Afdankertjes


Als derde meisje en vlak na de oorlog geboren, waren er voor mij geen nieuwe kleren bij. Ik kreeg de afdragertjes van mijn grote zussen. Alleen schoenen kreeg ik nieuw. Ik wist niet beter en had er bijgevolg ook helemaal geen moeite mee. Ik schijn een keer gezegd te hebben toen mijn moeder voor mijn oudste zus een jurk aan het naaien was: “Mooi hè? Als hij Els te klein is, krijg ik hem fijn.” Mijn moeder voelde zich prompt verschrikkelijk schuldig, maar ik kwam niet eens op het idee dat ik ook wel eens zelf iets nieuws zou kunnen krijgen. Eigenlijk is het altijd zo gebleven dat ik er geen enkele moeite mee heb om met kleren te lopen die eerst door iemand anders gedragen zijn, ook niet om in wat voor auto dan ook te rijden als hij me maar snel en liefst comfortabel van A naar B brengt en terug.
Vanmorgen reed ik naar de kerk en toen bedacht ik me dat het zelfs andersom is..
Omdat het vannacht voor de eerste keer gevroren heeft, heb ik vanmorgen wat echte winterkleren opgezocht. Daarbij vond ik het bloesje wat mijn schoonmoeder gekocht heeft toen mijn oudste dochter trouwde. Het was een heel pakje, maar alleen dat bloesje vond ik leuk. Dan heb ik dat aan en dan denk ik aan haar en ook weer aan die bruiloft in het stadhuisje van Overschie. Erop en onder droeg ik een zwart-wit pakje wat een vriendin van mij niet bij zichzelf vond staan en aan mij gaf. Dus moest ik ook aan haar denken en dat ik het zo leuk vind dat ze af en toe op mijn blog reageert en dat ze pas oma is geworden.

Toen we het huis van mijn moeder gingen opruimen, vond ik op de vliering niet alleen allerlei stofjes die ik nog uit mijn jeugd kende, maar ook een kant en klaar jasje, zwart met kleurtjes, onder andere met een bepaalde kleur roze waarvan ik toevallig precies een jurk heb die dan wel weer aardig duur was, dat wel, …..

Dat jasje heeft, denk ik 25 jaar op de vliering gelegen en is nu gewoon weer modern!
Nee, geef mij maar afdankertjes, helemaal geen moeite mee: integendeel.

11 Reacties op “Afdankertjes

  1. Mooi geschreven!
    Vriendelijke groet

  2. Jongste heeft een kledingkast om u tegen te zeggen. Erin alle oude kleding van oudste en ook nog een boel van de jongste dochter van de oppas. Ze heeft er ook weinig moeite mee, al is ze wel heel blij met haar nieuwe schoenen die ze afgelopen vrijdag kreeg.

  3. Ik was de oudste en enigste dochter thuis en kreeg altijd de kleding van een ouder nichtje. gelukkig hadden zij best een leuke smaak in die familie dus ik ging er niet onder gebukt ofzo. Van mijn broertjes schoven kledingstukken ook door van de oudste naar de jongste.
    Nu wil ik alleen maar nieuwe kleding, hoewel ik met mijn beste vriendin jarenlang de ‘feestjurk’ voor het galadiner van onze mannen ruilde, dat scheelde gewoon geld. Het ene jaar zij de mijne en andersom, af en toe een nieuw accessoire en we konden er weer een galaatje tegen.

  4. Mooi verhaal met sjieke plaatjes. Ik heb ook geen enkel probleem met afdankertjes. Ook de kleding die mijn moeder in de jaren 80 voor mij maakte, draag ik nog met liefde.

  5. Leuk! Ik ben ook helemaal voor “recyclen”. Koop regelmatig 2e hands kleding. Alleen nooit schoenen.
    Die roze jurk ziet er trouwens fantastisch uit zo onder dat jasje. Helemaal top.

  6. haha, als hier de zakken kleding van die en gene binnenkomen is het altijd weer grabbelen wie wat past.
    Met kasten idem dito, begin bij de oudste, die haal ik leeg met wat niet past, vul ik aan met gekregen kleding die het seizoen tevoren nog te groot was, dan doe ik bij tweede de kast en mag zij kiezen wat ze wil uit datgene wat uit kast van oudste komt en zo ook met jongste meid, en wat dan over blijft wordt in zakken gedaan en bij die en gene weer gebracht die het ook weer kunnen gebruiken, zo rouleert er aardig wat kleding.
    Alleen voor jongste (jongen) lukt het niet te schuiven, die wil echt niet in jurkjes en tuniekjes gezien worden. Maar die neemt ook nog genoegen met wibra en c en a.
    Maar wel nieuwe schoenen…..daar moeten we ook nog voor!!!
    groet, Lydia

  7. Memories…. you made me smile!!

    • Tja, ik moet ook eerlijk bekennen dat ik dit logje ook een beetje heb geschreven om een glimlach op je gezicht te brengen, maar het is wel stuk voor stuk waar.

  8. Nee, ik heb er ook geen moeite mee. Ik vind het zelfs juist leuk dat iets een tweede leven krijgt en dat ik er ook nog blij mee ben! Schoenen zou ik ook niet 2e hands willen. Bah. Er zijn wel grenzen. Het moet wel wasbaar zijn. Als kind kreeg ik overigens nooit afdankertjes. Ten eerste was ik de oudste en ten tweede hield mijn moeder er niet van. Veel later, toen ik allang de deur uit was, kocht ze ook wel 2e hands.

  9. Wat een lief blog,ook ik gun kleding vaak een 2e leven,alleen (dit is iets persoonlijks van mij) voor mezelf wil ik er de achtergrond niet van weten. Voor mn andere huisgenootjes stap ik hier makkelijker overheen.
    Scheelt misschien dat ik een mannenhuishouden heb.

    Corina

  10. Wat ben je toch een schat!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s