Verjaardag


Toen zijn grote broer twee maanden geleden vier jaar werd, gaf hij geen krimp. Hij liet hem zijn cadeautjes zelf uitpakken, hij liet hem de deur open doen als er visite kwam, hij liet hem alle eer. Toen die verjaardag voorbij was, begon hij over zijn eigen verjaardag. 3 jaar is een hele leeftijd. Het is de eerste verjaardag die de kinderen bewust meemaken, waar ze naartoe leven….. Dat is ook de reden dat ik altijd in ieder geval probeer naar de verjaardagen van kleinkinderen te komen als ze drie worden. Afgelopen zondag was het zover. Hij had van te voren al helemaal besteld hoe het ging worden: Hij wilde veel visite (lees cadeautjes), hij wilde een lieveheersbeestjestaart, hij wilde een piñata die werd vastgehouden door matthew (vriend van de familie). Toen ik de donderdag ervoor ’s avonds bij hun aankwam, trof ik hem zo aan:

slapend in de box


Terwijl zijn vader de oudste naar bed aan het brengen was, was hij in de box in slaap gevallen. Hij heeft hem toen maar laten liggen om een drama te vermijden (verstandig). Het leek er even op dat hij ziek zou worden, maar de volgende morgen was hij weer kiplekker. Hij heeft nog meegeholpen met mixen van zijn taart en wat gespeeld…..tot een uur of een. Hij kreeg rooie wangetjes en waterige oogjes, koorts dus. Tegen de regels in mocht hij een filmpje op TV zien en dat zag er zo uit:

Hoopje ellende op de bank. Hij doet zijn best om niet in slaap te vallen....


Toen kreeg hij ook nog diarree. Nu is diarree altijd verschrikkelijk, maar voor een jongetje dat net enkele weken helemaal zindelijk is, is het natuurlijk een afschuwelijke vernedering om weer een luier aan te moeten… Ik was verder vrijdagmiddag weg om even in te slaan en ik kwam terug met chinees. Dat is zo’n beetje traditie. Normaal worden de chinees en ik door hem met gejuich ontvangen, maar nu wilde hij alleen maar kroepoek eten. Vrijdagavond is de date-night van zijn ouders en als ik er ben, pas ik dan op. Deze keer besloten ze om maar thuis te blijven om gezellig met zijn drieën een DVD te bekijken. Het mannetje wilde alleen maar aan zijn moeder hangen, dus die kwam er ook bij. De oudste had al snel door dat zijn broertje beneden bij de groten zat, dus die kwam er ook bij. In plaats van met zijn tweeën gezellig uit, zaten ze dus nu met hun (schoon)moeder en twee kinderen opgescheept! De jongens mochten allebei in het grote bed slapen tot pappa ze zou overleggen. Mamma ging nog even het meisje schommelen (haar wiegje staat aan het voeteneind en je kan met je teen schommelen) en viel prompt ook in slaap.

Wordt vervolgd

13 Reacties op “Verjaardag

  1. prachtige foto`s Janneke, vooral die laatste……zou mij nu ook kunnen overkomen….zomaar…….heerlijk toch?
    Lydia

  2. Mooi verhaal en prachtige foto’s, wat is dat jongetje ziek! Ik ben benieuwd naar het vervolg.

    • Dank je, en ik ben ook benieuwd wie jij bent……

      • Ik? Ik ben vergeten mijn naam in te vullen! Ik was zo onder de indruk van dat kleine mannetje op de bank met die waterige oogjes, die niet in slaap wilde vallen!

      • Oooo, JIJ bent het! Ik dacht wel dat iemand was vergeten haar naam in te vullen en dat er geen kwade opzet bij was, maar ik word altijd zo nieuwsgierig als iemand ‘anoniem’ blijft…..

  3. Gefeliciteerd!!! Ach.. ziek zijn op je verjaardag… Het is oudste ook genoeg gebeurd. Deels omdat hij in het griepseizoen jarig is maar vooral ook vanwege alle spanningen eromheen vermoed ik altijd (de rest van het jaar krijg je hem niet ziek!)

  4. Wat een mooie sfeerverslag. En ach gossie, zieke kindjes die ook nog jarig zijn is geen goede combi. 😦

  5. Ach arm kind!!
    Ik mail je zo even.

    Corina

  6. Wat een mooie fotoreeks, agossie dat menneke ziek op zijn verjaardag, heel hard proberen om wakker te blijven en zo moe zijn.
    Het is mij trouwens ook eens gebeurd, dat ik even met een ziek kind in ons grote bed ging liggen en toen zelf ook in slaap gesukkeld was.

  7. Haha hele leuke foto van hoe die op de bank tv zit te kijken. Perse zijn ogen open willen houden om niet in slaap te vallen. Uiteindelijk moeten ze er altijd toch aan geloven!

  8. Wat liggen die kleintje lief in bed te slapen…verbazing al om. Die van mij liggen geen seconde stil. Zelfs niet als ze halverwege de nacht zouden instappen.

    • Als je goed kijkt van mijn kopfoto naar de foto die ik in mijn blog heb geplaatst liggen zij ook niet stil! Alleen die zieke, die was uitgeteld.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s