Categorie archief: galajurk

Nagekomen foto’s van Leo

Hij was minder emotioneel, dus zijn foto’s zijn wat helderder.
Hier komt de bruid de kerk binnen:

De maid of honour aan de kant van de bruid en de best man aan de kant van de bruidegom

De moeder van de bruid leest 1 cor. 13 voor : Over de Lefde
D
Hier gaat de bruidstaart aangesneden worden en Jessica doet haar jas uit. Je kan mooi het met bont afgezette stuk zien. Hij had ook een sleep net zo lang en breed als de sleep aan haar jurk, erg mooi.

bijna gelukt!

Aankondigingen van mij(in galajurk!) over het verloop van de avond en de tafelindeling in het meest kromme zweeds ever, maar toch verstaanbaar. Op de voorgrond Linnea. Zij was de toastmaster. Zij kondigde de sprekers en scetches aan:

In de keuken wordt ondertussen de laatste hand gelegd aan garnering en placering van het buffet onder mijn leiding. Nu kun je ook begrijpen waarom ik geen warme schotels geserveerd heb:

Tenslotte de complete koud-buffettafel. Ik sta er een beetje zorgelijk bij te kijken (voor niets, zo bleek wel):

Zo, nu heb ik mijn logachterstand wel ingehaald, zou ik zeggen. Nu moet ik mijn eigen achterstand in het lezen ene reageren nog inhalen, maar dat doe ik in Nederland!

zo na de bruiloft…….

Geweldig was het! Alles is gelukt! De trouwerij is gelukt. Ik voelde me net in een Amerikaanse film. De bruid schreed door het middenpad aan de arm van haar vader, terwijl de bruidsmars werd gespeeld en iedereen stond. Daarna mochten we gaan zitten en zo. Ik was helemaal ontroerd. Het eten is prima gelukt en was erg lekker. Zeker 6 mensen hebben me aangeraden om een catering bedrijf te beginnen. Ze vinden het zielig voor me dat ik niet werk geloof ik. Ik vind mezelf helemaal niet zielig. De hele verdere dag was gezellig, alleen het was KOUD!!!!
Het was gedurende de dag -15 gr. en toen we ’s nachts naar huis reden, hebben we -27 gr. opgetekend! We moesten naar de kerk lopen (+/- 5 min.), maar de kou ‘beet’ in je gezicht. Het was de bedoeling dat iedereen zijn galajurk aanhad in de kerk, maar ik heb het NIET gedaan. Ik heb hem ’s avonds pas aangetrokken.

Mijn foto’s van de bruid zijn niet helemaal gelukt. Ik geloof dat ik te geëmotioneerd was. Maar ik heb wel wat foto’s voor jullie en dan moeten jullie de rest er maar bij denken. Hier had ze haar jas nog aan. Ze had een prachtige jas over haar jurk heen (met bont afgezet)en een soort van handschoenen die tegelijk ook een sjaal was, erg mooi en erg nodig.

Nog een op haar rug genomen, dan zie je de prachtige afwerking op de rug:
Dit was aan het eind van de avond, je ziet dat ze veel meer ontspannen zijn;

Verder was het kleine broertje van de bruidegom precies zo gekleed als zijn grote broer:

De bruidstaart was prachtig (niet door mij gemaakt)

Dan komen hier de beloofde foto’s van de salades en zo:
Eerst de huzarensalade:

Uiteindelijk kwamen we onder tijdsdruk te staan en is het garneren niet helemaal gegaan zoals ik had gewild.Hier b.v. ontbreken de doperwten

Dan komt hier de kipsalade:

In de rechterbovenhoek zie je de witlof met kruidenkaas. Dat wordt zo’n mooie bloemvorm! En verder zie je daaronder de gevulde komkommerschuitjes. Omdat we zo veel vulling van de eieren over hadden, hebben we ook een paar komkommers gevuld met die vulling. Dat is me uitstekend bevallen zeg! Dat ga ik onthouden, vooral omdat het zo veel sneller gaat dan eieren vullen! Je spuit een halve uitgeholde komkommer in 1 keer vol met vulling en snijdt hem daarna in stukjes! En het was heerlijk verfrissend en minder zwaar dan een gevuld ei! In dit kader zal ik ook maar meteen de gevulde eieren laten zien. Bij het maken van gevulde eieren moet je er (naast dat het uitstekend smaakt!) ook op letten dat de kleuren mooit combineren. Ik had er 40 met kerrie gemaakt (omdat Jessica aangaf dat ze daar zo veel van hield) 30 met tomaat en 30 met een kruidenvulling (allerlei kruiden heel fijn gehakt met mayonaise en eigeel en herbamare). Dan had ik nog kaviaarvulling, maar die is uiteidelijk in de komkommer beland net als een gedeelte van de kruidenvulling:

Tenslotte komt hier de Waldorfsalade. Uiteindelijk heb ik die gegarneerd met de dperwten. Het misstond niet eens!

Er was één iemand allergisch voor noten en 1 iemand allergisch voor garnalen, maar gelukkig zeiden ze het op tijd.
Om 12 uur zijn we weggegaan, wat we waren versleten.Het feest was toen nog in volle gang. Zaterdag tot half tien uitgeslapen en daarna hebben Leo en ik de keuken grondig schoongemaakt na de ravage die we vrijdagochtend hadden achtergelaten. Toen zijn we wat dingen terug gaan brengen: de stellage van de bruidstaart en een aantal geleende borden, glazen en bestekdelen. Toen heb ik weer 1 1/2 uur geslapen en vervolgens heb ik (Leo had geen zin) nog in de stad gegeten met een aantal hollanders die er nog waren en met het bruidspaar. Vervolgens heb ik de moeder van Jessica met ons mee naar huis genomen, zodat die twee samen konden zijn en haar vanmorgen om tien uur weer op de bus naar het vliegveld gezet. Ik ben nog een beetje moe, maar ik heb weer anderahlf uur geslapen vanmiddag en NU ga ik mijn koffer pakken, want morgen moet ik om half zes op om naar NEDERLAND te gaan voor een week! Ik verheug me er op en mijn week zit al helemaal volgeprakt. Ik neem mijn laptop mee, dus ik spreek jullie wel volgende week.

Installation deel III

Er zijn drie faculteiten in Linköping: de Technische (van Leo), de Filosofische en de Medische. Allen hebben ze een eigen symbool. Toen de mensen binnen kwamen, werden ze vooraf gegaan door een grote staf met hun symbool er op. Daarna, toen ze op het toneel kwamen, moesten ze onder hun eigen symbool zitten:

Leo zit het meest rechts. De hele ceremonie duurde tweeënhalf uur en was helemaal in het Zweeds. Ik kon mischien 35% verstaan, maar mijn arme kinderen konden helemaal niets verstaan. Ik zat naast mijn zoon Jochem (lichtelijk ADHD), maar hij heeft tweeën half uur stil gezeten. Ik was zo trots op hem! Hij zei wel later tegen Leo dat hij hoopte het nooit meer mee te hoeven maken. Eerst sprak de rector vanaf de loge:
daarna werden de professoren één voor één voorgesteld en er werd iets bij verteld. Leo was de allereerste (B A A …) van de allereerste faculteit die naar voren moest komen en een buiging maken. Dat hadden ze van te voren geoefend: Ze waren er alleen vergeten bij te vertellen dat je dan je hoed nog niet op hoort te hebben. Ik hoorde hem wel iets zeggen over uit Holland komen en het woord hoed, maar pas toen de anderen naar voren kwamen, begreep ik pas dat hij had gezegd : “en omdat hij uit Holland komt, heeft hij zijn hoed maar vast opgezet”, want geen van de professoren die daarna werden voorgesteld, hadden hun hoed al op:


Overigens: in zo’n verhaal wordt precies gezegd hoe veel geld de leerstoel krijgt en ook dat van de helft van dat geld de professor wordt betaald. Iedereen in de zaal weet dus meteen hoe veel Leo verdient daar. Dat is in Nederland toch echt ‘not done’.
Pas nadat alle professoren zijn geïnstallerd, zet het hoofd van de Faculteit demonstratief zijn hoed op en dan zetten alle anderen van die faculteit (ook de gepromoveerden in de zaal) hun hoed op:
Daarna komen één voor één de gepromoveerden naar voren en dan krijgen zij ook een hoed.
Dit geheel werd nog twee keer zo opgevoerd bij de andere faculteiten met dien verstande dat de mensen van de faculteit Filosofie een lauwerkrans krijgen opgezet i.p.v. een hoed, het staat belachelijk kan ik je verzekeren.
Tot slot heb ik nog een filmpje voor jullie waar Leo pontificaal opstaat, maar je moet wel even wat zweeds verduren. Daar zie je hem MET hoed op buigen en zo. Dan moet je hier klikken

Installation deel II

Mijn echtgenoot begint te klagen dat ik alles voor laat gaan en nog steeds niet over de Installation zelf heb gelogd. Dus hierbij.
Zaterdagochtend om 12 uur moest het rokkostuum opgehaald worden bij de verhuurder en de speciale professorshoed bij iemand van de Universiteit. Toen we terugkwamen waren onze oppassen er al en Jessica begon meteen mijn galajurk te strijken.

Leo ging zich ook verkleden en toen hij weer terug kwam: WOW!!!!

Ik was nog steeds bang dat ik overdressed zou zijn. Een paar dagen voor de zaterdag was ik nog naar de schoonheidsspecialiste geweest, althans: naar mijn afgaanse bovenbuurvrouw. Zij heeft mijn wenkbrauwen geëpileerd en daarna deed ze iets heel aparts. Ik weet niet of jullie ooit op zo’n manier een behandeling hebben gehad. Sinds mijn overgang heb ik wat gezichtshaartjes, niet dramatisch, maar ik wilde het nu behandeld hebben. Ze had daartoe haar eigen methode en ik had er nog nooit van gehoord. Ze deed een draad achter om haar nek en hield de uiteinden gedraaid in haar handen, zo dus:
Daarna hield ze dat gedraaide gedeelte tegen mijn gezichtshuid en bewoog de draad heen en weer over de huid:
Alle haartjes werden gevangen in de draden die in tegenovergestlede richting over mijn huid werden bewogen. Toen ze klaar was, had ik een volkomen zachte, gladde huid zonder haartjes!
OK, ik ook mijn (gestreken) jurk aan, iedereen in zijn mooie kleren. Krijn, mijn schoonzoon, had voor het eerst van zijn leven een echt pak aan; een stropdas ging hem nog net iets te ver, maar hij zag er prachtig uit
Jochem, onze ruwe zeebonk, had ook een jasje aan:

Mijn zoon Maarten en mijn schoonzoon Bart lijken gewoon geboren in een pak. De meiden zagen er ook prachtig uit:
Een onderonsje tussen Lonneke en Mayke.
Nog een laatste instructie aan de oppassen over eten en slapen en weg waren we.
Dan de Installation zelf. Ik had niet bang hoeven zijn om overdressed te zijn. Bijna iedereen liep in de prachtigste jurken en pakken.

Onze meiden voelden zich eigenlijk behoorlijk uderdressed, maar ik vond van niet. Er waren enkele vrouwen in klederdracht:
Er liepen ook mannen met allerlei ridderordes (ik was net te laat om het goed op de foto te krijgen):

of met officiële ambtskettingen:
Het volgende deel wordt in Installation deel III behandeld (Hebben jullie er nog geen genoeg van?)

galajurk en zo….

Hier komen dan de foto’s van mijn galajurk en bijpassende
schoenen. Hij heeft de reis goed overleefd, maar er zitten wel een paar gemene vouwen in. Ik heb hem gisteren even aan het plafond van de gang gehangen om uit te zakken, maar ik zal toch moeten strijken.
galajurk en schoenen 010
Eerst maar eens even de schoenen. Dan zal ik meteen iets rechtzetten: de hakken zijn 7 cm. en niet 10 zoals ik eerst had vermeld. Ik hab maat 38 van schoen, dus het is nog aardig hoog. Dan de jurk:
galajurk en schoenen 006
Het is dus een strapless
jurk met een kanten lijfje en kanten schouderbandjes en de naaister heeft er een bolero bijgemaakt gevoerd met hetzelfde kant als in het lijfje en driekwart mouwen die schuin naar binnen zijn geslagen.
galajurk en schoenen 007
Er zit een klein sleepje aan de achterkant. Nu maar hopen dat ik niet overdressed ben!

Vooruit, vooruit, ook nog een fotootje dat ik hem aan het passen ben. Ik ben toch allang niet meer anoniem
ned.bez.09.10 (8)

Enne….maat 50 hè!