Kwetsen, nee niet de pruimen


-woede
Al sinds ik klein ben, is er een soort tweedeling in de symphatie van andere mensen tegenover mij. Mensen zijn òf helemaal weg van mij, òf ze vinden me vreselijk. Er zijn mensen die me meteen vreselijk vinden en mensen die me eerst fantastisch vinden en vervolgens vreselijk. Dan zijn er natuurlijk ook nog de mensen waar ik echte vrienden mee wordt en die me accepteren zoals ik ben en meestal waarderen om wie ik ben. Nu ik volwassen ben, zijn er meer mensen die me gewoon waarderen, maar er blijven mensen die me helmaal geweldig vinden en mensen die zich door mij bedreigd voelen of die het in hun hoofd halen dat ik hooghartig zou zijn of snobistisch. Ik kan met mijn hand op mijn hart verklaren dat ik absoluut niet op mensen neerkijk, eigenlijk nooit. Zeker niet omwille van ras, geloof, geld, status of intelligentie. Wel weet ik dat ik verschrikkelijk belerend over kan komen. Als ik iets weet en ik ben daar enthousiast over, wil ik dat graag aan anderen vertellen en die zitten lang niet altijd te wachten op mijn weetjes.
Als je op een voetstuk geplaatst wordt is dat net zo griezelig als wanneer je – zonder dat je iets gedaan hebt – verguisd wordt. Door mensen die beledigende opmerkingen maken en die ik verder niet ken, word ik niet gekwetst. Door mensen die vanaf het begin een defensieve houding tegen mij aannemen word ik niet gekwetst, ik blijf een beetje uit de buurt, dat wel. Mensen die me ophemelen wantrouw ik een beetje. TE vaak heb ik meegemaakt dat het ophemelen overging in verguizen als bleek dat ik gewoon een mens ben met fouten. Let wel: ik ben vriendelijk, maar hou me op de vlakte.
Ik kan er niets aan doen, maar ik val altijd op. Als ik in een nieuwe klas zit, weet de leraar na 1 keer in ieder geval MIJN naam….. Leraren zijn ook mensen en sommigen zijn enthousiast over mij en sommigen gaan de confrontatie die IK niet gezocht heb aan.
Nu ik veel ouder en wijzer ben geworden, is al die felheid een beetje afgezwakt. Ik KAN soms in een klas zitten en alleen maar consumeren. Mijn ogen zijn minder fel geworden, mijn bewegingen zijn minder plotseling geworden en ik kan mensen veel beter beoordelen dan vroeger. Meestal kan ik alles gewoon langs me af laten glijden of me letterlijk of figuurlijk terugtrekken, oppervlakkig vriendelijk blijven of een grapje maken om de negativiteit om te buigen.
Willen jullie nu weten waardoor ik WEL gekwetst kan worden? Als iemand die er wel toe doet voor mij, iemand die ik vertrouw, iemand die zich voordoet als liefdevol en begrijpend, als zo iemand dan misbruik maakt van wat je hebt toevertrouwd, van je kwetsbaarheid en dan in het bijzonder als ze weten waar ze je mee kunnen raken en dan MET OPZET datgene toch doen of zeggen, echt met de bedoeling je te kwetsen. Het is nu al zo’n acht jaar geleden dat dat voor het laatst met me is gebeurd. Het is me minder dan tien keer gebeurd in mijn leven, waarvan de helft zeker door mijn eigen moeder. Meestal denk ik dan dat dingen gezegd of gedaan worden gewoon uit egoïsme of desinteresse, daar kan ik aardig tegen. Opzet is mijn zwakke punt. Als diegene er later spijt van heeft en het contact weer wil herstellen, hou ik me op de vlakte, maar ik zal zo iemand nooit meer vertrouwen. Ik zal er nooit meer iets in vertrouwen tegen vertellen, ook al is ze mijn eigen moeder. Weet je wat nog meer mijn zwakke punt is? Als zoiets bij iemand gedaan wordt waar ik om geef. Als er smalend tegen een kind gedaan wordt die in zijn vrolijkheid een fout heeft gemaakt of zo, als lieve vriendinnetjes gekwetst worden, als er gepoogd wordt ze te beschadigen. Daar kan ik héééél slecht tegen.
Dan komt er een soort furie, een soort beschermdrift in mij boven waar ik dan weleens te ver in ga. Ik kan wel wat meer vertrouwen hebben in die vriendin of dat kind. Meestal kunnen ze dat zelf heel goed oplossen.
De aanleiding van dit stukje is dat ik trots op mezelf ben. Ik heb geen actie ondernomen deze laatste keer. Ze heeft het inderdaad helemaal zelf opgelost. Een mens is nooit te oud om te leren. Ik ben de living proof. Want oud ben ik, stokoud……

17 Reacties op “Kwetsen, nee niet de pruimen

  1. Dag oude vrouw, wijs dat je het nu anders hebt gedaan. Wat niet werkt moet je ver anderen en daar mag je terecht trots op zijn. Kwetsen gebeurt altijd meestal onbewust door onopmerkzaamheid, goede dag!

  2. Hoe ouder en wijzer is dan toch echt waar?
    Ga zo door.
    Ik blijf je volgen en vind je stukjes de moeite waard om te lezen.
    Aline.

  3. Leuk dat je door het lezen van dit soort stukjes toch nog ondanks alle wijsheid die je zelf al op gedaan hebt tijdens je reis op deze wereld aan het denken wordt gezet!

  4. Hierin lijken wij heel erg op elkaar (behalve dan de moeder). Bedankt voor de wijze les.

  5. Dat herken ik wel ja, dat boos worden om opzet (het is ook altijet het laatste waar ik aan denk en dan ben ik helemaal ontzet dat het bestaat, ook wat naief wellicht🙂 )

    Mooi zoals je jezelf beschrijft en dat je dat ook gewoon op je blog zet voor de hele wererd.

  6. Wat een vreselijk mooie blog. Ik hoopte na je reactie bij mij al dat je er over zou uitweiden.
    Wat een mooie analyse van jezelf. Dat is knap.

  7. Top Janneke. Je bent echt een WijsOUdWijf. WOUW dus.

  8. Het is dat je toch wat meer levensjaren op de teller hebt, anders zouden we een tweeling kunnen zijn. Ook ik kan zo reageren. Een beetje moederkloekig noem ik dat altijd, opkomen voor een ander. Lastig hoor om dat niet te doen. De ander moet ook leren om voor zichzelf op te komen. Bovendien als je dat doet, ben je zelf de kwade pier. Ook niet leuk.
    Ook ik (schijn) op te vallen in gezelschap, zelfs als ik mijn best doe om niet op te vallen. Geen idee waar dat aan ligt. Dus jouw verhaal is me uit het hart gegrepen, Dankjewel.

  9. he schatje ik hou heel veel van je hoor al heeeeeeel lang xxxxxxxxxx

  10. Prachtig log. Ik ken je dan wel niet goed, maar ik heb wel de eer gehad je een keer te mogen ontmoeten en vond dat een erg mooie dag. Ik herken veel van wat je schrijft in mezelf. En ik dacht al te weten waar het uiteindelijk over ging en zie dat dat klopt aan de reacties. Mooi!

  11. een mooie log !

    Herkenbaar.

    en beide gezegend met bruine ogen…

    Geniet van je wijze schrijfsels.

    met groet, Roos

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s