Categorie archief: oogst van 2010

Dierenfluisteraar

Als je kinderen een tijd op zichzelf wonen, vergeet je bepaalde dingen die bij ze horen. Als ze wel bij je wonen, ben je aan die eigenschap gewend en valt het je niet zo op. Het hoort dan gewoon bij iemand. Onze oudste zoon, die in Flensburg woont nu, was deze zomer op bezoek en ook dit weekend. Van de zomer logeerden ook de katten van Jessica bij ons en nu weer! Ik heb namelijk muizen en dus hebben we haar katten geleend. Toen onze zoon nog thuis woonde, hadden we allerlei dieren.
Alle dieren zijn helemaal verkikkerd op hem. Als hij zelfs maar gewoon met ons praat, liggen de katten te kronkelen onder zijn stoel van vreugde bij het horen van zijn stem en ze komen op allerlei manieren op zijn schoot of gaan op zijn voeten liggen. Vroeger haalde hij de kippen uit het hok (wat òns echt niet lukte!)en ging met ze zitten. Hij had een truckje geleerd met het op een bepaalde manier vouwen van de vleugels over de rug en dan blijven ze roerloos zitten en kun je ze aaien. Zelfs de koeien staan hem met zijn allen stomverbaasd aan te staren en lopen met ons mee op een wandeling als hij erbij is. Nu moet ik wel zeggen dat hij dan leuke huppel- en vliegoefeningen doet waar de koeien mateloos in geïnteresseerd zijn.
Wat minder was, was dat we op een gegeven moment ‘out of the blue’ jonge konijnen hadden tot hij bekende dat hij de rammelaar eventjes bij het vrouwtje had gezet, want dat wilde hij zo graag…… Hij vertelde ook dat hij, toen hij de kat van een vriend voor de eerste keer zag, meteen gezien had dat hij deze kat apporteren kon leren en inderdaad, de kat apporteerde na wat oefening.
Dan komen we nu meteen bij de kern waarom hij een dierenfluisteraar is. Hij kan op de een of andere manier aan de dieren aflezen hoe ze voelen, denken en willen, en daar gaat hij op in. Hij duikt als het ware in het dier en dan komt hij er weer uit, zodat hij precies weet waar de kat of het andere beest geaaid wil worden, wat hem aan het spelen zet, waar hij nieuwsgierig van wordt enz. Overigens heeft hij dat ook met kleine kinderen en mensen met een emotionele of sociale uitdaging. Hij heeft nu in Flensburg een nieuwe baan die hem op het lijf geschreven is. Hij is vrijetijdsbegeleider van een groep jongens die uit huis geplaatst zijn en in een tehuis wonen. Een aantal zit daar omdat ze met justitie in aanraking zijn geweest en er zitten ook emotioneel gestoorde jongeren bij. Hij is nu bezig om ze voor te bereiden een parcours door de stad te nemen met allerlei acrobatische uitdagingen. Daartoe moeten ze een aantal vaardigheden eerst oefenen voor ze ze in het parcours kunnen gebruiken. Verder heeft hij nog steeds wat klussen waarbij op hoogte gewerkt moet worden en geklommen. Zo bouwt hij in Denemarken op het moment een ‘hoogtetuin’. Ik had er nog nooit van gehoord, maar hij zegt dat ze in Nederland ook zijn. Het is een heel parcours boven in de bomen met hangbruggen en touwen en hutten enz. Je wordt gezekerd zodat je niet je te pletter kan vallen of je moet elkaar zekeren.
Hij is hard bezig zelfvoorzienend te worden in zijn huisje. Hij heeft een hout/kolenfornuis wat tevens verwarming is voor het hele huis, hij gaat zonnecollectoren bouwen zodat hij de stroom van zichzelf kan betrekken en…. hij heeft ontdekt dat er een oude bron in zijn tuin is en hij wil een pomp aanleggen om water (diep) uit de bodem te pompen en dan heeft hij als het goed is, ook zijn eigen drinkwater.
Sinds enkele weken heeft hij ook een katje dat natuurlijk niet bij hem weg te slaan is. Zijn vriendin was in het begin jaloers, maar nu houdt ze van allebei. Hij kan dan ook zeer smakelijk en vertederd vertellen hoe de kat trots door het huis loopt met een veroverde sok in zijn bek.

Deze zoon, waarvan we dachten dat hij een glanzende universitaire carrière tegemoet ging, beweegt zich aan de onderkant van de maatschappelijke ladder, maar hij boort al zijn kwaliteiten aan in zijn leven en gebruikt zijn intelligentie en creatieve geest om zijn leven zinvol te besteden met een minimum aan geld.
Hij is beslist een boeiend persoon en erg gelukkig. Wij zijn vreselijk trots op hem en we hebben afgesproken dat we elkaar wat vaker gaan zien zonder dat er zo’n dramatische aanleiding voor is.

Leo knapt langzaam op, maar moet van ver komen. Ik heb de afgelopen week iedere dag klaargemaakt waar hij trek in had in kleine porties. Voor het eerst sinds die zaterdagavond en zondagochtend dat we ’s middags naar het ziekenhuis zijn gegaan (2 weken geleden) en daarvoor sinds 16 oktober, zijn we vannacht weer eens samen in huis. Morgen ga ik maar eens op school kijken of ik het nog allemaal kan inhalen en bijbenen, anders is het jammer. En ik moet ook nog steeds een tandarts vinden die mijn Bogota-kies wil vullen……

Boerenbedrijf

Omdat die school in Mexico op Facebook zit, heb ik ook maar eens een pagina aangemaakt. Er is een wereld voor me opengegaan zeg! Zoveel mensen die op Facebook zitten, mensen waar ik al een tijdje sporadisch contact mee had, vrienden van vroeger, vrienden van niet zo heel vroeger, mijn huidige buren, noem maar op!
Maar hier komt mijn verslaafde karakter weer boven: ik ben ook een spelletje gaan spelen op Facebook, het heet Farmville,,….
En nu heb ik een compleet boerenbedrijf met gewassen, dieren en bomen en zo….. en ik heb het er maar druk mee. Ik wilde altijd al bijen houden, dat kan nu. Ik heb een sneeuwpop en een pinguin broederlijk naast een sinaasappelboom en een bananenpalm staan (overdrachtelijk dan, want ik kan nog geen bananenpalm betalen) en ik ben voortdurend aan het oogsten en planten, mijn veestapel aan het verzorgen en uitzoeken hoe ik mijn krappe ruimte het meest economisch kan indelen. Daarnaast help ik ook nog flink mee in het boerenbedrijf van mijn ‘buren’. Ik verdien flink geld, maar ik heb nog niet alle mogelijkheden uitgebuit. Leo ziet met lede ogen aan hoe ik uren aan mijn Farmville zit en af en toe wordt het hem te gortig bijvoorbeeld als ik midden in de nacht moet opstaan om een gewas te oogsten waarvan ik de groeitijd verkeerd had uitgerekend.
Het enige voordeel is dat ik er geen rugpijn van krijg…..

GELUKKIG NIEUWJAAR ALLEMAAL!!!!!

Beloofd is beloofd: zelfgemaakte zuurkool – hemgjort surkål

Zoals beloofd in dit logje, volgt hier mijn recept van zelfgemaakte zuurkool.
Ik maakte het met een aantal mensen, dus ik heb eerst alles klaargezet:

Kolen klaargelegd, recepten klaargelegd (stikvol fouten, as zondag krijgen ze de verbeterde versie) en:

een bekertje karnemelk, een bekertje zout, een bekertje peperkorrels en een bekertje jeneverbessen
Dan heb je natuurlijk de potten:

Behalve de keulse pot links bovenin (dat is een erfstuk van mijn schoonmoeder), hebben we alle potten in een tweedehandswinkel gekocht voor prijzen varierend tussen E. 1,50 en 3,00. De pot mag niet te bol zijn, want dan kun je geen druk op de zuurkool zetten aan de zijkanten en dan lukt het niet goed.

Verder heb je nodig per pot:

een lapje wat heet gewassen kan worden en een steen om op de zuurkool te leggen. Dat bleek nog het moeilijkste van alles te krijgen! Moet je nagaan: de tuincentra zijn met kerstmis bezig en niet met stenen voor je tuin. Bovendien moeten ze IN de potten passen. We zijn drie tuincentra afgeweest en de laatste stenen mochten we gratis uit de rand van een toontafel halen, die nu niet meer gebruikt werd! Natuurlijk hebben we ze wel eerst goed uitgekookt en afgeborsteld.

Dan gaat het dus als volgt:
Je snijdt witte kool (evt. vermengd met savooije kool en/of spitskool) in zo dun mogelijke reepjes die je even in een vergiet afspoelt en uit laat lekken:

Daarna leg je een laagje kool in de pot (tot hij bijna half vol zit) met een theelepel zout, een theelepel karnemelk, twee peperkorrels en 1 jeneverbes.
Daarna ga je stampen met je vuisten of met een vijzel, totdat het vocht er uit komt. Dat herhaal je dan met een tweede portie, net zo lang tot je pot vol is en alle kool precies onder water staat. Hij moet echt goed vol zitten. Als er te veel water in zit, moet je een beetje afgieten, als er te weinig water inzit moet je wat van een andere pot erbij gieten.

stampen maar.....

Als de pot goed volzit, leg je het natgemaakte doekje er op en daarop de steen (Sommigen leggen er ook nog een rond plankje op en daarna de steen) Alle zuurkool moet nu onderstaan.

Daarna doe je er een schone droge (thee)doek overheen. Dat is alleen om te voorkomen dat er stof of wat dan ook in valt. Je zet de zuurkool vervolgens de eerste week op een warme plaats in de keuken of waar da ook (20-23 graden).

De melkzuurbacteriën gaan dan aan het werk. Na een week was je de steen en het lapje goed af (heet) en je legt de doek met daarop de steen weer op de zuurkool. Goed aandrukken en weer een schone doek er overheen. Dat herhaal je iedere week. Je zal zien dat er wel wat schimmel op de steen en op het doekje komt, maat de zuurkool krijgt geen schimmel. Wel kan er een witte laag op komen. Dat kan geen kwaad, maar hij moet er wel afgeschept worden met een SCHONE lepel of schuimspaan.De zuurkool kan na een week wel wat koeler staan, het proces is in werking gezet. Iedere week herhaal jet he proces van wassen, er weer op, goed aandrukken, schone, droge doek er overheen. Na ongeveer 6 weken is de zuurkool klaar en kun je het eerste portie er uit scheppen. Leg de steen op de overgebleven zuurkool. Je kan dat zo doen tot de zuurkool helemaal op is. Een ander methode -lang leve de diepvries- is om de zuurkool in porties in te vriezen en dat ga ik zeker proberen. Oude zuurkool wordt nl. erg zuur en daar hou ik niet van!

Eenvoudig leven: gedroogde tomaten!!

Speciaal voor al die mensen die vanuit haar naar mij doorklikken, heb ik een recept voor jullie. Van het voorjaar heb ik een zakje tomatenzaad gezaaid en toen we in mei in Nederland waren, heb ik ook nog twee planten meegenomen. Ik denk dat ik zo,n beetje 8 Euro heb uitgegeven in totaal. Na uitdunnen bleven er vier planten over van mijn zaaisels. Uit deze zes planten, heb ik zo’n 20 kg. tomaten geoogst.
Natuurlijk had ik die 20 kg. niet tegelijk, maar aan het eind werd het koud in de serre en ik had nog een kilo of vier groene tomaten waarvan de helft nog rood werd en een kilo of drie al rood geworden waren. Van die twee kilo groene tomaten heb ik groene tomatenchutney gemaakt, recept komt later.
Ik had een heel bakblik vol rode tomaten en haalde een recept van Internet om ze te drogen.
Dat gaat als volgt:

Ik vond ook nog een halve paprika, die heb ik er ook bij gedaan....


Je ontvelt eerst alle tomaten door ze 10 sec. in kokend water te houden en dan te pellen, daarna snij je ze doormidden en lepelt het vocht er uit. Dat kan je, samen met de vellen weer gebruiken in tomatensoep en/of -ketchup.Als je alles doormidden gesneden en uitgehold hebt, leg je de tomaten met de bolle kant naar boven op een bakblik dat besprenkeld is met olijfolie waarin verkruimelde laurierbladen, teentjes knoflook, grof gemalen peper, rozemarijn en thijm zitten. Daar overheen sprenkel je dan weer olijfolie en peper en rozemarijn en thijm en ik heb er ook wat zout overheen gedaan hoewel dat niet in het recept stond.
Daarna schuif je het bakblik in de oven en je zet de oven op 90 graden. Laat hem een stukje open. Ik schoof er een theedoek op een prop tussen.
Dat drogen duurt maar liefst 9 uur. Je kunt het korter doen, maar dan zijn de tomaten niet goed houdbaar.

na een uurtje of drie zijn ze nog lang niet klaar


Na ongeveer een uur begint het heerlijk te ruiken in je keuken. Je waant je zo in Zuid-Italië. Ik kon bijna de Middellandse zee ruiken!
Je houdt bijna niks over van zo’n bakblik vol, maar ze zijn dan ook VERRRRRUKKELIJK!! Ze worden helemaal zoet en heel intens van smaak.

een goeie bodem van een tupperwareschaaltje


Volgend jaar droog ik nog veel meer tomaten. Jullie moeten ook maar wachten tot volgend jaar als de tomaten heel goedkoop zijn of als je ze zelf oogst………..
MAAR HET IS BESLIST DE MOEITE WAARD!!! Als dat geen eenvoudig leven is……….

Het Ikeasyndroom en de herfst

Dit behoeft misschien wat uitleg.
Ik heb het Ikeasyndroom. Als ik in Ikea loop en dan bedoel bij de huishoudafdeling, dan zie ik ZOVEEL leuke dingen! Handige apparaatjes om ananas te snijden en champignons te borstelen, leuke bekers en borden en kopjes en grappige schaaltjes en alllemaal leuke dekbedhoezen en kussenslopen en handdoeken en stoffen en opbergdozen en -hoezen, prullebakjes en enz. ZO veel. Eerst word ik heel enthousiast van die keukendingen. “Zal ik zo’n klein hakblokje kopen?” denk ik dan en dan denk ik :”Ik gebruik zoiets noooit. Datzelfde geldt voor het champignonborsteltje, want ik gebruik altijd een stukje vochtig keukenrol, ik heb een prima manier om ananas te snijden zoals het nu gaat, ik heb nog bekers, dekbedhoezen, kussenslopen, handdoeken genoeg ik heb maar liefst drie knoflookpersen, enz. enz. Op een gegeven moment heb ik zo veel leuke dingen gezien en allemaal zo goedkoop en handig en dan koop ik helemaal NIETS. Gewoon te veel, te veel! Ik ben gewoon blij als ik eens een keer ECHT iets nodig heb, want dan kan ik ook eindelijk eens echt iets kopen……..
Datzelfde heb ik nu ook met deze herfst. Het is ZO VERSCHRIKKELIJK MOOI in Zweden. De eiken zijn vooral dit jaar superb! Regelmatig sta ik of zit ik in de auto in opperste verrukking naar zo,n groepje eiken te kijken in alle kleuren van donkerrood, naar bruin, naar oranje, naar geel met ervoor een veld of wei en erachter hoge groene sparren of dennen of laryxbomen. En dan denk ik: “Zal ik er een foto van nemen?” en dan denk ik :”Ach, dat komt toch niet uit op de foto”…. Dan zie ik weer een heel stuk met GOUDEN berken, die als het ware oplichten tussen de andere bomen. Dan denk ik : “Oooooh, wat prachtig!!” en dan denk ik: “Dat licht krijg je gewoon niet goed op een foto”. Begrijpen jullie? Dus nu heb ik bijna geen foto’s gemaakt deze herfst en nu heb ik er spijt van. Want nu ben ik hier in Nederland en de bomen zijn daar toch echt een stuk mooier, de kleuren zijn daar toch echt spectaculairder, het licht is daar toch echt aparter Bei uns in Schweden ist alles besser
En nu denk ik: “had ik het nu maar gewoon op de foto genomen, een foto waarop het niet helemaal uitkomt, is altijd beter dan het helemaal niet gezien hebben”, Maar nu is het te laat. Als ik terugkom zijn alle bomen waarschijnlijk kaal. Want de temperatuur is hier echt flink hoger. Bij ons heeft het al een week ’s nachts gevroren met overdag temperaturen van 2-3 graden. Toen we weggingen gisteren was het wel 5 graden, maar toen regende het weer……
Sorry Repel, sorry Door, sorry al die anderen die misschien ook zaten te wachten op foto’s van mij van de herfst.
Alles wat ik heb is een foto van de cranberries bij ons in het bos en een foto van vorig jaar herfst….

Als ik terug kom ga ik ze plukken..... voor bij het wild met Kerstmis

’t Is gewoon te veel, TE VEEL!!

Nog deze week moet ik ze verwerken, volgende week zit ik in Nederland….

eerder heb ik ook al een kilootje of drie verwerkt of weggegeven.....


het heeft alweer gevroren in de serre....


Pesto + pestobrood recept van Lydia

In het voorjaar heb ik basilicum gezaaid en dat is fantastisch opgekomen. De hele zomer heb ik genoten van basilicum in allerlei gerechten en ook nog om de vliegen er mee weg te jagen. De laatste week is het ’s nachts aan het vriezen buiten en overdag komt de temperatuur niet boven 6-7 graden. Het is overigens prachtig weer, maar de zon heeft weinig kracht meer! En in de serre wordt het echt koud ’s nachts. Ik had daar nog tomaten staan, maar de planten zijn nu helemaal slap gaan hangen. Dus heb ik alle tomaten groen geplukt en ook de basilicum. Basilicum kan niet langer dan een dag of vijf onder de temperatuur van 20 graden blijven…..
Toen had ik echt zin en ook genoeg basilicum om pesto te maken! Zelfgemaakte pesto is niet te vergelijken met wat je in een potje koopt en het is eigenlijk zo gebeurd.
Dit heb je er voor nodig:

Je KUNT de pesto ook in de keukenmachine maken natuurlijk, maar dan is de smaak beduidend minder. Je gaat als volgt te werk:
Snij de basilicumblaadjes in stukjes en rooster de pijnboompittten licht. Dan doe je een gedeelte van de nog warme pijnboompitten in de vijzel en wrijf ze fijn in de vijzel, doe er basislicumblaadjes bij, scheutjes EXTRA VIRGINE olijfolie bij en flink wat gemalen zeezout. Maak er een soort zalfje van. Als je het eerste portie hebt gedaan , herhaal je dat met de tweede hoeveelhied enz tot je alles tot zalf hebt gewreven. Daarna vermeng je alle porties met elkaar en kijkt nog even of er nog grote stukken pijnboompit tussen zitten. Dat doe je dan nog even over. Het geheim van goed italiaans eten is :eenvoudige, maar absoluut verse en kwalitatief goede ingrediënten en geduld. Als je een grote vijzel hebt, hoef je het niet in gedeeltes te doen natuurlijk, maar bij mij loopt hij over als ik het in een keer doe. Wees niet te scheutig met de olijfolie, want die maakt de boel smeuïg.
Als de pesto klaar is, kan hij in deze vorm in de koelkast en afgesloten wel ruim een maand bewaard worden. Als je het dan gaat gebruiken vermeng je de pesto met kaas (Grano Padano, maar gewoon pittige goudse gaat ook prima) en vermeng je het b.v. met gekookte en uitgelekte pasta. Ik ben altijd op slag vegetariër geworden als ik verse pesto heb! Ik heb daar absoluut geen vlees bij nodig! Ik heb van het voorjaar een zakje zaad van 1,95 in de grond gestopt en daar heb ik tot in de winter plezier van! Zaaien is zo leuk…..

Lydia stuurde me n.a.v. dit logje een recept voor pastabrood. Hier komt het:
Brood van 500gr.

1,2 dl water

4 eetl. melk

1 eetl. Plantaardige olie

1 eetl. suiker

1 theelepel zout

180 gr. bloem

60 gr. volkorenmeel

2 theel. gist

4 eetl. pesto

Doe alle ingr. behalve de pesto in de broodbakmachine. Stel de machine in op deeg maken.

Vet een broodvorm van 24 cm in met boter.

Neem deeg uit de machine en druk de lucht eruit. 5 minuten laten rusten.

Rol daarna het deeg uit tot een rechthoek, van 20 cm breed en 35/45 cm lang.

Smeer de pesto over het deeg, rol het deeg op een dikke rol van 20 cm.

Leg het opgerolde deeg met de naad onderin de broodvorm.

Afdekken en een uur laten rijzen.

Bak het brood 30 tot 35 minuten op 175 graden voorverwarmde oven.

Neem het brood uit de vorm en laat het minstens 15 minuten op een rooster afkoelen.

Eet smakelijk!

Lydia

Appels, Appels, APPELS!!!!


Mijn laatste appelboom leverde een kruiwagen vol met appels op! Er is hier in Zweden een appeloverschot stond in de krant.

De boom was zo ver doorgebogen dat ik bijna alle appels gewoon vanaf de grond kon plukken….

En wat denken julllie? Wat zal ik er allemaal eens mee gaan doen?
De grootste en gaafste appels ga ik opslaan, dan heb ik gisteravond al mijn grootste pan vol met appelmoes gemaakt.
Morgen gaan we naar onze zoon in Duitsland en hij heeft ook een appelboom, maar ik durf er alles om te verwedden dat ze geen appelmoes maken, dus hij krijgt een potje. Ik durf er ook alles om te verwedden dat ze geen appeltaart maken, dus die neem ik ook mee.. en verder ga ik vanavond koekjes bakken in de vorm van een eland met een plakje marsepein in dezelfde vorm er overheen, staat erg leuk en is heerlijk! Dan krijgt hij ook nog een potje pruimen-kruisbessenjam geheel uit eigen tuin, dus dan heb ik flink uitgedeeld….
Vanmiddag ben ik wezen kijken of ik hier ook zo’n stoomextractor (ontsapper) kan kopen, maar tot nu toe heb ik alleen maar sapcentrifuges gezien. Ik ga nog even verder grasduinen na het weekend.

En verder; niets zo veranderlijk als de Zweden en hun bureaucratie. Ik kreeg vandaag een brief in de post dat ik uitgenodigd word om op 13 october mee te doen aan een cursus van vier weken om mijn niveau te bepalen. Ik heb geen idee of dat iedere dag is of iedere woensdag. Ik ga maar eens kijken; het is in ieder geval alweer twee weken vroeger dan oorspronkelijke cursus… Misschien willen ze me toch nog een niveau hoger zetten…….

Hebben jullie dat nou ook wel eens?

Vanmorgen had ik een afspraak met mijn studiebegeleidster. Ik heb mijn test erg goed gemaakt, 4.9 uit 5.0. Alleen in mijn opstel zaten een aantal grammaticafouten vnl in de volgorde van de woorden en in de uitgangen. Ze heeft me gezegd dat ik in de SAS mag beginnen en dat ik te allen tijde nog naar een hoger niveau kan springen in overleg met mijn lerares. Er zijn drie niveaus. Als je ze alledrie gehad hebt, kun je aan de universiteit studeren….Ze stuurt me ook materiaal toe om nog andere cursussen te volgen, b.v. een over hoe Zweden in elkaar zit en een cursus zweedse geschiedenis.
Ze was erg enthousiast. Ze moest me helaas meedelen dat ik op grond van mijn leeftijd niet meer in aanmerking kwam voor studiefinanciering, maar al die cursussen zijn gratis! Alleen de boeken moet ik zelf kopen. IK HEB ER ZIN IN!!!!!
Verder verschiet bij ons alles van kleur, prachtig!!! In mijn tuin staat ook een struik helemaal rood te worden. Het is prachtig weer, een herfstzonnetje en een graad of 15. De laatste appelboom is gereed om geplukt te worden. Dat ga ik straks doen. Maar nu ga ik eerst een paar cadeautjes kopen voor de prijswinnaars en wat kaarten die ik wil versturen. Als ik mijn portemonnee niet was vergeten mee te nemen, was ik meteen doorgegaan
Mijn quilt schiet ook lekker op, ik ben al op de helft van het quilten van de rand. Misschien komt hij deze week al een eind af. Vrijdag, zaterdag en zondag gaan we naar onze zoon, die woont in Flensburg (850 km. hiervandaan)en is zeezeiler. We hebben hem en zijn vriendin al bijna een jaar niet gezien, wel geskypt en gebeld natuurlijk.
Ik barst van geluk op het moment. Ik zou wel willen dat iedereen zo gelukkig was als ik op het moment.
Hebben jullie dat nou ook wel eens? Dat je barst van geluk, ook al is er niet eens wat ernstig aanwijsbaar wat dat geluk kan verklaren?

Het meest veelzijdige stukje vlees….

Het schijnt dat als mensen ergens trek in hebben, dat ze eten uitkiezen dat een voedingsstof bevat die ze precies nodig hebben Er is een onderzoek bekend van zeelieden die een lange tijd waren weggeweest en toen ze weer aan land kwamen, verlangden ze naar oude meikaas. Toen hun bloed werd onderzocht, bleek dat ze een stof misten (een enzym of mineraal of vitamien) waarvan precies heeel veel zat in oude meikaas. Bij een ander onderzoek hebben ze twee groepen kinderen onderzocht. De eerste groep kreeg een verantwoord dieet met de schijf van vijf en de andere groep mocht eten waar ze maar trek in hadden. Na drie maanden bleek dat de kinderen die zelf hadden gekozen precies alle eiwitten,vitamienen, enz. binnen hadden gekregen die ze binnen moesten hebben. Alleen had de tweede groep te veel suiker gebruikt, dat wel.
Dit is een hele lange inleiding om te vertellen dat ik eens in de zoveel tijd ineens verschrikkelijke trek in KIP heb. Ik moet en zal dan kip eten, soms alleen kippensoep (wel zelf gemaakt), maar ook wel gewoon gebraden kip. Gisteren was het weer zo ver.
Ik had mijn test gedaan (vanmorgen heb ik gehoord dat hij goed was en 25 october ga ik beginnen met mijn voortgezette cursus) en meteen daarna ben ik de supermarkt ingegaan om kip te zoeken. Hier in Zweden halen ze overal het vel af en ik vind vel heerlijk. Ik was dus wel gedwongen om een hele kip te nemen……. Dat is veel te veel voor ons samen. Ik vind de vleugeltjes en een pootje lekker, Leo eet het andere pootje en dan heb ik nog een heleboel kip over. Ik braad de kip altijd in de oven met olijfolie en met rozemarijn in de holte… Als je de kip in de boter wilt braden, moet je hem bovenop braden in een pan, want in de oven verbrandt de boter.
Gisteravond heerlijk kip, patat en appelmoes (eigengemaakt) gegeten en vandaag van het karkas kippenbouillon getrokken en kippensoep gemaakt en nu heb ik nog kip over om een slaatje van te maken. Er zit vast iets in kip waar ik soms erge behoefte aan heb, dus ik geef er maar aan toe……. Ik kan niet anders toch?