Mijn hart verpand…


Ja, het was heerlijk in Nederland. Behalve mijn vader, mijn kinderen en kleinkinderen heb ik ook nog een aantal vrienden gezien en nog even bij mijn zus geweest. Het was te lang geleden dat ik er was, vanwege Leo’s ziekte. Maar toen ik vanuit het vliegtuig mijn besneeuwde land zag vandaag om iets over vieren met die mooie Zweedse huizen zo verspreid tussen bossen en meren – het was nog net niet donker – en toen ik later in de auto zat en zag hoe DONKER het is als het donker is, sprong mijn hart weer op van vreugde. Zo donker als hier is het nergens in Nederland. Hier hoor ik thuis nu nog. Hier wil ik voorlopig zijn en leven, samen met mijn vent. Dat gaat prima, zo lang ik maar 1x per maand naar Nederland kan…..
Trouwens: ik heb een BAAN aangeboden gekregen! Het is maar voor een paar uur per week, logopediste op een school. Maandag ga ik eens informeren. Misschien doe ik het wel, anders ga ik Jessica tippen.
Koffer uitgepakt, alles weer plaatsje gegeven of in de was gegooid, Nederlands geld met mijn Nederlandse pas en mijn Nederlandse mobielchip in mijn reistasje gedaan, andere pasjes terug in mijn portemonnee hier, zo: ik ben er klaar voor. Ik ga eerst eens een lang, geurig bad nemen en nagels en zo verzorgen en daarna ga ik mijn quiltje afmaken. Ik heb in Nederland ook gequilt, maar ik had niet zo veel licht als hier bij mijn borduurlamp. Later…..

20 Reacties op “Mijn hart verpand…

  1. Klinkt als ‘borta bra men hemma bäst’. Fijn weekend!

  2. Geweldig Janneke dat je je zo thuis voelt en thuis bent in Zweden! Nergens beter dan thuis!

    Wat ontzettend leuk dat je een baan aangeboden bent in Zweden. Wanneer je het aanneemt, bent toch wel enigszins gebonden, aan de andere kant is het een enorme uitdaging en dat ligt jou wel!

  3. Wat fijn, dat dat zo voelt. En spannend, een baan? Wat denk je, iets wat je wilt op dit moment?

    • Ja, dat is een goeie vraag! Ik vind het wel leuk om IETS te doen met mijn beroep. Maar ik vind mijn vrijheid ook wel erg belangrijk. Informeren kan nooit kwaad natuurlijk….

  4. Oooh ben je dr alweer?? Baan aangeboden?? Welke school?? Ben je morgenochtend thuis? Dan komen we heeeel even langs want dan gaan we naar björkfors. Zo rond 11.45. Mail als het niet gaat.

  5. Je echt thuis voelen in Zweden een baan aangeboden krijgen….Pfff respect,bewondering maar ook een tikkie jaloers!

  6. Snap ik hoor, maar het is toch geweldig dat ze denken je expertise te kunnen gebruiken! Logopedie op een Zweedse school na twee jaar in Zweden wonen!! Sorry hoor ik blijf respect hebben!

    • Wie weet kunnen ze me niet meer gebruiken nadat ze me gehoord hebben…. We zullen wel zien. Het is een leuk idee om mee te spelen, maar waarschijnlijk doe ik het niet eens…

  7. Leuk en je doet weer een hoop taalkennis op.Great.
    Mooi is het he die sneeuw,zolang je er niet door hoeft te ploeteren. Hier is alles ook wit en dat blijft wel tot Spring.
    Succes maandag!!Het komt vast ewcht helemaal goed.
    Groet, Wilma

  8. Wat een heerlijk gevoel om ´thuis´ te komen! Dat gevoel heb ik altijd als ik door de Alblasserwaard rijd. Ik zeg dan altijd: mijn hart gaat open. Ooit hoop ik er te wonen: midden in de polder..drohoom 🙂
    Teunie

  9. Precies zo voelt het als ik thuis kom. Nederland is mooi, Nederland is soms zo lekker chaotisch, in Nederland wonen familie en vrienden …. maar HIER ben ik thuis. 100% En wat spannend …. die baan …. wordt vervolgd hoop ik:)

  10. Zalig badderen. Eerst het warme bad van familie en vrienden en dan een geurig bad in je voorlopige thuisland. Genieten!

  11. Home is where the vent is. 😉

  12. Fijn dat je weer thuis bent!

    Corina

  13. Dat is duidelijk “Home is where the heart is”. Fijn dat je nu weet dt Zweden je thuis is. groetjes

  14. Wij zaten gisteren naar het programma ‘Ik vertrek…’ te kijken, waarin een stel naar Zweden (of eigenlijk lapland) vertrok. De natuur was overweldigend mooi, maar het allermooiste om te zien was wel dat één van de twee vrouwen ineens zo groeide in zelfvertrouwen. Ze zag er het meest tegenop (de emigratie), maar al snel bleek dat zij degene was die ‘thuis’ was in het verre noorden.
    Mooi om te zien!
    Ook leuk om bij jou te lezen!! 🙂

    • Ja, dat zelfvertrouwen. Ik merk dat ook. Zo dicht bij de natuur leven geeft je een oergevoel van zelfvertrouwen, van passen in de hele schepping of zo… Als ik bij -3 graden houtblokken wegberg in de schuur overvalt me zo’n woeste vreugde, dat alles bij elkaar hoort en dat ik daarbij pas of zo. Het is moeilijk uit te leggen, maar het geeft een mooi soort zelfvertrouwen. Misschien wel omdat het niks te maken heeft met je prestaties t.o.v. andere mensen, maar t.o.v. de natuur of zoiets……

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s