Retrograde shock


Nadat ik bij mijn vrienden in Uppsala was vertrokken>veel later dan ik gepland had natuurlijk omdat het zo gezellig was, was het een uur of anderhalf naar Västerhaninge. Västerhaninge ligt een kilometer of vijftien buiten Stockholm, in het zuidwesten.Ik verheugde me er erg op om daar te komen, want ik zou daar een vriendin uit Nederland ontmoeten. Ze heeft altijd mijn bijzondere belangstelling gehad, want haar grootvader was congiërge op de school waarin mijn opleiding voor logopedie was gevestigd. Ik zat toen in een moeilijke fase van mijn leven, want mijn ouders gingen scheiden en mijn zus ging emigreren. Ik had het gevoel dat onze hele familie uit elkaar viel. Bovendien lag mijn vader onder andere dwars over het cursusgeld voor mijn opleiding. Deze man was een soort vader voor me toen. Menig keer heb ik een beetje bij hem uitgehuild. Ik wist nog niks van de kerk waar ik nu bij ben en toen ik lid werd, ontdekte ik pas veel later dat hij daar ook lid van was. Ondertussen was hij overleden en was mijn vriendin een kind van een jaar of zes. Toen ze weer in mijn bewustzijn opdook, was ze kortstondig getrouwd geweest en had een kind. Ik had ondertussen grote kinderen en af en toe kwamen we elkaar tegen op bijeenkomsten. Het is een vrolijke, spontane meid en een toegewijde moeder. Ik heb haar altijd bewonderd om haar standvastigheid en trouw en omdat ze altijd vrolijk bleef in moeilijke omstandigheden. Een aantal jaar geleden is ze 42 kilo (TWEEËNVEERTIG!!) afgevallen en toen bleek dat ze ook nog eens best knap is om te zien en een fantastisch maatje 36 figuurtje heeft. Een aantal weken geleden was ze op een internationale conferentie van de Kerk in Denemarken en voor de eerste keer was ze helemaal alleen. Haar vriendinnen waren naar een andere bijeenkomst. Daar heeft ze dus haar ‘Zweedy’ ontmoet, zoals ze hem zelf noemt en ze zijn halsoverkop verliefd geworden. Het leuke is, dat ik hem ook ken! Hij is de jongste zoon van de vrouw waarvan ik over haar begrafenis heb geschreven.

met als achtergrond het al even schone Zweden aan de kust…..


Ze is 14 dagen hierheen gekomen om te kijken hoe ze hier gaat wennen. Want komen gaat ze. Ik heb me vaak in mijn leven erover verbaasd hoe dat gaat. Ik zou toch echt gezworen hebben dat mijn vriendin met geen 10 paarden bij haar familie en vrienden vandaan te krijgen zou zijn. Maar ja: plotseling is de hele situatie veranderd. Ze weet dat dit goed zit, ze weten het allebei. En als het goed zit, zit het goed. Dan kan je twee jaar wachten met trouwen of twee maanden, het maakt eigenlijk niet uit. Nu al kan ik me niet voorstellen dat het anders zou moeten zijn. Als haar zoon had geprotesteerd, was het allemaal niet doorgegaan, maar hij is volwassen en gaat net op zichzelf wonen. Hij zegt dat zijn moeder beslist moet doen waar ze zich goed over voelt en dat hij het fijn voor haar vindt. Daarbij komt dat we in het Facebooktijdperk leven en dat je daar waar zij wonen heel makkelijk met Easyjet voor 10 Euro naar Eindhoven vliegt. Haar ouders zijn zich al aan het oriënteren wat je allemaal voor toeristisch kan doen in de buurt van Stockholm en haar vrienden zijn allemaal opgetogen over het feit dat ze een nieuw leven gaat beginnen met een schat van een man en dat ze een nieuw vakantieadres hebben. Iedereen gunt deze fantastische meid een heel gelukkig leven!
En nu komt het rare: Ik ben in een retrograde shock geraakt. Toen wij zelf naar Zweden gingen, besefte ik eigenlijk niet wat we deden. Ik was te veel bezig met organiseren, opruimen en mijn huis verkopen, nieuw huis inrichten, nieuw huis kopen enz. om te beseffen wat het eigenlijk BETEKENDE om je hele leven in Nederland vaarwel te zeggen en een heel nieuw leven in een ander land met een andere taal te beginnen. Nu zij op het punt staat om die stap te nemen, besef ik pas wat voor STAP wij eigenlijk genomen hebben!
We hebben alles achter ons gelaten op onze ‘ouwe dag’ , we hebben ons uitgeschreven uit Nederland. Je moet hier ALTIJD een andere taal dan je eigen spreken (zij nog meer, want ik kan altijd nog met Leo in mijn eigen taal spreken)en dat is erg vermoeiend en ook een karwei (nooit eens even zomaar iets zeggen). Bovendien is allerlei ander eten en ook allerlei andere gewoontes. Je komt in een hele andere omgeving te wonen waar je eerst niemand kent. Je kan ook nooit zomaar bij iemand om een bakkie gaan, want iedereen werkt overdag en alles gaat op afspraak. Het is maar goed dat je van te voren niet weet wat je allemaal tegenkomt, anders zou je je er niet zomaar instorten. Ik weet nu wel wat ze tegemoet gaat. Toen wij gingen hebben heel wat mensen tegen ons gezegd dat ze ons dapper vonden. Dat begreep ik toen niet zo goed, maar nu wel eindelijk…..Had ik al eens gezegd dat ik een beetje naïef ben?

27 Reacties op “Retrograde shock

  1. Haha wat een afsluiter, die laatste zin!!
    Maar ik weet het niet hoor……je was waanzinnig enthousiast, je bent er helemaal voor gegaan, je hebt ups en downs gehad (en je door beide heengeslagen), je geniet van alles wat los en vast zit, je woont nog steeds in een mooi vakantie land……hoe zou het geweest zijn als je nog in de magnoliastraat gewoond had? Wie zal het zeggen wat daar allemaal beleefd had? Ups en downs ongetwijfeld….mijn pa zei altijd: achteraf is een koe in zijn gat kijken…….Misschien was je nooit gaan bloggen en kijk eens wat een mensen je hebt leren kennen……
    Buiten dat wat een fijn verhaal, en zij springt in het diepe….een nieuw avontuur…..geweldig…..
    Liefs

    • Ja Lydia: je hebt natuurlijk gelijk! Waarschijnlijk zou ik het zo weer doen. Zij is bovendien 20 jaar jonger, dat scheelt nogal… Het is alleen: het lijkt me voor haar zo vermoeiend, alles weer opnieuw leren pfffff.

  2. Heel mooi! Hartelijk dankt Janneke! XXX

  3. Durfde mijn lief maar eens een beetje naïef te zijn…. Aan mij zou het namelijk ook niet liggen!! *zucht*

    • Ik weet niet hoe goed jouw Frans is (ik neem aan dat je daarheen zou emigreren dan), maar dan kan je niet langer columnist zijn voor het Bredaas Dagblad hè? Heb je je dat gerealiseerd?

      • Dan moet ik gaan voor Le Figaro…. 😉 Wahahahaha…
        In september begint de Franse les. Stap 1 is gemaakt!! 🙂

      • Je denkt toch niet dat die arrogante Fransen een BUITENLANDER hun taal laten verminken hè?

  4. Hoe krijg je het voor elkaar om zelfs mensen in Zweden te kennen die dan weer gelinkt worden aan een NL vriendin van je die naar Zweden verhuist! Dat kan toch geen toeval zijn….
    Ik smul van je logjes. In alle opzichten veeeeel leuker dan de Libelle of Margriet!
    Mooi he nu heeft je vriendin zomaar een NL vriendin in Zweden wonen met alle ervaring (ik weet het Västhaninge is niet dicht bij maar toch…). Fijn voor jullie beide.
    PS ik heb de wetenschappelijke artikelen over gebarentaal bij babys opgezocht: zo boeiend. Mijn vrienden met pasgeboren babys ben ik al aan het verwijzen. Het is een absolute eye opener!

    • Ik was niet minder verbaasd dan jij, dat kan ik je verzekeren! En: Ja leuk h`, die gebarentaal. Ik ga ‘binnenkort’ een lang stuk aan gebarentaal wijden, ook over wat het met de hersenen doet…..

  5. Heerlijk logje. Ik houd trouwens wel van naïeve mensen. Die zijn niet zo achterdochtig en zelfingenomen. 😉
    Wel stoer hoor: iemand nog maar een paar weken kennen en dan al een toekomst in een ander land plannen!

  6. Een retrograad warm welkom dan maar! 🙂 Wat ons betreft blijven jullie hier.

  7. Wat een mooi verhaal. Dat je alles in een andere taal moet doen, dat is inderdad vermoeiend. Ik heb een besmette tekenbeet. Dus vandaag naar de vårdcentrale en dan alles in het Zweeds vertellen. Zweeds in een supermarkt of restaurant blijkt dan opeens iets heel anders te zijn. Je vriendin lijkt mij een hele dappere vrouw. (Net als haar vriendin overigens.)
    hej då! Anna Marie.

  8. Ja wat doe je als je geliefde uit een ander land komt, Zweden is al een hele omschakeling denk ik, maar je hebt toch wel overeenkomsten als je binnen Europa blijft.
    Ik vind het zowel van jou, als van haar erg dapper om de schepen achter je te verbranden en een nieuwe start te maken in een ander land.
    Zelf ben ik daar geloof ik echt niet geschikt voor. Laat mij maar hier en genieten van je blogjes over Zweden met alles dat erbij hoort.

  9. Naief?
    Lief, intelligent, zorgzaam, eerlijk, doortastend, zo kan ik nog wel even doorgaan.
    Maar het is grappig om met naief te beginnen.
    Bewonderende groet

  10. Hejsan Janneke, mooi en deels herkenbaar stuk heb je geschreven. Groetnis van ook best wel een naïeve emigrant

  11. Mooi, om zo onverwacht weer verliefd te worden.In zo’n mooi land en met zo’n man wordt ze vast gelukkig, in ieder geval wens ik dat haar van harte toe. Natuurlijk zal het niet allemaal van een leien dakje gaan. En het is wel prettig om gewoon naief te zijn, wat is daar mis mee? tja vaak besef je niet waar een mens aan begint en dat is maar goed ook want dat maakt het leven ook waard om geleefd te worden. En kijk hoe jij het doet, …geweldig.
    En wat ik hierboven las: anders was je nooit aan het bloggen geslagen.

  12. Je schrijft dat ze pas mooi werd nadat ze 42 kilo was afgevallen.
    Jammer

    • Als je goed leest, zie je dat ik schrijf dat ze eigenlijk best KNAP was OM TE ZIEN en dat ze een fantastisch maatje 36 FIGUURTJE heeft. Mooi was ze altijd al…

  13. Mocht je vriendin NLs willen spreken in de hoofdstad mag ze me mailen.
    Ik woon er nu 2 jaren en bijna 10 jaren in Zweden. Misschien kan ik af en toe een steun zijn, je weet maar nooit!

  14. Wat een leuke blog! Zweden staat ook hoog op ons lijstje. Wel als vakantie land dan maar leuk om er over te lezen.

  15. Hoj; ik ben toevallig op je blog terecht gekomen. Leuk om te lezen. Ook ik ben vanuit Nl naar een ander land verhuisd – naar Denemarken.Ik woon hier nu al bijna 37 jaar en zelfs al spreek ik de taal vloeiend, een accent blijf ik houden! Toendertijd was de afstand groot…..nu is er internet mm. Hilsen fra Dorien

  16. Emigreren is leuk.Tenminste,vonden wij wel.Leuk zeg voor je vriendin,echt top voor haar en hem dus ook.
    Pff,wilde dat je hier voor 10 dollar kon vliegen. Hier van de ene prov. naar de andere kost je al een rib bijna. Dus dan maar rijden hoor.
    Geniet altijd zo van je blog.
    Groet, WIlmaa

  17. Wat prachtig eigenlijk dat het besef van de grootsheid van die stap nu via je vriendin zo bij je doordringt! En wat heerlijk voor haar dat ze zo’n ervaringsdeskundige dichtbij heeft.
    Dank voor je fijne comment!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s