Telefoongesprek


Ha Pappa, hoe gaat het?……..
Sorry dat we niet op bezoek konden komen,maar ik was even met mamma bezig………
O, je had het al gehoord, van wie dan? ………
Ja, in het park. Mevrouw Pameijer kwam natuurlijk weer net langs met haar grote neus. Nu weet heel de buurt het weer. Ik was al aan het zoeken geweest, want toen ik uit school kwam, vond ik twee lege flessen……….
Ja, ik denk dat ze ze achter de boeken had verstopt. Ik heb ook de bankkaart gevonden. Die hou ik wel bij me, goed? …….. Ja, ik weet de code………….
Nee hoor, ging wel. Ik heb haar op de wc gezet en haar helemaal uitgekleed. Ze is wel zwaar als ze zo helemaal slap is, maar ik ben het wel gewend. Ze stonk naar overgeefsel. Toen heb ik haar een beetje gewassen en op bed gelegd. Nu ligt ze al vanaf 4 uur te slapen. Als ze vanavond nog wakker wordt, heb ik eten voor haar, maar ik denk dat ze tot morgen doorslaapt. ………..
Ja zelf gekookt, spaghetti met saus…… Ja goed hè? Het is best lekker………
Zaterdag? Maar dan ben jij toch nog niet uit het ziekenhuis?………….
Nee, ik vier het niet, echt niet! Als mamma het weer op haar heupen krijgt, ik wil niet dat mijn vriendjes dat zien en dan Oom Hans en tante Hilda zeker? Je weet dat die hun mond niet houden en dan gaat mamma ruzie maken op mijn verjaardag……. Nee, echt niet……. Nee, ook niet in het ziekenhuis…… Ja joh, komt wel goed met dat cadeautje…………..
Ja, ik weet ook wel dat ik maar één keer tien jaar word, maar volgend jaar word ik elf en dan vieren we het groots. Word jij nou eerst maar beter! ……….. Nou, niet huilen, we komen morgen weer of ik kom alleen…….

Dit is mijn WE-bijdrage voor deze maand. Het onderwerp was :BELASTING. Hier kun je vinden wat WE 300 is.

20 Reacties op “Telefoongesprek

  1. ach…
    En wat goed geschreven! En wat een leuke layout op je page! Ik ben nog steeds ziek. liefs, Jezz

  2. Zucht………..

  3. Heel knap geschreven. Wat een schrijnend verhaal.

  4. Aan het einde heb ik wel even zitten haperen. Tien jaar? Dat is toch te erg voor woorden. Zou het voorkomen? Maar dat mag toch niet gebeuren? Schrijnend is het juiste woord inderdaad.
    Prachtig geschreven. Echt iets om wat langer over na te denken.

    • Helaas Plato, het gebeurt. Iemand heeft mij dit zelf verteld toen hij eenmaal volwassen was. Dat van die vader in het ziekenhuis heb ik erbij verzonnen om het verhaal te kunnen vertellen en om de klap aan het einde te kunnen uitdelen, maar dat van die alcoholische moeder is echt zo gebeurd. En dat gebeurde regelmatig een paar keer per jaar dat ze thuisgebracht werd door de politie of door buren…..

  5. Vervang “mama ” door “papa” en vergeet die lekkere spaghettisaus. Dan zou ik zeggen, dat je bij mij meeluisterde zo`n 34 jaar geleden.

    Nee ik ben niet zielig en er hoeft nu ook niemand meer medelijden met me te hebben, maar 34 jaar geleden was dat wel fijn geweest. Ja.

    Heel realistisch geschreven. Zucht.

  6. Ja mij heb je ook geraakt in een voor mij hele actuele situatie.

    Corina

  7. Wat een verhaal….wat een overbelasting voor dat arme kind.

  8. Goed geschreven! Arm kind!!

  9. Ach mensenkinderen wat verschrikkelijk… komt vaker voor dan wij denken bevrees ik….

    Wel heel goed beschreven!

  10. Oh, wat een pijn.
    En het erge is dat het misschien om je heen gebeurt maar dat je het niet weet; dus ook geen helpende hand kunt uitsteken….
    Wat knap om zo goed te kunnen schrijven!
    Emmy.

  11. Schrijnend en belastend, heel belastend. Mooi geschreven, mooie vorn

  12. Ach … wat in- en intriest. 😦

  13. Indringend verhaal. Zwaar belastend.

  14. Ik herken het wel – van vroeger.

  15. Wat een triest verhaal…
    Goed geschreven, het einde zag ik niet aankomen.

  16. Tien jaar en toch al zo “volwassen”. Helaas, een kind moet kind zijn, allertijden. Schrijnend stuk wat jammergenoeg te waar is. Triest, maar treffend geschreven.

  17. Helaas komen deze dingen echt voor, het is echt heel erg. Mijn neefje van 10 of 11 moest ook soms zijn vader diep in de nacht uit het café halen, dan had hij nog geen fatsoenlijke hap eten gehad. Toen hij weer eens een keer bij ons was vroeg hij eens ” Zou ik anders geweest zijn als jullie mijn vader en moeder waren geweest” Schrijnend, dat is nog een te zacht woord er voor.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s