Luxepaardje met schuldgevoel.


Als kind van de naoorlogse jaren, ben ik opgegroeid met ‘schraalheid’ Ik heb er nooit last van gehad. Jaloers zijn ligt niet in mijn aard en als ik iets wil(de) hebben wat ik niet kon betalen, spaarde ik er voor of ik deed zonder. Dat wil niet zeggen dat ik niet droomde, maar ik kan ook genieten van heel gewoon. Ik hou van stamppot rauwe andijvie en bruine bonen, net zo zeer als van kreeft en van kaviaar. Ik keek op Internet naar huizen met grote tuinen en dan droomde ik Ik was en ben me zeer wel bewust van de overvloed die wij in de westerse wereld hebben, zelfs degenen die hier arm genoemd worden. Zuinig leven is een stijl die me aanspreekt. Wij gingen vroeger een keer per week onder de douche en verder waste je je gewoon met koud water aan de kraan. Als ik bevallen was, permitteerde ik me een luxe geparfumeerde zeep om me mee te wassen. Verder waste je je met gewone zeep. Ik kreeg weleens luxe zeep van mijn oma (Majazeep). Dat was dan een heel cadeau.
Later, maar dat was pas toen ik al getrouwd was, ging ik 3x per week onder de douche en nog later iedere dag en kregen we een bad. Wat een luxe, wat een weelde! Ik vind het heerlijk om in bad te gaan. Toen mijn ogen nog helemaal goed waren, ging ik soms wel 2 uur in bad met een boek. Nu laat mijn bril dat niet meer toe, dus ik zit wat korter in bad, maar wel luxer. Hier in Zweden heb ik nl. een fantastische winkel ontdekt. Hij is ook in Nederland. Twee à drie keer per jaar, ga ik naar die winkel en koop allemaal verschillende badschuimen en zepen en van die tabletten badolie (ken je dat? Het ziet eruit als zeep en als je je er mee wast, loopt het water zo van je huid af, net als bij een eend). Omdat het allemaal spullen zijn die zonder dierproeven tot stand zijn gekomen en met natuurlijke geurstoffen, is het nogal duur. Ik ben iedere keer meer dan 60 Euro kwijt als ik daar weer wegga. Meer dan 60 Euro alleen maar om in bad te gebruiken. Dan voel ik me schuldig, zo veel geld…… Maar als ik dan thuis kom en alles uitgepakt heb en in mijn badkamer op een speciale schaal heb uitgestald en als de badkamer en mijn huid dan zo heerlijk naar rozen en mango ruikt, dan voel ik me zo gelukkig! En dus koop ik het gewoon en ik geniet er gewoon van. Als de kinderen komen of andere gasten, kunnen ze met heerlijk schuim en heerlijke geurtjes in bad. Daar geniet ik dan nog meer van dan zij denk ik ,maar toch….. Ik weet dat ik makkelijk zonder zou kunnen doen als we het niet meer kunnen betalen, maar nu kunnen we het wel betalen, dus…… Maar ja, dat schuldgevoel hè?, Dat schuldgevoel wat wij vrouwen altijd hebben. We moeten het toch maar weer steeds de kop indrukken. Lukt het jullie een beetje om je schuldgevoel het zwijgen op te leggen?

20 Reacties op “Luxepaardje met schuldgevoel.

  1. Ach, heerlijk toch jezelf even verwennen. Gelukkig is mijn ventje redelijk royaal met mij verwennen. En hij laat mij mijzelf ook verwennen. Dus dat schuldgevoel, ach, dat is dan snel weg.
    PS andersom verwen ik hem ook graag met kleine dingetjes hoor, hij krijgt ook echt wel zijn deel. Maar ook daar geniet ik van.

  2. Ja, ik herken dat wel een beetje. Zeker als ik geconfronteerd word met mensen die het minder hebben dan wij. Dan realiseer ik me hoe enorm goed we het hebben en hoe luxe onze zonen worden opgevoed, met elke dag heerlijk eten, baden wanneer je maar wilt en mooie schone kleding.

  3. Wij vrouwen he….maar ik denk oprecht: zolang je je realiseert dat je het goed hebt en zolang je het probeert goed te doen naar iedereen, is er niks mis met genieten van de dingen die je hebt. Ik vind niet perse altijd dat je het moet hebben verdiend om ervan te genieten, maar in jullie geval kan je echt zeggen dat het niet is komen aanwaaien. En ook al zou dat zo geweest zijn: het zij jullie gegund! Jullie zijn mooie mensen. Je hebt meer dan sommigen en minder dan anderen….jaloezie is ook een slechte eigenschap he…

  4. We hadden het er gister toevallig nog over. Ik vind het heeel moeilijk om me niet schuldig te voelen.

  5. Ik heb eerlijk gezegd nog nooit van die LUSH winkel gehoord!
    En… ik verwen me eigenlijk nooit met dat soort bad_en doucheproducten.
    Ik vind het merk Dove heerlijk, en dat koop ik dan ook meestal (of krijg het cadeau)
    Ik ben natuurlijk ook van de na-oorlogse jaren, en kan wel zeggen, dat er geen verwennerij aan te pas kwam. Als er een verjaardag werd gevierd, dan kocht mijn moeder een fles Riedel( prik) limonade, en voor de rest deden we het met water, thee, en limonadesiroop. We leefden in die jaren nog “op de bon”. Er was in Rotterdam nog van alles te weinig; vlees en vleeswaren at je echt niet elke dag, en een boterham met een beetje suiker er op was gewoon! Mijn moeder kon gelukkig zelf kleding maken, en breien. Ik sta nog op de foto van de kleuterschool in een gebreid truitje met streepjes. Die wol was al gebruikt voor iets anders en werd uitgetrokken, en opnieuw een truitje voor mij van gebreid. Ik had ook een zelfgebreid badpakje van wol….. Als dat nat werd, dan rekte het uit, en ging me toch kriebelen!! Vreselijk, maar je accepteerde het gewoon, het was niet anders.
    Ook ik ging 1 keer per week in de “teil”. Toen we verhuisden, kregen we pas een douche, wat een luxe was dat! Haha.
    Zo kan ik nog wel een poosje doorgaan, er komen nu allerlei herinneringen bij me op!

    Groeten van Tineke.

    • Ja, brood met suiker met cacao! En mijn moeder kocht 1 ons vleeswaren en dat ging dan meteen op (geen koelkast). Maar nogmaals: ik heb er nooit last van gehad…..
      Er zit een winkel van Lush in de Hoogstraat.

  6. Soms hoeft er geen reden te zijn om jezelf eens lekker te verwennen. En jouw zeepjes zullen voor velen heel wat zijn, maar voor vele andere ook weer niets.
    En je realiseert je dat je het goed hebt en dat je je gelukkig mag prijzen, ik denk dat velen dat niet eens doen.

  7. Hi Janneke,

    Tot mijn 19e woonde ik aan boord en wij hadden geen douche en wasten ons gewoon aan de pomp, want waterleiding hadden we ook niet. Dat is nu 30 jaar geleden. Toch al wel weer een hele tijd. Ik geniet van bad en douche met mate want mijn huid droogt gauw uit met al dat sportieve gezweet. Ik kan wel erg genieten van bad met boek, cappuchino en flesje Kneipolie tegen spierpijn, vooral na een lange duurloop. Ik ben verder erg tegen verspilling. Ik vernieuw wel maar niet om bij te blijven. Mijn computer is dus up to date en mobieltje oud, want ik twitter niet en sms weinig. Verder koop ik nu een jaar geen kleding, tenzij ik echt iets nodig heb (zie ook mijn blog http://djaktief.wordpress.com/2011/10/24/kleding-genoeg/ ) en dat bevalt me prima. Wel heb ik onlangs in Berlijn een blousje als souvenir gekocht en daar kan ik dan helemaal blij mee zijn. Zo probeer ik niet af te stompen in de overvloed waarin we leven. Wij hebben destijds wel bewust 3 kinderen financiëel geadopteerd. Iedere keer eentje als wij er ook een kregen. Zo proberen we fundamenteel toch een steentje bij te dragen. Verspilling tegengaan, delen en toch genieten, dat proberen we aan onze (pre)pubers door te geven. Best lastig soms.

    groetjes,

    Dorothé

  8. Ha, wat herken ik hier veel van hoe jullie de dingen ervaren.
    In de teil, voor het eerst douchen, later een echt bad enz.
    In bad met een bril gaat goed hoor Janneke. Ik doe het (te weinig) en dan met MeineBase Badzout. Je krijgt er een heerlijk zachte huid van. En inderdaad met boek, en zeker een uur! Heerlijk!

    • Ik heb last van de varifocus en van het beslaan……. Maar lekker een uur soezen in bad na een dag in de tuin is ook heerlijk hoor!

  9. Tja ik vind dit een moeilijk onderwerp. Ik heb snel last van schuldgevoelens. Maar aan de andere kant kan ik ook genieten van iets wat ik mezelf dan gun,hoewel ik het liefst dan iets voor de Klinkers had gekocht.
    Beetje dubbel gevoel.

    Corina

  10. Daarom lees ik je logjes zo graag. Zooo herkenbaar!
    Ik ben net als jij een naoorlogs kind van hardwerkende, nuchtere ouders die uit Voorne Putten kwamen. Toen ik ging studeren in Utrecht (1967) had ik een kamer met een elektrisch kacheltje waar het ’s avonds tegen 11 pas een beetje warm werd ,een koude kraan en een opklapbed. Op maandag kocht ik een half ons kaas waar ik heel de week mee deed……en nu……Ik heb het nu zo goed maar besef en deel dat ook heel bewust. En schuldig voelen? …ja dat komt altijd terug….Ik zal nooit de luxe die ik nu heb “gewoon”gaan vinden maar geniet er wel enorm van. Badspullen geven zo’n weldadig gevoel!

  11. Van harte gegund en je hoeft je niet schuldig te voelen! Jullie hebben er veel werk voor verzet. Zelf heb ik er geen geld voor en ook nooit een bad gehad, dus mis ik het niet. Maar ik kan me wél druk maken om (hoofdstad)-gemeentes die grote uitgaven doen voor gebouwen of projecten die niks toevoegen aan de maatschappij en waar in diezelfde gemeentes voedselbanken nodig zijn die ook nog eens door vrijwilligers gerund worden! Wat zouden er van die miljoenen voor die onnutte prestige projecten; veel mensen geholpen kunnen worden. Kijk dan voel ik me schuldig.

    • Ja, ik begrijp het, maar sommige mensen werken ook kei- en keihard en moeten met een gezin twee weken eten van het bedrag dat ik in bad uitgeef…

  12. Ja hoor prima. Ik heb niet zo heel snel last van schuldgevoel. En dat is toch wel heel erg handig. 😉

  13. Ik snap het wel. Maar waar ga je dan beginnen met schuldgevoelens? Ik heb een grote tuin en een groot deel ervan gebruik ik gewoon voor mooie bloemen en om van de natuur / zon te kunnen genieten. Andere mensen zouden aardappelen, groenten en fruit gaan telen uit pure noodzaak.

    Misschien ken je het volgende verhaaltje:

    “Een kip en een varken keken samen naar TV. Na het nieuwsbericht werd hen door een lieve
    omroepster verteld dat er veel mensen honger lijden. De kip was ontroerd en huilde. Het varken
    was eerder verveeld.
    De kip zei snotterend: “Daar moeten we iets aan doen.” Het varken knikte.
    “Ik heb een idee”, zei de kip, “ik zal voor eieren zorgen. Zorg jij voor het spek… Dan kunnen wij
    aan de armsten spek en eieren geven.” Het varken, erg onder de indruk van de vurige oproep van
    de kip, knikte. De kip vertrok dadelijk en begon ijverig eieren te leggen.
    Maar het varken maakte zich druk. Want nu snapte het pas goed dat het een stuk van zijn vel en
    van zijn dikke hespen moest afstaan.”

    De kip geeft een ei, en daarmee is de kous af. Het varken echter moet in zichzelf snijden vooraleer daar een ‘schel’ spek vanaf gaat.

    ‘Kippenmensen’ zijn van die soort die doen wat moet, niet méér niet minder ‘Varkensmensen’ zijn diegenen die bereid zijn om net iets méér te doen, die een engagement hebben, die zichzelf bij wijze van spreken een rib uit het lijf snijden om iets beters te bereiken.

    Laten we dus eens met zijn allen wat méér het varken gaan uithangen

    🙂

    • In ons allen zit iets calvinistisch toch? Of zit in jou alleen maar Zwingley? Ik denk dat de kern van al deze dingen is dat als je op een gegeven moment gaat denken dat jij RECHT hebt op zulke dingen en een ander niet, dat je dan verkeerd bezig bent. Of als je denkt niet zonder te kunnen……….

  14. Ja dat schuldgevoel, ik heb er ook last van, ik koop zelden iets voor mezelf maar van een bad kan ik ook uitgebreid genieten. Mijn leesbril beslaat niet zo snel gelukkig. Nu is de badkamer voor mij altijd de enige plek waar niemand me mocht storen (brand en calamiteiten uitgezonderd)
    En dat 1x per week in de teil, heb ik ook uitgebreid meegemaakt. Toen we na een verhuizing een douche kregen, ging ik er eerst met een parapluutje op onderdoor, ik vond het een enge geschiedenis. Mijn moeder stopte de afvoer dan dicht, zodat er een laagje water stond, daar durfde ik dan wel in geen zitten.
    Als kind hadden we ook niet veel en moesten sparen als we iets wilden kopen, of wachten op onze verjaardag (tenminste als het niet te groot en te duur was) Maar ik ben altijd wel een tevreden mens geweest en gelukkig niet jaloers aangelegd.
    Ik ben blij dat ik nog steeds leef en kan genieten van kleine dingen, dan ben je op zich al rijk.

  15. Genieten van wat je hebt is ook een kunst…. net als het gracieus aanvaarden van een compliment… de kleine dingen willen zien die je gelukkig kunnen maken…en zo zijn er wel meer dingen. Zolang het allemaal maar niet klakkeloos gebeurt, lijkt het mij prima om te genieten…ojee… daar zijn dus weer de waterlanders…ik denk te veel wellicht…

  16. Ahhhh…. Lush…. erg, heerlijk, zalig luxegevoel..! *zucht*

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s