Een babyquiltje met hobbels en bobbels en de laatste hobbel moet nog genomen worden…


Toen mijn vrienden in Uppsala twee jaar geleden aankondigden dat zij een baby zouden krijgen, beloofde ik hun dat ik een quiltje voor ze zou maken. Destijds ging dat nog met de hand en duurde maanden. Ik begon er enthousiast aan, maar ik raakte verslaafd aan Farmville. Op een gegeven moment zat ik meer dan 5 uur per dag op mijn twee later zelfs vier boerderijen en zaaide, plantte, haalde oogsten binnen en voederde mijn dieren. Tegen de tijd dat hun baby geboren was, was ik nog niet veel verder met de quilt. Toen heb ik maar een ander cadeautje gekocht. Ondertussen heb ik mijn boerderijen cold turkey verlaten om er nooit meer terug te keren heb ik een naaimachine en ik ben nu in 1\10 van de tijd klaar met een quiltje. Toen ze dus in de herfst aankondigden dat ze weer een baby verwachtten, heb ik opnieuw beloofd dat ik nu echt echt echt een quiltje zou maken. Toen ik de laatste keer in Nederland was, heb ik stof gekocht en heb het quiltje in elkaar gezet. Toen ik met quilten zou beginnen, was het ondertussen bijna Kerstmis. Ik heb het quiltje met de afdekstroken en een ander quiltje wat ik ook zou maken voor een andere baby, in een dekbedhoes gedaan en weggelegd. In het naaikamertje zouden namelijk logé’s komen. Daarna had ik het een tijdje druk met Kerst- en Nieuwjaarsvisite en de opstart van mijn werk. Half januari begon ik aan het eigenlijke quilten van het dekentje. Er was echter iets mis met mijn naaimachine. Iedere keer als ik begon te quilten, brak de draad na vijf tot tien centimeter. Wat ik ook deed – de spanning veranderen, draad en onderdraad opnieuw aanspannen, andere naald , heel de naaimachine schoonmaken van binnen enz. – iedere keer was het weer mis. De draad begon te rafelen en brak dan. Ten lange leste ben ik dus met mijn naaimachine naar de winkel gegaan. Het afdekplaatje liet ik per ongeluk thuis liggen in een plastic zakje. Dat had ik nu niet moeten doen, want daar zat het euvel. Er was een braampje ontstaan op het afdekplaatje en de draad schuurde langs dat braampje en brak vervolgens. Weer een dag kwijt op(en een hoop gesjouw voor niks) voor ik het plaatje kon brengen. De naaimachineman heeft het keurig geschuurd en gepolijst en daarna deed mijn machine het fluitend. Natuurlijk was ik met dat geintje weer drie dagen verder, maar het kostte gelukkig niets. Binnen no time had ik het quiltje vervolgens klaar en kon de rand eromheen genaaid worden. Ik ben zo blij dat ik dat geleerd heb op een echte cursus quilten, zo mooi met schuin verlopende naden, zodat je geen dikke overgang hebt tussen de stroken. Maar hier dook het volgende probleem. Ik miste een strook en dus was mijn afwerkrand te kort! Alles overhoop gehaald zelfs onder het logeerbed gezocht, maar de strook was en bleef weg! Midden in de nacht bedacht ik, dat ik dan maar de quiltwinkel moest bellen of ze een strook wilden opsturen. Ik wist ook niet zeker of hij hier was kwijtgeraakt of dat ik hem in de winkel per ongeluk had vergeten mee te nemen. Zo’n strook is zo in een envelop gedaan en opgestuurd natuurlijk, alleen: hoe leg je door de telefoon de precieze kleur en stof uit? De volgende morgen heb ik het nummer opgezocht en ik bedacht dat ik nog eenmaal zou zoeken voor ik hun zou bellen. En daar kwam hij tevoorschijn, helemaal onderin de dekbedhoes achter een plooi! Eindelijk kon ik mijn quiltje afmaken en opsturen. Omdat ik op het ogenblik niet bij Leo vandaan kan en hem dus niet kan brengen 350 km. verder, heb ik een prachtig pakketje gemaakt met nog wat extra dingetjes en alles opgestuurd. Het was een tamelijk grote en volle doos geworden uiteindelijk. Omdat het hoofdcadeau voor de baby was, heb ik hem aan haar geadresseerd. Bovenin had ik een briefje geschreven dat ze hem voor Skype moesten uitpakken met mij.
Vanmiddag belden ze. Ik ging er eens goed voor zitten, maar toen kwam de aap uit de mouw: ze hadden het pakket niet meegekregen! De baby kan zich niet identificeren met haar persoonsnummer en voornaam. Dat wil zeggen: ze heeft wel een persoonsnummer, maar heeft nog geen identiteistskaart met haar voornaam gekoppeld aan dat persoonsmummer en die moeten ze nu eerst aanvragen voor ze het pakket krijgt… Had ik al eens gezegd dat Zweden verschrikkelijk bureaucratisch is? Ik kan van hieruit de naam van de geadresseerden veranderen, maar dat kost 200 Kroon (24 Euro) en dat vind ik echt een beetje overdreven, de verzendkosten zijn hier zo al hoog genoeg. Mijn vrienden hebben dus nu maar in arren moede een identiteitskaart voor hun dochter aangevraagd en dan maar hopen dat die binnen 14 dagen wordt afgegeven, anders wordt het pakket teruggestuurd…..
Nu willen ullie natuurlijk foto’s zien! Vooruit dan maar, hij is in het echt toch veel mooier….
In de breedte:
quilt1
In de lengte met een stukje achterkant:
009quiltmet achterkant
détail blad:
detail blad

32 Reacties op “Een babyquiltje met hobbels en bobbels en de laatste hobbel moet nog genomen worden…

  1. hij is mooi Janneke.
    Hé, ik heb al een tijd mijn periode niet gehad……zou je er…….ooooh nee het is de overgang……maar ik vind rupsje nooitgenoeg zoooooooooo leuk!!!
    Het kado is het wachten echt wel waard.
    xxxx Lydia

    • Voor jou DURF ik er niet eens een te maken! Jij bent veel te goed, dan zie je alle fouten…..

      • ben je mal….jij kan quilten…ik niet…….
        ooit, als ik oud ben en jij nog ouder kom ik advies vragen
        kan ik wat leren van jou…en jij terugdenken aan die goeie oude tijd…..een mooie verhalendoos vol….hihihihihihihi

      • Als ik het dan nog kan zien, zal ik je graag advies geven…

  2. Oh, wat mooi!! Ik hoop dat we het pakket snel af kunnen halen!

  3. Wat ziet het er gaaf uit!!! 🙂

  4. Hij is prachtig , Janneke !!!

  5. wat een pràchtig cadeau janneke! wat moet dat een voldoening geven als je zoiets van onder je naaimachine kan laten rollen…

  6. wat een gedoe, maar het ziet er prachtig uit!

  7. Wat prachtig Janneke! Ik vind het er geweldig uitzien! Wat ontzettend sneu alleen dat pluk het nog niet open mag maken, stomme bureaucratie!

  8. Schitterend! Ik zou het graag leren…
    En die Zweden..ik weet er alles van. Hier zeggen ze tegen me dat ik mijn vrienden en familie moet vragen mijn naam voluit te schrijven en niet alleen de initialen…..eerlijk waar!? Pfff…

    • Ja, dat is ook een van die echtZweedse dingen. Ik moet er echt aan wennen dat je in de wachtkamer van de dokter wordt omgeroepen met je voornaam. Kunnen ze jouw naam goed uitspreken?

  9. Heel mooi!! Op mijn vingers bruisen ook weer creatieve ideeen… Maar dit zal ik niet snel evenaren!!!

    Corina

  10. En wij maar denken dat Nederland bureaucratisch is.
    Hopenlijk komt de ID-kaart snel, want het quiltje is schitterend.

  11. Ooh wauw! Wat is die prachtig! En wat een gedoe zeg met de zweedse post…

  12. Prachtig! Ik denk niet dat je ooit nog iets naar een baby stuurt dat niet door de brievenbus past…
    Groeten marja aka Borduurmuppet

  13. Er was heel wat voor nodig, voordat je aan de quilt kon beginnen, maar het resultaat is geweldig! Nu maar hopen, dat die familie het pakket snel ontvangt!
    Groet, Tineke

  14. Wat ontzettend knap en mooi! Ik hou me qua creativiteit maar bij het bakken van brood denk ik…

  15. Oh, ik ben fan van Rupsjenooitgenoeg. Helemaal leuk Janneke! Misschien een idee voor een volgend k kinder quilt: wie heeft er op het hoofd van de mol gepoept. Ken je dat boek?

  16. Leuke quilt!
    (rupsje nooit genoeg was hier jaren een van de favoriete verhaaltjes).

  17. Wat een toestand zeg, ik hoop dat die id van de baby er snel is, wat een prachtig quiltje heb je gemaakt (al was het een quilt met hindernissen)

  18. Oh nog even dit Janneke, sinds punt vernieuwd is zijn ze aan het modderen, nu kun je via je rechterzijkant niet meer bij mijn blog komen omdat het adres een tikkie gewijzigd is, Er is www tussen gezet, dus nu is het http://habadroomt.punt.nl geworden.

  19. Hij is zooooo ontzettend gaaf geworden! Ik vind het bijna (bijna, hè…) jammer dat ik geen kleine kinderen meer heb!! Je mag trots zijn!

  20. Hoi Janneke,

    Al 28 reacties, maar mijn 29e kreet van bewondering mag nog wel hoop ik. Ik vind het een schitterende quilt en een schitterend verhaal…. ooit hoop ik ook nog te leren quilten. Wat je naaimachine betreft kan ik je nog een tip geven als je ooit nog met zoiets als een braam te doen hebt… plak er tijdelijk plakband/ducktape overheen tot je het kunt laten repareren. Bij zeer kwetsbare stoffen plak ik ook wel eens over de naden tussen naaldplaat en machine plakband.

    groetjes,

    Dorothé

    • Natuurlijk mag een kreet van bewondering altijd! Maar wat je bedoelt met dat plakband, daar snap ik niks van Ik ben technisch infantiel moet je weten…..

      • Iedereen heeft andere talenten Janneke … ik bedoel dat je plakband over het uitstekende stukje heen plakt zodat de draad er niet aan kapot kan gaan of over de kleine ruimte tussen machine en naaldplaat zodat de stof of de draad er niet tusen kan komen te ziten.

        groetjes,

        Dorothé

      • Ja, nu begrijp ik het. Bedankt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s