Postcrossing


In mijn jeugd had je van die kettingbrieven. Dan kreeg je een lijstje met adressen, je moest de bovenste een kaart sturen en op de onderste plaats je eigen naam zetten. Dat nieuwe lijstje moest je dan weer aan tien mensen geven. De belofte was dat je 100 kaarten zou krijgen, nee 1000 na een week of twee. Toen ik er enthousiast mee thuiskwam, heeft mijn moeder me meteen haarfijn het pyramidesysteem uitgelegd en waarom het niet werkt. Koppig heb ik toch die kaart gestuurd en aan tien mensen de adressen gegeven, maar ze had natuurlijk gelijk. Na meer dan een jaar heb ik nog 1 kaart gekregen en dat was dat. Sindsdien heb ik een verschrikkelijke hekel aan alles wat naar kettingbrieven zweemt. Op Internet komen natuurlijk ook van dat soortberichten van tijd tot tijd soms zelfs met dreigementen wat de mensen overkomt die dit NIET doorsturen, maar ik doe er nooit aan mee. Toen kwam ik in contact met Postcrossing….
En jongens, DAT is nou een gouden concept! Hoe het in zijn werk gaat, zie je hier. Je krijgt een random adres van iemand die bij Postcrossing is aangesloten. Je krijgt dus 1 kaart terug voor iedere kaart die je stuurt. Voor iedere kaart die is ontvangen, krijg je een nieuw adres om een kaart naartoe te sturen. Als je een aantal kaarten met succes verstuurd hebt, mag je een kaart meer onderweg hebben. Ik mag op dit moment 12 kaarten onderweg hebben…
De ontvanger schrijft een soort profiel van wat hun en wat voor soort kaarten ze willen ontvangen en welke talen je allemaal spreekt (in ieder geval moet je Engels spreken). Het is heel grappig om de verschillende profielen te lezen. Sommige mensen vertellen wat losjes over wat voor soort dingen ze leuk vinden en waar ze mee bezig zijn. Er zijn ook mensen die specifieke opdrachten geven: alleen in een enveloppe met blanco kaart, geen multiview kaarten, geen dieren, zonder enveloppe, geen zelfgemaakte kaarten of ik wil veel mooie postzegels. Nu heb ik dus een hele stapel kaarten om uit te kiezen en als ik dan het profiel van iemand heb gelezen, neem ik heel de stapel door en dan kies ik drie kaarten uit, waarvan ik er dan weer eentje uitkies. Per week ontvang ik zo’n tien kaarten en ik stuur er ook zo veel ongeveer
Gisteren had ik zo’n specifiek iemand: hij wilde kaarten over elektrotechniek of metal pop. Hij wilde zijn kaarten in een envelop. Laat ik nou geen enkele kaart met electrotechniek hebben en geen enkele kaart met metal pop…. Ik heb wel een paar lieve kaarten van dansende feeën en bosbessenkinderen van Elsa Beskov, maar volgens mij is dat niet wat hij bedoelt….. Toen heb ik een kaart gestuurd van drie kinderen in negentiende-eeuwse kleding die bij een oude schuur staan te praten. Eentje zit op een hooibaal. In de deuropening staat een jongetje te praten en hij heeft een hand een beetje zo naar voren. Ik heb toen geschreven. ” Dit gaat over electrotechniek. Die grootste jongen is aan het uitleggen hoe een Iphone werkt”. Het zag er precies zo uit…. Nu maar hopen dat hij niet te autistisch is genoeg gevoel voor humor heeft om het te waarderen. Ik heb het braaf in een envelop gestuurd omdat hij daar de voorkeur aan geeft. Het is heel leuk om een inkijkje te krijgen in de levens van mensen. Sommigen schrijven over hun passie, sommigen gewoon over hun leven. Ik krijg ook wel eens een kaart met enkel de groeten, dat is dan weer jammer. Over het algemeen echter is het toch een beetje die jeugddroom van 100 kaarten in je brievenbus, alleen dit is meer geleidelijk. Nederland is een zeer populair land, heel veel Nederlanders doen Postcrossing. In Zweden zijn er veel minder mensen die het doen, zal de volksaard wel wezen. In de zes maanden dat ik het nu doe,ben ik al gestegen naar de 86e plaats van alle Zweedse postcrossers. Jongens, ik heb er een nieuwe verslaving bij en zoals alle verslavingen is ook deze behoorlijk duur. Toch zijn postzegels en kaarten lang niet zo dur als de boetes die ik iedere keer in Nederland krijg voor (net ietsje) te hard rijden. Leo heeft al gedreigd dat ik geen auto meer mag huren als ik nu weer een bekeuring krijg………

9 Reacties op “Postcrossing

  1. Hahaha, geweldig die kaart!

  2. Van die kettingberichten heb ik mijn buik vuil.
    Heb hier een twaalf jarige die de meest ranzige horror kettingbrieven binnenkrijgt op haar mobiel.
    Post crossing klinkt leuk.

  3. Bekeuringen zijn inderdaad echt een drama, eega hier loopt ze ook regelmatig op. Als wij in Zweden zijn en postzegels kopen vind ik ze behoorlijk aan de prijs. Het klinkt wel heel leuk om zoveel kaarten te krijgen.

    Geniet van je verslaving!
    Kram Anna Marie.

  4. o wat leuk! ik heb me ook al zo vaak willen opgeven voor postcrossing…
    laatst stond er nog een stukje over in de flow.
    misschien moet ik er toch maar eens werk van maken, wie weet kunnen we dan nog ooit naar mekaar schrijven😉

  5. Leuke hobby zeg. Hoeveel kaarten heb je al ontvangen? is wel een fotootje waard lijkt me.

    • Ik heb 156 kaarten ontvangen in een half jaar. Niet gek hè? Ik zal inderdaad eens een fotologje weiden aan alle fotovragen die de laatste tijd gesteld zijn……

  6. O, wat leuk! Dit ken ik helemaal niet…. en ik ben nog wel gek op kaarten! Ga snel eens kijken…🙂

  7. Grappig postkaarten in het digitale tijdperk! Maar zou wel goed zijn voor mijn Engels. Oh, praat me niet van bekeuringen je hebt ze zo en het is makkelijk geld verdienen voor de hermandad.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s