Categorie archief: herfst in Zweden

Potvolblomme! (x4) NACHTVORST!!!!

Gelukkig dat ik gisteren alle bloemen uit de tuin heb geplukt en ze in vaasjes heb gezet, omdat ik de keuken zo mooi schoongemaakt had.
003_cr
004
005

in het naai/dialyseer/televisie/leeskamertje zetten we ook altijd een bosje

in het naai/dialyseer/televisie/leeskamertje zetten we ook altijd een bosje

Toen ik vanmorgen om half acht naar buiten keek de zon scheen straaaalend op de bomen, wist ik meteen dat er iets was veranderd in de wereld. Het hele grasveld en de terrastafel waren wit van de rijp. En dat is erg jongens, want ik had nog geraniums (10) en dahlia’s (3), abutilons (2) en aronskelken (2) buiten staan en die mogen niet bevriezen. Heel snel iets aangeschoten dus en hop, naar binnen met die zooi. Voor de grote potten gebruik ik altijd een steekkarretje, maar dan is het nog niet echt licht. Eerst moet je dat karretje over hobbelig gras sleuren trekken en vervolgens moet je de potten twee treetjes omhoog tillen en daarna over het hout slepen en af en toe tillen om ze in de serre op hun plaats te krijgen.Ik ben begonnen met de geraniums, die zijn het meest vorstgevoelig omdat ze in potten boven de grond staan. Daarna waren de aronskelken aan de beurt, die hingen al helemaal op half zeven. Gelukkig kunnen ze tegen een stootje, alleen de wortels mogen niet bevriezen. Al met al ben ik natuurlijk ruim een uur bezig geweest. Toen ik klaar was, kon ik me alleen nog snel wassen en aankleden. Vandaag zou de eerste dag van mijn nieuwe regime zijn en nu had ik geen tijd meer om een groene smoothie te maken, waarvan ik ook een gedeelte zou meenemem voor na het trainen en zwemmen. Ook daar zou ik vandaag mee beginnen. Nu heb ik snel een stuk appeltaart ingepakt in plaats van groene smoothie Ik heb altijd precies drie uur tussen het eerste kind en mijn groep, ideaal dus.
Nadat ik mijn kind had gehad, bedacht ik me dat ik mijn kaart om in het zwembad te komen, op het aanrecht had laten liggen….. Toen ben ik maar naar de kapper gegaan en heb ook mijn wenkbrauwen laten epileren. Bovendien heb ik me een bus dure mousse aan laten smeren om mijn haar meer volume te kunnen geven. Daarna had ik nog tijd om naar huis te gaan en eten te koken. Ik vind het altijd zo heerlijk als je ’s avonds alleen nog maar een paar boterhammetjes hoeft klaar te maken Ik maak een apart logje over eten koken en hoe ze in Zweden de Nederlandse keuken verminken….Het is vandaag overigens 10 graden geworden met een stralende zon….
e

Mijn donatie is nog niet van de baan hoor!

De race is ook nog niet gelopen, maar de donatie kan ook gewoon nog door gaan. Gisteren kreeg ik een telefoontje van de donatiezuster. Ik krijg een nieuw nierfunctie-onderzoek en dit keer iets uitgebreider. Het schijnt dat het ook kan dat je ZO gezond bent dat je nieren met 70% functie gewoon alle afvalstoffen uit je bloed halen. Met andere woorden: ze zouden wel 100% kunnen functioneren, maar waarom zouden ze, als je bloed ook met 70% wordt gezuiverd? Zoiets is misschien met mij aan de hand. Zo heb ik het tenminste begrepen. Ze hadden ruggespraak met Gothenburg gehad en die hadden mijn donatienier niet meteen afgewezen en dat is een verschrikkelijk goed teken, want eerder hadden ze een donor met 79% functie afgewezen.
De 26e heb ik een onderzoek en dan moet ik drie uur later terugkomen en dan nemen ze nog drie proeven met 20 minuten tussenpoos. Ik weet wel dat ik me in de week daarvoor heel rustig hou, veel slaap en geen nier-belastende dingen doe. Of zou ik die juist wel moeten doen dat die nieren gedwongen worden harder te werken? Wat denken jullie?
Nu kan het ook nog dat ik goedgekeurd word als donor, maar dat Leo geen nieuwe nier kan krijgen. Dat heeft ook te maken met zijn urinewegen. Sinds vorige week maandag dialyseert hij zichzelf vier keer per dag (een keer op zijn werk) en eigenlijk gaat het heel goed. Alleen: je verliest natuurlijk een heleboel energie als je twee liter vocht bij jezelf aftapt vier keer per dag, dus hij heeft het steeds koud en heeft verschrikkelijk behoefte aan zoetigheid. Ik haal dus om de paar dagen gebakjes in huis en daar eet ik zelf een theelepeltje slagroom NIETS van.
Ik zit die verschrikkelijke administratie te doen, maar gelukkig ben ik nu bijna klaar. Voor de negende moet je het ingeleverd hebben, dan krijg je dezelfde maand je salaris nog. Verder heb ik mijn naaimachine vandaag weggebracht, want de draad brak steeds na 10 centimeter naaien. Nu blijkt dat er op het afdekplaatje een scherp randje zit waar de draad langs schuurt. Morgen is het klaar en dan moet ik snel twee quiltjes afmaken, want één van de twee babies is al geboren en de ander kan ieder moment geboren worden (misschien is het al gebeurd (ff snel op Facebook kijken). Nee, nog niet…..
Ik heb nog even tijd. Gauw mijn tas inpakken en alles klaarzetten, morgenochtend om kwart voor acht de deur uit…

Het Satansjaar 1867

Omdat jullie vrij massaal hebben aangegeven dat jullie het leuk vinden als ik over ‘mijn’ Zweden vertel, komt hier nog een verhaaltje over de geschiedenis van Zweden:
De winter van 1866-’67 was erg streng en duurde extreem lang. De zomer wilde maar niet komen. Dit jaar is de geschiedenis ingegaan als de lange winter, ofwel het Satansjaar.
De sneeuw wilde maar niet weggaan en het ijs wilde maar niet smelten in 1867. De beroemde foto van de tewaterlating van een grote oceaanstomer in Stockholm op 5 juni 1867 laat een besneeuwd en beijsd landschap zien en mensen die diep weggedoken in hun winterjas naar het spektakel komen kijken.(helaas kon ik de foto niet vinden op Internet) Het inzaaien van de tarwe en rogge kan pas half juni beginnen nadat de mensen de as uit de kachel over het land hebben uitgespreid om de vorst enigszins uit de grond te krijgen. Helaas begint de nachtvorst alweer eind juli en in augustus vriest het overdag ook. Het – nog groene – graan wordt ijlings geoogst en de aren worden een beetje gedroogd voor de kachel. Dat belooft niet veel goeds. Uit voorzorg worden een aantal dennen gerooid en de bast aan de binnenkant afgeschraapt. Dat schraapsel wordt gemalen en vermengd met het weinige tarwe- en roggemeel en daar wordt brood van gebakken. De honger slaat hard toe. Er is geen tijd geweest om paddestoelen of andere vruchten te plukken en nu is het te laat. De vogels en andere dieren trekken zich terug in de wildernis of komen om. Er valt niets te jagen……. Hoe verder naar het noorden van Zweden, hoe erger de honger. Vanaf half december is er gewoon HELEMAAL GEEN voedsel meer.
In januari slaat de hongertyfus toe bij de verzwakte bevolking. Een jongen van 14 gaat van huis om te kijken of hij nog ergens wat eetbaars vandaan kan halen voor de familie, maar komt niet terug. Na 35 dagen gaan zijn ouders hem zoeken met de slee en vinden hem in een schuur, doodziek. Hij heeft hoge koorts en dat al drie weken, zijn beide voeten zijn afgestorven en hij heeft koudvuur en hongertyfus. Zij laden hem op de slee en glijden twee dagen naar huis. Daar sterft hij alsnog na een aantal dagen.
Er is ook een getuigenis bewaard gebleven van een vrouw die als klein meisje deze hongersnood meemaakte. Zij vertelt dat mensen de leren schoenzolen die ze hadden, schaafden en dagenlang kookten, waarna ze de teer die gebruikt wordt voor het looien van het leer en die boven kwam drijven, met een schuimspaan afschepten en dan het leer opaten. Ze vertelde dat er altijd teerresten achterbleven en dat je keel dagenlang nabrandde als je gegeten had.

Moeder en haar kinderen sterven van de honger. Het oudste jongetje kauwt op een schoen en vader is buiten boomschors aan het bereiden om meel van te maken. Dit plaatje is incorrect, want het leer werd wel gegeten, maar niet 'rauw' en dat schors kon alleen maar gegeten worden als de boom was geveld voor de vorst in de grond kwam. Anders is de bast te droog en kan hij niet afgeschraapt worden.....


Heel langzaam dringt het drama dat zich afspeelt door in het zuiden van Zweden. Er wordt geld ingezameld voor voedsel, maar zoals zo vaak, blijft zeker de helft aan de strijkstok van de ‘rijke’ Stockholmenaren hangen, terwijl de dominees van de kansel preken over een God die het zondige volk straft met deze Satanswinter…

Hier kun je zien hoe het voedsel, bestemd voor Norrland, voornamelijk in de zakken van de rijken verdwijnt......


Nu was het noorden altijd al dun bevolkt geweest, maar toch zijn er meer dan 1000 mensen omgekomen die winter. Daarna kwam de emigratie naar Amerika pas goed op gang. Tussen 1840 en 1930 zijn er 1,2 miljoen mensen naar Amerika geëmigreerd, 25% van de Zweedse bevolking. Uit sommige streken is 35% van de bevolking vertrokken. In Scandinavië is het altijd al moeilijk geweest om de bevolking een beetje op peil te houden of te krijgen. Dat gaat ten koste van de groei van de economie. Daardoor is er een hele andere mentaliteit dan in Nederland b.v. over mensen uit het buitenland. Er is hier zoveel ruimte en zoveel werk te verrichten dat de mensen over het algemeen veel positiever tegenover buitenlanders staan.

Embryonaal geluksgevoel

Bij haar las ik net zo’n mooi stukje over ‘de flow’, zoals zij het noemt. Ze verwoordt precies het gevoel dat ik vandaag ook heb, gisteren ook al trouwens. Het is hier heerlijk weer met een gouden zon, met gouden bomen tegen een staalblauwe lucht of weerspiegelend in een hemelsblauw meer, met het vooruitzicht dat mijn vriendin volgende week komt met haar kinderen en dan gaan we leuke dingen doen. Ik heb vandaag een kookdag gehad. Ik heb goulash gemaakt van mijn eigen 4 paprika’s en vis met een saus, die ik vervolgens weer igevroren heb voor als ik een keer geen tijd heb om te koken.

10 minuten later zaten ze in de goulash....


Verder hadden we een referaat moeten maken als repetitie. Dan moet je een tekst van 600 woorden samenvatten tot 150 woorden maximaal. Je mag geen eigen mening geven, maar puur samenvatten zodat alle essentiële informatie erin staat. Dat kan ik heel goed in het nederlands, maar als je een taal nog niet voldoende kent, heb je juist meer woorden nodig omdat je de synoniemen niet kent. Verder schrijf ik altijd al heel langzaam en slordig. Ik ben pas gaan schrijven toen het op de computer kon. In ieder geval: ze had ons gewaarschuwd dat het referaat heel slecht gemaakt was. Dat kan kloppen: Ik kreeg het in ieder geval maar voor de helft af in twee uur. Tot mijn verbazing had ik een dikke voldoende toen ik het gisteren terugkreeg. Dat ik het niet afhad, gaf niet, want ze kon zien dat ik het principe begrepen had. Nou, dat ik het principe begrepen had, wist ik ook wel, maar ik was verbaasd en opgetogen dat zij het blijkbaar ook had gezien.
Hoe dan ook: ik heb weer eens even heel sterk het gevoel dat ik met vakantie ben in een prachtig bos. Ik heb een constant opgetogen geluksgevoel. Toen mijn oudste zus op de toneelschool zat, kwam ze met die term embryonaal geluksgevoel thuis. Het zou de herinnering zijn aan je verblijf in de baarmoeder, warm, veilig en gelukkig.
Even een paar fotootjes en voordat jullie gaan koeren: die kleuren zijn echt zo, niks opgeleukt. De zon staat natuurlijk heel laag en is heel geel. Dat versterkt het gele element in alles waar hij op schijnt. Het is echt ongelofelijk embryonaal



Mijn nieuwe buurman is een hartstochtelijk jager

Onze buurman Jakob, is drie dagen in Småland geweest (niet bij Ikea) en heeft op elanden gejaagd. Zij schreef er ook al over. Het jagen hier is echt iets anders dan in Nederland. Het is hier een happening van hoog tot laag waar de jagers al maanden van te voren naar uitkijken.. Dit is een enorm land, enorm dunbevolkt ook. De mensen leven er nog dichter bij de natuur dan in Nederland. Vissen en jagen wordt ook als vak gegeven op de middelbare school (keuzevak , dat wel) en vissen en jagen horen bij de traditie en de jaarcyclus. Het elandenvlees wordt allemaal opgegeten, gebruikt, evenals de pels. De jagers krijgen ook quota op en je mag geen moeder met kalveren doodschieten. Wat wel mag is een van de twee kalveren doodschieten…..Ik moet zeggen dat ik het vreselijk vind om zo’n majestueus dier geveld te zien worden, maar ’s lands wijs ’s lands eer zullen we maar zeggen. Zo komt het ook dat ik afgelopen zondag over mijn eigen schaduw ben heen gesprongen en onze buurman een goede jacht heb gewenst. Vandaag kwam hij terug met zijn geweer over zijn schouder. Omdat hij daarna meteen druk was met onze avlopp (riool), heb ik nog geen foto van hem genomen, maar die houden jullie te goed….. Het verhaal over de avlopp volgt ook later.
Ik heb nog wel een ander leuk plaatje voor jullie.
Deze sloerie vrouwtjeseland werd gevonden in een boom. Ze was niet gewond, maar stomdronken van het eten van gefermenteerde appels. Het schijnt ook weleens bij apen voor te komen… Zo’n brok ongecontroleerde eland wil je echt niet tegenkomen!

Sjoerd heeft altijd gelijk, deel II

Deel I staat hier…..

Een tijdje geleden alweer zat ik op Skype met Sjoerd en Maaike toen ineens KNAL!!! een vogel hier tegen het keukenraam vloog!
Ik rende naar buiten en daar lag hij, met zijn bek wijdopengesperd te hijgen…. Ik pakte hem op en nam hem mee naar de computer waar ik raad vroeg. Sjoerd zei dat ik hem gewoon ergens op een plekje moest zetten en dat hij vanzelf weer weg zou vliegen als hij bijgekomen was. Dat durfde ik niet want ik had op dat moment die moordenaars katten van Jessica. Ik geloofde er niks van dat die vogel ooit nog zou kunnen vliegen. Hij had minstens een hersenbloeding opgelopen. Zijn bekkie was uitgescheurd bij de mond(snavel-?)hoeken; het was echt heel zielig….. “Je zal het zien”, zei Sjoerd “straks gaat hij ineens bewegen en dan kan hij weer vliegen”.
We praatten nog even door over dat hij gelijk had en dat ik al courgetjes had aan mijn planten en dat ze nog steeds doorbloeiden, terwijl ik de vogel in mijn hand had. Ineens stootte de vogel een paar rauwe kreten uit – ik voelde onder mijn handen dat hij zijn vleugels wilde uitslaan – en begon in mijn handen te pikken heel zachtjes want zijn snavel deed waarschijnlijk nog pijn.
Ik liep naar buiten en deed mijn handen open zodat de vogel los op mijn uitgestrekte hand zat. Even bleef hij verbaasd zitten en toen rrrrrrrrrrt, weg was hij.
Aan dat verhaal moest ik afgelopen vrijdag denken. Ik had al zeker een week geen rondje tuin gedaan. De appels van mijn derde boom zijn nog niet zover, de aardappels zijn gerooid, de uien ook en het is hier flink herfst. Wel hebben we vorige week nog een hele mooie week gehad, net als jullie. Maar vrijdag liep ik weer eens helemaal door de tuin en tot mijn stomme verbazing zag ik dit:

Ik had er al zeker 10 afgehaald, maar deze waren met het mooie weer nog even flink doorgegroeid!
Jullie zien het: Sjoerd heeft ALTIJD gelijk!!!

PS: Zien jullie het geboortekaartje van Naomi op de achtergrond?

Geen hond in de pot……. + update

In dit logje beschrijf ik onder andere dat ik zo graag een grote pan wil kopen. Nou, ik was al een paar zaken langs geweest, maar niemand had een pan groter dan 10 liter en die heb ik al. Ze kunnen hem wel bestellen, maar ik wil altijd alles eerst zien. Daarom bestel ik ook nooit wat op Internet. Ik kan niet beslissen vanaf een plaatje. Nu was ik vorige week in Uppsala en tot mijn verbazing hadden ze daar net een pan van 20 liter via Internet binnengekregen, maar hij was licht beschadigd. Er zat een putje in. Mijn vriend neemt met zoiets geen genoegen, dus hij belde om het te vertellen. De man aan de andere kant beloofde meteen een andere op te sturen. “Wat moet er dan met deze pan gebeuren?”vroeg mijn vriend. “Daar zet je maar bloemetjes in of zo” zei de man. “Ik hoef hem niet terug” Dus toen heb ik die pan voor de helft van de prijs overgenomen (E40,–) en we zetten er geen bloemetjes in. Ik heb hem al gebruikt om te wecken en ik ben er erg blij mee. Het geeft me een soort Teunie-gevoel. Ik bedacht me dat ze zo’n pan wel nodig heeft om spinazie te koken…….. Hoe dan ook, hij is in veel opzichten handig.
Je kan hem ook als box gebruiken:

Nu wil ik nog een naaimachine kopen. Ik ben al in een winkel geweest, heb alle adviezen ter harte genomen, maar ik heb nog geen beslissing genomen, bedankt iedereen Marja, Rita, Jenni, Henrica-Maria, Mariam . Dat wordt weer een ander logje, houden jullie te goed.
Verder is hier de lente weer begonnen, alleen de kleuren kloppen niet…….
Even een update: een van de reageerders wees mij op een video waar een baby in een pan water werd gelegd, erg leuk filmpje!!

De oogstverwerking van 27 september 2011: appels, appels en appels


Overal even lang…

Vandaag is de dag dat het overal over de wereld even lang licht is en even lang donker.. Vandaag heeft de zon zowel op de Noordpool als op de Zuidpool geschenen en morgen komt hij op de Noordpool niet meer boven de horizon uit en gaat hij op de Zuidpool niet meer onder tot 19 maart.. Ik ga jullie niet weer doorzagen over de equinox, maar wie geïnteresseerd is waarom dat pas vandaag is en niet op 21 september, kan kijken op een logje dat ik eerder heb geschreven Ik denk dat mijn opa dat ook niet heeft geweten, anders had hij het me wel verteld…..Vanaf morgen worden onze nachten langer dan die van jullie tot tenslotte op 21 december de zon hier om negen uur opgaat en om kwart voor drie onder. Omdat we hier, behalve verder naar het noorden, ook verder naar het oosten zitten, valt het opgaan van de zon wel mee, maar gaat hij extreem vroeg onder in de winter.
Goed genoeg daarover! Ik ben vandaag teruggekomen uit Uppsala dat 300 km. noordoostelijk van ons ligt. Daar is het al volop herfst. De bomen hebben prachtige kleuren (zie ook mijn nieuwe header) evenals de vele paddestoelen. Ik ging met regen van huis, maar in Uppsala was het prachtig weer.

Ik heb een heerlijk dagje doorgebracht bij vrienden en weer allemaal nieuwe dingen geleerd…. Ik heb geleerd over een prachtig luiersysteem met stoffen luiers zonder plastic. Het schijnt dat een van de redenen van latere onvruchtbaarheid van mannen is, dat de balletjes als baby en peuter te heet geworden zijn in Pampers met plastic. Onze vrienden hebben een heel vernuftig en kleurig!! systeem met broekjes met stoffen luiers en papier dat wel de poep opvangt, maar het vocht afvoert. Het scheelt tonnen afval en hopen geld zeggen zij. Alleen ’s nachts krijgt hun zoontje een Pamper aan, want anders moet hij midden in de nacht uit zijn slaap gehaald worden om verschoond te worden. Je moet het kind wel iets vaker verschonen, dat wel.

luierbroekjes in kleuren en maten


Luier aan de bovenkant in het broekje, papiertje erop(kan in de WC gegooid worden) en broekje met drukkertjes vast....


de trotse eigenaar toont zijn collectie.....


Verder heb ik een vernuftig systeem gezien waardoor hun zoontje heel makkelijk gevoed kan worden ’s nachte zonder uit het ouderlijke (halfhoge) bed te vallen:

achterkant.....


voorkant


en als het niet gebruikt wordt (overdag), dan wordt het hele zaakje op bed gezet om ruimte te maken in de kamer


Verder heb ik nu echt besloten eindelijk eens een naaimachine te kopen, al is het alleen maar om de lange stukken van mijn quiltjes aan elkaar te stikken. Ik ga een naaimachine kopen waar je op kan quilten, maar het schijnt nog niet zo eenvoudig te zijn. We hebben even wat geprobeerd op hun machine, maar dat lukte niet helemaal. Ik ga het in de winkel vragen, ik vraag ze het hemd van het lijf en als ik niet tevreden ben met het antwoord, koop ik de naaimachine niet bij hen….
’s Avonds hebben we heerlijke paddenstoelenlasagna gegeten met zelfgeplukte paddestoelen (ik niet hoor!), nadat we ’s middags nog even naar de volkstuin gegaan waren die ze twee dagen geleden hebben gehuurd voor een jaar:
60 m2 voor+/_ 25, Euro per jaar!

Voor ik naar Uppsala ging, heb ik een zweeds luisterboek gekocht van 16 cd’s om in de auto te luisteren. Niceville heet het. Het speelt in Jackson Mississipi in 1962 tijdens de segregatie. Dankzij zo’n luisterboek val ik niet in slaap onderweg. Ik ben t/m cd 4 gekomen. Ik had wel naar de Noordkaap kunnen rijden.

Een prachtig toetje

De zomer is hier nu echt voorbij. Net zoals mensen bij het verouderen grijze strengen in hun haar krijgen, krijgen de berken hier gele strengen in hun loof. De eiken verschieten langzaam naar bruinrood en ik heb al een enkele vuurrode boom zien staan (ik vergeet steeds hun naam). Alleen het gras is nog verschrikkelijk groen. Het is hier nog redelijk van temperatuur, meestal rond een graad of 15/17 en iedere paar dagen hebben we een aantal uur regen.
In mijn tuin zijn de herfstanemonen en zonnebloemen zo goed als uitgebloeid, de flox heeft nog een enkele verlate bloem en er komen aarzelend wat herftasters uit. Meestal begint het hier te vriezen als ze goed uitkomen. Gelukkig bloeit de lathyrus stug door. Maar het absolute toetje is mijn koninginnekruid! De hele zomer is het gegroeid en moest ik het steeds hoger stutten. Begin augustus begonnen de bloemknoppen zich te ontwikkelen, maar pas in september zijn de knoppen opengegaan.Prachtig en majestueus staat het in nu volle bloei. Uit ieder klein bloempje komt na verloop van tijd een klein sterretje en dan lijkt de plant overdekt met waterduppeltjes(hele kleine waterdruppeltjes). De kleur is prachtig. Ik heb heel veel kleding in die kleur, dus misschien ben ik stiekem ook wel een koninginnetje ……

Alles in het kader van http://momentsandmore.wordpress.com/2011/09/12/moments-on-monday-challenge/