Dierenfluisteraar


Als je kinderen een tijd op zichzelf wonen, vergeet je bepaalde dingen die bij ze horen. Als ze wel bij je wonen, ben je aan die eigenschap gewend en valt het je niet zo op. Het hoort dan gewoon bij iemand. Onze oudste zoon, die in Flensburg woont nu, was deze zomer op bezoek en ook dit weekend. Van de zomer logeerden ook de katten van Jessica bij ons en nu weer! Ik heb namelijk muizen en dus hebben we haar katten geleend. Toen onze zoon nog thuis woonde, hadden we allerlei dieren.
Alle dieren zijn helemaal verkikkerd op hem. Als hij zelfs maar gewoon met ons praat, liggen de katten te kronkelen onder zijn stoel van vreugde bij het horen van zijn stem en ze komen op allerlei manieren op zijn schoot of gaan op zijn voeten liggen. Vroeger haalde hij de kippen uit het hok (wat òns echt niet lukte!)en ging met ze zitten. Hij had een truckje geleerd met het op een bepaalde manier vouwen van de vleugels over de rug en dan blijven ze roerloos zitten en kun je ze aaien. Zelfs de koeien staan hem met zijn allen stomverbaasd aan te staren en lopen met ons mee op een wandeling als hij erbij is. Nu moet ik wel zeggen dat hij dan leuke huppel- en vliegoefeningen doet waar de koeien mateloos in geïnteresseerd zijn.
Wat minder was, was dat we op een gegeven moment ‘out of the blue’ jonge konijnen hadden tot hij bekende dat hij de rammelaar eventjes bij het vrouwtje had gezet, want dat wilde hij zo graag…… Hij vertelde ook dat hij, toen hij de kat van een vriend voor de eerste keer zag, meteen gezien had dat hij deze kat apporteren kon leren en inderdaad, de kat apporteerde na wat oefening.
Dan komen we nu meteen bij de kern waarom hij een dierenfluisteraar is. Hij kan op de een of andere manier aan de dieren aflezen hoe ze voelen, denken en willen, en daar gaat hij op in. Hij duikt als het ware in het dier en dan komt hij er weer uit, zodat hij precies weet waar de kat of het andere beest geaaid wil worden, wat hem aan het spelen zet, waar hij nieuwsgierig van wordt enz. Overigens heeft hij dat ook met kleine kinderen en mensen met een emotionele of sociale uitdaging. Hij heeft nu in Flensburg een nieuwe baan die hem op het lijf geschreven is. Hij is vrijetijdsbegeleider van een groep jongens die uit huis geplaatst zijn en in een tehuis wonen. Een aantal zit daar omdat ze met justitie in aanraking zijn geweest en er zitten ook emotioneel gestoorde jongeren bij. Hij is nu bezig om ze voor te bereiden een parcours door de stad te nemen met allerlei acrobatische uitdagingen. Daartoe moeten ze een aantal vaardigheden eerst oefenen voor ze ze in het parcours kunnen gebruiken. Verder heeft hij nog steeds wat klussen waarbij op hoogte gewerkt moet worden en geklommen. Zo bouwt hij in Denemarken op het moment een ‘hoogtetuin’. Ik had er nog nooit van gehoord, maar hij zegt dat ze in Nederland ook zijn. Het is een heel parcours boven in de bomen met hangbruggen en touwen en hutten enz. Je wordt gezekerd zodat je niet je te pletter kan vallen of je moet elkaar zekeren.
Hij is hard bezig zelfvoorzienend te worden in zijn huisje. Hij heeft een hout/kolenfornuis wat tevens verwarming is voor het hele huis, hij gaat zonnecollectoren bouwen zodat hij de stroom van zichzelf kan betrekken en…. hij heeft ontdekt dat er een oude bron in zijn tuin is en hij wil een pomp aanleggen om water (diep) uit de bodem te pompen en dan heeft hij als het goed is, ook zijn eigen drinkwater.
Sinds enkele weken heeft hij ook een katje dat natuurlijk niet bij hem weg te slaan is. Zijn vriendin was in het begin jaloers, maar nu houdt ze van allebei. Hij kan dan ook zeer smakelijk en vertederd vertellen hoe de kat trots door het huis loopt met een veroverde sok in zijn bek.

Deze zoon, waarvan we dachten dat hij een glanzende universitaire carrière tegemoet ging, beweegt zich aan de onderkant van de maatschappelijke ladder, maar hij boort al zijn kwaliteiten aan in zijn leven en gebruikt zijn intelligentie en creatieve geest om zijn leven zinvol te besteden met een minimum aan geld.
Hij is beslist een boeiend persoon en erg gelukkig. Wij zijn vreselijk trots op hem en we hebben afgesproken dat we elkaar wat vaker gaan zien zonder dat er zo’n dramatische aanleiding voor is.

Leo knapt langzaam op, maar moet van ver komen. Ik heb de afgelopen week iedere dag klaargemaakt waar hij trek in had in kleine porties. Voor het eerst sinds die zaterdagavond en zondagochtend dat we ’s middags naar het ziekenhuis zijn gegaan (2 weken geleden) en daarvoor sinds 16 oktober, zijn we vannacht weer eens samen in huis. Morgen ga ik maar eens op school kijken of ik het nog allemaal kan inhalen en bijbenen, anders is het jammer. En ik moet ook nog steeds een tandarts vinden die mijn Bogota-kies wil vullen……

15 Reacties op “Dierenfluisteraar

  1. Wat een mooi persoon is je zoon als ik je verhaal hier lees. Foto is ook niet verkeerd trouwens, ahum (ik ben een keurig niet-getrouwde huismoeder ja). Ik geloof niet in het gedoe op tv van fluisteraars en bovennatuurlijke krachten, maar wel dat sommige mensen heel goed kijken en luisteren en speciale talenten hebben om anderen aan te voelen. Vooral ook duidelijk te zien als het gaat om dieren en minder-begaafde mensen of kinderen…

    • dit klinkt niet goed, ik bedoel, ben wel niet getrouwd maar keurig aan de man en de kinders. Wil niet zeggen dat ik niet weet hoe een leuke man eruit ziet. Gewoon een complimentje dus (-;

  2. Wow, wat een prachtig mensenkind is jullie zoon! Daar mag je trots op zijn en dat ben je!

  3. Mooie moedertrots!!

    Corina

  4. Wat een bijzonder mens, die zoon van jullie, daar zouden er meer van rond moeten lopen. Je mag er met reden trots op zijn.

  5. Een leuke, interessante zoon heb je. Hij is een prachtig spiritueel voorbeeld voor velen denk ik. Het leuke aan hem lijkt me, dat hij volstrekt origineel is in zijn denken, voelen en doen. Zulke mensen zouden er meer moeten zijn.

    Ik zie dat de anderen soortgelijke dingen over hem schrijven. Welnu, dat bewijst alleen maar dat het zo is.

    Fijn dat Leo weer wat meer opknapt. De rivier van het leven herneemt zijn loop.

    http://platoonline.wordpress.com/2011/12/05/het-grote-sinterklaas-interview-ii/

  6. Mooie zoon … is hij misschien linkshandig? (nieuwsgierig) En een mooie foto …. zo vrolijk en puur! Fijn dat het met Leo beter gaat. En maak je niet gek ivm school, dat komt wel goed

  7. Hoi Janneke,

    Dank je voor het mooie verhaal. #In balans#
    Het is heel herkenbaar. Er bestaan zoveel unieke mensen, hij is daar een van.
    Nog veel geluk en een goed herstel voor Leo.

    Lieve groetjes, Franca xx

  8. Mooi verhaal over je boeiende zoon, Janneke!
    En hebben jullie genoten van de nieuwste kleindochter?
    Fijn, dat Leo langzaam aan het opknappen is, ieder stapje is er 1, moet je maar denken.
    En die school komt ook wel weer goed, denk ik zo. Dat is nu niet het belangrijkste, toch?
    Groet, Tineke.

  9. Interessant verhaal! Fijn dat je zoon zijn bijzondere gave op zo’n uitmuntende manier kan gebruiken. En het zou geweldig zijn als je elkaar vaker kunt meemaken!

  10. Zonen hebben is fijn…ik kan erover meespreken 😉

  11. Ja wat een mooi en liefdevol verhaal over jullie zoon. Heb het met plezier gelezen. En wat die school betreft, die blijft er wel. Var rädd om er!

  12. Wat een prachtig verhaal over jeoudste zoon. Ik heb er van genoten. Het lijkt me een prachtmens, en hij doet me aan mijn nr 2 denken 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s