Barabbas


Vandaag had ik een boekbespreking. De opdracht was om een boek te lezen van een Zweedse schrijver dat speelde in de oudheid of een klassiek boek dat geschreven was in die tijd. Voor zover ik weet heeft iedereen in de klas voor een zweedse schrijver gekozen met een roman die in de oudheid speelt, omdat dat taalgebruik in ieder geval makkelijker is dan b.v. de Odysseus of de Oidipus.

er is een film van gemaakt met Anthony Quinn als Barabbas


Mijn keuze viel op Barabbas van Per Lagerkvist. Nu was het nog moeilijk genoeg om alle zweedse woorden en zinswendigen te begrijpen. Ik kon per keer niet langer dan 10 bladzijden lezen en dan moest ik weer wat gaan naaien of stofzuigen of bloggen of in slaap vallen
Het boek heeft een uiterst interessant thema en daar wil ik het even met jullie over hebben.
Het boek gaat over Barabbas dus. Hij was degene die eigenlijk gekruisigd had moeten worden, maar het volk wilde Barabbas vrijlaten zodat Jezus gekruisigd werd. Nu is de kern van het christelijk geloof dat Jezus voor ons gestorven is zodat wij eeuwig leven kunnen verwerven. Hij is degene die ons leven heeft gered.
Voor Barabbas geldt dat als enige letterlijk. Jezus heeft letterlijk Zijn leven gegeven voor het leven van Barabbas. Het boek begint bij de kruisiging van Jezus. Door de tekenen die hij waarneemt(vaag lichtschijnsel rondom Jezus, duisternis, later het lege graf en een engel) moet Barabbas wel tot de conclusie komen dat het inderdaad de Zoon van God is die hier gekruisigd is. In plaats van dat hij daar dankbaar voor is, maakt het hem kapot. Het vreet aan hem. Hij gaat door het leven als was hij gekruisigd, als was hij dood. Hij krijgt een aantal kansen om te laten zien wat hij weet omtrent Christus, maar daarin neemt hij steeds precies de verkeerde beslissingen. In plaats van dat hij met liefde reageert zoals het Evangelie leert, reageert hij met geweld, met verraad, met lafheid. Het boek laat duidelijk de wanhoop zien van iemand die God is kwijtgeraakt, van iemand die niet durft te staan voor zijn overtuiging en hem daarom ook verliest.
Het thema doet me in de verte denken aan het thema in het boek De Jacobsladder van Maarten ’t Hart. Daar begint het boek met de veronderstelling van zijn omgeving dat het de hoofdpersoon is die per ongeluk onder de veerboot gekomen is en niet het klasgenootje. De hoofdpersoon gaat dan – als een soort ‘wiedergutmachung’ naar de familie – min of meer het leven van zijn dode klasgenootje leven en dat lukt natuurlijk van geen kanten.

Ik vond het een van de beste boeken van Maarten 't Hart


Ik heb erover nagedacht wat het nu is wat mij zo treft in dit soort boeken. Ik denk dat ik het weet. Allemaal heb je je eigen opdracht in het leven. Eerst moet je ontdekken wat dat is en vervolgens moet je dat dan ook uitvoeren. Zowel voor het ontdekken als voor het uitvoeren heb je steun en moed nodig en ook een een leven trouwens, misschien wel iets meer. Er zijn mensen die al niet willen of durven ontdekken wat hun kracht en opdracht in het leven is, maar de overgrote meerderheid schrikt vooral min of meer terug voor de consequenties.
Bij Barabbas is het duidelijk dat hij terugschrikt voor een leven dat hij -onverdiend vindt hij zelf- heeft gekregen en hij kan het offer van Christus (voor hem letterlijk dus!) niet aanvaarden. Het is heel knap geschreven, want nergens krijg je het gevoel dat je hem moet veroordelen. De zwakheden die hij vertoont, hebben we allemaal. Je blijft alleen aan het eind met een enorme melancholie zitten als je alle kansen die hij verprutst heeft op een rijtje ziet. Uiteindelijk wordt hij toch nog ‘gewoon’ gekruisigd. Het is niet dat hij niet gelooft, hij weet wat hij gezien heeft en dat Jezus de zoon van God moet zijn, maar hij GELOOFT niet in wat Jezus zei en deed. Hij kan het niet toepassen in zijn leven.
Bij het boek van Maarten ’t Hart is iets dergelijks aan de hand, omdat de familie niet eerlijk is naar de buitenwereld. Het blijkt namelijk dat het jongetje zelfmoord heeft gepleegd en een briefje had achtergelaten. Het schuldgevoel van de hoofdpersoon – ik had het net zo goed kunnen zijn en misschien wel moeten zijn – is dus gebaseerd op onkunde en daardoor wordt zijn hele ‘opoffering’ zinloos. Door deze oneerlijkheid wordt uiteindelijk die hele familie ontwricht, een zusje komt in de prostitutie terecht en met de andere kinderen loopt het al niet beter af, behalve met de hoofdpersoon, dat dan weer wel.
Verdrietig word ik van verprutste tijd, van verprutste gevoelens, van angst om het goede te doen, van mensen die spotten met de goede bedoelingen van een ander. Het enige antwoord wat ik erop kan verzinnen is om ZELF mijn uiterste best te doen om het goede te doen en te ontdekken wat ik nog meer kan doen en mensen te steunen bij het vinden van hun opdracht in het leven en van mensen te houden. Gelukkig is dat laatste nog mijn minste probleem.

11 Reacties op “Barabbas

  1. Wow, Janneke… wat mooi verwoord. Ik krijg zin om het boek ook te lezen. Beide boeken eigenlijk.

  2. Wat mooi geschreven. Iets om (weer eens) over na te gaan denken. Dank je wel.

  3. Het eerste boek heb ik gelezen, het tweede niet. Toch eens naar kijken als ik weer in NL ben! Bedankt voor het verslag!
    Wat mijn opdracht in het leven is weet ik dan weer helemaal niet, dat vind ik echt een heel lastige….

    • Naar mijn mening hebben we in de eerste plaats een gezamenlijke opdracht en die luidt: de wereld beter achterlaten dan je hem getroffen hebt, of -want je hebt niet alles in de hand – in ieder geval beter dan wanneer jij er niet was geweest. Nu is beter een vaag begrip, dus dat zal ik even specificeren. Met beter bedoel ik dat je de wereld liefdevoller achterlaat dan wanneer jij er niet was geweest en dat je hebt meegeholpen aan de groei ervan. Wat dat dan voor iedereen persoonlijk betekent, heeft te maken met je eigen talenten en karakter en natuurlijk ook met de omgeving waarin je hier bent. Zo zal de een de wereld beter maken door een of meerdere kinderen tot rechtvaardige, nuttige mensen in de samenleving op te voeden, een ander door werk te doen waarbij de mensheid is gebaat. Dat kan het schoonmaken van WC’s zijn (weet je hoeveel ziektes er op Schiphol worden voorkomen door de WC’s goed schoon te maken?) , maar ook door mee te werken aan het ontwerpen of de productie van operatiematerialen b.v. Ik noem maar een zijstraat op. We kunnen niet allemaal Moeder Theresa’s zijn, maar dat wil niet zeggen dat we onze opdracht niet vervullen als het niet groots en meeslepend is.
      Ik denk dat het belangrijk is dat iedereen voor zichzelf uitvindt waar de talenten liggen en wat het is dat JIJ specifiek kan bijdragen om deze wereld een betere, veiligere, liefdevollere plaats te maken. Als je daar dan achter bent, moet je vervolgens je daarop concentreren en dat tot stand brengen.
      Door je leven heen merk je dan dat er nieuwe doelen bijkomen of nieuwe talenten en soms word je geweldig ontmoedigd en moet je voor je gevoel opnieuw beginnen. Zoiets, het is wel heel lang geworden, maar ik merk dat ik echt los ga bij dit onderwerp.

  4. Leuk een boekenlogje. Ik ga ze onthouden.

  5. Wat heb jij je gevoelens mooi op papier gezet. Zweeds lijkt me erg moeilijk en om dan zo’n pittig boek te nemen … Ja laten we zelf super onze best doen om andere mensen te steunen om hun opdracht te ontdekken/vinden in dit leven. ( en ondertussen onszelf niet te vergeten ) Succes.

  6. Lastig en nuttig boek.

  7. Ik las net je reactie op mijn reactie bij Mrs. T. Ik heb verteld 😉
    Ik woon & werk in China, vandaar. Daar schrijf ik ook over op mijn blog, mocht je nieuwsgierig zijn 😉

  8. Ik lees zelden op vakantie (te druk met alle natuur om me heen!) . De Jacobsladder had ik op een vakantie in de herfst in Zweden (lange avonden) bij me en ik ben zelden zo aan een boek blijven hangen. Heel intrigerend boek en wat mij betreft ook het beste wat ik van Maarten ’t Hart las

  9. Manlief spaart, leest en verslind zo’n beetje alle boeken van Maarten ’t Hart. Dit exemplaar staat dus ook bij ons in de kast. Ik zelf vind de korte verhalen van Maarten altijd erg leuk om te lezen. Deze brengen mij weer heel vaak in mijn geboortestad nl. Wist je trouwens dat ik geboren ben bij hem om de hoek toen hij in Leiden woonde?? *grijns*

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s