Paralelle universums


In het bos ben ik nog niet verdwaald, maar gisteren kreeg ik het voor elkaar om in het ziekenhuis volkomen te verdwalen. Ons ziekenhuis heeft twee uitgangen. De noord-ingang wordt helemaal verbouwd, dus daar kan je niet in of uit. Vanaf de zuidingang moet je een verdieping naar beneden en dan een lange gang doorlopen tot je bijna bij de noord-ingang bij het restaurant komt en daar achter zijn de liften. Ik kreeg om acht uur een prik en daarna nog een om half negen en toen moest ik half een terugkomen. De winkels gaan hier pas om 10 uur open, dus ik ben lekker tussendoor naar huis gegaan. Dat ging prima. Echter toen ik ’s middags het ziekenhuis wilde verlaten, gebeurde er iets vreemds. Het begon al toen ik bij het liftenblok aankwam. Er was maar één rij liften. Aan de overkant van de hal stonden geen liften. Ik meende toch zeker te weten dat ze daar ook liften hadden staan. Nou ja, dacht ik, misschien stoppen ze niet op deze verdieping……. Ik neem de lift twee verdiepingen lager en toen gebeurde het: ik was ineens in een paralel universum. Ik kwam terecht in een soort kelder, het was er halfduister en er lag kaal beton op de vloer. Overal haastte zich personeel heen met lunchboxen met warm eten erin en het was duidelijk niet de bedoeling dat zich hier bezoekers zouden ophouden. Ze keken ook een beetje met een scheef oog naar mij in het voorbijgaan. Ik liep een stukje, maar het werd steeds spookyer. Ik had zo’n zelfde belevenis als vorig jaar in Bogota in het ziekenhuis
Het enige wat ik wist te doen is naar de lift terug gaan en kijken of ik iets bekends zag…. Ik was op laag 9 (dat is niet hetzelfde als de negende verdieping hoor!)en mijn onderzoek had plaatsgevonden op laag 11. Op het bordje bij de lift stond dat op laag 12 het restaurant en de uitgang was. Ik vond het vreemd, maar vooruit. Ik naar laag 12. Daar was inderdaad een restaurant, maar het was het personeelsrestaurant en niet hetzelfde restaurant als waar mijn liften waren. Daar stond ook een bordje met uitgang, dus dat leek me wel wat. Dit was een zij-uitgang met een pad dat langs het ziekenhuis liep. Toen ik het echter af liep, bleek het uit te komen bij uitgang Noord! Ik moest helemaal aan de andere kant zijn en het pad liep niet helemaal door naar de zuid-uitgang. Het enige wat erop zat was, om maar weer die lift te nemen naar het paralelle universum en daar maar aan iemand te vragen hoe ik in de bewoonde wereld kon komen. Dat heb ik gedaan en ik kwam weer bij de lunchroom uit en bij de gang naar de uitgang. Wat ik nu fout gedaan heb, weet ik nog steeds niet, maar ik denk dat ik bij de gang naar de liften toe een verkeerde afslag heb gemaakt waardoor ik bij andere liften kwam……. Saai is het in ieder geval niet. Ik krijg het voor elkaar om mijn ‘gewone’ dag toch nog iets spannends mee te geven. Toen ik de auto weer gevonden had, heb ik lekker wat inkopen gedaan en daarna ben ik gaan trainen. Toen ik om half zes uitgewinkeld, uitgezweet en uitgezwommen thuiskwam, heb ik mijn aankopen verwerkt en nu ziet alles er nog iets kerstiger uit, kijk maar:

kerstster in hoes

kerststukje
Buiten is het ook al kerst, maar daar heb ik niets voor gedaan. Het is prachtig. Leo heeft een foto van me genomen terwijl ik aan het sneeuw schuiven was zaterdag en ik heb besloten hem te plaatsen: 7 kg. is er af nu, eigenlijk misschien wel 10 of elf, want ik heb een hele massa spieren erbij gekregen. Mijn rechte buikspier die een touwtje was is nu vuistdik en mijn schuine buikspieren hebben een geul rond mijn middel gegraven. Mijn schouderladen zijn tevoorschijn gekomen onder een laag vet en mijn benen zijn bijna slank en gespierd. Vanmorgen in de Kerk kon ik voor het eerst sinds acht jaar een rok aan met een bloes ERIN zonder dat mijn buik eruit stak. Ik ben nog wel dik, maar het is duidelijk te zien dat ik gewicht verlies.
sneeuwruimen2
Doordat ik voorover buig, lubbert dat jasje zodat ik dikker lijk dan ik ben. Dat moeten jullie er dan maar af denken….
Ik neem iedere week foto’s en als het echt spectaculair wordt, plaats ik ze, beloofd!

14 Reacties op “Paralelle universums

  1. wauw je ziet er idd slanker uit hoor!! Je gaat super goed!
    Fantastisch! Ga zo door!
    ps heb je nooit een ehm zwak moment?? dat je toch even snackbehoefte hebt of iets dergelijks??
    En hoe wapen je je daar dan eventueel tegen??
    liefss
    sillie

  2. Goed joh, zoveel gewicht kwijtè En over dat verdwalen, misschien toch eens een GPS-App op je mobieltje installeren? 🙂

  3. he janneke,

    Wat heerlijk al die sneeuw en kerstspulletjes…knap hoor dat je zo aan het afvallen bent. haha zie je al lopen door het ziekenhuis..
    bij ons nog volop sinterklaas.. heerlijk. fen zit er helemaal in en ro doet leuk mee.. na 5 december snel een boom halen en dan ga ik ook beginnen met de bakjes en lampjes. maak maar veel foto dan kijk ik het bij je af..

    xxxx ook voor lieve LEO

  4. Wat goed zeg dat je zo goed gaat met het afvallen! Kanjer dat je d’r bent.

  5. Knap hoor die kilo’s!!
    En je huis wordt een heerlijk kerstplaatje!!

    Corina

  6. Mooie plaatjes

  7. Hoe voel je je nu?lieve groet.

    • Ja, ik voel me echt prima! Bewegen is gewoon zo goed voor een mens. Een beetje tegen weerstand in en je voelt de zuurstof door je aderen stromen…..

  8. Ik ben trots op je. Knap dat je zo goed afvalt. En natuurlijk zie je niet goed hoeveel je afgevallen bent, als je je oude (nu ruim zittende) kleding en jassen draagt. Maar die benen zien er goed uit.
    En dat verdwalen…. Dat herinnert me aan een eigen ervaring. Onze huisarts kocht het woonhuis van mijn grootouders. Hij verbouwde het en vestigde er zijn praktijk in. Toen ik er eens voor controle was. Vond ik het echt raar binnen. En bij het afscheid nam ik niet een, niet twee, maar drie keer de verkeerde deur. Zo zag ik de opslagruimte, WC en keuken voor ik vol schaamte het pand verliet.

    • O, dat kan ik me ZO voorstellen! Het lijkt me emotioneel ook best een beetje belastend om te zien hoe een ander zo maar iets heel anders gedaan heeft met het huis van JOUW grootouders……

      • Nee, het was niet belastend, maar heel raar. Ik kende het huis zo goed, speelde er met neefjes en nichtjes verstoppertje. En nu raakte ik compleet de weg kwijt. Verwarrend.
        Oh, kijk het begint hier nu ook te sneeuwen. Miezerige sneeuw, dat wel. Een heel dun randje blijft liggen. De winter komt er aan.

  9. Hi Janneke,

    Je bent een prachtig mens van binnen en buiten en je schrijft en fotografeert inspirerend.

    Keep going, groetjes,

    Dorothé

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s