Met de Kerst zijn we hier wel weg, denk ik….


De datum dat we weg kunnen is weer opgeschoven. We kunnen in ieder geval niet tot dinsdagavond weg (jullie vroege woensdagochtend). Nadat ik mijn laatste logje heb geschreven, is er weer het één en ander gebeurd. Het ziekenhuis hier vond het werkelijk te gek voor woorden. Hier in Colombia zijn het echte familiemensen en ze kunnen zich niet voorstellen dat een verzekeringsmaatschappij zó handelt. Met name de longarts, die het van de verpleging hoorde, was zeer verbolgen. We kregen dus een meneer Rodriquez aan ons bed die kwam vragen hoe dat nou zat precies en wat hij kon doen om de boel vlot te trekken. Terwijl we spraken, werd hij gebeld door de verzekeringsmaatschappij. Het probleem was het volgende: Er moet een dokter mee met Leo de hele reis, maar op het ogenblik heeft de verzekeringsmaatschappij geen dokters beschikbaar. Opeens hoorden we hem tot onze verbazing zeggen dat hij Leo wel wilde begeleiden. Hij zei dat hij weliswaar op het ogenblik deze functie had, maar dat hij arts was en aan dit ziekenhuis verbonden en dat hij het hele dossier van Leo gelezen had. Wij waren natuurlijk helemaal blij! Hij werd ook geaccepteerd, maar toen kwam het volgende probleem. Als Columbiaan heb je een visum nodig voor Europa en dat heeft hij niet. Maar, zei hij, hij kende de Nederlandse consul, ze hadden eerder met elkaar te maken gehad over andere Nederlandse patiënten en het was een soort vriend van hem. Terwijl hij dat uitlegde aan Leo, had ik razendsnel het tel.nummer opgezocht op Itnernet en kon ik hem dat zo overhandigen. Hij zou er meteen mee aan de slag gaan zei hij en hij verdween. Het was toen kwart over elf. Om drie uur kwam hij terug en vroeg of wij al iets van de verzekering hadden gehoord. Dat hadden we niet. Hij was met de Ambassade in contact geweest, maar die sluit om 1 uur voor het weekend en omdat het maandag hier een Nationale feestdag is, gaat hij pas dinsdagochtend weer open. Rodriguez heeft dan om 8 uur een afspraak op de Ambassade en krijgt dan een visum zodat we ’s avonds kunnen reizen. Er zit echter een addertje onder het gras. De luchtvaartmaatschappij moet 24 uur van te voren toestemming verlenen dat Leo met zuurstof aan boord kan en de dokter heeft de tickets en die toestemming nodig om op zo’n hele korte termijn een visum te krijgen. Als nou de verzekering alleen maar de tickets uitschrijft als dat visum in orde is, dan gaan er nog een paar dagen overheen, want dan kan er geen spoedprocedure opgestart worden bij de Nederlandse ambassade. Al we morgenochtend nog niks gehoord hebben, gaan we er weer achteraan bellen, tenminste mijn dochter L_onneke, want die toestemming moet dus maandagavond op zijn laatst gegeven zijn. Anders wordt er dinsdagavond niet gereisd. Het heeft op de een of ander manier toch rust gegeven hoe erg ik het ook vind om hier nog een paar dagen te zijn. Straks ga ik ondergoed kopen, want we kunnen hier mondjesmaat wassen. Gisteren toen het eenmaal bekend was, ben ik naar de supermarket gegaan en heb allemaal lekkere kleine hapjes gekocht. Daar snoep ik dan af en toe van. We krijgen dagelijks bezoek van onze vriend Bart. Gisteren kwam hij met een collega die wij ook kennen en ze brachten een primula in een potje mee!
Straks verder…

10 Reacties op “Met de Kerst zijn we hier wel weg, denk ik….

  1. Ik ga voor je duimen!!!
    Liefs, Lydia

  2. Zelf werkte ik een aantal jaren voor een verzekeringstussenpersoon. En nog nooit had ik te maken met zulke *d**t*n (vul zelf maar in) bij een verzekeringsmaatschappij. Denken ze dat het goed is dat Leo daar blijft??? Ik denk dat hij veel beter aansterkt als hij thuis is, in zijn eigen omgeving. Ze zouden toch alles uit de kast moeten trekken om dat zo snel mogelijk te regelen.
    Ik snap dat ze voorzorgen willen inbouwen, dat er niets gebeurd tijdens de vliegreis. Maar het lijkt mij dat ze weinig tot niets doen en gewoon afwachten. Afwachten tot hij gewoon mag reizen. Sukkels.
    Ik wens je sterkte en leef hier met je mee, hoor.

  3. Jemig wat een gedoe zeg. Was het maar vast dinsdagavond niet, of beter: vrijdag: dan zijn jullie toch zeker wel thuis.

  4. Triest!! Ik wens jullie weer sterkte!!

    Corina

  5. Die verzekeraars zijn natuurlijk doodsbenauwd voor claims. Veronderstel dat het mis gaat onderweg… ik hoor de radertjes/rekenmachientjes draaien.
    Ik blijf met jullie meeleven. Sterkte dus maar weer/nog steeds.
    Fantastisch dat je ons op de hoogte blijft houden.

  6. Treurig! Geduld en lieve vrienden zijn nu goud waard. Maar als Leo goed verzorgd wordt doet rust hem misschien wel goed.
    Zorg je goed voor jezelf!
    liefs Marijke

  7. Mensen nog aan toe zeg..We wensen jullie een rustig weekend toe en hopen op positieve berichten.
    Groet, WIlma

  8. Nou meis ik hoop dat jullie nu toch snel weten waar jullie aan toe zijn, dit is een situatie waar een mens hartkwalen van zou kunnen krijgen.
    Positief blijven en probeer het gekke van alles maar in te zien, dan kun je nog eens lachen.
    Alvast goede reis gewenst en ik hoop dat die reis snel gaat beginnen.

  9. O mijn hemel…. Hahahaha, nou ja, als het maar niet wordt: Zodra Pasen en Pinksteren op één dag valt, gaan we weg…. 🙂 *grijns*

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s