Bij de therapeut.


Hij:

Ik houd echt veel van haar, maar ik mag het nooit tonen. Als ik haar wil omhelzen zegt ze knorrig dat ze aan koken is, of -nog erger-: ze bevriest. Als een houten klaas blijft ze in mijn armen staan.
Daarom had ik laatst iets leuks bedacht. De kinderen bleven bij een vriendje logeren. Ik had uit mijn werk een picknickmand gekocht, een fles wijn en haar favoriete tapas bij die nieuwe traiteur in het winkelcentrum. Ik had een roeibootje gehuurd en heb haar verrast met een picknick op een eilandje midden in de Bergse plassen. Dat hoef ik ook nooit meer te doen. Ze kan er gewoon niet van genieten!

Zij:

Ik hou echt wel van hem hoor! Maar hij loopt altijd als een jonge hond om me heen te hijgen. Ik krijg nooit eens rust. Ik krijg er wat van! Kijk, ik hou er bijvoorbeeld van om een vast weekmenu te hebben . Dan weet ik op maandag al dat we op vrijdag aardappelpuree met vis en doperwtjes eten. Daar verheug ik me dan de hele week op. Dan komt hij vrijdagavond ineens thuis met het bericht dat ik niet hoeft te koken, want hij heeft een verrassing. VERRASSING??? PANIEK, PEEUW!!! Ik wil helemaal geen verrassing. Ik wil vis met doperwtjes! Heeft hij heel lief tapas gekocht en wil dat dan ‘romantisch’ op het eilandje in de Bergse Plas gaan opeten met een fles wijn erbij. Ik hou echt wel van tapas, maar ik wil er op voorbereid zijn. Ik kan dat niet aan, dat onverwachtse. Weet u, eigenlijk probeer ik mijn leven zo leeg mogelijk te houden, anders kan ik het niet behappen. U zult het misschien raar vinden, maar soms hoop ik gewoon dat hij besluit vreemd te gaan. Dan heb ik tenminste rust.

Een jaar later gingen ze scheiden……

Dit is de WE-300 van deze maand. De opdracht luidde: “schrijf een verhaal van exact 300 woorden (afgezien van de titel) dat over het onderwerp AFWISSELING gaat. Het woord afwisseling mag echter niet in de tekst voorkomen.. Wil je meer weten, kijk dan hier

28 Reacties op “Bij de therapeut.

  1. Mooi verhaal en logisch dat ze gaan scheiden, want zo te lezen passen ze dus echt niet bij elkaar.
    Knap dat je je aan die driehonderd woorden kunt houden.

  2. Ik heb net ‘de andere zoon’ van Jodi Picoult uit met daarin een jongen met asperger. Die wilde elkedag van de week een andere kleur eten, maar op die bepaalde dag moest wel al het eten dezelfde kleur hebben. Ik moest meteen aan dit boek denken toe ik deze WE las.

    • Ja, ik ken een jongen die iedere dag spinazie wilde eten. Ze konden hem prima meneemen naar een restaurant, maar moeder belde van te voren op of ze spinazie hadden. Op een keer hadden ze maar wat gezegd en was er puntje bij paaltje geen spinazie. Hij heeft zowat de tent afgebroken daar!

  3. Een erg goede WE en wat triest hè? Arme man.

    • Ook arme vrouw. Zij kan niet anders. Het lijkt me verschrikkelijk als je je leven zo leeg mogelijk wilt houden, als je geen liefde kan ontvangen.

      • Ik weet niet of het vreselijk is voor die vrouw. Ze houdt van die veiligheid, die zekerheid. Haar man is meer iemand die van knuffelen en romantiek is. Je zou het kunnen vergelijken met een filatelist en een parachutespringer. Elk hun eigen ding waar ze zich goed bij voelen. Voor een ander is dat misschien niet te begrijpen en gelukkig hoeft dat ook niet.

        Mooie we 300, jammer van de scheiding, want met wat begeleiding was er vast wel een tussenweg te vinden geweest.

  4. Men zegt weleens dat afwisseling van spijs doet eten, dat gaat dus niet altijd op.
    Een leuke WE300, met plezier gelezen

  5. Ach jeetje….wat ontzettend triest dat door een nog niet gediagnosticeerde ziekte hier de liefde verloren gaat!

  6. Agossie. Zo zie je maar weer; als je iets liefs voor iemand wilt doen, moet je kjken naar wat die ander leuk vindt en niet naar wat je zelf het liefste wil doen.
    Mooi levensecht beschreven!

    • Het probleem is alleen dat je niet of moeilijk kan weten hoe een ander het wil. Je kunt ook geen vaas kopen voor iemand die jouw smaak niet heeft. Dan moet je dus een lelijke vaas kopen, maar misschien is hij van de verkeerde lelijkheid. In dit geval werd alles wat de man probeerde afgewezen, vooral omdat ze niet voorbereid was. Als hij twee weken van te voren had gezegd wat hij ging doen dan en dan, was het misschien wel leuk geweest.

      • Misschien had hij dat dan ook moeten doen; aankondigen dat hij iets leuks had bedacht, bedoel ik. En dan ook maar meteen vertellen wat dat leuke dan is, want anders voelt ze zich nog overvallen. Ik bedoel; er is sprake van kinderen, dus dit stel is al een poosje bij elkaar. Dan zou hij toch moeten weten dat ze haar leven graag overzichtelijk houdt? Maar ik geef toe; het is moeilijk om in andermans/vrouws hoofd te kijken, zeker als je eigen hoofd er heel anders uit ziet en jij juist wel van plotselinge verrassingen houdt.

  7. O, wat erg dat ik moet lachen…. Maar ik moest echt even lachen… Superverhaal! Goed gedaan!!

  8. Zou zo iets nou vaak voorkomen?
    ik dacht het wel vooral dat er totaal geen rekening word gehouden met andermans/vrouws persoonlijkheid structuur.
    Toch komt er steeds meer besef van zulke zaken hahahah
    ik vind het een mooi verhaal

  9. Briljant! Maar wat is nu het woord voor feb-maart?

  10. Werd de scheiding ook zonder aankondiging vooraf geregeld of eh….het bekende pakje sigaretten?
    wel een mooi verhaal.
    gr.Ria

  11. Ik lees een en al herkenbaarheid in precies dezelfde verhouding. Ze gaan alleen nog niet scheiden. Tenminste dat hoop ik van niet.

  12. Oh en een vraagje; als een jongen zo reageert zoals zij dat doet in het verhaal, dan wordt er vaak gezegd dat hij een mischien een vorm van autisme zou kunnen hebben. Wat zou zij dan kunnen hebben?

    • Nou, dit heet waarschijnlijk iets van zintuiglijke afweer. Je zenuwstelsel heeft moeite met verwerking van veel informatie tegelijkertijd. Als je voorbereid bent op de informatie, kun je het beter aan. Als het een nog ernstiger vorm aanneemt, b.v. dat haar man zelfs van te voren moet gaan aankondigen dat hij gaat opstaan om naar de WC te gaan en dat moeder over de rooie is als de kinderen 1 minuut te laat thuis zijn, kun je het autisme noemen… Die grens is wat arbitrair. De vrouw in mijn verhaal lust tapas op voorwaarde dat ze voorbereid is. In ernstiger vorm, willen ze iets nieuws helemaal nooit proberen….

  13. Ik vind het een mooie We! goed geschreven, en goed bedacht zo van uit het hij/zij perpectief. Hoe vaak lees je dat wel niet hè? dat de ene helft van het stel het zoveel anders ziet dan de andere helft. Ik vind dat je je goed in beiden hebt kunnen verplaatsen.

  14. Nou iedereen zoekt zo’n man haha maar zij weet het blijkbaar niet te waarderen, moet er niet aan denken een weekmenu, iedere dag al voor de hele week weten wat je eet, lijkt tafeltje dek je wel haha. Geen wonder dat dit niet goed ging.
    Mooi verhaal

  15. Als je zo lang al getrouwd bent zou je toch moeten weten dat verrassen het laatste is wat je kunt doen bij haar. Aanvankelijk dacht ik inderdaad: rot voor hem. Maar na het lezen van alle reacties ben ik het er mee eens dat het rot voor allebei was. Kennelijk bestaat ze echt. Wel, dan hoop ik dat haar leven er nu blijvend beter uitziet.

    Prima beschreven. De inhoud kwam aan als een flinke dreun. Zoiets vergeet je niet snel meer.

    • Nou ja, het was een enthousiaste vrolijke man die eigenlijk wel had gedacht dat hij vrolijk was en genoeg affectie had voor twee. Samen met het onbegrip over de aard van en dergelijk probleem, maakt dat dan dat je wilt doordringen, je liefde wilt tonen en dat de enige manier die je kent, de manier is die je zelf zou waarderen als iemand anders dat zou doen. Het leunt verschrikkelijk door hoor, een dergelijk probleem! En de vrouw kent ook alleen maar haar eigen zenuwstelsel en zij denkt dat ze haar man een plezier doet met een vast weekmenu, omdat ze daar zelf blij van wordt! Nou, dat komt hem natuurlijk de strot uit, dat kan je begrijpen.
      Ik kan je wel vertellen dat ik echt geschokt was toen ze vertelde dat ze probeerde haar leven zo leeg mogelijk te houden. Wie verzint dat nou?

  16. Een wonderbaarlijk verhaal omdat het je aan het denken zet. Eigenlijk heb ik met allebei een beetje medelijden. Dit probleem (er)kenden ze allebei toch. Anderzijds is het moeilijk om jezelf, laat staan een ander, te veranderen.
    Een mooi en goed geschreven verhaal. Het mooie ervan is dat je begrip hebt gekweekt voor beide personen!

    • Ja, bedankt, want begrip kweken voor beide partijen was precies mijn doel. Vaak lopen dingen zoals ze lopen omdat een mens alleen maar kan bedenken te doen voor een ander wat hij zelf zou waarderen als een ander het deed.

  17. Mooi geschreven!
    Je leven zo leeg mogelijk houden lijkt me moeilijk, heel moeilijk.

  18. Niet van afwisseling houden, daar kan ik me nou niks bij voorstellen.
    Was blij wel hier weer eens te zijn..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s