Woordelijke woensdag: de kleermaker


Vandaag geen woordeloze woensdag, want ik moet een belofte inlossen.
Op mijn Facebookpagina had ik een vriendin die mij verzocht het verhaal van de grootvader die met zijn kleinzoon en een ezel naar de markt gaat, op het reactieveld van Teunie te zetten, maar dat stond er al van iemand anders. Toen schoot mij dit verhaal te binnen dat ook gaat over je steeds maar weer aanpassen Ik heb beloofd dat ik het vandaag zou vertellen…..

Dat gaat als volgt: Er was een man die zeer redelijk was en altijd begrip had voor het standpunt van een ander. Op een dag zei zijn vrouw tegen hem: “nu vind ik dat jij eens een mooi maatpak moet kopen. Er zit een goede kleermaker op het Marktplein en daar moet je maar eens naartoe gaan. “Dat is vast erg duur” zei de man, “Kunnen we dat wel betalen?” “Ja, duur is het, maar onze dochter gaat misschien over een poosje trouwen en dan heb jij vast een mooi pak. Je hebt al zo lang niets voor jezelf gekocht. Een mooi maatpak is zijn geld waard”. Dus toog de man naar het Marktplein, zocht mooie donkerblauwe stof uit en liet zich uitgebreid de maat nemen. Enkele weken later was het pak klaar en opgetogen liep de man naar het Marktplein. Daar werd hem het pak aangetrokken en de kleermaker zei dat het fantastisch stond. De prijs viel toch nog een beetje tegen, maar zijn vrouw had zelf gezegd dat het kon, dus vooruit maar. Hij besloot om het meteen aan te houden. Thuisgekomen liet hij het pak aan zijn vrouw zien. Zij was minder tevreden. “Ga maar terug” zei ze, Er zit een rare plooi bij je linkerbeen, dat moet hij nog veranderen”. Iets minder enthousiast ging de man naar de kleermaker en legde het probleem uit. “Dat klopt”, zei de kleermaker nadat hij had gekeken, “maar dat is zo verholpen. Buig je linkerbeen eens een beetje, zo ja en dan moet je je voet ietsje naar binnen draaien en dan plat op de grond zetten als je loopt, dan is die plooi helemaal weg ” OK, dat wilde de man wel doen en hij ging weer naar huis, kon hij onderweg meteen zijn nieuwe loopje oefenen. Thuisgekomen inspecteerde zijn vrouw hem en ontdekte dat de plooi in de linkerpijp weliswaar weg was, maar dat zijn pak nu ‘trok’ bij de rechterschouder. “Het is echt geen gezicht hoor, je moet dat in orde laten maken. Het is notabene duur genoeg!” De man weer terug met zijn nieuwe loopje. De kleermaker keek lang en grondig naar de bobbelig zittende rechterschouder en raadde man aan om zijn rechterarm naar binnen te draaien (“ietsje meer, nog ietsje….zooo ja”), zijn rechterschouder op te trekken en zijn hoofd iets naar links te houden. Het duurde even voor de man het onder de knie had, maar op een gegeven moment was de kleermaker tevreden. Nu zit het pak als gegoten meneer. “Uw vrouw zal er niets meer op aan te merken hebben”. Gelukkig ging de man naar huis met zijn linkerbeen in gebogen stand en een naar binnen gedraaide klapvoet, zijn rechterarm naar binnen gedraaid, zijn rechterschouder opgetrokken en zijn hoofd iets naar links gebogen. De mensen op straat keken hem na. “Moet je kijken”, zei er een tegen zijn vriend, ” Dat pak zit als gegoten! Wat heeft die man een knappe kleermaker zeg, dat hij een zo goed zittend pak kan maken voor zo’n mismaakte man…”

8 Reacties op “Woordelijke woensdag: de kleermaker

  1. Geweldig, dit verhaal!! Het is zo vaak wel.
    Dank je wel, Janneke.

    Ooit komen we ook weer naar zweden, maar nu genieten we nog van onze hond. Het dier is nu bijna 13 en we willen haar niet meer aan allerlei prikken enz blootstellen.
    Naar Frankrijk heeft ze wel een hondsdolheidprik nodig, maar die is drie jaar geldig dus niet zo veel geprik. Naar Zweden moet je al een half jaar van tevoren beginnen met bloed onderzoek enz.

    Maar zo door Zweden met ons oeroud campertje lijkt me heerlijk en wie weet ontmoeten we jullie weer eens.

    • Hoi Annette,

      Per 1-1-2012 zijn de regels voor huisdieren over de grens naar Zweden meenemen gewijzigd… misschien schept het mogelijkheden…

      Groeten Marja

  2. En dan Cliff!!!! Mooie foto.

  3. Hoi Janneke,

    Waarheid als een koe, ik denk dat we hier allemaal wel mee te maken hebben, de een trekt zich er meer van aan dan de ander.

    Groeten Marja aka Borduurmuppet

  4. haha, net als Marja schreef ik vanmorgen al een reactie……een waarheid als een koe….maar stuurde hem niet…….toch leuk!
    Maar….eeh…die man zal later wel veel mensen ontmoet hebben…..de dokter, de fysiotherapeut, en misschien wel een ziekenhuis vol aan mensen, want je zou er scheef van groeien……wat zal hij assertief geworden zijn……
    Lydia

  5. Mooi verhaal en goed om te onthouden.
    Maar iets zeggen kan wel schade aan richten,dat weet ik wel.
    Groet, Wilma

  6. Bijzonder verhaal. Ik kende het nog niet.

  7. Wahahahaha, arme man…. meegaand is hij wel, daar kan niks over gezegd worden! 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s