Categorie archief: geluk

Bezoek, véél bezoek….

Ook dit ga ik proberen in één logje te persen, maar het zal wel niet lukken. We hebbben véél bezoek gehad dit jaar. Deels kwam dat omdat Leo zo ziek was van het voorjaar en deels omdat een aantal mensen nog snel willen komen voor we weer in Nederland wonen.
Eind januari kwam een oude vriendin (Margriet) gezellig een weekje buurten Ik ken haar nog way back van de Diergaarde, van de tijd dat we allebei een abonnement hadden, meer dan 50 jaar geleden. Het had gesneeuwd en we hebben eensgezind sneeuw geschept. Ze was er lang niet zo bedreven in als ik, kan ik wel zeggen, minder training gehad natuurlijk. Verder zijn we gaan zwemmen en hebben – wat ik echt nog NOOIT gedaan had – met zo’n watergymnastiekgroepje meegedaan! Met iedereen doe je wat anders als ze op bezoek komen, very interesting……
DSC_1016
Zij is geriater en schouwde zo eens Leo aan met zijn onregelmatige, korte ademhaling, waarna ze met klem hem aanraadde om naar de dokter te gaan zo spoedig mogelijk. Daarna is het balletje gaan rollen.
Toen Leo echt goed ziek bleek en er van alles fout ging, zijn drie van onze vier kinderen tussendoor zomaar een paar dagen met de trein (zoon uit Duitsland) of met het vliegtuig (twee dochters)gekomen. Eerst kwam mijn zoon uit Duitsland met de trein.
DSC_1017DSC_1020
De beelden die je hier ziet, zijn van de ware peiling die we hebben uitgevoerd.
We hadden nl.>DEZE REPORTAGE allebei gezien op Facebook. Mijn zoon weet heel veel van de stand van de sterren en heeft geleerd te navigeren op de zon en de sterren midden op zee. Hij zei dat als de aardas maar een heel klein beetje zou shiften, dat geen dag onopgemerkt zou blijven.”Het zijn heus niet alleen de Inuit die dat merken hoor!” zei hij. Als je nl. een afwijking van1/10 graad hebt, kom je aan de andere kant van de oceaan 800 km. verder uit! We discusieerden er wat over en besloten dat hij een ware peiling zou doen om tekijken of deaardas nog steeds op dezelfde plaats staat t..v. de sterren. Dan moet je eerst een sextant maken en meten waar je bent op aarde en daarna moet je twee punten zoeken die op een stafkaart staan (in dit geval een keltische grafcirkel en een kerktoren) en daar de Noordpoolster achter peilen. Dat hebben we allebei gedaan en het goede nieuws is: de poolster staat waar hij altijd heeft gestaan en is geen spat veranderd (zeker niet zo ver dat de dag 2x zo lang kan duren op een bepaalde plaats). Het enige wat dit zou kunnen verklaren is, dat Groenland en Noord-Amerika aan het ‘driften’ zijn t.o.v. Europa. Dat hebben we allemaal uitgevoerd tussen de ziekenhuisbezoeken aan Leo door. Never a dull moment met die gozer.
Daarna kwam mijn oudste dochter gezellig een weekendje Leo was net uit het ziekenhuis. Zij was er nog toen het bericht doorkwam dat mijn vader was overleden en ik helemaal in de stress schoot.Ik durfde niet bij Leo weg en zij bood aan om dan nog een paar dagen te blijven (ze heeft een HELE drukke baan), maar Leo stond er op dat ik zou gaan voor twee dagen en hij kon makkelijk alleen blijven, vond hij. Het is ook goed gegaan allemaal, maar het was wel stressen met die huurauto
. Zij is een supergeorganiseerd mens en dat is heel handig om in je omgeving te hebben. Ze heeft heel wat schoongemaakt in die paar dagen….
Half april kwam mijn jongste dochter een paar dagen met haar jongste zoon. Dat wasvoor iedereen gezellig. Mijn schoonzoon had de vrijdag en de maandag vrijgenomen en hij is dus gezellig met drie kinderen vier dagen geweest (en niet met vier!), terwijl wij het ook heerlijk hadden. Hoewel ook zij lekker hebben geholpen, b.v. met het uitruimen van de afwasmachine, is het bij je hebben van zo’n klein ventje weer van een hele andere charme.

Op het krukje om ook de bovenste rij te kunnen bereiken

Op het krukjeom ook de bovenste rij te kunnen bereiken


En dan er weer vanaf natuurlijk om dat ene kannetje weg te kunnen brengen...

En dan er weer vanaf natuurlijk om dat ene kannetje weg te kunnen brengen…


De boerin kwam nog eieren brengen en er huppelde een lammetje achter haar aan. Dat moest natuurlijk even in de armen, dat snap je.
DSC_1093
DSC_1094
Wat ik ook met dit kind gedaan heb – wat ik nog nooit met een van mijn andere kinderen gedaan heb – we hebben een jurkje gamaakt voor haar dochter thuis, op de machine! Toen ik een kind was, had ik wel eens vriendinnetjes en die hadden een naaimoeder. Die naaide poppenkleertjes met hun dochters of rokken en hun verjaardagsjurk als ze jarig waren. Daar was ik dan altijd zo jaloers op. Maar nu heb ik mijn dochter naaien geleerd en ik had het zelf nog niet eens ooit gedaan, maar dat mag de pret niet drukken! Ik ben gewoon keihard een naaimoeder!
Het volgende logje begint dan met het begin van de meivakantie in Nederland. Deze is weer lang genoeg

Gaan we nou nog terugkomen of niet?

Dat wordt ons – soms bedekt, soms rechtuit – gevraagd. Vorig jaar herfst waren we het erover eens dat we terug zouden gaan dit jaar. We zouden in augustus ons huis te koop zetten en dan in november of december naar Nederland verhuizen, naar een appartement in het centrum van Rotterdam. Leo wil hoog en pal in het centrum en ik wil vooral een dakterras en op loopafstand van de winkels. Daar komt natuurlijk het eerste probleem al om de hoek kijken. Op 10-15 hoog heb je natuurlijk geen dakterras en als je in het centrum 1- of 2- hoog zit met dakterrras, is het altijd zo donker met al die gebouwen om je heen. We hebben een poosje geflirt met de Markthal tot we zagen dat de ene kant weliswaar naar het zuiden uitkijkt, maar dat er een groot gebouw voor zit en dat de andere kant niet alleen naar het Noorden uitkijkt, maar dat er ook nog eens een grote flat voor gepland is! Ik heb naar flats in de Hofdame gekeken en naar een flat op de Botersloot met een gemeenschappelijke tuin, maar dan heb je niet eens een balkon! Die woningen in het nieuwe Stadstimmerhuis leken ons wel wat, maar die zijn intussen allemaal weg…. Goed: we laten die huizen even zitten en gaan naar de motieven.
In de eerste plaats hebben we het hier allebei erg naar onze zin, NOG wel. Als de kinderen allemaal minstens 2x per jaar komen en we krijgen vrienden en allerlei familie, is het hier fantastisch. In de zomer wonen we hier in een paradijsje. In de winter wonen we hier in een kerstkaart. Ik vind het heerlijk om 5-6 uur per dag in de tuin te werken, lange wandelingen te maken zonder iemand tegen te komen en te zwemmen in kristalheldere meren NOG wel en ’s winters een beetje te naaien en genealogie te doen zolang mijn ogen het nog doen. Leo vindt het heerlijk om wat op de Universiteit te rommelen en ’s winters om de hele voetbalcompetitie te volgen als hij niet ziek wordt. We hebben leuke buren en vrienden hier alleen geen kinderen Als Ostergötland in Zuid-Holland lag, zouden we niet erover piekeren om terug te komen.
Toen we hier kwamen wonen, heb ik bedongen dat ik 1x per maand naar Nederland kon gaan. Ik wil betrokken zijn bij het leven van onze kinderen. Ik vind het heerlijk om te zien hoe ze alle vier met hun karakter vorm hebben gegeven aan hun leven en op hun eigen manier met hun omgeving en hun kinderen omgaan. Ik hou ook veel van onze schoonkinderen en ben hun uiterst dankbaar dat ze onze kinderen zo gelukkig maken. En dan de kleinkinderen! Ik weet uit ervaring hoe snel kinderen opgroeien en dat je moet genieten van het proces. Natuurlijk is Leo voor mij het allerbelangrijkste, daarom heb ik ook zonder met mijn ogen te knipperen gezegd dat ik met hem mee naar Zweden zou gaan. Dat 1x per maand naar Nederland kan nu niet meer. In de winter kan ik Leo eigenlijk geen dag alleen laten. Eten klaarmaken gaat nog wel, maar de kachel moet aan en hij kan geen hout sjouwen, sterker nog: hij moet zo min mogelijk aan afkoeling bloot staan. Dan heb ik het nog niet eens over sneeuw schuiven….. Toen mijn vader in maart van dit jaar overleed, ben ik wel naar de begrafenis gegaan, maar meteen de volgende dag weer teruggekomen. Als Leo me niet bezworen had dat hij gewoon een dag alleen kon zijn voor deze gelegenheid, was ik niet gegaan. Daar komt nog bij dat we nu ook niet meer samen kunnen reizen sinds Leo bloeddialyse heeft. Hij moet iedere drie dagen gedialyseerd worden en een gastdialyse regelen in een ander ziekenhuis kan wel, maar is een administratief uiterst ingewikkelde procedure. Omdat Leo op 2 september een promotie heeft in Nederland waar hij in de commissie zit, hebben we nu geregeld dat hij in het Franciscusziekenhuis wordt gedialyseerd 2x, maar het heeft drie maanden geduurd voor het rond was. De lust om spontaan er even uit te gaan wordt op deze manier grondig de grond ingeboord. We wilden dus naar Nederland. Ik heb mijn huis al flink opgeruimd, winterkleren zitten in dozen in de garage, MAAR…. toen werd het lente en mooi weer en de plantjes begonnen te groeien en Leo knapte op. Leo is aan een project bezig dat tot volgend jaar april duurt en hij heeft de hoop van een transplantatie niet opgegeven. AL onze kinderen kwamen hierheen met hun kinderen en we konden allebei volop genieten. Voor Leo hoeven we niet terug naar Nederland, hij wil hier wel blijven. Mijn kinderen hebben me allemaal gewaarschuwd dat ik echt een lapje grond moet hebben als we verhuizen, want ik word heel blij van plantjes arrangeren en laten groeien. Ze zijn bang dat een balcon niet genoeg is voor mij. Mijn hele leven lang heb ik me niet door angst laten leiden bij het nemen van beslissingen en dat weiger ik nu ook. Waar ik wel bang voor ben is, dat we op een gegeven moment niet meer terug KUNNEN, of dat de kinderen allemaal een week of twee vrij moeten nemen om ons te helpen verhuizen, daar ben ik bang voor. Don’t fence me in, daar ben ik allergisch voor. Bovendien kan ik ook wat krijgen! Om ziek te worden ben ik niet zo bang, maar ik ben nogal onhandig en een enkel of een heup is zo gebroken op deze leeftijd. Maar goed, we hebben de beslissing genomen om volgend jaar in augustus ons huis te koop te zetten en van de winter een mannetje alle plafonds en de meeste muren te verven, om de vloeren te laten slijpen en om de buitengevel schoon te laten maken, hier en daar een likje verf, zulke klusjes, zodat het huis er op en top uitziet volgend jaar en dan blijven we er gewoon nog een jaar in wonen. Voor de rest zien we wel. Het vliegveld van Linköping is vlakbij en als er af en toe een kind komt voor een weekendje en in de vakanties, houd ik het wel uit om opgesloten te zitten op het platteland. Tenslotte hebben we email, telefoon en, o wonder, SKYPE!
2012-12-24_11.52.37

In gemeenschap van goederen en organen, al 45 jaar…..

stadhuis
5 juni 1969. We trouwden om ’s middags half vier in het stadhuis van Rotterdam.. Daarna diner in Diergaarde Blijdorp en de receptie daar.
Ik zou het gewoon weer doen,inclusief bijna alle fouten die we gemaakt hebben. Misschien had ik er nog een paar kinderen bij willen hebben. Misschien had ik meer tijd met hen door willen brengen, maar in de grote lijnen is het zeer de moeite waard geweest. Er zijn heel weinig dingen in mijn leven waar ik spijt van heb. Dat komt ook omdat ik me – toen er beslissingen genomen moesten worden – er altijd van bewust ben geweest dat ik geen spijt wilde hebben later. De minder belangrijke dingen heb ik laten gaan in ons huwelijk. Soms waren zaken belangrijk genoeg om ruzie over te maken en dat deed ik dan ook.
We zullen er geen 45 jaar bij halen, maar 5 jaar moet toch te doen zijn. Met twee operaties, dat dan weer wel.
diergaarde
Eerder al heb ik twee logjes geschreven over ons huwelijk, die staan HIER en HIER
En op verzoek van Dieuwke een recente foto van mij, genomen in de speeltuin van Kralingen:
056

Dàt dus!! (fotologje)

Dat je tuin zo groot is, datje gewoon fluitekruid kunt laten groeien zonder dat het allerlei andere planten verdrukt…
042

dat je op een vergeten stukje tuin kunt moezen
043

Dat je een plukbloemenveldje kan maken met een spannend paadje erdoorheen……….

033

en dat je dan dit

041

en dit
036

en dit
044
gewoon nog overhoudt! Dan heb ik de voortuin er nog niet eens opgezet met bloeiende seringen en riebes, met pioenrozen en papavers die op springen staan.
DÀT DUS!

Over voldoende nierfunctie, rijsttafel en een sleutelhanger met auditieve afweer.

Dinsdag heb ik mijn nierfunctie-onderzoek gehad en gisteren werd ik opgebeld dat hij 71% was en dat is voldoende met de nieuwe richtlijnen!! Al mijn andere tests waren goed vorig jaar, maar ze moeten wel over, omdat het meer dan een jaar geleden is dat ze zijn afgenomen. Bij Leo moeten ook alle tests overgedaan worden om dezelfde reden. Vanmorgen, mijn ijkpunt is op vrijdagochtend, was ik 9 kilo afgevallen (dat moeten er zeker nog 5 en eigenlijk 10 meer worden) en Leo is nu ruim vijf kilo afgevallen ( hij heeft zijn ijkpunt zondag pas) en dat moeten er nog vier , maar liefst ook iets meer worden). Ook moet de conditie van Leo nog verder verbeteren. We gaan voor september. In september gaan we nieren eerlijk delen. Daar werken we naartoe.
Dat afvallen is vandaag een beetje in het gedrang gekomen. We kregen namelijk vrienden op bezoek, ook Nederlanders in exile, en ik heb weer eens een echte ouderwetse rijsttafel gemaakt met een stuk of tien gerechten toch bij elkaar. Ze zouden eerst zaterdagavond komen, maar gisteren belden ze of ze ook vandaag konden komen. Nou is een rijsttafel maken best wel veel werk, dus ik heb gisteravond en vandaag de hele dag staan koken. Ik had het precies allemaal af! Het was heerlijk. Het is best moeilijk om hier aan de juiste ingrediënten te komen, maar met een beetje improvisatie is het allemaal goedgekomen. Volgende keer als ik in Nederland ben, moet ik kemirinootjes mee terug nemen, want die zijn hier helemaal niet te krijgen…… Het was erg gezellig en nu ben ik verschrikkelijk moe, maar eerst….
Van mijn Nederzweedse bijdochter kreeg ik een cadeautje gisteren. Het is een sleutelhanger die begint te piepen als je naar hem fluit. Die had ik moeten hebben toen mijn sleutel onder de sneeuw was verdwenen. In Nederland heb ik ernaar lopen zoeken en kon ik hem niet vinden, maar nu kreeg ik hem dus. Ik blij, maar hij is een beetje hyperactief. Als ik over de oprit loop, begint hij te piepen, als ik de auto start begint hij te piepen, als ik in een bocht gas terug neem begint hij te piepen, als ze op de autoradio beginnen te lachen begint hij te piepen enz. Nou ja: ik weet in ieder geval waar hij is en verder heb ik er niet zo veel last van. Ik kreeg er twee extra batterijtjes bijgeleverd, dus hij kan zich uitleven. Morgen ga ik een waterdag houden. Niets kan mijn goede humeur bederven na dat fantastische nierennieuws

Geschiedenis

Het volgende stukje heb ik een tijd geleden geschreven en nooit gepubliceerd. Het was niet af, maar nu weet ik helemaal niet meer hoe ik het af wilde maken. Ik geloof dat ik er nog bij wilde schrijven dat hier in Zweden het feodale tijdperk nooit van de grond is gekomen, want dat kwam met het katholicisme mee en dat kwam zo laat hier in het Noorden, dat vlak daarna de pest al uitbrak. Daarna was er een te kort aan arbeidkrachten en kregen de boeren meer macht. De lage status van boeren is bij ons eigenlijk altijd blijven hangen en hier in het Noorden is het gewoon een gerespecteerd beroep. Je komt hier ook gewoon op de radio omroepers tegen die plat of dialect spreken. Dat zou in Nederland niet kunnen. Toen ik logopedie studeerde, sprak men nog van Algemeen Beschaafd Nederlands, alsof men niet beschaafd was als men dat niet sprak. Die term is nu vervangen door Algemeen Verzorgd Nederlands, maar dat is een niet veel betere term….
Hier komt mijn stukje:
Oh jongens, wat ben ik van geschiedenis gaan houden! Hoe langer ik leef, hoe meer ik van geschiedenis ga houden en hoe meer geschiedenis ik meemaak.
Zo hebben ze vastgesteld dat verjaardagen vieren goed is voor de gezondheid. Het is statistisch bewezen namelijk dat die mensen die de meeste verjaardagen op hun naam hadden staan, het oudst werden…..
In de Bijbel wordt gewaarschuwd over de gevolgen van zonden tot in het derde geslacht. Ik heb ontdekt dat dat voor alle gewoontes en zienswijzen geldt die we met de paplepel kregen ingegoten.Je denkt dat zaken heel lang geleden zijn gebeurd en dat die geen invloed meer hebben op de mensen, maar dat is beslist niet waar.

Het feit dat de Romeinen niet verder zijn gekomen met overwinnen dan tot de Rijn, heeft tot de dag van vandaag tot gevolg dat de boerderijen bijvoorbeeld in Limburg en Brabant een andere vorm hebben dan in de rest van Nederland, dat de Brabanders en Limburgers een andere volksaard hebben, dat het katholicisme daar gebleven is na de reformatie en dat het boven de Rijn op verzet stuitte (met de Romeinen meegekomen en dus veel meer opgedrongen aan koppige Friezen en Hollanders). En waarom denken jullie dat de fornuizen van tegenwoordig nog steeds de vorm hebben die ze altijd hadden? Omdat ze vroeger heel vroeger door een vuur verwarmd werden. Tegenwoordig hebben een aantal mensen hun oven op een andere plaats, maar er zijn beslist ook nog een heleboel ovens onder de gaspitten of electrische platen, zodat je je rug bijna breekt als je je brood uit de oven moet halen.
Toen ik naar Zweden kwam, ben ik me nog veel meer bewust geworden van de grote invloed die geschiedenis op onze volksaard, op onze gewoontes heeft. Als je in een vreemd land gaat wonen, besef je natuurlijk dat je de taal niet spreekt in het begin. Wat ik me pas veel later realiseerde was, dat je ook in een land komt te wonen met eigen gewoontes, met een eigen kijk op de mensheid.Die gewoontes en manier van reageren is niet zomaar uit de lucht gevallen, dat is gevormd door geschiedenis, door gebeurtenissen die de mensen dwongen om op een bepaalde manier te reageren. Dat blijft voortleven in de volksaard.

Ik geloof dat ik er nog bij wilde schrijven dat hier in Zweden het feodale tijdperk nooit van de grond is gekomen, want dat kwam met het katholicisme mee en dat kwam zo laat hier in het Noorden, dat vlak daarna de pest al uitbrak. Daarna was er een te kort aan arbeidkrachten en kregen de boeren meer macht. De lage status van boeren is bij ons eigenlijk altijd blijven hangen en hier in het Noorden is het gewoon een gerespecteerd beroep. Je komt hier ook gewoon op de radio omroepers tegen die plat of dialect spreken. Dat zou in Nederland niet kunnen. Toen ik logopedie studeerde, sprak men nog van Algemeen Beschaafd Nederlands, alsof men niet beschaafd was als men dat niet sprak. Die term is nu vervangen door Algemeen Verzorgd Nederlands, maar dat is een niet veel betere term….
Dat dat laatste stukje er twee keer staat is geen vergissing. Het hoort eronder, maar ik heb het nu geschreven, dus staat het er twee keer.

flying geese, maar ze worden nog even niet gequilt..

Nu had ik vandaag willen beginnen met quilten en nu kan het niet! Maandag ga ik naar Nederland en dan miet hij af zijn….Ik moet morgen eerst even langs mijn naaimachineman. Ik had op mijn online class geleerd dat je van tijd tot tijd, maar in ieder geval voor je begint met quilten, je naald moet verwisselen. Ik weet niet wat er fout gegaan is, maar dat ding wat de naald moet vasthouden is op de een of andere manier kapot gegaan. Het lag ineens in twee stukken in mijn hand en dat hoort volgens mij niet. Ik hoop maar dat hij het kan maken, anders heb ik echt een probleem.
Het quiltje wordt echt mooi. Ik heb dus die driehoekjes gemaakt en het geheel afgezoomd met Flying Geese. Het zijn heel veel verschillende kleurtjes, maar het is een prachtig geheel geworden. Flying Geese zijn heel makkelijk te maken: Hier volgt nog een tutorial speciaal voor haar met foto’s:
Flying Geese is een rijtje (of rondje) pijltjes die opzij wijzen tegen een contrastrerende achtergrond. De pijltjes zijn twee keer zo hoog als dat ze lang zijn.
De achtergrondstof moet goed in kleur afwijken van de pijltjes zelf. Je kunt (als je overlopende kleuren hebt), proberen de achtergrondstof steeds iets van tint te veranderen en dan de kleur van deFlying Geese hetzelfde houden, maar ik heb het andersom gedaan. Er zijn heel veel manieren waarop je Flying Geese kan maken, maar de meeste manieren hebben heel veel stofverlies. Zo doe ik het in ieder geval:
Je neemt vier lapjes stof van b.v. 3 cm. + 2,20 cm. naadtoeslag. Die cijfers komen uit inches, dus ik kan er niets aan doen dat ze zo raar zijn. Als je grotere wilt maken, kun je grotere vierkantjes nemen, maar je moet altijd dezelfde naadtoeslag rekenen. Dan neem je een lapje dat twee keer zo groot is, dus 6×6, met 3,25 cm naadtoeslag. De flying Geese worden dan 6cmx3cm.
014
Uit deze vijf lapjes maak je vier Flying Geese zonder stofverlies, heel makkelijk.
Je trekt een diagonale lijn over ieder klein lapje (aan de verkeerde kant)en legt eerst twee lapjes over de diagonale lijn van het grote lapje, zodanig dat de diagonale lijnen op de kleine lapjes doorlopen. De lapjes overlappen elkaar een beetje (door de naadtoeslag). Zorg wel dat de beide goede kanten naar elkaar toe
liggen.
016
Dan ga je stikken aan beide zijden van de diagonale lijn (1 inch ofwel 0,7cm). Als je dat gedaan hebt, knip je de diagonale lijn door. Dan heb je twee driehoekjes met twee flappen aan de lange kant. Die strijk je open en je opent de naad aan de achterkant (heb je niet zo’n dikke bobbel bij het quilten)
017
018
Vervolgens leg je het derde lapje op de tegenoverliggende punt zodat de lijn naar beneden wijst precies tussen de twee uitsteekseltjes. Je stikt weer aan beide zijden van de potloodlijn en knipt het weer door.
019
Dat doe je vervolgens met de andere driehoek en het vierde kleine lapje en voila: VIER flying Geese.
020
Nou, mijn quilttop ziet er nu dus zo uit:
002
en de achterkant is van deze stof.
004
De randen maak ik van dezelfde groene achtergrondstof als die bij de driehoekjes en dat groen is precies dezelfde kleur als de lichte stippen op de achterkant…… Dàt bedoel ik nou! Ik voel mezelf echt een kunstenaar (en een beetje een goochelaar) met die stofjes alleen niet met mijn naaimachinenaald

Toveren met stof, nu met de foto’s erbij getoverd

Mijn dipje is helemaal verdwenen, hoewel er nog steeds geen sneeuw ligt. Maar hé: de langste dag is geweest, het is Kerstmis en over een week komen mijn dochter en schoonzoon met hun kinderen voor een weekje! We zijn een trainingsprogramma begonnen en een kalm-aan-eten-project. Ik heb nog best veel spieren over van de vorige keer, maar Leo moet van ver komen. Ik vind zelf dat zijn wandeltempo al omhoog aan het gaan is, maar ik kreeg van hem geen bevestiging……
Verder ben ik aan het NAAIEN, jongens!! En daar word ik me toch vrolijk van! Ik heb een patroontje gevonden voor een babyquiltje met driehoekjes en flying geese, erg leuk. Natuurlijk is het verschrikkelijk veel werk, stom van me, maar ja: ik vind het nu eenmaal een mooi patroontje. Ik hoop het quiltje af te hebben als ik 13 januari naar Nederland ga, want dan is de baby all lang geboren. Die komt namelijk 30 december met de keizersnee….
Maar we gaan het even over het quilten hebben. Ik heb een aantal foto’s genomen van mijn tovertruc met de driehoekjes en jullie krijgen een soort tutorial voor als je ooit eens driehoekjes wil maken van stof.
Je neemt een lapje stof van 10 1/2 x 10 1/2 cm en je neemt er nog een in een contrasterende kleur.
040

Je legt de lapjes op elkaar met de goede kant tegen elkaar aan de binnenkant.
043_cr

Dan trek je twee lijnen van diagonaal naar diagonaal en daarna twee lijnen door het midden, waarmee je de ruimte dus in vieren verdeelt. Door die diagonalen is de ruimte nu in achten verdeeld.
044_cr

Vervolgens ga je op 1/4 inch (7 mm.)langs de diagonalen stikken zig-zag. Je mag een diagonale lijn niet kruisen. Eerst aan de ene kant en dan aan de andere kant van de diagonale lijnen.
De rechte lijn is bijna het draaipunt. Ik vind het heel moeilijk om precies het draaipunt te vinden en het is uiterst belangrijk om zo nauwkeurig mogelijk te werken. Je hebt er later alleen maar heel veel last van als je dat niet doet….. Dit is de blauwe achterkant omdat op het wit, de witte stiksels niet te zien waren
047
Vervolgens knip je alles los over alle lijnen
048
049
en Tara!!! je hebt 8 vierkantjes van 3×3 cm., die ieder uit twee driehoekjes bestaan….
050

Toveren of niet? Even open strijken en de puntjes eraf knippen: klaar!
051

Nou niet echt, want nu moet je die vierkantjes weer aan elkaar naaien om dit patroon te krijgen…..
052

Het worden drie van zulke rijen met aan de bovenkant twee rijen flying geese. Daar komt misschien ook nog een tutorial van……

Efteling: pure magie door de ogen van een tweejarige

Toen ik dinsdag 12 november om acht uur Nederland binnenkwam, moest ik eerst een nieuwe telefoon kopen. Ik heb namelijk maar 1 telefoon en een losse chip voor als ik in Nederland ben. Helaas ben ik mijn Nederlandse chip -die in een zakdoekje zat – kwijtgeraakt (waarschijnlijk weggegooid). Het was zo’n beetje kwart over negen toen ik met mijn nieuwe telefoon en mijn huurauto op weg ging naar mijn dochter. We wilden al een hele tijd naar de Efteling, maar tot nu toe was het niet gelukt. Ook nu kon het alleen deze dag, de rest van de dagen had ik iets anders te doen of was met Leo. Mijn schoonzoon had speciaal zo lang thuisgewerkt, zodat we auto’s konden ruilen. Het is voor mij namelijk een beetje duur om een auto te huren waar vier kinderen in mee kunnen.
Helaas was er een ongeluk gebeurd op de A4 en ik werd omgeleid via de A44 over Wassenaar. Lang verhaal kort gemaakt: ik was toch net te vroeg op weg, want vlak daarna werd de A4 vrijgegeven en nu stond ik in de file bij Wassenaar. Ik was er kwart over elf….. Eerst moesten we dus beslissen of we wel zouden gaan. Als we nu niet zouden gaan, werd het volgend voorjaar. Het miezerde, maar er werden vanuit het noordwesten opklaringen beloofd (daarom ga je naar het zuidoosten, logisch). We besloten te gaan! De jongens wisten niet waar we heen gingen en het meisje wist niet wat de Efteling was, dus het was een grote verrassing toen we de muren zagen opdoemen.
Op het parkeerterrein begon de magie al: muziek in de bomen….. De kinderen liepen van boom tot boom en ja hoor: overal muziek. O jongens, wat ben ik een fan van de Efteling! En wat is het heerlijk om de Efteling weer opnieuw te ontdekken door de ogen van een tweejarige.
Het was helemaal niet druk (duhhh!!) en we konden alles op ons gemak doen of twee keer achter elkaar. Je kunt echt heel veel doen in een paar uur als er geen rijen staan. Het sluitstuk was het sprookjesbos in het DONKER! Toen ik mijn kleindochtertje ging verschonen, zag ik dat aan alle details gedacht was. Op het plafond was nog een sprookjestekening gemaakt, zodat de kinderen op hun rug liggend nog steeds Efteling beleefden. Het was voor mij ook de eerste keer van mijn leven dat ik zo’n 3D film zag als daar in de Efteling. Je had het gevoel dat je alles zo kon aanraken, dat de hele film alleen voor JOU gedraaid werd, fantastisch! Voor een tweejarige was 3D net iets te spannend. Zij zette resoluut haar 3Dbril af en keek de film verder zo.
Foto’s:

Eerst mijn foto bovenaan de bladzij: ze praatte tegen de paddestoel “Ha paddestoel, sta jij hier? Ik ben N-aomi, ben jij een paddestoel?” Later had ze het steeds over de paddestoel waar een liedje uit kwam.
041

van de ijsglijaan...

van de ijsglijaan…


" een kamertje tussen de wortels met allemaal Bob de Bouwers(kabouters)"

” een kamertje tussen de wortels met allemaal Bob de Bouwers(kabouters)”


de wolf met de zeven geitjes

de wolf met de zeven geitjes


De anderen genoten ook volop hoor!

De anderen genoten ook volop hoor!


De kleinste genoot vooral van veel diepe druk.

De kleinste genoot vooral van veel diepe druk.


Het miezerde meestal af en toe en het was een graad of 6, maar het was heel goed te doen. Af en toe deden we een binnenactiviteit om op te warmen en om een uur of vier hebben we uitgebreid poffertjes gegeten. We waren van plan om onderweg patatjes te eten, maar iedereen was al onder zeil voor we Kaatsheuvel hadden verlaten….
Het enige minpuntje was dat Droomvlucht niet open was. Volgend voorjaar ga ik weer met een andere tweejarige (van mijn zoon) naar de Efteling, dan doen we het gewoon nog eens dunnetjes over, GENIETEN!!!!

Cruisecontrol x 3

Als ik in Nederland ben, huur ik altijd een auto. Een paar keer heb ik nu een Kia Venga gehad en dat beviel me prima. Hij zit lekker, hij rijdt lekker en hij is niet zo heeel klein. Ik wil geen grote auto, want dan bots ik overal tegenaan en ik heb het niet nodig. Soms ga ik met vier vriendinnen naar Stockholm en eentje daarvan heeft een rollator. Dan leen ik de auto van Leo, die is wat groter. Dat doen we ook als we hier gasten hebben en we maken uitstapjes met 1 auto. Nog niet eens twee weken geleden was het (dinsdagochtend) dat ik wakker werd en dacht: “Ik wil een nieuwe auto kopen”. De auto die we nu hebben is een Mistubishi Colt uit 2006. Hij heeft 135.000 km. gereden, maar er is een stuk van het voorspatbord af (met de gladheid gebeurd vorige winter) en hij moet gekeurd worden in december. Voor die tijd moet ik dat dan laten maken en er moeten nieuwe banden om volgend voorjaar (de winterbanden zijn veel nieuwer). Dus dat zei ik tegen Leo. Leo zei: “Heb je enig idee wat voor auto je dan wilt?” Nou, dat wist ik dus meteen: een Kia Venga! Die dag hebben we het er verder niet over gehad. Ik leg zulke dingen altijd in de week. IK ben wel impulsief, maar Leo niet. Woensdag liet Leo me de krant zien. Er was een actie van de KIA-dealer hier. Een wagen uit het magazijn ging weg met 18.000 kroon korting, dat is ongeveer 2000 Euro. “Zullen we vrijdag even gaan kijken?” vroeg Leo en dat was natuurlijk prima. Die vrijdagmiddag hebben we een proefrit gemaakt met een KIA cree´d, maar die instap was te laag, vond ik niet prettig. Er stond nog 1 KIA Venga op mij te wachten en dat was een automaat. Hij was ook niet rood zoals ik had gewild, maar een andere was er niet en anders zou het drie maanden duren en ik was mijn 18.000 kroon voordeel kwijt. We waren van huis gegaan met het idee dat we GEEN auto zouden kopen, alleen maar kijken. Maar ja: hij had alles wat ik wilde, behalve de kleur, waar wacht je dan nog op? Dus we hebben hem meteen maar gekocht vorige week en ik ben hem vanmorgen gaan halen!!! Hiep hoi, ik heb een hele nieuwe spliksplinternieuwe auto met van alles erop en eraan! In de loop van de week belde hij nog dat het een luxere uitvoering was dan hij in de computer had staan met allerlei extra’s onder andere een cruisecontrol! Dat is hier met die lange stukken weg wel erg handig, maar hij werkt twee kanten op. Je kunt hem ook zo instellen dat hij niet HARDER gaat dan je wilt. Dat is voor mij erruug handig, want ik overschrijd altijd de maximumsnelheid. Ik heb al wat boetes gehad man! Als ik dan de bebouwde kom inrijd, zet ik de cruisecontrol op 50 km., kind kan de was doen….. De luxere uitvoering is 1200 Euro duurder, maar omdat ik mijn handtekening al had gezet, heb ik bedongen dat ik er maar 600 van betaal. Voor mijn oude auto kreeg ik oorpronkelijk 2000 Euro terug, maar nadat ze hem hadden nagekeken, wilden ze er nog maar 500 voor geven. De krukas schijnt zo goed als door te zijn en de banden zijn versleten. We hebben onderhandeld tot 850 Euro.
Alles bij elkaar zijn we 17.500 Euro kwijt voor de auto, niet gek hè? We hebben een hele goedkope verzekering (je betaalt hier de eerste drie jaar de helft met een nieuwe auto) en we hebben 7 jaar garantie, op roest zelfs 12 jaar! Toen hij ons vroeg hoe we de auto wilden financieren, zeiden wij dat we hem contant betaalden. Hij viel bijna van zijn stoel, maar herstelde zich razendsnel.
Maar nu vragen de oplettende lezertjes onder jullie zich natuurlijk af waarom er in de titel staat : 3x cruisecontrol? De derde is van mijn naaimachine. Daar zit ook een knop op dat de machine niet sneller gaat dan je wilt. Met mijn dyspraxie en grootse quiltplannen is dat een hele handige optie. Ik kan het pedaal toch helemaal indrukken en hij gaat zo langzaam dat ik alles er soepeltjes onder kan verschuiven…….
Willen jullie nou ook nog foto’s? Die heb ik genomen toen ik vanmorgen voor het eerst tankte. In tegenstelling tot Nederland wordt hier de auto afgeleverd met een bijna lege tank benzine……


Als je er op klikt, kun je Leo nog zien zitten…..
En wat vinden jullie van de kleur (van de auto ja, niet van Leo!)? Is het grijs of is het beige? Op de foto lijkt hij meer grijs, maar in werkelijkheid is hij meer beige namelijk….