Gelegenheid


Bij de spullen die ik uitzoek vanwege de verhuizing, zitten allerlei dingen die ik ooit bewaard heb omdat ze de moeite waard waren tóen. De inhoud van drie kartonnen dozen en een attachékoffertje past nu makkelijk in dat koffertje. Gisteren postte ik op Facebook deze foto. Nog een keer in mijn blog dan maar voor diegenen die mij alleen volgen via mijn blog.

 

EPSON MFP image

EPSON MFP image

Het is de verlovingsfoto van mijn ouders voor de ingang van Diergaarde Blijdorp in october 1942.

Vandaag wil ik iets anders publiceren  ik vond en wat ik bewaar. Misschien is het wel ergens op Internet te vinden, maar ik vind het prachtig.

GELEGENHEID heet het.

Lange tijd geleden stond er in een Griekse stad een beeld. Nu is het spoorloos verdwenen, maar er is nog een beschrijving die ons een voortreffelijk beeld geeft ervan en waaruit we met zekerheid de leringen kunnen leren kennen die de oude grieken met dit beeld voor ogen hadden

EPSON MFP image

EPSON MFP image

 

EPSON MFP image

EPSON MFP image

Het belichaamt iets wat ik mijn hele leven al helemaal onderschrijf. Pak de gelegenheid als die zich voordoet, zou ik zeggen. Er zijn weinig dingen in mijn leven waar ik spijt van heb, maar de dingen waar ik spijt van heb zijn bijna zonder uitzondering dingen die ik had kunnen doen en die ik niet gedaan heb om vage redenen. Zo kwam ik een keer midden op het Oranjeplein (dorpsplein) van Puttershoek Adje Bouman tegen (voor de jongeren onder ons, dit is hem.).Waarschijnlijk moest hij iets doen in Alcazar. Hij vroeg naar de dichtsbijzijnde snackbar. Ik had net alles in huis gehaald voor stamppot rauwe andijvie met spekkies. Ineens vond ik het zo zielig: een beroemdheid op zijn retour die iedere avond naar een Snackbar moet om wat te eten te krijgen. Hij stond daar zo verloren op dat plein.  Misschien had hij ook wel gewoon trek in patat, maar ik begreep ineens dat het artiestenleven lang niet is wat een warm gezinsleven biedt. Ik stond op het punt om hem te vragen of hij niet zin had om stampot rauwe andijvie met ons thuis te eten, maar ik aarzelde. Ik wilde niet als een soort groupie gezien worden, ik wilde me niet opdringen, misschien was stamppot andijvie wel te min voor hem enz. enz. De gelegenheid ging voorbij en ik wees hem de snackbar…… Tot op de dag van vandaag, moet ik daar nog regelmatig aan denken in de zin van :”HAD ik het nou maar gedaan”……..

Morgen weer wat nieuws uit foto’s en herinneringen….

 

 

 

 

 

 

4 Reacties op “Gelegenheid

  1. En toch moet je ook niet te lang stilstaan bij de dingen die hadden kunnen zijn.😉

  2. Nou, daar ben ik het helemaal mee eens! En wat betreft het maken van fouten: Als je de ene fout niet maakt, maak je weer een andere fout. Alleen weet je het niet, want je hebt de ene fout gemaakt en daar de gevolgen van gezien…….

  3. Mooie overdenkingen.

    Dankjewel, groetjes, Dorothé

  4. Voor stamppot rauwe andijvie kun je iedereen wel uitnodigen ….
    Mooi blog!

    Fijn dat je weer kunt bloggen. Gezondheid voor Leo en een fijne Pasen voor jullie beiden.

    Vriendelijke groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s