens pijn op de borst had (nee), of hij weleens benauwd werd (nee>) en nog twee keer of hij wel eens pijn op de borst had…… Daarnaast heeft hij te veel overgewicht en zijn conditie is niet optimaal. Dat overgewicht komt voor een gedeelte door de dialyse. Iedere vier tot zes uur wordt er twee liter vocht met glucose in zijn buikholte gebracht. Die glucose wordt voor een gedeelte omgezet in vet, precies daar waar hij geopereerd moet worden. Ze gaan weleens nog een paar maanden over op bloeddialyse voor de operatie om dat vet kwijt te raken. Nou, daar zitten we natuurlijk helemaal niet op te wachten! Daarnaast moet hij aan zijn conditie werken. De medicijnen tegen afstoting verzwakken de spieren en die moeten dus eigenlijk in topconditie zijn voor de operatie. Hij staat dus nog niet op de lijst. Asl hij weet af te vallen en als hij zijn conditie weet op te krikken, komt hij over drie maanden op de lijst. Nu komt het echt slechte nieuws. Omdat Leo bloedgroep O heeft, is de wachtlijst 4 1/2 tot vijf jaar. Van alle potentiële transplantatiekandidaten is de groep O verreweg het grootst en die moeten dus het langste wachten op een donornier.
Maar gelukkig heb ik ook een sprankje goed nieuws en daar houd ik me nu met alle macht aan vast (Leo durft nog niet). Ik vertelde dat ik afgewezen was als donor en zij hebben net nieuwe richtlijnen doorgekregen uit Engeland(waarom daarvandaan weet ik niet). Boven een bepaalde leeftijd kan je ook je nier doneren met een functie van 70%. Ze hebben meteen naar Linköping gebeld en ik zit dus weer in de race. Nadat ik afgewezen was als donor, was ik meteen mijn motivatie om af te vallen kwijt en ik ben dus weer flink aangekomen(bijna alles). Dat moet er nu allemaal weer af. Morgen ga ik beginnen: 3x per week trainen en zwemmen en de andere dagen een flinke wandeling. Daarnaast op de calorieën letten, zelfs met Kerstmis…. Het is niet anders, er komen nog meer kerstmissen. Leo gaat begeleid worden door een fysiotherapeut en een diëtiste en daar heb ik natuurlijk ook meteen wat aan. Goed dat ik mijn baan heb opgezegd. Nu kan ik me hierop volledig concentreren. ALS Leo wordt aangenomen en ALS ik wordt aangenomen, kunnen we zelfs misschien nog voor de zomer worden geopereerd….. Dit was precies wat ik nodig had om uit mijn lethargie te komen. Vanavond vroeg naar bed en morgen vroeg eruit en lekker trainen en recpten zoeken en de grote doos Ferrero Collection die ik heb gekregen, ver weg stoppen
Als jullie allemaal willen duimen, bidden, kaarsjes branden, mediteren, kan me niet schelen wat, dan moet het gewoon goed komen. Jullie horen weer.

Zijn jullie daar nog?

Van alles heb ik gedaan, maar bloggen is een paar weken lang niet gelukt. Ik kreeg al ongeruste mailtjes, maar ik had ook nog even een emotioneel klusje te verwerken en dan kan ik nooit bloggen. NU wil ik er vandaag nog een logje uit knallen, anders komt er niks meer van. We zijn in Nederland geweest, vandaag ga ik vertellen van de dag dat Leo promotor was. De promovendus was een vriend van ons die in Colombia woont en uit Esbeek komt. Hij heeft ons bijgestaan toen Leo in Colombia in het ziekenhuis terecht kwam 2 jaar geleden, dat schept een band natuurlijk. Dat kan je hier -en de berichten daarna – lezen.Vorig jaar is hij nog even bij ons geweest en hebben we een lange wandeling gemaakt. Ik had hem beloofd op zijn promotie te komen en nu Leo de promotor was, wilde ik natuurlijk helemaal. Leo had oorspronkelijk voor vrijdag voor mij geboekt, maar dat hebben we vervroegd naar dinsdag. Ik had een prachtig promotiepak: een zwarte broek met een zwart shirt en een paarse halflange kreukzijden jas erop. Het enige probleem was: ik had er alleen blauwe schoenen onder en ik had geen tijd gehad om zwarte te kopen zoals ik van plan was. Mijn schoondochter wist raad. Ze is heel klein en slank en heeft maatje 36 van schoen, maar als ze zwanger is (en dat is ze) heeft ze altijd twee maten groter. Ze had een paar prachtige nieuwe zwarte laarsjes staan met hoge hakken(die nu zo in de mode zijn) en die mocht ik aan. Ik zag er prachtig uit, ook al zeg ik het zelf. Ik was keurig op tijd en kon nog zelfs met wat mensen koffie gaan drinken voor het zo ver was. Toen het bijna begon, kwamen we binnen en Bart was er al. Hij stond nerveus te stralen.
060
Precies om half twaalf kwam de pedel binnen met de professoren er achteraan in een rijtje…….
102
Alle professoren namen plaats achter een grote tafel en legden hun mutsen af. Leo zag er met zijn muts op en die lange jurk aan, precies uit als zijn moeder, maar dan met baard!
086
Eerst houdt de promovendus een voordracht van ongeveer een kwartier, daarna mogen de professoren één voor één een vraag stellen en de promovendus moet dan zijn stellingen en onderzoek verdedigen. Ik vond het er hard aan toegaan, maar Leo verzekerde me later dat dat heel gewoon is bij een promotie. De promovendus moest zich een paar keer vurig verdedigen,
070
maar gelukkig: precies een uur later kwam de pedel terug en zei “Hora est” Dat betekent “Het uur is om”. Dan valt alles stil (zelfs midden in een vraag) en gaan de professoren weer weg achter de pedel aan om te overleggen. Dat is een wassen neus, want als het niet goed is, wordt het proefschrift helemaal niet aangenomen en gaat de hele promotie niet door. Na een minuut of tien komen ze dan weer terug, achter de pedel aan en gaan allemaal weer zitten achter de tafel. De promovendus neemt dan plaats voor de tafel geflankeerd door zijn paranimfen en krijgt zijn bul overhandigd.
093
De hoofdpromotor (Leo dus in dit geval) houdt dan nog een persoonlijke toespraak over het afgelegde traject en over de waarde van het onderzoek voor de wetenschap. De jonge doctor wordt dan ook welkom geheten enz. enz. Daarna verdwijnen ze weer achter de pedel aan en dan is er een receptie voor iedereen. Omdat Bart gepromoveerd is vanuit het Off Campus Ph-D programma Wat Leo samen met Prof. Don Huisingh ooit heeft opgezet, werd hij automatisch lid van de Vikingcub. Dat zit zo: De eerste promovendus van het programma was een Noor en hij heeft de Vikingclub opgericht. Iedereen die na hem via het programma zou promoveren werd lid van de Vikingclub, waarbij hij een oorkonde krijgt en de vikinghelm op mag.

Tussen Leo en Bart in staat Prof. Don Huisingh, die samen met >Leo het Off.Campus Ph.D programma heeft opgezet..

Tussen Leo en Bart in staat Prof. Don Huisingh, die samen met >Leo het Off.Campus Ph.D programma heeft opgezet..

Ok, daarna hebben we ook nog een heus avontuur beleefd, maar dat komt morgen. Dit logje is al te lang. Ik wil eindigen met te zeggen dat ik trots ben op Bart, maar ook op Leo. Ik werd warempel door iedereen gefeliciteerd! Niet alleen de promovendus en aanhang wordt gefeliciteerd, maar ook de promotor (en zijn vrouw)! Wisten jullie dat? Ik niet…..

Cruisecontrol x 3

Als ik in Nederland ben, huur ik altijd een auto. Een paar keer heb ik nu een Kia Venga gehad en dat beviel me prima. Hij zit lekker, hij rijdt lekker en hij is niet zo heeel klein. Ik wil geen grote auto, want dan bots ik overal tegenaan en ik heb het niet nodig. Soms ga ik met vier vriendinnen naar Stockholm en eentje daarvan heeft een rollator. Dan leen ik de auto van Leo, die is wat groter. Dat doen we ook als we hier gasten hebben en we maken uitstapjes met 1 auto. Nog niet eens twee weken geleden was het (dinsdagochtend) dat ik wakker werd en dacht: “Ik wil een nieuwe auto kopen”. De auto die we nu hebben is een Mistubishi Colt uit 2006. Hij heeft 135.000 km. gereden, maar er is een stuk van het voorspatbord af (met de gladheid gebeurd vorige winter) en hij moet gekeurd worden in december. Voor die tijd moet ik dat dan laten maken en er moeten nieuwe banden om volgend voorjaar (de winterbanden zijn veel nieuwer). Dus dat zei ik tegen Leo. Leo zei: “Heb je enig idee wat voor auto je dan wilt?” Nou, dat wist ik dus meteen: een Kia Venga! Die dag hebben we het er verder niet over gehad. Ik leg zulke dingen altijd in de week. IK ben wel impulsief, maar Leo niet. Woensdag liet Leo me de krant zien. Er was een actie van de KIA-dealer hier. Een wagen uit het magazijn ging weg met 18.000 kroon korting, dat is ongeveer 2000 Euro. “Zullen we vrijdag even gaan kijken?” vroeg Leo en dat was natuurlijk prima. Die vrijdagmiddag hebben we een proefrit gemaakt met een KIA cree´d, maar die instap was te laag, vond ik niet prettig. Er stond nog 1 KIA Venga op mij te wachten en dat was een automaat. Hij was ook niet rood zoals ik had gewild, maar een andere was er niet en anders zou het drie maanden duren en ik was mijn 18.000 kroon voordeel kwijt. We waren van huis gegaan met het idee dat we GEEN auto zouden kopen, alleen maar kijken. Maar ja: hij had alles wat ik wilde, behalve de kleur, waar wacht je dan nog op? Dus we hebben hem meteen maar gekocht vorige week en ik ben hem vanmorgen gaan halen!!! Hiep hoi, ik heb een hele nieuwe spliksplinternieuwe auto met van alles erop en eraan! In de loop van de week belde hij nog dat het een luxere uitvoering was dan hij in de computer had staan met allerlei extra’s onder andere een cruisecontrol! Dat is hier met die lange stukken weg wel erg handig, maar hij werkt twee kanten op. Je kunt hem ook zo instellen dat hij niet HARDER gaat dan je wilt. Dat is voor mij erruug handig, want ik overschrijd altijd de maximumsnelheid. Ik heb al wat boetes gehad man! Als ik dan de bebouwde kom inrijd, zet ik de cruisecontrol op 50 km., kind kan de was doen….. De luxere uitvoering is 1200 Euro duurder, maar omdat ik mijn handtekening al had gezet, heb ik bedongen dat ik er maar 600 van betaal. Voor mijn oude auto kreeg ik oorpronkelijk 2000 Euro terug, maar nadat ze hem hadden nagekeken, wilden ze er nog maar 500 voor geven. De krukas schijnt zo goed als door te zijn en de banden zijn versleten. We hebben onderhandeld tot 850 Euro.
Alles bij elkaar zijn we 17.500 Euro kwijt voor de auto, niet gek hè? We hebben een hele goedkope verzekering (je betaalt hier de eerste drie jaar de helft met een nieuwe auto) en we hebben 7 jaar garantie, op roest zelfs 12 jaar! Toen hij ons vroeg hoe we de auto wilden financieren, zeiden wij dat we hem contant betaalden. Hij viel bijna van zijn stoel, maar herstelde zich razendsnel.
Maar nu vragen de oplettende lezertjes onder jullie zich natuurlijk af waarom er in de titel staat : 3x cruisecontrol? De derde is van mijn naaimachine. Daar zit ook een knop op dat de machine niet sneller gaat dan je wilt. Met mijn dyspraxie en grootse quiltplannen is dat een hele handige optie. Ik kan het pedaal toch helemaal indrukken en hij gaat zo langzaam dat ik alles er soepeltjes onder kan verschuiven…….
Willen jullie nou ook nog foto’s? Die heb ik genomen toen ik vanmorgen voor het eerst tankte. In tegenstelling tot Nederland wordt hier de auto afgeleverd met een bijna lege tank benzine……


Als je er op klikt, kun je Leo nog zien zitten…..
En wat vinden jullie van de kleur (van de auto ja, niet van Leo!)? Is het grijs of is het beige? Op de foto lijkt hij meer grijs, maar in werkelijkheid is hij meer beige namelijk….

De wetten van Mendel

Leo en ik hebben allebei bruine ogen en onze vier kinderen hebben ook alle vier bruine ogen. Bruine ogen zijn dominant. Toen ze allemaal met partners met ook bruine ogen thuiskwamen (alleen mijn oudste zoon heeft een vrouw met blauwe ogen, maar die hebben nog geen kinderen), konden we wel voorspellen dat alle kleinkinderen ook bruine ogen zouden hebben. Dat is tot nu toe ook uitgekomen.

zeven paar bruine  ogen

zeven paar bruine ogen


Toch is de kans op blauwe ogen niet verkeken. Zowel Leo als ik hebben in ons recessieve erfelijke materiaal blauwe en groene ogen zitten. Mijn moeder en een zusje hebben groene ogen en Leo’s zus heeft ook blauwe ogen. De schoonmoeder van mijn jongste dochter heeft ook groene ogen, maar heeft zelf vier kinderen met bruine ogen gekregen.
Zelfs toen ik deze nieuwe baby van mijn dochter alleen maar op Skype had gezien, zag ik meteen dat dit kind anders was dan de andere drie. Ik kon mijn vinger er niet op leggen, maar iets was er anders. Hij was in ieder geval lichter van huid dan de anderen, had niet die donkere inslag. Ik was niet de enige. Heel veel mensen zeiden als eerste dat hij anders was dan zijn drie brusjes.
Nu ik hem gezien heb, ook al is hij nog maar drie weken, denk ik te zien dat zijn ogen blauw gaan worden of groen misschien. Natuurlijk worden alle babies geboren met blauwe ogen, maar die worden al heel snel bruin. Bij deze baby worden de ogen rond de pupil lichter en blauwer, een klein beetje nog maar, maar toch….. Het is natuurlijk nog te vroeg om te zeggen dat zijn ogen niet bruin worden, maar ik acht de kans zeker aanwezig. Het zou wel bijzonder zijn: een op de acht, in hun gezin een op de vier, 25%. Als dat niet volgens de wetten van Mendel is, weet ik het niet meer.
blauwe ogen?

blauwe ogen?


Ik hou jullie op de hoogte…

Een eetbarewildeplantenfacebookpagina!! (3x woordwaarde)

Mijn dochter maakte me attent op een facebookpagina over eetbare wilde planten. En dat is me toch leuk! Ik heb zelfs nog veel meer eetbare planten in mijn tuin staan dan ik dacht! Ik weet dat Oostindische Kers te eten is en ik heb ook brandnetels, grote hopen brandnetels! kamille en komkommerkruid staan, dat bloeit zo mooi en er komen massa’s bijen en hommels op af.

kamille en links daarnaast komkommerkruid (en klaprozen)

kamille en links daarnaast komkommerkruid (en klaprozen)


komkommerkruid in detail (mooi hè?)

komkommerkruid in detail (mooi hè?)


Mijn tuin deint en gonst gewoon van de bijen. Verder had ik onlangs gehoord dat je zevenblad kunt eten, maar nu blijk ik ook melde te bezitten, dat kan je als spinazie eten. Want ja jongens: nadat heel Nederland me is voorgegaan en de helft er al misschien weer mee is opgehouden, ben ik ook aan de groene smoothies. Ik had nog nooit een blender gehad en nu heb ik er eentje gekocht. Ik leef me geheel op zijn Jannekes uit met 60% fruit, 15-20% groente en dan aanvullen met water of vruchtensap. Dit is natuurlijk het land van de bessen, frambozen en aardbeien, dus je kan hier in het koelvak heerlijk vers sap kopen zonder verdere toevoegingen . Mijn basis is dus altijd sinaasappel-aardbeiensap of frambozensap of iets anders…. Daar vul ik de bodem mee tot de messen net onder staan. Binnenkort ga ik het sap vaarwel zeggen, want er zijn nu verse aardbeien en frambozen en binnenkort rode en witte aalbessen en zwarte bessen en nog iets later bosbessen. Dat heb ik allemaal binnen handbereik.
Verder gaat er altijd een avocado of een banaan in (om het ‘smooth’ te maken) en altijd een appel (voor de vertering). Daarna varieer ik :soms een halve ananas of een mango, soms verse aardbeien, druiven, frambozen, bosbessen of ook wel een mandarijn of een limoen.
Daarna proef ik even, heerlijk zoet, maar niet spannend.
Als ik geproefd heb, komen de groenten: een stengel bleekselderij (met blad en al) en/of wat sla, wat spinazie, een paar blaadjes basilicum of citroenmelisse, mint of peterselie, een stuk chinese kool. Ik heb er ook weleens een stuk van die puntpaprika, die zoete ingedaan. Het idee was dat je op die hoeveelheid fruit de groente haast niet proeft en toch de vitaminen binnenkrijgt, maar het is juist lekkerder, pittiger als er van dat soort spul in gaat. Eergisteren had ik nieuwe verse zomerbietjes geoogst en daar heb ik er ook eentje van doorgedaan, rauw en met stelen en al. Het was Heeerlijk! en erg rood Ik doe nooit yoghurt of melk of iets dergelijks door de smoothie (past niet bij mijn dieet), maar toch is hij altijd heerlijk romig en lobbig. Leef je uit zou ik zeggen… Als je geen avocado of banaan wilt gebruiken, kun je ook een handje walnoten mee mixen of sesamzaad om het wat romiger te krijgen. Dat moet je dan wel vrij in het begin doen, want als de blender voller wordt, krijgt hij die harde dingen niet meer fijn gemalen. Er zijn ook mensen die er graanvlokken doordoen, maar dat heb ik nog nooit gedaan eerlijk gezegd. Ik heb me ook nog niet aan het zevenblad of aan de melde gewaagd, misschien over een poosje. Ik zou zeggen: ga eens experimenteren, je kan na iedere toevoeging proeven en kijken hoe het dan smaakt. Van die sterke dingen doe je er gewoon eerst een blaadje of stukje in. Als je je smaak te pakken hebt, vul je nog een met een beetje water of sinaasappelsap…
Die linkse is een courgettebloem. Uiteindelijk is de limoen er niet door gegaan en maar de helft van de druiven.

Die linkse is een courgettebloem. Uiteindelijk is de limoen er niet door gegaan en maar de helft van de druiven.


Over het gebruik van courgettebloemen had ik hier ook al eens geschreven. Nu is trouwens de tijd om minestronesoep te maken!
Als ik me in kan houden, doe ik er de hele cohtendover, maar meestal heb ik hem binnen 20 minuten op....

Als ik me in kan houden, doe ik er de hele cohtend over, maar meestal heb ik hem binnen 20 minuten op….


Mijn smoothie smaakt iedere dag weer anders, het is altijd een verrassing. Ik hou wel van verrassingen en jullie?