Categorie archief: gezondheidszorg in Zweden

Tobben met een grote T

De winter is niks voor Leo. Hij heeft het steeds maar koud, krijgt dooie vingers en ik stook de kachel op tot het een graadje of 26 is in huis. Bewegen helpt niets, integendeel: hij verliest alleen maar meer warmte als hij beweegt. Ergens in januari ging er iets mis met Leo’s dialyse. Op de een of andere manier hield hij vocht vast. Waar er normaal in 20 minuten 2 liter vocht uit zijn buik komt, zat hij nu soms anderhalf uur voor er hooguit een liter uitging en dan ging er natuurlijk ook maar een liter in. Hij kwam een hele kilo per week aan en at niks en werd weer kortademig. Zijn ademhaling ’s nachts liep weer op tot dramatische hoogtes, net als in Columbia, dat wil zeggen: 10x een hele snelle diepe ademing en dan ……… 35 seconden helemaal stil. Jullie begrijpen wel dat ik de hele nacht lag te tellen. Dat is ook voor mijn nachtrust niet goed. Hij heeft moeite met naar de dokter gaan, dus we modderden zo’n beetje door. Ik nam zijn bloeddruk iedere dag op en die was erg laag, dan weer hoog. Eind januari kwam mijn vriendin Margriet en zij is geriater. Ze was erg ongerust en vond toch echt dat hij naar de dokter moest. Dat hebben we de week erop gedaan en hij werd meteen opgenomen. Na onderzoek bleek dat ergens (?) zijn buikvlies dubbelgeklapt was en min of meer verkleefd. Het vocht in de buik kon op de een of andere manier wel naar binnen, maar niet meer naar buiten. Hij had dus een bel vocht in zijn buik zitten tussen twee vliezen en zolang hij probeerde daar vocht bij te stoppen, werd dat alleen maar erger. De bel met vocht duwse zijn longen omhoog, vandaar die kortademigheid. De dokter(19 jaar ervaring) heeft nog overlegd met andere artsen, maar niemand had ooit zoiets meegemaakt. Moeten wij weer hebben. Maar de dialyse moet natuurlijk doorgaan, dus kreeg hij een noodshunt in zijn nek en ging over op de bloeddialyse. Bah, bah, BAH!! Het overtollige vocht kwam er na iedere dialyse gedeeltelijk uit, dus de benauwdheid verdween langzaam Ondertussen had hij natuurlijk wel een jas uitgedaan.Twee weken later ging de geplande prostaatoperatie toch gewoon door. “Het is een lichte operatie, mijnheer” Op maandag opereren, op dinsdagochtend dialyseren en meteen door naar huis. Toen Leo thuiskwam voelde hij al meteen dat er iets niet goed was. Hij had verschrikkelijke pijn en kon niet plassen. De pijn kwam met golven, iedere 3 minuten en het leken net weeën. Hij kon niks,NIKS. Wij bellen naar het ziekenhuis. Ja, hij was al ontslagen, hij moest maar een asperientje nemen en als de pijn de hele middag zou aanhouden, moest hij maar naar de spoedeisende hulp gaan. We zijn gewoon ineens gegaan Eerst hebben ze een catheter ingezet, dat hielp niet, toen hebben ze van alles geprobeerd met pijnstilling, maar iedere keer zat er minstens een half uur tussen natuurlijk, om te kijken of het hielp. Toen de pijn tenslotte gewoon door de morfine heen kwam, begrepen ze dat er toch wel iets aan de hand moest zijn en zijn ze de specialist gaan bellen….. Om 12 uur ’s avonds eindelijk, lwam hij op de afdeling die hij ‘smorgens verlaten had en had de zuster in vijf minuten de pijn weg…… Hij bleek een forse nabloeding te hebben met veel stuwing. Het was precies een bevalling, inclusief het moment dat hij liever een spuitje wilde hebben om maar van de pijn af te zijn en dan later weer wakker te worden. Hij heeft nog een week in het ziekenhuis gelegen met een blaaspoeling. Toen, eindelijk mocht hij naar huis! Nu is Zweden best ver weg, maar onze oudste dochter is een weekend geweest, onze jongste is een weekend geweest met haar jongste en oze oudste zoon is een paar dagen met de trein gekomen vanuit Flensburg.

helpen met het uitruimen van de afwasmachine....

helpen met het uitruimen van de afwasmachine….


Twee maanden later heeft hij nog een operatie gehad om een shunt in de arm te zetten en toen is hij twee keer onder narcose gebracht, want de eerste keer mislukte het. Die Zweden houden je gewoon niet op de hoogte, dus ik werd al ongerust toen hij om drie uur nog niet op zaal was(half twee geopereerd), om vier uur nog niet op zaal was, om vijf uur nog niet op zaal was. Tegen die tijd was ik verschrikkelijk ongerust.Ze wisten niet waar hij was en of alles goed was gegaan! UIteindelijk ben ik erheen gereden, maar dat hielp ook niet. Je kan niet naar de operatie-afdeling. Om negen uur belde hij met het hele verhaal, maar hij was uitgeput natuurlijk. Voor jullie gerustelling kan ik zeggen, dat hij prima is opgeknapt en dat alles goed en kalm gaat met de bloeddialyse. Hij wordt 3x per week met een taxi opgehaald om half acht en wordt dan om een uur of twee weer teruggebracht. Dan eten we gezellig warm samen en op de andere dagen gaat hij soms naar de Uni of rommelt een beetje in en om huis. Na een vroeg en heerlijk voorjaar, heeft het de maanden juni en juli alleen maar geregend en is het koud geweest (10-15 graden). Begin augustus begon de zon te schijnen en nu hebben we al drie weken heerlijk weer! Met angst en beven zie ik de winter tegemoet, maar nu NU is het zomer!
DSC_1061

Twee gevaarlijke momenten

Zo’n twee maanden is hij nu aan het dialyseren, Leo. Hier in Zweden, waar iedereen het Ikea-principe aanhangt (doe alles zoveel mogelijk zelf). wordt de dialyse gewoon door Leo zelf uitgevoerd. Daar doen ze hier niet moeilijk over. Ze leren het je en begeleiden net zo lang dat proces tot jij je veilig voelt en zij het veilig vinden. Er zijn twee soorten dialyse: de meest bekende is de bloeddialyse, waarbij je bloed buiten het lichaam door een dialysemachine wordt gevoerd en gereinigd. Als je dat gaat doen, zijn er twee mogelijkheden. Als je thuis wil dialyseren, krijg je een machine thuis die helemaal wordt aangesloten waar je wil met een verbinding naar de badkamer, omdat er veel water bij gebruikt wordt. Wil je niet thuis dialyseren, krijg je de sleutel van het dialysecentrum en ga je daar -ook geheel zelfstandig- dialyseren. Je kan dan besluiten b.v om drie nachten per week te dialyseren Het voordeel van deze methode is dat het gewoon ’s nachts kan, terwijl je slaapt. Je hebt geen tijdverlies. Nadelen zijn dat er langere tijd zit tussen twee dialyses zodat je iets vermoeider bent en dat je – als je reist – een afspraak moet maken bij het ziekenhuis waar je heengaat voor een dialyse. Dat moet dan meestal overdag (een dialyse duurt dan een uur of zes per keer), want ’s nachts komen de vaste klanten. Je vakantie wordt dan dus om de andere dag in het ziekenhuis doorgebracht.
Een andere dialysemethode is de peritoneale dialyse. Daar hebben wij voor gekozen. Dat is een dialyse zonder bloed. Je krijgt een slangetje in je buik waarvan het uiteinde uit je buik steekt. Als je gaat dialyseren laat je twee liter vloeistof door het slangetje in je buikholte stromen. Dat gaat gewoon door zwaartekracht door de vloeistofzak aan een infuusstandaard te hangen. Dan doe je het dopje er weer op en je laat de vloeistof vier tot zes uur daar zitten. Het buikvlies gaat dan als ‘nier’ fungeren en de afvalstoffen komen in dat vocht terecht. Na die tijd laat je de vloeistof in een zak lopen en daarna laat je weer twee liter nieuwe vloeistof in de buikholte lopen. Dat verwisselen van vloeistof duurt bij elkaar ruim een half uur, maar daarvoor moet de vloeistof opgewarmd worden tot 37 graden anders is het zo’n koude plas in je buik…. Deze methode heeft dus als voordeel dat er geen bloed aan te pas komt, maar dat wil niet zeggen dat hij zonder gevaar is. Het gevaar van infectie is namelijk erg groot Er zijn twee gevaarlijke momenten tijdens het proces. Het eerste moment is als het dopje van het uiteinde van het slangetje eraf gedraaid wordt om de vloeistof weg te laten lopen het tweede moment is als de vloeistof er weer ingelopen is en er moet weer een dopje op. De verbinding naar het buikvlies is dan open en bacteriën of virussen zouden naar binnen kunnen komen. Het is daar vochtig en 37 graden, ideale omstandigheden voor bacteriën en virussen om zich razendsnel te ontwikkelen. Andere voordelen van deze methode zijn dat je het overal kan doen (Leo dialyseert een keer per dag op zijn werk) en dat je kan reizen waarheen je wil. De spullen (zakken met vloeistof en ontsmettingsvloeistof, dopjes en klemmen om de slangen af te klemmen) worden naar je vakantie adres gestuurd op jouw verzoek.
Het nadeel van deze methode is dat je vier keer per dag die vloeistof moet verwisselen. ’s Morgens om half zeven begint Leo al en hij kan niet eerder dan half twaalf naar bed omdat hij dan nog een laatste keer moet dialyseren. Op een gegeven moment leek het erop dat hij alleen nog maar aan het dialyseren was. Maar nu zijn we heel behoorlijk gewend en het valt eigenlijk best mee. Leo dialyseert als hij thuis is meestal voor de TV en dan is een half uur zo om. Het fijnste is echter dat hij weer een beetje kracht terugkrijgt. Hij heeft weer energie om dingetjes te doen, al kan hij nog steeds niet zwaar sjouwen en hij is wat vrolijker. Ach, en de zomer komt eraan, daar wordt iedereen vrolijker van. Uiteindelijk valt het ons alles mee nu we eenmaal in het ritme zitten. Het kostte wel even tijd om de juiste samenstelling van de vloeistoffen te vinden. Eerst werd hij te dik, dus dan moest er een keer glucose af, daarna hield hij te veel vocht vast en werd er weer een aanpassing gemaakt en hij heeft ook nog een keer ernstige bloedarmoede gehad. Toen heeft hij een speciale ijzerinfuus gehad en hij heeft iedere week ijzerinjecties die hoe kan het ook anders hij zichzelf geeft. Maar nu gaat het echt een stuk beter en we kunnen weer genieten. In het lange weekend van Pinksteren gaan we voor het eerst samen naar Nederland. Mijn oudste dochter komt de week ervoor naar ons toe met haar gezin met de auto. Zij neemt de vloeistofzakken mee naar Nederland en wij nemen met het vliegtuig, het opwarmding mee en zo’n infuusstandaard die je helemaal kan opvouwen. Als we terugkomen, moet Leo nog een ruime week werken en dan gaat hij officieel met pensioen. Hij blijft nog anderhalve dag of zo doorwerken aan een project en het begeleiden van een paar studenten. Ik word een dag nadat hij 67 wordt, 65, maar ik blijf gewoon doorwerken, drie dagen per week. Bikkels, dat zijn we op onze ouwe dag, bikkels, al zeg ik het zelf.

Modersmålmateriål….

Vanmorgen ben ik door het besneeuwde landschap naar het prachtige dorpje Nykill (spreek uit Nisjííl) gereden en ben daar op een school geweest. Er zitten drie Nederlandse kinderen uit een gezin daar die vorige week zijn geëmigreerd. Ik krijg de eerstkomende tijd 5 uur extra per week om ze te helpen inburgeren. De jongste twee hadden een museumuitstapje, dus ik heb alleen de oudste gezien. Ze doet het prima, ook al verstaat ze nog lang niet alles. Ze heeft al een vriendin. Hoe ze precies communiceren weet ik niet, maar het ziet er uitstekend uit. Morgen zie ik de twee jongere kinderen. Volgende week ga ik het niveau van de drie kinderen bepalen en dan kijken waar we met de Zweedse lesstof kunnen aanhaken zodat het allemaal een beetje ‘smooth’ verloopt.
Daarna ben ik naar het dialysecentrum gegaan, want Leo kreeg de tweede les. Het gaat prima, vanaf maandag gaan ze het daar in het echie doen en ik hoef niet meer mee zei Leo. Hij heeft er nu zelf dus ook vertrouwen in. De week daarop gaat hij het zelf doen met af en toe nog wat backup als hij dat nodig heeft. Mijn dochter heeft me een link gestuurd over het Maasstadziekenhuis dat nu ook thuisdialyse gaat invoeren. Dat is dan bloeddialyse, maar ook dat wordt hier al jaren gewoon thuis gedaan.
Daarna wilde ik gaan zwemmen, maar ik ben eerst naar het winkelcentrum geweest en ik heb gekocht:
011
Twister is een onmisbaar instrument vind ik, als je kinderen boven de tien hebt. Bij jongere kinderen kan je het ook gebruiken, maar dan om van stip naar stip te springen. Als je praat en tegelijkertijd een handeling uitvoert, wordt datgene wat je zegt veel beter in het automatische geheugen opgeslagen en kan later dan beter opgeroepen worden. Wat je WERKELIJK wilt behandelen kan van alles zijn, maar Twister is het spelletje wat naar voren treedt. Het is dus een uitstekend instrument om saaie rijtjes en werkwoordvervoegingen te oefenen zonder dat de kinderen er een hekel aan krijgen.
En eindelijk heb ik ook een werkwoordenlotto gevonden! Hij is erg Zweeds, maar je kan er gewoon Nederlands bij praten. Al die acties kunnen benoemd worden in de tegenwoordige tijd, toekomende tijd, verleden en voltooide tijd en in de ik, hij/zij en wij/jullie/zij-vorm en dan kunnen ze ook nog ontkennend gemaakt worden. Dan kun je nog kijken welke activiteiten vnl. binnen gedaan worden en waarom en welke vnl. buiten gedaan worden en waarom. De randen van iedere kaart hebben een kleur, die kan je in het Nederlands benoemen en je kan de plaatjes omschrijven zodat zij het (werk)woord moeten raden. Je kunt er ook allerlei hogere orde denkvragen bij stellen, maar daar moet ik me nog even in verdiepen.
014
015
Het boek dat ik gevraagd had aan mijn dochter om op te sturen omdat haar eigen dochterer nog niet aan toe is, is ook vandaag aangekomen, dus ik heb voorlopig lesstof genoeg.
Kennen jullie dit boek trouwens? Het is geloof ik heel onbekend, maar het is een fantastisch boek. Het bijzondere eraan is, dat er verschillende tijden door elkaar lopen en dan bedoel ik de snelheid van de tijd. De hoofdpersoon is een jongen van dertien die zelf kan bewegen, maar alles om hem heen is zwaar vertraagd, erg spannend en intrigerend. Het speelt in Nederland, in Bakkun om precies te zijn en is geschreven door een Nederlandse schrijver, volledig binnen mijn mål doel…..
017
Toen ik om half vier bij het zwembad aankwam, werd mijn kaart geweigerd bij het poortje: op! Toen ben ik maar niet gaan zwemmen. Morgen ga ik trainen en zwemmen op mijn trainingskaart en dan neem ik dinsdag pas een nieuwe tienrittenzwemkaart als ik alleen maar ga zwemmen. Het was toch al een beetje laat en dan ben ik zo laat thuis en dan heb geen vuurtje gemaakt voor Leo als hij verkleumd thuis komt…..

Nierennieuws…..

Vandaag kreeg Leo zijn eerste dialyseles, best spannend allemaal. Je moet een heleboel – niet moeilijke – handelingen achter elkaar in de juiste volgorde uitvoeren. Dat moet heel zorgvuldig gebeuren om infectie van het buikvlies te voorkomen. Als je per ongeluk iets laat vallen, moet je het meteen weggooien en een nieuwe nemen. Ik denk dat ik alles iedere keer ga klaarleggen op een schone gestreken theedoek. Alle spullen worden per 14 dagen thuisbezorgd als het eenmaal gaat lopen. Je kunt dat ook naar je werk laten sturen of naar een adres in Nederland b.v. Dan hoef je geen extra koffertje mee te nemen voor je dialysespullen. Toevallig was mijn dokter ook daar aanwezig (op het dialysecentrum) en ze had nieuws. Mijn beide nieren werken ongeveer voor 50%. Een nier doet 52% en de andere 48%. Maar dat betekent niet dat mijn nierfunctie 100% is, maar het is de verdeling van de nierfunctie van 71%. Ze heeft alle gegevens naar Gothenburg opgestuurd en nu maar afwachten of ze het accepteren. Als ZIJ het niet accepteren, kunnen ze ook de gegevens nog opsturen naar Stockholm en misschien accepteren die het dan. Dat is al een keer eerder gebeurd, maar dat was iemand met een nierfunctie van 78%. Leo en ik geloven geen van beiden dat het geaccepteerd gaat worden….. Ik heb het nog over een nieuw nierfunctieonderzoek gehad en gezegd dat ik zo hard aan het trainen was en dat dat misschien de functie heeft verlaagd tijdelijk en ze overlegt het met haar collega’s of dat mogelijk is. Als ik een nieuw onderzoek krijg, ga ik een week rusten en alleen maar water drinken en – misschien – peterselie eten…. Ik zal eens op het net zoeken wat je nierfunctie verder nog gunstig beïnvloedt.
Vandaag heb ik een nieuw groepje kinderen voor het eerst gehad, ze zijn 6, 8 en 9 jaar.
Die van 6 gaan net lezen en die van 9 spreekt eigenlijk bijna nooit meer Nederlands (Vlaams), dus ik heb een leuk boom, maan, vis-spelletje gedaan. Ik heb nu ook een iets betere indruk van de kinderen, dus volgende week ga ik wat dieper overal op in. Ik had niet eens tijd om voor te lezen, volgende week dan maar. Het heeft hier de hele dag hard gesneeuwd en het was zo wit, dat je de weg nauwelijks kon zien. Ik was versleten toen ik thuis kwam. Ik heb eerst een uur geslapen. Na het eten vanavond heb ik de oprit geveegd in het stikkedonker. Beter nu dan morgenochtend om zeven uur als Leo erdoor moet toch? Nu kan ik tenminste nog een half uurtje uurtje blijven liggen. Vroeger deed ik anderhalf uur over de oprit , nadat ik ging trainen deed ik er drie kwartier over en vanavond was ik na een half uur weer binnen: trots op mij!

LZW (leuke Zweedse weetjes)

Vrijdag en zaterdag was ik weg. Eerst ben ik naar Uppsala gereden waar vrienden van mij wonen en hun zoontje werd 1 jaar.

Oma geniet voor 200% van haar kleinzoon...


Behalve Oma uit Nederland en ik uit Linköping, kwam er ook nog een vriendin van hun langs met haar dochter. Sjoerd heeft haar leren kennen toen hij in het bos achter hun flat (een gebied zo groot als de provincie Utrecht) naar paddestoelen zocht. Ze heeft hem toen geleerd welke paddestoelen je kunt eten en welke niet en zo is ze een vriendin geworden.
Ze kwam net in het ziekenhuis na een knie-operatie en liep met krukken. Onderaan die kruk zaten grappige pinnetjes of zo en die bleken naar beneden geklapt te kunnen worden om grip te krijgen in de sneeuw. Dat is toch wel een LZW, vind ik.

Verder zag ik nog iets ergs leuks daar wat ik nog niet kende: ik weet niet of het zweeds is, maar ik zag het in Zweden, dus het telt als LZW

Maaike maakte appeltaart en in plaats van paneermeel of een natte appeltaart, deed ze op de bodem gelatine. Als de taart gaat bakken, vermengt het sap uit de appels zich met de gelatine en dan krijg je daar een jamlaagje dus. Erg handig en erg lekker!
Vrijdagavond na de verjaardag ben ik naar Stockholm gegaan. We hadden zaterdagmiddag een feest voo de vrouwen van de kerk. Het was erg leuk, maar mijn batterij was leeg, dus geen foto’s.

Mensonterend, hemeltergend

Een hele tijd geleden heb ik er ook al over geschreven. Ondertussen heb ik een heleboel dingen erbij geleerd. Ik heb geleerd dat je vroeger gewoon Zweeds burger was op twee voorwaarden: je moest de koning erkennen en je moest Lutheraan zijn. Je hoefde niet eens Zweeds te praten. Verder heb ik ook geleerd dat er vijf officieel erkende talen in Zweden zijn, naast het Zweeds zelf. Fins, Jiddisch en Roma (de taal van de zigeuners) zijn er drie van. De andere twee zijn Zweedse dialecten.
Maandagavond reed ik naar huis en hoorde een ijzingwekkend verhaal op de radio van een dochter van een Roma-moeder (zigeuner). Deze mensen waren uit Rusland naar Zweden gekomen en woonden er al tien jaar of zo (in de buurt van Stockholm), gewoon in een huis met een baan en zo. Deze dochter was een meisje van een jaar of acht toen er het volgende gebeurde: de moeder was zeven (ZEVEN, prent dat even in je hoofd!) maanden zwanger toen ze naar de dokter ging om te bespreken hoe ze zou gaan bevallen en zo. Ze komt in het ziekenhuis en wordt zonder pardon gedwongen geaborteerd en gesteriliseerd. We schrijven 1958. Dat is misschien voor jullie piepkuikens heel lang geleden, maar ik was 10 jaar toen dat gebeurde. De dochter vertelde dat deze gebeurtenis haar moeder heeft gebroken en dat ze haar hele leven geen vreugde meer heeft gekend.
Het doet me denken aan het volgende verhaal: een vriendin van me vertelde dat ze in ongeveer 1968 ging bevallen van haar eerste kind, Toen ze op zondagavond ongeveer 9 uur aankwam in de kraamkliniek op het Putseplein (Rotterdam-Zuid), werd ze opgevangen door een (duidelijk) Reformatorische verpleegkundige, die constateerde dat ze ongeveer 5 centimeter ontsluiting had en vervolgens HAAR BENEN BIJ ELKAAR BOND zodat het kind na twaalven, de de dag des Heren dus, ter wereld zou komen. Dan kon de verloskundige die moest worden opgeroepen nog thuis blijven rusten gedurende de zondag……….. Je kan het je bijna niet voorstellen, maar mijn vriendin bezwoer me dat het zo gebeurd was. Als ik lieg, lieg ik in commissie.
Ik wilde hier nog een hele bespiegeling aan toevoegen over mensen met macht en grenzeloze arrogantie, maar ik laat het maar zo. Er zijn toch geen woorden voor zulk gedrag?

Het is echt waar: je bent nooit te oud om te leren!!

Dit wordt een kort logje, want ik ben aan het werk, hard aan het werk. Voor de eerste keer in mijn leven heb ik zelfs een uittreksel gemaakt! In het Zweeds, want dan hoef ik die woorden en zinnen die ik verwerk niet iedere keer weer op te zoeken.
Ik, die altijd onder mijn schriftelijke opdrachten uitkwam, weigerde mijn huiswerk te maken, ik, die zelfs soms onderzoeksverslagen niet schreef omdat ik er zo’n hekel aan had, IK HEB EEN UITTREKSEL GEMAAKT VAN 12 BLADZIJDEN…en ik, ik vind het LEUK! Ik vind het leuk om een zweeds verslag te schrijven van 10 A4tjes over de tijd van 1815-1850. Het kost alleen veel meer tijd dan ik had gedacht. Ik kom er op mijn ouwe dag achter dat ik eigenlijk best wel ambitieus ben, dat ik het leuk vind om HOGE cijfers te halen….
Met Leo gaat het goed, langzaamaan, maar steeds iets beter. Hij gaat nog niet echt naar buiten(krijgt het dan te koud). Hij heeft het Julbord(traditionele zweedse kerstmaaltijd) voor morgen op de Universiteit afgeslagen, hij heeft een uitnodiging voor een belangrijke vergadering volgende week afgeslagen, hij moet nog niet aan werken denken maar hij vult de afwasmachine en de wasmachine wel en is meestal gewoon de gehele dag op. Soms slaapt hij weleens overdag, maar dan moet je nog maar afwachten of je ’s nachts slaapt. Zijn bloeddruk en temperatuur zijn goed, saturatie kan ik niet meten, maar die zal dan ook wel goed zijn. Het is erg gezellig om Leo zo om me heen te hebben…..
Verder beleven we niet zo veel, maar we hebben het wel naar onze zin…..
Ik ga snel weer verder….

Sinterklaassurprises

Ten eerste:

het eerste suikerlaagje sneeuw van het seizoen....

Ten tweede:
Vandaag heeft Leo weer bloed laten en het is goed van samenstelling. Zijn bloed is niet te dik (trombosegevaar) en niet te dun (gevaar voor spontane bloedingen overal)
Ten derde:
Ik ben vandaag naar school geweest en mijn achterstand valt reuze mee. Mijn Zweeds ga ik gewoon halen. De lerares was super schattig. Mijn boekbespreking kan ik morgen onder de cursus uitspraak doen en mijn werelderfgoedspreekbeurt doe ik de laatste les voor de hele klas(volgende week woensdag) Dan moet ik nog een schriftelijke opdracht argumenteren doen, maar dat doe ik volgende week dinsdag bij de uitspraakcursus. Dan hebben we volgende week maandag de laatste repetitie waarvoor we a.s. woensdag de generale hebben, kan ik nog even oefenen.
Voor geschiedenis moet ik een aantal opdrachten maken en ook volgende week maandag een repetitie doen. Omdat ik een echte auditieve leerling ben die 7 lessen college heeft gemist, is het voor mij moeilijk al die schriftelijke informatie tot me te nemen.Dat vak ga ik misschien niet halen, maar uiteindelijk heb ik het genomen om beter Zweeds te leren en dat doel is gewoon gehaald. Hij was ook heel aardig…..
Ik ben een hele grote fan van Sinterklaasvieren. Ik had nooit kunnen denken dat ik het niet zou vieren en toch is dat nu gebeurd. Als ik er niet van mijn kinderen van had gehoord en niet over op de blogs had gelezen, had ik er waarschijnlijk helemaal niet aan gedacht. Geen gedichten dit jaar, geen cadeautjes en geen chocoladeletter maar wel drie surprises! Ik ben een gelukkig mens.

P.S. En jongens, wat vind ik leren toch LEUK!!!!!

De kijkcijfers kunnen weer omlaag en ik ben er blij om…

Het ziet er nu toch echt naar uit dat Leo aan de beterende hand is. Van 8 liter zuurstof vorige week zondag, is hij nu op een halve liter. Als hij niks doet, gaat dat goed. Vanmorgen ging hij onder de douche, maar dat was toch iets te hoog gegrepen. Het was een eindje lopen en toen hij er eenmaal onder stond, kreeg hij ademnood. Zijn saturatie was 82 en dat is veel te laag. Dat was wel even een tegenvaller. Het heeft hem heel goed gedaan en mij ook dat twee van onze vier kinderen er vandaag waren. Mijn zoon gaat morgenvroeg weer weg en mijn dochter morgenmiddag. Vanavond heb ik eindelijk weer eens echt lekker gekookt samen met hun. Gegrillde zalm met een ratjetoe van aardappelblokjes met paprika en tomaat en sla. De verbetering heeft dus ingezet en de cijfers van mijn hits (tussen de 900 en 1000 iedere dag) kunnen weer naar beneden. Misschien ga ik nu ook wel weer eens over iets anders loggen dan ziekte, wie weet……

Mijn nieuwe buurman is een hartstochtelijk jager

Onze buurman Jakob, is drie dagen in Småland geweest (niet bij Ikea) en heeft op elanden gejaagd. Zij schreef er ook al over. Het jagen hier is echt iets anders dan in Nederland. Het is hier een happening van hoog tot laag waar de jagers al maanden van te voren naar uitkijken.. Dit is een enorm land, enorm dunbevolkt ook. De mensen leven er nog dichter bij de natuur dan in Nederland. Vissen en jagen wordt ook als vak gegeven op de middelbare school (keuzevak , dat wel) en vissen en jagen horen bij de traditie en de jaarcyclus. Het elandenvlees wordt allemaal opgegeten, gebruikt, evenals de pels. De jagers krijgen ook quota op en je mag geen moeder met kalveren doodschieten. Wat wel mag is een van de twee kalveren doodschieten…..Ik moet zeggen dat ik het vreselijk vind om zo’n majestueus dier geveld te zien worden, maar ’s lands wijs ’s lands eer zullen we maar zeggen. Zo komt het ook dat ik afgelopen zondag over mijn eigen schaduw ben heen gesprongen en onze buurman een goede jacht heb gewenst. Vandaag kwam hij terug met zijn geweer over zijn schouder. Omdat hij daarna meteen druk was met onze avlopp (riool), heb ik nog geen foto van hem genomen, maar die houden jullie te goed….. Het verhaal over de avlopp volgt ook later.
Ik heb nog wel een ander leuk plaatje voor jullie.
Deze sloerie vrouwtjeseland werd gevonden in een boom. Ze was niet gewond, maar stomdronken van het eten van gefermenteerde appels. Het schijnt ook weleens bij apen voor te komen… Zo’n brok ongecontroleerde eland wil je echt niet tegenkomen!