Categorie archief: jubileumblogjesantwoorden

” ’s Avonds als het houtvuur brandt..en daarna het hele pand….”

“de vloeren en de wanden, ook alle meubels branden…….” In dit logje en dit logje krijg je uitleg over de reden van deze ongewone titel.

Een mens maakt wat mee in zijn leven……
Toen wij een huis gingen kopen in Puttershoek, had je nog geen Internet. Het was eind 1982, onze jongste was net geboren……
Bij de rondleiding bleek het huis een SAUNA te bezitten. In de überchristelijke Hoekse Waard kon dat natuurlijk niet in de beschrijving! Het was heerlijk om een sauna in huis te hebben! We waren arm met vier kleine kinderen en we konden gewoon luxe naar de Sauna op zaterdagavond! (goedkope stroom). De kinderen vonden er niet veel aan, dus gingen wij ’s avonds als ze naar bed waren. We hebben zelfs wel in de sneeuw gerold na de sauna en het is echt waar: je voelt de kou niet!
Toen werd het 16 maart 1985. Onze jongste dochter was 2 1/2 en onze oudste was bijna 11 jaar. Leo was druk bezig af te studeren en zat met een deadline. Mijn zwager was jarig (eigenlijk vooral ZIJN zwager), maar hij kon niet mee naar de verjaardag. Ik dus alleen naar de verjaardag met vier kinderen. Daar was natuurlijk Oma en veel kinderen…… Doodmoe kwamen we allemaal terug. De jongste was onderweg in slaap gevallen; ik kon haar zo in haar bed leggen na verschoond te hebben. Ik had geen passende pijama, maar vooruit. Daarna ging mijn jongste zoontje naar bed en de oudste twee mochten nog even opblijven, want het was zaterdagavond. Op zaterdagavond kwam er altijd om tien uur een programma op tv en dat mochten ze nog zien op voorwaarde dat ze hun pijama aan hadden. Leo had alvast de sauna aangezet en ik was eerlijk gezegd een beetje in slaap gesukkeld. Ik werd wakker gemaakt toen het programma begon en een beetje groggy zat ik te kijken toen ineens midden in de zin: Koppie koffie glazenwasser? de tv uitging en de aardlekschakelaar uitklapte.
Leo liep naar de keuken om te kijken of het snoer van het broodrooster misschien in het water lag, maar toen hij langs de trap kwam, hoorde hij het spetteren….. Hij liep naar boven en toen hoorde hij dat het knetteren was. De hele bovenverdieping (de tweede verdieping wel te verstaan)stond in lichterlaaie! Hij riep :”Brand, BRAND!!” en ik dacht: “het is net een film” . Omdat ik nog zo slaperig was, kon ik absoluut niet adekwaat reageren. Ik begon in beweging te komen om te bellen met de brandweer, maar de telefoon stond op die televisie, dus liep ik naar een andere telefoon. Toen ik daar bijna was, herinnerde ik me ineens dat de telefoonlijn via een ander kanaal gaat en dat je dus gewoon stroom hebt. Toen had ik nog niks gedaan…..Leo kwam naar beneden met twee kinderen. Die hebben we in de auto gezet. L_onneke had ik al naar buiten gestuurd om de buren te waarschuwen, maar die kwamen al naar ons toe om te vertellen dat ze vlammen door het dak hadden zien komen en de brandweer al gewaarschuwd was.
Jochem had net een voorlichting gehad over wat je moet doen bij brand en die kwam met een slacentrifuge met water naar boven en wilde alle deuren dicht gaan doen. Daar botste hij tegen Leo op die gilde dat hij zo snel mogelijk naar buiten moest gaan. Huilend kwam hij bij de buren aan waar L_onneke al was. Omdat Jochem huilde dacht L_onneke weer dat de twee jongsten waren omgekomen….. en wij waren gewoon nog bij het huis en fotoalbums naar buiten aan het dragen. Toen kwam de brandweer. De brandweer van Maasdam en Puttershoek is een vrijwillige brandweer en ze hebben een aantal fouten gemaakt. Ten eerste dachten ze dat het om een schoorsteenbrandje ging, dus ze hadden niet zulk groot materieel bij zich.
Toen gingen ze water uit de sloot opzuigen en het eerste dat ze opzogen was een plastic zak. Je zag dus de vlammen uit het dak komen en het straaltje kwam niet eens tot de eerste verdieping. Aan de achterkant van ons huis was ook een brandweerwagen. De achterkant van het huis grenst schuin aan een pleintje. Daar dacht een brandweerman slim te zijn. Hij bedacht dat hij beter kon blussen als hij door de ramen heen kon blussen. Hij gooide dus een raam in, maar toen kreeg het vuur natuurlijk zuurstof. Een hele hoge steekvlam was het gevolg en aan de voorkant sprongen alle andere ruiten ook. Nou ja, om een lang verhaal kort te maken: we zijn zo’n beetje afgebrand. We hebben, terwijl ons huis werd opgebouwd, drie maanden in een huurhuis gewoond van de gemeente met tweedehandsmeubelen van een scharrelaartje bij ons op het dorp enz. enz. Tot jaren na de brand kon ik feilloos me voorstellen hoe het ergens eruit zou zien als er brand was geweest. Het is heel raar om alles ALLES kwijt te zijn. Dan besef je pas hoe veel kleren je hebt. Ik kocht gewoon tien nieuwe t-shirts in alle kleuren. We moesten een heel huis met 9 kamers opnieuw inrichten en al voor dat ze klaar waren, want je moet meubels van te voren bestellen. Je leert ook een aantal mensen heel goed kennen…… Mensen die je beste vrienden waren geweest, zeiden nu met een jaloerse blik, dat je toch maar mooi alles nieuw kreeg en dat je daar dan maar dankbaar voor moest zijn….. Iemand die ik nauwelijks kende, kwamen naar ons huurhuis en zeiden: “Ik kom alleen maar even de maat nemen hoor, ga maar gewoon door met wat je aan het doen bent. Ik maak even gordijnen voor de keuken en zo..”. Dan kwam ze vijf dagen later met kant en klaar gemaakte gordijnen Voor de keuken en de kinderkamers aan, hing ze op en was weer verdwenen. Er waren ook mensen die spullen kwamen brengen en dan iedere handdoek en iedere vork apart uitpakten en een voor een aanboden met een groots gebaar! Ja, daar heb je natuurlijk absoluut geen tijd voor dan.
De kleinste die na een uur of anderhalf, toen ze uit de auto ook naar de buren was gebracht en wij daar ook kwamen, ineens zei: “Waar is oma nou?” heeft de volgende dag de hele dag met een paar laarsjes lopen zeulen die ze van iemand gekregen had. Toen we met haar door het huis liepen, kon ze alleen maar zeggen: “Sohee, Janneke’s huis pot, SOO,HEE, Jannekes huis pot!!” Verder heeft ze niet veel over de brand losgelaten tot ze bijna drie was. In 1 week tijd heeft ze toen het hele verhaal aan Jan en Alleman verteld, wel 15 keer denk ik. Voor die tijd had ze waarschijnlijk de taal nog niet om het te verwoorden. Je ziet dat vaker….
De oorzaak van de brand was overigens het PYROFOOR worden van het hout van de sauna. Als hout aan hoge temperaturen wordt blootgesteld, gaan er stukjes, celletjes als het ware poffen, waardoor het hout uitzet en de ontbrandingstemperatuur omlaag gaat. Op die zaterdagavond was de ontbrandingstemperatuur van het hout lager geworden dan de temperatuur in de sauna en dus had het hout spontaan vlam gevat.
Weer een bizar verhaal denk ik voor jullie. Er zijn ook echt tijden in mijn leven geweest dat alles gewoon op rolletjes liep hoor! Maar ik heb nog een ‘leuk’ verhaal voor jullie in petto. Volgens mij is het de eerste keer dat ik het verhaal van onze brand echt neergeschreven heb, Natuurlijk heb ik het al een aantal keren aan mensen verteld, maar ik vind neerschrijven toch echt een mijlpaal…..

“De duitse dieren zijn ontsnapt!”

Op dit logje en op dit logje krijg je de uitleg van die opmerking!

Leo is een jaar na de oorlog geboren en ik drie jaar. Onze ouders hebben ons min of meer een tegenzin tegen Duitsers met de paplepel ingegoten. Toen Leo op middelbare school met een onvoldoende voor Duits thuiskwam, kreeg hij een pluim van zijn ouders! Op een vakantie hebben we een keer een jongen uit Amsterdam ontmoet, die als kind/tiener de oorlog had meegemaakt. Na de oorlog moest hij regelmatig door Duitsland reizen voor zijn werk en moest daar dan ook in een hotel overnachten. Hij nam dan steevast een paar haringen mee van huis en tape. Voordat hij dan de volgende morgen het hotel verliet, plakte hij met de tape een haring aan de ONDERKANT van het nachtkastje vast. Die kamer begon dan na een paar dagen vreselijk te stinken natuurlijk en het duurde weken voor de drab er aan de onderkant begon uit te lopen en de bron werd ontdekt. Dat was zijn kleine wraak voor het leed hem in de oorlog aangedaan. Ondertussen denken we heel wat milder over Duitsers. Tenslotte zijn alle mensen die de oorlog als machthebber hebben gefunctioneerd nu dood. Het blijft echter een typisch volk. Een paar dagen geleden nog, heb ik het verhaal hier verteld van de Duitsers die we in Noord-Zweden ontmoetten toen we daar in 1990 kampeerden. Ik ga het jullie niet onthouden
Die zoon van mij waar ik het in het vorige logje over had, is een pure beelddenker, zonder dyslectisch te zijn.. Als hij iets vertelt, schildert hij de hele situatie eerst voor hij tot het werkelijke verhaal komt.
Toen wij in 1990 in Jukkasjärvi (vlak bij Kiruna) kampeerden, kwamen daar ook een paar Duitsers aan in een heel klein autootje. Bovenop dat autootje lag een professionele canadese kano en – zoals mijn zoon zei – ze haalden de auto onder de boot vandaan. In de boot zat behalve een heleboel van die astronauten-overlevingsmaaltijden, een superprofessionele overlevingstent. Hij had zelfs een schoorsteen!! Wij gingen er vanuit dat ze op de camping alleen maar even de boel kwamen organiseren en dat ze vervolgens de Laplandse wildernis in zouden trekken met die prachtige spullen. Niets was minder waar. Ze bleven 5-6 dagen op de camping hangen, kwamen ’s morgens om een uur of half twaalf eens hun supersonische tent uit en begonnen dan gezellig bier te zuipen drinken en een beetje te kletsen en lol te maken. Ik schat ze zo’n jaar of 35. Een paar dagen kwam er ook nog een ander duits echtpaar op bezoek, maar die kampeerden ergens anders. Toen op een avond was ik de kleren aan het wassen bij het washok, toen ze binnenkwam met de mededeling dat ze de wasmachine echt nodig had, want dat het een zaak van leven en dood was. Ze moest echt NU die kleren wassen, anders ging het helemaal fout. OK, zaak van leven en dood, dus ik kon mijn was de volgende dag wel doen. Het zou er dan toch eindelijk van komen. Toen we de volgende morgen wakker werden rond acht uur, keek ik benieuwd of ze al vertrokken waren, maar de tent stond er nog gewoon. Om een uur of twaalf werden ze eens een keer wakker (mijn was was al bijna droog) en rond een uur of twee bonden ze de auto onder de boot en de tent en vertrokken ze. Waarschijnlijk zijn ze gewoon naar een andere camping gegaan.
Naar aanleiding van mijn verhaal vertelde mijn vriendin het verhaal van haar collega die zijn huis aan Duitsers had verhuurd voor de zomer. Hij had voor koffie en koek gezorgd bij de eerste kennismaking, maar ze hadden alles en alles zelf bij zich. Er kwam een barbeque, en een heleboel duitse worst, een stel mountainbikes en ook een boot tevoorschijn en een professionele hengel. Die duitser vroeg waar hij wormen kon krijgen, dus die zweedse man gaf hem een spa en liet hem zien waar hij kon graven. Nou, die duitser had de spa helemaal niet nodig! Hij had een stok en stopte die in de grond. Toen drukte hij op een knopje en de wormen kwamen met zijn allen met gezwinde spoed uit de grond gekropen………
Tja, duitsers…. tegenwoordig kan ik wel met ze door 1 deur meestal, maar ik moet toch een beetje om die gewichtigdoenerij lachen.

“Ik ben nooit getrouwd , mijn schoonouders konden geen kinderen krijgen”

Is het bij jullie ook zo lekker weer ? Ik ben de tuin aan het schoonmaken en dan denk ik wat af….. Dan komen er ineens flarden van gesprekken of uitspraken van cabaretiers bij me boven (net als de meest vreemde plantjes en bloemetjes) en die proef ik dan (de plantjes niet hoor!).
Sommige uitspraken zijn onsterfelijk, zoals die hierboven. Ik dacht zo: Ik ben hard op weg naar de 250.000 hits en ik voel wel wat voor een give-away, tijd geleden tenslotte. Ik zet de komende tijd iedere keer zo’n uitspraak op mijn blog en dan mogen jullie kijken op je weet wie dat heeft gezegd. Onder de goed radenden verloot ik drie cadeautjes als ik mijn 250.000e hit heb, iets zweeds. Vinden jullie dat leuk? Ik bedacht het me zomaar toen ik in de tuin aan het werken was………

De uitslag van de Give-away van mijn 100.000 hits

Op september schreef ik een logje over mijn 100.000e hit die aanstaande was en kondigde een give-away aan….
Nu, 10.000 en een paarhonderd hits verder, komt de uitslag.
Ik ga drie cadeatjes weggeven: DOOR deed mee voor de eer, maar zij werd als eerste getrokken. Ze krijgt dus een kleinigheid uit Zweden… MORGAINE was de tweede, dus die is bij deze gebombardeerd tot de eigenlijke winnaar van de Give-away. Ik heb net haar logje gezen dat ze zo moe is, dus Morgaine: als je even je adres mailt, stuur ik je een heerlijk ontspannend echt zweeds cadeautje…..
Dan is er nog een derde winnaar waarvan ik de naam niet weet, maar hij/zij was precies de 100.0000e hit! Het is iemand die regelmatig bij mij komt kijken en diegene logt in als komende uit WAARDER, ZUID-HOLLAND. Dus Waarder, Zuid-Holland meld je even per mail. Dan stuur ik jou een extra kleinigheidje. Het adres staat hiernaast rechts…………….
Ik heb er zin in…….

Ik ben officieel getikt verklaard!

Jullie hebben ze natuurlijk ook allemaal zien langskomen: de berichtjes van mensen die getikt zijn en nu van alles moeten delen. Ik ben dol op zulke lijstjes om te lezen. Een paar mensen hadden al gezegd dat je mocht vangen als je wilde, maar dat doe ik niet. Dat vind ik onbescheiden! Maar nu heeft Zara mij officieel getikt, dus nu neem ik het maar op. Daar gaat ie dan…

4 dingen in mijn handtas:

Alleen in de zomer heb ik een handtas. Ik heb namelijk de neiging om mijn hele handtas te vergeten of kwijt te raken. ’s zomers heb ik geen zakken genoeg om alles in te proppen, dus dan moet ik wel. Er zijn echter 4 dingen die ik ALTIJD bij me heb:
1. portemonnee
2. zonnebril (ja, óók in de winter! Dan staat de zon hier nl. heel laag, gevaarlijk met autorijden)
3. fototoestel
4. mobiel. Thuis heb ik geen bereik op de mobiel (te remote), dus vandaar dat ik hem altijd meeneem. Dan heb ik er nog wat aan. Als iemand een SMS heeft gestuurd of gebeld heeft, zie ik dat dus soms twee dagen later……..

4 dingen in mijn bureaula

1. nietjes
2. pennen
3. adresboekje
4. markers in allerlei kleuren (daar ben ik gek op. Ik gaf de kinderen met sinterklaas ook altijd markers als cadeautje erbij : “heb je haar weer”, zeiden ze dan….)

4 dingen op mijn slaapkamer

Nou, ik ben echt gaan kijken, want ik heb niet zo veel op mijn slaapkamer staan
1. ons bed met twee nachtkastjes
2. een schilderij van de hand van Leo’s vader, dat heet “De Muze”. Ik denk dat Morgaine het wel mooi zal vinden….

3. kleren op de grond die ik aangehad heb, maar nog niet opgeruimd
4. twee zweedse kleedjes blauw met rood van Ikea…..

4 dingen die ik graag zou doen, maar nooit gedaan heb

1. een reis naar de Stille Zuidzee en dan eilandjes hoppen
2. naar Australië en Nieuw-Zeeland (daar woont een tante die in de vijftiger jaren is geëmigreerd) Ik zie verschrikkelijk tegen de vliegreis op.
3. Ad Visser uitnodigen om bij ons te komen eten toen ik hem een keer op ons dorp tegen kwam en hij naar een patatzaak vroeg. Hij zag er een beetje zielig en ontheemd uit. Ik denk dat hij het heerlijk had gevonden om bij ons stamppot rauwe andijvie met spekkies te eten. Ik durfde niet……..
4. Mijn huiswerk maken op Middelbare School, zodat ik arts had kunnen worden (kinderarts, kinderrevalidatiearts, kinderneuroloog, gynaecoloog zoiets)

4 dingen die ik op dit moment erg leuk vind:

1. dat ik de hele wereld aan mijn keukentafel kan ontmoeten en dat het toch erg rustig en stil is hier
2. dat het me gelukt is in pakweg een jaar verstaanbaar zweeds te leren praten en dat ik echt gesprekken kan voeren in die taal.
3. fotograferen. Vroeger met de analoge fotografie durfde ik nooit…….
4. mijn leven……

4 dingen die je nog niet van mij weet….

Dit vind ik wel een hele moeilijke. Er is niet zo veel dat mensen niet van mij weten……..Bij vorige gelegenheden in dit logje en in dit logje heb ik al het een en ander verteld. Het is misschien wel saai, maar zo veel geheimen heb ik niet.
OK, na lang denken heb ik er een gevonden:
1. ik denk altijd dat ik er niet bij hoor…. Mijn twee oudere zussen scheelden heel weinig in leeftijd en hadden een hele close band. Ik kwam er een beetje achteraan kakken… Als kind op de lagere school en in mindere mate op de Middelbare School werd ik vreselijk gepest. Ik was een beetje een raar kind en dat kon niet in die tijd. Van tijd tot tijd gedurende mijn leven (steeds minder naarmate ik ouder werd)kwam ik mensen of groepen van mensen tegen die me probeerden ‘klein’ te maken. Vooral van die smalende opmerkingen mijn richting uit, of alleen zo’n blik van: “pfff, wat denkt ze wel”, daar kan ik niet tegen. En de oproep om vooral toch ‘normaal’ te doen, maakt dat ik niet meer kan functioneren(ik weet kennelijk niet wat normaal is, ik DOE toch normaal, maar blijkbaar is dat toch niet goed genoeg).Ik trek me dan terug en als dat niet kan, word ik heel schutterig en onhandig en bevestig ik alleen maar het beeld dat mensen van me hebben. Natuurlijk is dit in de loop van mijn leven minder geworden en komen zulke situaties niet vaak meer voor. Ik ben ook wel assertiever geworden daarin, eigenlijk nog meer als ik zie dat anderen ook zo behandeld worden.
Nou ja zeg! Zit ik dit hier even over te lezen, schiet ik vol! Het moet niet gekker worden. Meer geheimen heb ik niet.

Volgens mij is iedereen al getikt, dus…….

Bijna aan de 100.000 hits! + update

Het lijkt nog maar zo kort geleden dat ik een jaar blogde en 50.000 hits had. Toen heb ik vragen beantwoord met als origineelste vraag een give-away.Toch wil ik weer iets doen als de 100.000 gepasseerd is! Dat is vandaag of morgen….. Er zijn op dit moment 99.954 hits. Dat wordt dus ergens op de vrijdagopchtend.
Ik weet al iets! Dit is een heel leuk zaakje met kinderspeelgoed en therapiemateriaal. Kijk eens wat je leuk vindt (niet boven 20 Euro) en schrijf dat in een reactie! Deze keer zal ik wel gewoon loten ook al ben ik eigenlijk niet van het loten. Als je er niks leuks bij vindt, mag je toch reageren. Dan stuur ik iets uit Zweden op……..
De volgende actie is pas bij 250.000 hits hoor, dus dat duurt nog een tijd!
Laten we zeggen dat je kan reageren tot de 20e bij mij en evt. een linkje naar dit logje op je eigen blog. Daarna kies ik de winnaar uit en komt het jullie kant op in Nederland, België, Zwitserland, Frankrijk, Zweden, dan wel de US of A.

Precies om negen uur, ik zat toevallig achter de PC, had ik 100.000 hits! Waarder, Zuid-Holland wil je je even melden? Je bent de 100.000e en jij krijgt een speciale attentie. Mail even je adres Mijn mailadres staat onderaan mijn Gravatar…

Jubileumlogjeswinnaars!!!

Bedankt voor al jullie vragen! Ik heb er erg van genoten om alles te antwoorden, maar nu ben ik hopeloos achter met mijn dagelijkse mededelingen. Zo heb ik al bijna een week twee katten te logeren……., zo moet ik jullie vertellen over de fanatsische reis die we in Korea gaan maken en dat ik vast de plaastnamen in koreaanse sliertjes aan het bestuderen ben, zodat ik de weg kan vinden als we daar gaan zwerven op het platteland… zo moet ik jullie nog vertellen van de televisie die we eindelijk gekocht en geïnstalleerd hebben (voor mijn verjaardag gekregen) met een superdeluxe pakket, maar voorlopig kunnen we de voetbalwedstrijden nog niet vinden (Leo de pest in..) enz. enz. Jullie hebben ook het recept van mijn rabarber-appelsaus met vanillevla nog te goed.
en dan heb ik het nog niet eens over de tuin, hoe prachtig, hoe geweldig en over het weer: om te zoenen!

Ik heb twee prijzen weg te geven.
De eerste prijs voor de meest originele vraag waarover ik nog niet gelogd had ik zou niet op het idee komen gaat naar SILLIE!!!
Als je me even je adres mailt, komt er een echt zweeds cadeautje naar je toe……
De eerste prijs voor de meest originele vraag waarover ik wel gelogd had, is de vraag van MARIAM!!!! Ik had er hier al over geschreven.
Als je me even je adres mailt, komt er een echte zweedse kleinigheid naar je toe…
Mijn mailadres staat in mijn gravator.
Zoals al gezegd, heb ik er erg van genoten om alle vragen te beantwoorden. Ik vond het ook erg leuk om het verhaal te kunnen vertellen over Leo’s en mijn ontluikende liefde, over hoe ik logopediste ben geworden, over wensen en dromen en zweedse eigenaardigheden en dan vergeet ik ook nog een paar vragen, weet ik zeker. Heel apart vond ik het om vanmorgen met pen en papier naar buiten te gaan en alle soorten planten op te schrijven voor de laatste vraag. Ik had er binnen al 57 zelf verzonnen. Vanmiddag, bij het werken in de tuin, vond ik nog 5 soorten die ik niet gezien had vanmorgen. Verder heb ik ontdekt dat ik het heus wel kan, korte logjes maken, maar dat a.) ik het niet leuk vind, en b.) er nauwelijks op wordt gereageerd. IK VIND HET LEUK ALS JULLIE REAGEREN! IK VIND HET LEUK OM UITGEBREID TE SCHRIJVEN!! Blijkbaar vinden jullie dat ook, want anders had je wel gereageerd op mijn korte en bondige logje. Morgen ga ik van alles schrijven, maar voor vandaag: schluss!

Kort en bondig (laatste deel: Lieke, Lydia en Marieke)

Dit is mijn laatste antwoordlogje. Morgen maak ik de prijzen bekend.

Mijn dochter Lieke vroeg:

Kun je ook een kort en bondig logje schrijven als antwoord op de vragen?

Ja, bewijs volgt

Lydia(geen blog), vroeg:

Als je een ster van de hemel mag plukken en je diepste wens mag doen (eerlijk en oprecht) wat zou je dan wensen?

Samen met Leo in hetzelfde geloof tot in eeuwigheid

Marieke stelde tenslotte nog twee vragen:

Hoeveel verschillende planten staan er in jullie tuin?

98 update maandagavond :104

Welke echt typisch Zweedse plant vind je tot nu toe het mooist ?

de blåsippur (blauwe bosanemoon)

Was het moeilijk om mijn baan op te geven? (Deel 17, Mariam)

Mariam(geen blog) die mij al een hele tijd volgt, had de volgende vragen:

Toen Leo zijn aangeboden baan in Zweden aannam (ik ben ervan overtuigd dat jullie dat besluit samen genomen hebben), lag het uiteraard voor de hand dat jij jouw praktijk en werk op moest geven. Hoe moeilijk was dit besluit voor jou?
Want ik heb ondertussen wel begrepen dat jij met heel veel plezier, inzet en overgave jouw beroep uitoefende. Het was niet alleen je beroep van logopediste, maar ondertussen was het een heel gespecialiseerd ‘bedrijf’ geworden, je levenswerk.

Ik heb altijd op het standpunt gestaan dat iets goed moet doen of je moet het niet doen. Ik heb met zeer veel plezier in de kinderrevalidatie gewerkt, met hart en ziel. Daarna, toen de oudste naar Middelbare School ging, merkte ik dat ik mezelf in een spagaat voelde komen. Ik zat op mijn werk en zij kwam in een leeg huis!. Ik wilde een een flexibeler rooster hebben, dus ben ik een eigen praktijk gestart. Daar kon ik werken op de uren dat de kinderen naar school waren. Ook daar heb ik met hart en ziel gewerkt, ik heb de Sensorische Integratie op logopedie toepasbaar gemaakt en veel uitleg en hulp kunnen bieden aan (o.a hoogbegaafde) kinderen met of zonder prikkelverwerkingsproblemen. Toen kreeg ik kleinkinderen. Ik heb altijd gezegd dat ik een dag per week op mijn kleinkinderen zou passen. Toen ik de 60 naderde, had ik 4 kleinkinderen. Dat betekende 2 dagen oppassen. Mijn lenigheid ging ook iets achteruit (ik kon niet meer van de trampoline koppeltje duikelend overeind komen, in de ballenbak moest ik helemaal in kruiphouding voor ik overeind kwam) en ik merkte dat het hebben van een praktijk, het hebben van een zaak en het oppassen te veel werd. En als je te veel doet, doe je niets meer goed. Dus toen ik 60 werd, heb ik een knalfeest gegeven (Op Pinksterzaterdag!!) en afscheid genomen als logopediste. 1 (één!) week later kwam Leo uit zijn werk met de vraag of ik er bezwaar tegen had om een paar jaartjes in Zweden te wonen. Zonder met mijn ogen te knipperen heb ik ja gezegd!! Alleen SIGMA moest dus nog overgedaan worden. Gelukkig wilde Marieke, die mijn praktijk overnam, ook SIGMA gaan doen. Het doet me wel deugd dat mijn levenswerk, zoals jij het noemt Mariam, door verscheidene mensen wordt voortgezet. Marieke heeft een logopedische praktijk met sensorische Integratie en heeft dus ook mijn handeltje overgenomen, maar mijn dochter Lieke geeft nu als ontwikkelingspsycholoog cursussen aan leerkrachten over hoogbegaafdheid!

Een vraag hieraan verwant, mis je je praktijk (het werken met mensen) of geniet je nu van alle dingen die je doet, waar je vroeger niet aan toe kwam?

Het tweede antwoord volgt uit het eerste. Als ik het doe, doe ik het goed. Ik heb me nu helemaal op mijn tuin en dit huis gestort en inderdaad, hier heb ik wel altijd van gedroomd. Wat ik eigenlijk voornamelijk mis is kinderen. Nu mijn zweeds beter wordt, kan ik ook met kinderen al aardige gesprekken voeren. Ik heb hier trouwens al een meisje behandeld, in het Zweeds met ouders die ook engels praten als het moet. Verder geef ik Jessica (mijn nederzweedse bijdochter) af en toe een adviesje links en rechts. In Nederland (als ik er ben), behandel ik ook af en toe een kind, dus ik doe nog wel wat. Ik heb ervan genoten toen ik nog werkte en toen ik er niet meer onvertogen van genoot, ben ik gestopt. Ik weet dat ik in een luxe positie zit wat dat betreft en ik ben er erg dankbaar voor dat ik het zo kan doen, dat wel.
Ik wil nog:
– een boek schrijven over mijn ervaring met kinderen en hoe bijzonder ze zijn,ik oefen af en toe op mijn blog
– een familiegeschiedenis schrijven,
– leren naaien op een naaimachine,
– mijn genealogie verder uitzoeken,
– van alles wecken en koken en vriezen en daarover bloggen,
– MIJN GASTENHUISJE SCHOONMAKEN EN VERVEN(misschien tweede Pinksterdag beginnen)
– enz. enz.

Wat is er zo zweeds dat ik het nooit zal begrijpen? (Deel 16 Toet)

Toet vuurde een heel salvo vragen op me af:

Waaraan merk jij het meest dat je Nederlander bent?

Wij Nederlanders zijn recht voor de raap. Voor een Nederlander ben ik nog eens extra recht voor zijn raap. Mensen leggen mijn observaties vaak als kritiek uit. Ik heb aardig geleerd om mijn mond te houden, maar hier in Zweden is dat volgens mij niet goed genoeg. Ik zie mensen af en toe vreemd kijken. De man waar we onze TV kochten b.v. zei toen ik zei dat ik hier niet werk “I understand” waarop ik zei: Well, then you’r the only one in whole Sweden” Hij moest wel lachen, maar hij keek heel gegeneerd om zich heen en kreeg een beetje een rood hoofd.(Overigens hij en ik praatten Engels omdat Leo het anders niet kon verstaan).

Wat is er zo zweeds dat je het nooit zult begrijpen?

Hier besluiten ze dat ze niks besluiten.Ze zijn met de Uni twee dagen ergens heengegaan om besluiten te nemen over de afdeling Ze houden een aantal rondes over een bepaald probleem en dan wachten ze net zo lang tot iedereen de oplossing ziet zitten. Als er iemand dwars ligt, worden er dus geen besluiten genomen. Net als de discussie begint en ik er eens lekker voor ga zitten, gaat hij niet door omdat iemand het bedreigend vindt.

Hebben Leo en jij een vaste kant in bed

Ik slaap rechts van hem.

Zou jij je tandenpoetsen met zijn tandenborstel

Geen enkel probleem, sterker nog: als we samen op reis gaan, nemen we maar 1 tandenborstel mee, behalve als we gaan kamperen want dan heb je gescheiden washokken.

Wat is jouw startpagina op je computer en wat is vervolgens de eerste pagina waar je altijd naar toe gaat als je online bent?

Mijn startpagina is mijn desktop met een foto van een of meer van mijn kleinkinderen, iedere paar maanden een andere. Als ik online ga, pakt hij automatisch de pagina waar ik ben gestopt toen ik hem uitzette. Dat is dus iedere keer een andere pagina (meestal mijn blogstats trouwens)