Een kleinzoon met rijtjes


Heel mijn leven al ben ik dol op kinderen. Als jongste in een gezin met drie meiden, had ik nooit een jonger broertje of zusje om mee te spelen wat ik erg jammer vond. Ik wist als kind al dat ik met kinderen wilde werken later of een heleboel kinderen zelf wilde krijgen(of adopteren, of als pleegkind opnemen) Later ben ik als logopediste  geworden. Zoals zoveel mensen had ik een idee van hoe kinderen moesten zijn of worden, een norm zeg maar. Gelukkig ben ik daar grondig in opgevoed door de kinderen zelf. Naarmate ik ouder werd, kon ik steeds meer onbekommerd van kinderen genieten, zonder vooroordelen of vooropgesteld doel. Als je werkt met gehandicapte kinderen of kinderen die niet aan hun leeftijdsnorm voldoen (let wel, dat kan erBOVEN of erONDER of erNAAST zijn!), moet je iedere vergelijking met leeftijdgenoten loslaten, want je doet dan het kind geen recht. Mijn behandelingen gingen steeds meer uit van wat een kind WEL kan, in plaats van wat er nog ontbreekt, van de sterke kanten in plaats van de zwakke kanten.  .Natuurlijk ben je wel ingehuurd om het kind iets te leren wat het voorheen niet kon en MOET je hem vroeg of laat confronteren met haar onvermogen. Ik had daar soms wel last van.

Nu nu heb ik kleinkinderen en daar kan ik onbekomerd van genieten. Het is me met mijn eigen kinderen al opgevallen: kinderen hebben van het begin af aan een eigen karakter, met eigen voorkeuren en interesses. Als ze zich ontwikkelen, krijg je zo’n donkere kamer gevoel. Je kijkt naar een zich ontwikkelende foto die in een badje ligt en langzaam, langzaam zie je contouren verschijnen. Het kind wordt iets wat het al was, maar de contouren tekenen zich steeds duidelijker af. Naarmateik ouder word, heb ik steeds beter geleerd om los te laten, om te laten gebeuren wat er gebeurt, zonder al te veel in te grijpen (Ik weet trouwens niet of mijn kinderen het daar ook me eens zijn….)

Dit was een lange inleiding om te vertellen over de jongste zoon van mijn jongste dochter. Dat is niet mijn jongste kleinzoon, want dat is de zoon van mijn oudste zoon. (volgen jullie het nog?)    Tweeënhalf is hij en hij praat beslist niet zo goed als ik zou willen, maar hij heeft hele andere, hele goede eigenschappen waarin hij uitblinkt. Hij is geweldig ordelijk. Al na een dag kon hij bijna zelfstandig de afwasmachine uitruimen. Hij wist van alles waar het hoorde als het eruit kwam.Als hij gegeten heeft, brengt hij spontaan zijn eigen bord en bestek + beker in de afwasmachine en alles op de goede plaats. Daarnaast kwamen we overal in het huis rijtjes tegen. Hij maakt van ales min of meer ordelijke rijtjes, alleen wel op plaatsen die ikzelf nu niet direct zou uitkiezen. Kijk even mee  op de foto’s:

DSC_0579

.Waxinelichtjes overal vandaan netjes bij elkaar gezet……

DSC_0578

Een keurig rijtje sokken midden op de grond

DSC_0580

Alle soorten snijplanken keurig gesorteerd in verschillende rijtjes (de onderste hebben gaatjes, de middelste hebben steeltjes, de bovenste hebben karteltjes) èn de vliegenmeppers en de veger en stoffer en blik (liggend) als aparte buitencatergorie ondergebracht (boven in beeld)

Het summum kwam toen ze allang weg waren. Toen ik vorige week zondag snel een tasje klaar maakte om mee te nemen naar het ziekenhuis terwijl we op de ambulance wachtten, wilde ik ook mijn leesbril in mijn koker meenemen. Anders dan mijn kleinzoon, laat ik alles ordeloos slingeren. Die brillekoker gebruik ik dus bijna nooit. Toen ik hem opende, vond ik daarin een rijtje snoeptomaatjes en een pen. Ik heb er een foto van gemaakt, maar hij is erg onscherp geworden in ‘the heat of the moment’ Ik plaats hem toch.:DSC_0583

 

DSC_0148_cr

Is het geen snoepie?

14 Reacties op “Een kleinzoon met rijtjes

  1. Rijtjes en/of sorteren, ik zie allerlei toekomstmogelijkheden.
    Een slim mannetje!

    Vrolijke groet,

  2. Ach zo heerlijk he! En jouw blog ook trouwens. Fijn om weer te lezen!!

  3. Wat me opvalt is dat hij de onderkant van de rijtjes recht maakt. De basis…. zou hij de dingen ook daarop vergelijken? De sokken liggen met de ‘open’ kant onder. Ik vind het heel knap maar dat is misschien weer teveel een waardeoordeel.

    Groetjes,

    Dorothé

  4. Dat zie je goed Dorothé! Super geordend allemaal. Bij de planken zie je ook dat hij de planken aan 1 kant gelijk heeft laten lopen, ook al zijn ze verschillend van grootte. De waxinelichtjes zijn ronde vormen. Daar heeft hij het rijtje een beetje rond laten lopen…..

  5. wat een heerlijk kereltje.
    Wiskunde en rekenen gaat het helemaal worden denk ik zo.
    Soms als ik dit zie denk ik wel eens waren ze maar weer even zo…..
    (maar nu is het ook waanzinnig leuk hoor!!!)
    Liefs Lydia

  6. Vakkenvuller bij de Dirk?

  7. Zo herkenbaar, dat je het aardse van het kindje al heel vlug kunt zien. Ik vind het ook zo spannend om mijn kleinkinderen te volgen. Hopelijk gaat het beter met je man.

  8. Aardje moet er staan. Sh…woordenboek

  9. Wat een heerlijke blog! Ik kan hier zoooo van genieten…..

  10. Gewéldig!!❤️❤️❤️

  11. wat een geweldige kleinzoon! ik vind het ontroerend hoe hij hier mee bezig is,voor jullie altijd een verrassing wat je tegenkomt.
    beterschap en sterkte met je man!

  12. Wat heerlijk, zo’n ordentelijk mannetje.😉
    Waren de snoeptomaatjes nog eetbaar?

  13. Wat een leuke bijzondere blog. 👍🏻

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s