Te vroeg gejuicht…


De hele dag hebben we optimistische geluiden gehoord. Het zat allemaal in de molen en morgenvroeg zouden we het weten. Ik was net even water aan het kopen want ik had met de slang van het infuus het papierdunne plastic bekertje omgegooid en ze raden hier af om uit de kraan te drinken, toen Leo een telefoontje kreeg uit Zweden dat onze dokter Rodriguez niet mee kan en dat er een dokter uit Denemarken komt om Leo te begeleiden. Nu wordt het weer een dag later, zijn we op zijn vroegst pas donderdagavond laat in Linköping! Vrijdag heb ik een boekbespreking! Ik moet zeggen: dit is de eerste keer dat ik bijna de moed verlies. Ik krijg al bijna zuignappen op mijn billen, straks zit ik vastgeplakt aan deze bank. Kennen jullie die film van Bunuel waar de mensen in een kamer zitten die ze niet kunnen verlaten? Daar doet het me een beetje aan denken…..
Ik zal de foto van mezelf bij de tandarts er nu ook maar op zetten, want dat logje ga ik toch nooit meer schrijven, geen zin. ?Het is nu toch allemaal toute malheur……

zien jullie dat anti-stressballetje n mijn rechterhand? Sensorische Integratie in de tandartsstoel


En jullie maar slapen, hè? Jullie lezen dit morgenochtend pas, dan is het misschien alweer veranderd in zaterdag of zondag volgende week…..

22 Reacties op “Te vroeg gejuicht…

  1. Ach… je bent niet alleen hoor, al voelt dat soms wel zo.
    Deze lurker leeft met jullie mee.
    Hopen dat de morgen nieuwe goede moed geeft

    M.

  2. We denken aan jullie ….. geef de moed niet op ….! Het is het als bij een bevalling, het gaat voorbij en denk maar dat iedere “wee” die voorbij is nooit meer terug komt. Er komen misschien nog 89 andere, maar deze is voorgoed voorbij!

    En dat met die Sensorische Integratie schrijf je net 5 dagen te laat ,,,, jammer voor mij. Leuk pakkie heeft die tandarts trouwens …..

  3. Hou vol hè!
    Lydia

  4. Kijk omhoog Janneke. Daar krijg je kracht van. x

  5. Tja, wat kan ik zeggen: sterkte , loslaten en volhouden: ineens is het woensdag! Wat zullen jullie blij zijn als het vliegtuig de lucht ingaat!

  6. Ik wens jullie beiden heel veel sterkte en goede moed.

  7. potverdrie hey hou vol he!!! achter elke wolk zit een zonnestraal het is soms effe zoeken maar hij zit er wel en bij deze stuur ik je een stevige digi knuf 🙂

    Alie

  8. he wat naar… ik stond een beetje achter met logjes lezen en ben nu pas net bijgelezen.
    probeer er toch maar de moed in te houden janneke. nog even doorbijten en jullie zijn weer thuis!!!
    sterkte…

  9. Niet de moed verliezen, hoor!
    Ook al is het nu erg moeilijk, om te blijven geloven in een goede afloop. En dat kan ik heel goed begrijpen.
    Ik lees elke dag je blog, en leef met jullie mee! En ook al ken ik jullie niet persoonlijk, het doet me veel om te lezen dat je daar in dat verre land zit, en dan ook nog in een ziekenhuis met een zieke man, en niet kunt terugkeren!!! Je zou er bijna hopeloos en moedeloos van worden.
    Maar hou vol, ook voor je man! Hoe is het eigenlijk met hem, is hij al aan de beterende hand?
    Heel veel sterkte wederom gewenst, en eens komt er een oplossing!
    Groet, Tineke

  10. Zuignappen… Lijkt me beroerd!

  11. Hou vol! ’t Komt goed!

  12. Hè bah Janneke, wat een gedoe. Niet de moed verliezen hoor! Schrijf je frustraties hier maar lekker van je af!

  13. Wat zei ik? GTST én ATWT willen de rechten kopen!

    Trouwens, mijn tandarts heeft geen stoel met armleuningen. Dat hebben ze dan in Bogota mooi weer wel!

  14. Moed houden hé!!! Ergens schijnt ook voor jullie de zon!!! Alleen soms moet je hem even zoeken..

    Corina

  15. We leven allemaal met jullie mee. De vlag uit als jullie weer thuis zijn!
    Zou je toch geen piepklein blogje over die tandarts kunnen schrijven? Het lijkt me een prachtig verhaal.
    Veel sterkte hoor!

  16. Wat zullen jullie blij zijn als je weer gewoon thuis bent in Zweden. Het is me wel een enorme toestand zeg. Dit zul je nog wel even bij je houden, in gedachten denk ik zo. Hoe nuchter jij ook bent, dit maakt indruk. Je lieve Leo blijkt kwetsbaarder dan je (misschien?) dacht.

    En jij ligt daar ook al zo zielig met je stressbal. Helpt dat? Dan geef ik er eentje aan mijn nichtje. Dit moet donderdag naar de kaakchirurg. Heel veel liefs en hou de moed erin lieverd.

  17. He ,Janneke en Leo,
    Het is maandagochtend hier als ik het lees.Hoop dat jullie gauw weer thuis mogen komen.Vergeet jullie niet in m’n gebed.
    Groet, Wilma

  18. Bah, balen in het kwadraat. Al zou het wel heel bijzonder zijn: de eerste mens met zuignappen op haar billen.

  19. Oooooooh Janneke toch….ik zit het nu pas allemaal bij te lezen: wat een toestanden, wat heb ik met jullie te doen! En wat ben ik ook een beetje ongerust…

    En toch moest ik heel hard grinniken om die zuignappen op je billen…

    Dike, dikke knuffel van mij!!!! Ik denk aan jullie!

  20. Ik vat alle gelezen blogje maar even samen met een: och; och, ’t is me wat. En dan snel weer verder want er zijn er nog meer. Mens, ik word er amechtig van.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s