Categorie archief: kuipplanten

Potvolblomme! (x4) NACHTVORST!!!!

Gelukkig dat ik gisteren alle bloemen uit de tuin heb geplukt en ze in vaasjes heb gezet, omdat ik de keuken zo mooi schoongemaakt had.
003_cr
004
005

in het naai/dialyseer/televisie/leeskamertje zetten we ook altijd een bosje

in het naai/dialyseer/televisie/leeskamertje zetten we ook altijd een bosje

Toen ik vanmorgen om half acht naar buiten keek de zon scheen straaaalend op de bomen, wist ik meteen dat er iets was veranderd in de wereld. Het hele grasveld en de terrastafel waren wit van de rijp. En dat is erg jongens, want ik had nog geraniums (10) en dahlia’s (3), abutilons (2) en aronskelken (2) buiten staan en die mogen niet bevriezen. Heel snel iets aangeschoten dus en hop, naar binnen met die zooi. Voor de grote potten gebruik ik altijd een steekkarretje, maar dan is het nog niet echt licht. Eerst moet je dat karretje over hobbelig gras sleuren trekken en vervolgens moet je de potten twee treetjes omhoog tillen en daarna over het hout slepen en af en toe tillen om ze in de serre op hun plaats te krijgen.Ik ben begonnen met de geraniums, die zijn het meest vorstgevoelig omdat ze in potten boven de grond staan. Daarna waren de aronskelken aan de beurt, die hingen al helemaal op half zeven. Gelukkig kunnen ze tegen een stootje, alleen de wortels mogen niet bevriezen. Al met al ben ik natuurlijk ruim een uur bezig geweest. Toen ik klaar was, kon ik me alleen nog snel wassen en aankleden. Vandaag zou de eerste dag van mijn nieuwe regime zijn en nu had ik geen tijd meer om een groene smoothie te maken, waarvan ik ook een gedeelte zou meenemem voor na het trainen en zwemmen. Ook daar zou ik vandaag mee beginnen. Nu heb ik snel een stuk appeltaart ingepakt in plaats van groene smoothie Ik heb altijd precies drie uur tussen het eerste kind en mijn groep, ideaal dus.
Nadat ik mijn kind had gehad, bedacht ik me dat ik mijn kaart om in het zwembad te komen, op het aanrecht had laten liggen….. Toen ben ik maar naar de kapper gegaan en heb ook mijn wenkbrauwen laten epileren. Bovendien heb ik me een bus dure mousse aan laten smeren om mijn haar meer volume te kunnen geven. Daarna had ik nog tijd om naar huis te gaan en eten te koken. Ik vind het altijd zo heerlijk als je ’s avonds alleen nog maar een paar boterhammetjes hoeft klaar te maken Ik maak een apart logje over eten koken en hoe ze in Zweden de Nederlandse keuken verminken….Het is vandaag overigens 10 graden geworden met een stralende zon….
e

Logeerhuisjesperikelen (3x woordwaarde)

Schreef ik het vorige logje over ons speelhuisje, deze keeer gaat het over het logeerhuisje. Het logeerhuisje is een flinke slag groter dan het speelhuisje. Er kan een tweepersoonsbed in en dan is er nog ruimte voor een kastje en om te lopen. Toen wij het huis kochten, was het logeerhuisje gebruikt als schuur. Het huisje stond op zes betonnen palen net iets boven de grond.
In het voorjaar van 2010, ben ik het gaan opknappen, dat wil zeggen schoonmaken en witten.


Zo zag het eruit nadat het gewit was….


Natuurlijk kan er geen water in het huisje zijn en dus ook geen WC, want dat zou ’s winters bevriezen, maar het is toch heel gezellig als het ingericht is met gordijnen, een kast, wat posters aan de muur en een bed..

Vorig jaar kwam het huisje scheef onder de sneeuw vandaan: het was van de paaltjes afgegleden….

We wisten niet zo goed wat we moesten doen. De tuin is te veel omsloten om een kraan door te laten. Zelf zijn we niet zo handig of hebben 10 familieleden ter beschikking om het huisje op te tillen. Bovendien was er nog een ander probleem waardoor het huisje een beetje achennebbish logeren was. Op de bovenste foto kan je zien dat voor de deur de composthoop ligt. Doordat ik nogal veel snoeiwerk had gehad in het voorjaar van 2011, was die composthoop helemaal volgestort en waren we verder gegaan op het stuk ernaast dat eigenlijk moestuin was. Maar omdat de bomen achterin de tuin waren gegroeid sinds 1990 toen het huis gebouwd was, lag de moestuin nu de hele middag in de schaduw. Er lag een hele berg takken daar, vermengd met onkruid en geknipt gras. Ik heb heel hard moeten zoeken naar foto’s ervan, want die neem je natuurlijk niet als iets lelijk is. Tenslotte heb ik er een gevonden:

Na een jaar bedenktijd en aarzelen, heb ik dit voorjaar maar eens de grote stap genomen om een tuinman te vragen. Ik doe dat altijd op gevoel en inspiratie en dat gaat eigenlijk altijd goed. Ik kijk op Internet naar de namen en de naam die me het meeste aanspreekt, bel ik.Toen de tuinman voor de eerste keer kwam, hebben we de hele tuin doorgelopen en alle knelpunten bekeken. We kwamen dus ook bij het huisje . Ik vroeg of hij ook zoiets aanpakte, maar dat ontkende hij. Maar, hij had wel een neef en die zou hij weleens vragen. Zo kwam ik dus aan Tobbe.
Tobbe heeft een geweldige daad verricht. Niet alleen heeft hij Het huisje op een stevige fundering van stenen gezet, maar hij heeft ook een drainering onder het huisje gemaakt en een regenpijp aan de voorkant gemaakt. Dat was nog niet alles: hij heeft het huisje op mijn verzoek ook anderhalve meter naar achteren gezet, zodat de tuin groter is! Omdat het huisje nu veel hoger staat heeft hij een plankier/trapje/terrasje gemaakt. Ondertussen heeft de tuinman alle compostgedoe en takken weggewerkt en de ‘moestuin’ geëgaliseerd en op de hoogte van het grasveld gebracht. Daarna heeft hij overal gras gezaaid en in 1 seizoen heb ik nu een grasveld waar eerst een woestenij was.

Met regenscherm boven en opzij. Ik ga nog een kast daar neerzetten, zodat iedereen zijn schoenen droog kan uitdoen en in het kastje zetten.



GRAS!!


Toen de tuinman enkele weken geleden weer eens op kwam dagen, liet ik hem trots het huisje zien, maar hij keek zuinig. De opening tussen de stenen van de fundering was te groot, vond hij. Er zouden wel eens grävlingen kunnen komen en daar een nest bouwen. Toevallig had ik op een puzzel voor de kinderen gezien dat dat dassen zijn. Ik werd erg enthousiast bij het idee dat ik dassen in mijn tuin zou krijgen, maar de tuinman kon mijn enthousiasme niet delen. Ik vertelde hem dat dassen in Nederland beschermd zijn en erg zeldzaam, maar dat is hier niet zo en ze mogen niet onder mijn huisje, want anders gaat mijn hele fundering eraanm zei hij. Teleurgesteld ging ik akkoord dat hij Tobbe zou bellen voor een oplossing. Tobbe verscheen al enkele dagen later en heeft overal gaas voor gezet….geen dassen in mijn tuin dus.

Maar dat is nog niet alles. In augustus (wanneer weet ik niet) komt de tuinman terug en gaat aarde storten en dan krijg ik een nieuwe border aan de zijkant van het huisje en de rest van waar nu stenen zijn komt ook aarde en daar wordt gras gezaaid en een paadje aangelegd van het huisje naar het gras. Het wordt MOOI!! Ik heb al vrouwenmantel uitgestoken (groeit hier in het wild) en ik heb nog jonge stokroosjes staan, die staan vast mooi tegen het huisje aan. Misschien zet ik er ook wel een vlinderstruik en natuurlijk lavendel. Dan moet er nog iets wits komen, misschien een wit struikroosje, of vingerhoedskruid, wit vingerhoedskruid JA dat is het of niet?! Zo mijmer ik nog wel even door…. Ik ben helemaal gelukkig!

In deze tijd van het jaar denk ik iedere dag wel even aan Aron, soms wel meerdere keren.

Aron kwam zo’n anderhalf jaar lang bij mij in de praktijk. Toen hij wegging, kreeg ik deze, zeer toepasselijk:
Hij had me geen groter plezier kunnen doen.
Ik heb de plant in mijn tuin gezet en ieder jaar kwamen er verschillende bloemen aan. Sommigen vinden hem stijf, een grafbloem en zo, sommigen vinden hem prachtig. Toen ik naar Zweden verhuisde, heb ik verscheidene stekken gemaakt, uitgedeeld en de mooiste heb ik zelf gehouden. Die eerste winter was ik totaal niet voorbereid op de kou en ik maakte de grote fout om de Aronskelk in de serre te laten overwinteren
Hij was en bleef morsdood. Toen we in mei naar Nederland gingen met de auto, stond hij daar in de tuin keihard weer boven de grond! Dus ik heb als de donder een stek genomen en meegenomen naar Zweden. Hij deed het, hoewel later dan in Nederland. Daar bloeit hij half mei en hier pas in juni. Vorig jaar heb ik ook weer een stek weggegeven en dit jaar heb ik hem natuurlijk van de winter binnen laten overleven en hem pas eind april in de serre gezet. En toen begon het ineens toch weer te vriezen half mei en hij bevroor andermaal. Ondertussen hebben we ons huis verkocht, dus ik dacht dat ik nu echt einde Aronskelk was, maar gelukkig kwam hij weer op en nu bloeit hij dus, later dan anders, maar toch. Er zat een schattig klein slakje op de bloem en ik heb eerst foto’s genomen voor ik het slakje in de velden naast ons huis heb gegooid.
Hij staat buiten bij de ingang van ons huis, te bloeien, dus als ik kom en als ik ga en tussendoor denk ik aan Aron, die bij mij in de praktijk kwam, 1 x per week, later een keer per twee weken, uit Teteringen. Dus toen zij verhuisde naar Teteringen, dacht ik ook aan Aron. Hij is ondertussen volwassen geworden, misschien woont hij er niet eens meer. Maar mijn Aronskelk bloeit ieder jaar!

Tip voor mensen die niet meer met zware stenen potten kunnen sjouwen en een hekel aan plastic potten hebben….

Bij het tuincentrum heb ik een paar hele lelijke lichte witte plastic emmers/potten gekocht en een rol jute. Toen heb ik de potten bekleed met jute en er een touwtje omheen gebonden. Als ik er aan gedacht had, had ik raffia genomen, dat is nog ietsje mooier. Maar toch: zo is het ook een leuk gezicht en als de winter komt, hoef ik me geen breuk te tillen….

Lieve lente, lalalala en post uit Noorwegen!

De hele wereld komt hier aan mijn keukentafel. Zo heb ik een tijdje geleden via Facebook een vriendinnetje van de lagere school teruggevonden. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat zij mij vond. Ze woont al 40 jaar in Noorwegen. Vorige week had ze een berichtje achtergelaten op Facebook, dat ze een aantal foto’s voor me had, nog van de lagere school. Nu moet je weten dat zowel mijn vader als mijn moeder toen op die school werkten als leerkracht. Ze had een klassefoto van allebei, een met mijn moeder als leerkracht zonder mij erop en een met mijn vader als leerkracht met mij erop. Verder had ze nog een foto van mij toen ik bij het Hofpleintheater toneel speelde avant la lettre dan hè, het was in de grote Schouwburg van Rotterdam. Echt heel leuk, bedankt Corrie!!
Ik weet dat het in Nederland ook heerlijk weer is, maar ook hier is het heeeele vroege lente!. Hier hebben we een strakblauwe lucht en wel 12 graden. Maar de zon is erg warm hoor, we hebben vanmiddag buiten gezeten en ik heb in de tuin gewerkt in mijn t-shirt. Ik ben ook de serre aan aan het opruimen en klaarmaken voor het zaai- en plansseizoen. Ik heb de dahlia’s in grote potten gezet. Die worden begin juni in de tuin gezet met pot en al, dan bloeien ze eerder. De in huis overwinterde planten zijn in de serre gezet, bijgeknipt en hier en daar gestekt (geraniums). Vandaag hebben ze allemaal een sloot water gehad en morgen geef ik in ieder geval de abutilon flink wat mest, dan gaat hij knop zetten. Ik heb een foto van de beginsituatie gemaakt en als alles dan opgeruimd en gezaaid is, krijgen jullie een fotoreportage…
Ik kan nog niet spitten, want de vorst zit nog in de grond en het water kan dan niet goed weglopen. Je loopt dus heerlijk te soppen in de tuin.
Iedereen vraagt hoe het nu met Leo gaat, want daar heb ik een tijdje al niet over geschreven. Het gaat GOED! .Hij is weer bijna de oude. In april gaat hij waarschijnlijk weer hele dagen werken. De voorbereidingen voor de dialyse zijn voorlopig twee maanden opgeschort, omdat zijn nieren op het moment niet achteruit gaan. Wel heeft hij het nog snel koud, maar niet meer zoals het was. Vandaag hebben we voor het eerst geen vuurtje gestookt, maar ja, het kan net zo goed vannacht weer gaan vriezen hoor, met die open hemel.
Allemaal leuke dingen. Ik heb zaterdagmiddag een vrouwendag van onze kerk en dan vertrek ik vrijdag al naar Uppsala waar het zoontje van onze Nederlandse vrienden 1 jaar wordt. Vrijdagavond vertrek ik dan naar Stockholm waar ik blijf slapen en dan kan ik zaterdagmiddag naar die vrouwendag. Zaterdagavond ben ik dan weer thuis. Verder kom ik 10 april weer naar Nederland net te laat om haar de marathon te zien lopen om de verjaardag van mijn kleinzoon mee te maken die drie jaar wordt en misschien, misschien zie ik haar dan ook eindelijk……
Ja, de moderne communicatiemiddelen zijn een zegen, vooral als je in het buitenland woont, maar soms, soms is Zweden ineens een heel eind weg, b.v. als je je zieke vriendinnetje even een knuffel wil geven….

Weten jullie waar ik nou ECHT gelukkig van word?

Jongens, Brazilië is prachtig! Ik voel me echt bevoorrecht dat we zulke vakanties kunnen hebben. Omdat Leo er voor zijn werk moet zijn, is het voor ons maar de helft van de prijs natuurlijk. Ik kan me ook nog goed herinneren dat we niet naar wintersport konden hoor! Toen onze kinderen klein waren, studeerde Leo nog en werkten wij alletwee halve dagen. Met vier kinderen naar de wintersport in een appartementje kost net zo veel als vier weken kamperen in Frankrijk, Italië, Engeland of Scandinavië. Dan is de keuze snel gemaakt…….Daarom heb ik nooit leren skiën. Tegen de tijd dat de kinderen groot waren, was ik te oud om het nog te leren.
Een palmenbos is fantastisch. Het is geweldig om je kamerplanten als boom terug te zien in Brazilië.

Alle neuzen dezelfde kant op......



zomaar in het bos....


Ik had gelezen over grote zeeschildpadden die hun eieren in het zand leggen waarna de jonge schildpadjes zelf hun weg naar de zee terugvinden als de eieren uitkomen (als de lichten van de stad erachter ze tenminste niet in de war brengen). Ik had er documentaires over gezien. Als je die eieren daadwerkelijk in het zand ziet liggen, als je daadwerkelijk zo’n joekel van een zeeschildpad ziet, is het toch wat anders. Laat ik het zo stellen: Je kan er soep voor een hele supportersschare (van Sparta, vooruit) van maken!


Onderweg kwamen we nog bij een klein dorpje en daar leek het precies of ik de film Porgy en Bess binnenstapte met Sidney Poitier als Porgy.
(“Fish are jumpin’ and the livin’ is easy”). In een klein restaurantje aan zee, hebben we ’s avonds heerlijk gegeten en toen heb ik eindelijk het Zuiderkruis gezien. Daarnaast herkende ik ook zomaar de Boogschutter, nota bene van de boekjes over sterrenbeelden die ik ooit las…….

Ansichtkaart



We hadden op de heen- zowel als de terugreis met de KLM prima stoelen (met een beetje bijbetaling) en een heerlijke reis. Ik heb uitgebreid de portugese taal gehoord en ik vind hem nog steeds even prachtig. Als ik goed zweeds kan, wil ik nog portugees leren……
Maar weten jullie waar ik nou ECHT gelukkig van word?

Van de heerlijke zuurstofrijke, frisse lucht die je inademt, ook al was het het gisteren 25 en vandaag zelfs 30 gr.
Van het prachtige in- en ingroene gras wat hier groeit!

Van het feit dat hier de seringen volop bloeien!


Van de knoppen van de papaver en de pioenroos die op springen staan,

Van het feit dat ik dit jaar TWEE keer heb meegemaakt dat het fluitenkruid in bloei stond (begin mei in Nederland en nu hier), dat ik zelfs fluitenkruid in mijn eigen tuin heb.

Van het vogelconcert dat al om half drie ’s nachts begint en het prachtige middernachtlicht dat de hele omgeving eruit doet zien alsof er ergens een black light is opgehangen
Van het buiten ophangen van de was (Het was iets minder dat ik mijn mobiel heb meegewassen waar al mijn telefoonnummers in staan en die is nu onbruikbaar geworden. Ik word er heel zenuwachtig van als ik mijn kinderen niet kan bellen. Mijn skype is ook op raadselachtige wijze van mijn computer verdwenen)
Van mijn uien die zijn opgekomen terwijl we weg waren en de hibiscus op het terras en mijn tomatenplanten en zo………. De paprika staat al in de knop.

Gele en rode uien.......



In Brazilië waren er hele bomen van...., maar deze staat op mijn terras!


dit moeten dan tomaten worden

Zo’n hevig geluksgevoel heb ik de hele vakantie niet gehad, raar hè? Waarschijnlijk zitten de meeste mensen gewoon op de plek waar ze het beste tot hun recht komen, denken jullie ook niet?

Kort en bondig (laatste deel: Lieke, Lydia en Marieke)

Dit is mijn laatste antwoordlogje. Morgen maak ik de prijzen bekend.

Mijn dochter Lieke vroeg:

Kun je ook een kort en bondig logje schrijven als antwoord op de vragen?

Ja, bewijs volgt

Lydia(geen blog), vroeg:

Als je een ster van de hemel mag plukken en je diepste wens mag doen (eerlijk en oprecht) wat zou je dan wensen?

Samen met Leo in hetzelfde geloof tot in eeuwigheid

Marieke stelde tenslotte nog twee vragen:

Hoeveel verschillende planten staan er in jullie tuin?

98 update maandagavond :104

Welke echt typisch Zweedse plant vind je tot nu toe het mooist ?

de blåsippur (blauwe bosanemoon)

Jubileumblogjesantwoorden deel 2:Toaske

Toaske vroeg het volgende:

Ik zou wel ‘ns van je willen weten waar je je tomeloze energie en enthousiasme vandaan haalt. Want die lijk jij te bezitten. Klopt dat? Heb je het van nature of heb je het jezelf aangeleerd?

Over mijn tomeloze energie wordt heel verschillend gedacht. Ik kan nl. vanuit het niets ‘zomaar’ in slaap vallen of helemaal duf worden. Ik denk dat ik een milde vorm van ADD heb. Wel is het zo, dat ik mijn geest altijd lenig wil houden, dus saai en routineus werk gaat mij snel tegenstaan, dan wordt mijn activiteitsniveau te laag. Een fitnessclub is aan mij niet besteed, tenzij ze tegelijkertijd een spannende film of documentaire zouden draaien. Strijken doe ik voor de TV met een spannende film, naaien ook, maar alleen als ik ondertussen iets anders heb om mijn geest mee bezig te houden.Ik heb hele quilts genaaid bij Pride and Predudice en Lord of the Rings e.d. Nu ik zo veel verschillende ‘saaie’ werkjes heb, omdat ik alleen huishouden en zo te doen heb, doe ik het als volgt: Ik ruim de afwasmachine in en ga vervolgens iets zaaien en kijk even op mijn blog, daarna ruim ik de rest van de keuken op en verzamel de was b.v. Dan ga ik het vuurtje aansteken en kijk een poosje op mijn blog. Vervolgens ga ik nieuw hout halen en meteen de post uit de postbus. Dan ga ik stofzuigen een kijk even op mijn blog en vervolgens in bad. Dan ga ik weer even op mijn blog kijken en dan maak ik de badkamer schoon. Vervolgens doe ik een rondje tuin (maak een stukje schoon van paardebloemen en passant) en dan haal ik de afwasmachine leeg en kijk even op mijn blog. Dan ga ik boodschappen doen en vervolgens even lezen. Daarna haal ik de boodschappen pas uit de auto en ruim ze op(behalve de diepvriesspullen natuurlijk, die heb ik er eerst in gedaan). Daarna ga ik eventjes twee plantjes in de tuin zetten en kijk daarna even op mijn blog. Als ik niet zo te werk ga, krijg ik een vreselijke hekel aan ALLES en doe ik niks meer. Ik ken mezelf, of ik val in slaap. Ik moet nu het gastenverblijf schoonmaken en daarna verven. Daar zit ik nu al een week tegenaan te hikken. De enige manier om over dat gevoel heen te komen is: Ik zet de wekker op 20 min. b.v. Ik moet blijven schoonmaken tot de wekker gaat en daarna mag ik er weer mee ophouden. Meestal ben ik dan door de weerstand heen en kan ik gewoon alles achter elkaar schoonmaken. Maar soms moet ik drie keer de wekker zetten. Geestelijk kan ik heel veel informatie aan. Luisteren gaat beter dan wat dan ook. Vroeger las ik heeeeel veeeel, maar mijn ogen zijn achteruit gegaan en ik kan niet meer in alle standen lezen, in bad bv. Ik lees nog wel veel op de computer, maar boeken kosten veel moeite. Dat is jammer, daarom kijk ik nu zo graag films en documentaires, dat is minder inspannend.
Als ik het zo opschrijf, lijkt het inderdaad op tomeloze energie, maar het is dus om niet in slaap te vallen. Als we met de auto rijden (Leo rijdt), val ik prompt na een half ur in slaap. Op de terugreis van Nederland naar huis, heb ik denk ik zeven uur van de 15 uur geslapen. Ik zou wel wakker kunnen blijven, maar dan zou ik iets te lezen moeten hebben, maar dat vindt Leo niet leuk. Ik heb al eens voorgesteld om hem voor te lezen, maar hij had vroeger ook altijd een hekel aan hoorspelen zegt hij dan.
Dus jij mag oordelen: is het tomeloze energie, ongerichte energie, of is het om te voorkomen dat ik een hele dag in een stoel zit en alleen maar denk?
Over dat enthousiasme kan ik alleen maar zeggen: Ik ben overal in geïnteresseerd, wil altijd het naadje van de kous, van de hoed en de rand weten! Ik denk dat ik dat altijd heb gehad. Vroeger was het nog veel erger, Mensen werden er echt moe van. Ik ben al een heel stuk rustiger en wijzer geworden…..toch?

Meegenomen uit Nederland……..

ACHTERGELATEN IN NEDERLAND:

Deze diashow vereist JavaScript.

Alles zit er in (foto’s volgen)

De auto is helemaal ingepakt en klaar om te vertrekken morgenochtend half zes. Het was flink passen en meten, want planten hebben nu eenmaal wat ruimte nodig. Ik heb twee supergrote petunia’s gekocht en twee grote hangaardbeien, verder een pompoenplantje, een framboos, twee tomaten, een puntpaprika, een lupine en een witte papaver. Dan heb ik uit de tuin gehaald: enkele stokrozen, vrouwenmantel, witte bloemetjes(weet de naam niet, maar ze lijken op anjertjes), drie vingerhoedskruid, hoelangerhoeliever (ik geloof dat het saxifraga heet) en…..taratarataratara!!!!!!!…… mijn aronskelk!! Ik heb die nl. gekregen van een jongen genaamd Aron bij zijn laatste behandeling en ik had hem speciaal in een pot gezet in de serre met de verhuizing en hier kan je zien wat er met die plant gebeurd is. Blijkbaar is een gedeelte van de plant blijven zitten en weer aangegroeid. Het bleek dus nu dat hij de winter in de volle grond heeft overleefd en nu maar hopen dat hij de reis naar Zweden overleeft. Hij staat al in knop….
Vandaag hebben we een superleuke dag gehad, eerst een lunch en daarna de verjaardag bij onze oudste dochter. We hebben inderdaad deze keer meer cadeautjes gegeven dan ontvangen, maar dat was dan ook erg leuk! Nu ga ik slapen, anders lig ik morgen de hele dag in de auto te slapen, dat doe ik evengoed Bedankt allemaal voor jullie felicitaties en medeleven en we spreken elkaar maandag weer vanuit Zweden waar het hopelijk wat warmer is dan hier