Over mijn schouder………


Wat is negatieve kritiek toch krachtig!! Ik bedoel niet wat iemand op straat tegen je zegt, of iemand waar je nauwelijks mee te maken hebt of iemand waarvan je allang hebt begrepen dat je zo nooit wil zijn. Nee, ik bedoel kritiek van iemand die er toe doet, iemand die je na staat, iemand waar je om geeft, iemand die je bewondert……
Een aantal maanden geleden begon het al met opmerkingen over mijn blog en een paar weken geleden weer. Ze vindt mijn blog onpersoonlijk en oppervlakkig zoiets. Nu hebben we het wel ongeveer uitgepraat. Ze heeft allang erkend dat ze veel te kritisch is en dat ze daar wat aan wil doen, maar diegene staat sindsdien achter mij en kijkt over mijn schouder mee bij alles wat ik schrijf, denk te schrijven en vervolgens keurt ze alles af. Dus nu schrijf ik bijna niet meer. Ik schrijf niet meer over gewone dingen, behalve als ik er hele sterke positieve gevoelens bij heb. Ik heb zeker 10 logjes in mijn hoofd, maar ze willen maar niet op het scherm komen. Ik weet dat ze ongelijk heeft, ik vind gewone huis- tuin- en keukenverhalen nl. erg leuk om te lezen bij anderen. Dan ga je er in je naïviteit natuurlijk van uit dat anderen jouw verhalen dan ook leuk vinden, maar die naïviteit is grondig de kop ingedrukt. Het komt wel weer hoor, maar het duurt even. Bovendien heb ik nu ook last met reageren bij anderen. Als ik iets lees, dan staat ze over mijn schouder mee te lezen en zegt: “Wat moet je daar nou op zeggen? Denk je dat ze zit te wachten op een opmerking van jou? Al die anderen hebben al gezegd wat er op gezegd moet worden” “Ja maar, ” werp ik dan tegen, “Ja maar, dan denkt ze dat ik helemaal niet meer bij haar lees en dat ik het niet belangrijk vind! Bovendien vind ik het zelf ook leuk om commentaar te krijgen.”
“Nee,”zegt ze dan “doe maar niet.” En nu ben ik een rasechte lurker geworden die soms, heel soms rebels toch een commentaartje schrijft, ook al is het niet briljant en hoogdravend.

32 Reacties op “Over mijn schouder………

  1. Er is maar `e`en goede raad en dat is laat ze kletsen. Ik weet dat het moeilijk is, want zoals je schreef: “dan staat ze over mijn schouder mee te lezen en zegt:”.
    Ik herken het maar al te goed.

  2. Blijf aub huis en tuin verhaaltjes schrijven, ik geniet ervan. Ik heb een lurker die conclussies trekt uit mijn berichtjes en mijn man erop aanspreekt! Heel vervelend. En toch hou ik er rekening terwijl ik dat niet wil.

  3. Probeer die blokkade op te heffen en schrijf gewoon over alles wat in je opborrelt. Wij lezen mee en genieten. Kom op. Laat je niet kisten.

  4. Via Sunflower naar hier gezeild …

    Er is nochtans een probaat middel tegen die schouder.
    Start anoniem een nieuw Blog.

    En schrijf je bloot. Heerlijk naakt.
    En niemand die het ziet …

  5. Ik volg al een tijdje je heerlijke logjes en geniet van de prachtige foto’s. Ik reageer nooit maar bij deze wil ik je wel laten weten dat ik elke dag eens kom piepen en het erg leuk vind als er weer wat te lezen valt.

  6. Schrijf gewoon op waar je zin in hebt, dan kan de lezer zelf wel bepalen wat te lezen of wat niet. Degene (jijzelf?) die jou bekritiseert en vertelt wat je wel of niet moet doen, moet dat vooral blijven doen, want ook die is wie hij/zij is. En natuurlijk kan het geen kwaad je uitspraken eens anders belicht te zien.
    Als je anderen maar blijft respecteren, is misschien nog wel beter dan bewonderen.
    Een uitspraak van Loesje: ‘Er zijn al zoveel anderen, ik heb besloten mezelf maar te blijven” … Mooi!. Dus blijf/schrijf lekker jezelf.

    Persoonlijk denk ik dat niet altijd alles “van niveau” (waar hebben we het over?)behoeft te zijn om blij van te worden.
    Ik lees je altijd en denk soms…hmmm …. maar vaak ook… Oh leuk of interessant!

    Trouwens wat ik ook een prachtige vind; “wie nooit van gedachte is veranderd, heeft weinig geleerd”

    Goed ik ga weer verder een kastje pimpen. Het is trouwens erg warm hier in Västra Höle! Bij jou ook?

  7. Heel herkenbaar. Ik heb me vaak afgevraagd waarom mensen komen lezen, maar aangezien ze het doen, blijf ik schrijven… En ik lees bij vele anderen, maar soms stop ik ergens. Dan ga ik geen kritiek leveren hoor, maar het past gewoon niet meer bij me om daar te lezen, en andersom kan dat ook gebeuren. Als mensen zich verlagen om jou een negatief gevoel over je blog op te dringen, dan zijn zij het die iets moeten leren, en jij mag lekker leren om je er niks van aan te trekken.
    Het zou heel handig zijn als er verkeersregels bestonden in blogland, maar ja, eigenlijk hoort iedereen die uit zichzelf al te weten…

  8. Tja….niks toe te voegen aan hetgeen anderen geschreven hebben, Normaal zou ik dus niet reageren vanwege dat duiveltje op mijn schouder. Uit solidariteit nu wel! Voor wat het waard is; ik geniet meestal van je blogjes en als het me even niet boeit zit er een kruisje rechts boven aan mijn pagina’s.

  9. Allez niks van aan trekken en vooral je zelf blijven.Als ze het niet wil lezen—er is immers niets verplicht

  10. Ik geniet van je Zweedse logjes!Maar ik geef toe ik schrijf zelf ook nooit een reactie omdat het “misschien stom is”
    Ik ben net terug uit Zweden en geniet dan dubbel van jouw enthousiaste verhalen over de lucht, het groen en de bloemen. Ga vooral door en probeer de opmerkingen “los te laten”

  11. Het is jouw blog Janneke! Met een boel lezers…
    Dus!
    😀

  12. We hoeven niet altijd groot, groter te zijn. Het geluk, het plezier, het mooie van het leven zit juist in de kleine, ogenschijnlijk onbelangrijke, dingen. Dus ga door met je blogverhalen want ik miste ze al.

    Ook ik plaats niet vaak een reactie terwijl ik weet hoe leuk het is om reacties te krijgen. Een soort bevestiging dat mensen met je meelezen/meeleven.

    Laten we vooral allemaal doorgaan met schrijven want ik ben ervan overtuigd dat er veel mensen van de verhalen houden, ook al gaan ze soms misschien wel nergens over.

  13. Hej Janneke,
    Je ziet: reacties genoeg die je bewijzen dat we wél graag lezen wat je schrijft! 🙂
    Ik schrijf zelf in de eerste plaats voor mezelf, maar toch bouw je automatisch een soort zelfcensuur in (‘Kan ik dit wel op het net gooien?’ ‘Hebben anderen hier wel een boodschap aan?’ …)
    Maar ach wat, die positieve reacties die je dan krijgt, vaak zelfs uit onverwachte hoek, geven me steeds opnieuw dat duwtje om door te gaan.
    Bij deze: een duwtje voor jou! Doorgaan!!! 😀

  14. Blijf maar lekker schrijven op jouw manier. Er lezen velen over je schouder mee die dat wél waarderen!

  15. En als het ze niet bevalt, lezen ze toch lekker niet bij je! Gewoon jezelf blijven en schrijven alsof er niemand over je schouder meekijkt. Niet erbij nadenken wat een ander er van vindt. Gewoon 100% Janneke. Ik vind het trouwens leuk bij je te lezen en ook als je reageert!

  16. Janneke,
    Wil je alsjeblieft gewoon blijven schrijven zoals je deed?
    Ik geniet altijd juist zo van jouw “gewone” verhalen.
    Groet,
    Ingrid

  17. Wat mij betreft gewoon doorgaan Janneke. Ik geniet zo van je leuke verhalen en prachtige foto’s.

  18. Jemig, wat een suf mens. Dat ze ‘ns een andere hobby gaat zoeken. Zonder gekheid: heel vervelend dat je het zo voelt en ervaart. Er zijn hier echter een heleboel mensen die genieten van jouw schrijfsels en van jij zoals je bent. Vooral op die manier doorgaan hoor. En vooral zo doorgaan dat het voor jou goed voelt.

  19. Wat een naar typetje zeg! Woont ze bij je?
    Heerlijk om huis tuin en keukenverhalen te lezen en je tuin te bekijken via foto’s. Ik zou haar het huis uitflikkeren.
    Of met de stofzuiger opzuigen net als een spin!

  20. Herkenbaar, bij mij ging mijn eigen zus even lekker los op mijn weblog in reacties. Ik heb haar een tijdje op de zwarte lijst gezet ( gniffel) daar is ze nu weer vanaf, maar dat weet ze niet ( denk ik ) Uiteindelijk mag je schrijven wat je wilt, ik lees vaak, maar reageer niet altijd. Vanaf nu zal ik dus een teken achter laten, al is het alleen maar een – gelezen – berichtje.

  21. Ach wat n zielig iemand om zo te reageren op jou blog, ik reageer ook bijna nooit maar kijk wel iedere dag om te kijken of je weer iets hebt geschreven.
    geniet van t schrijven en de foto s.
    En laten we eerlijk zijn wat is er leuker dan al die verhalen, als ik hele diepgravende epistels wil lezen , dan doe ik dat op zaterdag met de NRC en de Volkskrant.
    Trouwens die diepgravende tekst lees ik ook wel eens bij jou!!!!!!!
    Blijf gewoon doorgaan aub, moeten Toaske ook al missen en nog meerdere die afvallen.

  22. Hee janneke
    Wat erg voor jou dat zon vrouw zich zo bemoeit met dingen waar ze zich niet mee heeft te bemoeien want jij mag je schrijven wat je wilt..denken wat je wilt en zeggen wat je wilt en daar heeft niemand wat mee te maken en als ze er last van hebben moeten ze het gewoon niet lezen..heel simpel je hebt dat helemaal niet nodig dat zij meekijkt want je weet zelf wel wat niet goed is en wel goed
    dat ze zich met zichzelf gaat bemoeien in plaats van met jou. Nou ik weet precies hoe het voelt want ik heb hetzelfde mee gemaakt..misschien dat je het nog weet maar jij hebt je er toen nooit mee bemoeit en dat is goed van je
    want toen had ik een ruzie met iemand ..die ik trouwens nu HEEL erg aardig vind hoor dus dat was gewoon een groot misverstand maar toen kwamen er allemaaaaaaaaal mensen die nog nooit eerder een reactie hadden gegeven bij me..kwamen zich er mee bemoeien terwijl ze me helemaal niet kennen en toen werd ik bozer en bozer ja en wou ik zelfs mijn site verwijderen door hun bemoeiennissen!!!! Mensen die nooit reageren en dan als er zo iets is kunnen ze ineens allemaal komen om zich te bemoeien met iets waar ze niets mee te maken hebben
    Nou zo ver moet jij het niet laten komen janneke..je moet je niet door zon vrouw weg laten jagen dat heb ik ook geleerd want als er nu een vervelende reactie bij mij binnen komt weet je wat ik dan gelijk doe?? op verwijderen klikken en dan heb ik er geen last meer van dus laat je niet koeieneren janneke en doe lekker wat je zelf wilt en ik vind dat je een mooie site hebt dus!!

    veeeeeeeeeel groetjes van emma

  23. Lieve allemaal,
    bedankt voor jullie ondersteunende en lieve reacties! De zaak ligt iets ingewikkelder dan ik nu kan schrijven, maar laat ik het zo zeggen: het blog wat ik nu heb, ben ik eigenlijk min of meer voor haar en nog een paar anderen begonnen toen ik hier ging wonen (ook in de hoop dat ons contact hierdoor iets zou verbeteren). Ze vindt veel dingen op mijn blog oninteressant en wil eigenlijk apart op de hoogte gehouden worden. Tot zover geen problemen. Het probleem begon toen ik een verwijt kreeg dat ik haar niet op de hoogte houd van hoe het met me gaat. Mij werd verweten dat ik onattent en ongeïnteresseerd ben in haar. Ondertussen hebben we het uitgebreid uitgepraat en we kijken gewoon anders de wereld in, zij en ik. Nu we dat van elkaar weten, kunnen we elkaar waarschijnlijk ook meer leren appreciëren.
    Nu moet ik dat mens nog van achter mijn schouder vandaan krijgen, maar dat is iets wat ik helemaal zelf moet doen…….

    • Even een paar keer op en neer springen, lijkt mij!!!
      Anders kom ik wel mee springen, maar dan moet je nog even wachten!
      ‘k Snap wat je bedoel, hoor, ook al heb ik geen blog!
      Gewoon Janneke zijn…..moet je echt proberen, want dan ben jij op je best!
      Liefs, Lydia

  24. mensen kunnen je alleen maar kwetsen als je dat toelaat hè Janneke, dat weet je toch.. en zo als je al schrijft jij bent de enige die dat eindje van je schouders kan krijgen. Dat is slikken en slikken…maar het lukt je als je het wilt.

    Janneke, een kind van flierefluiten en dieptes, een kind van lach en traan, een kind van de wereld en van van zich zelf

    grts
    een moeder van een Janneke

  25. Ik hoop dat je jezelf weer helemaal hervindt. Je bent goed zoals je bent, je schrijft goed zoals je schrijft. Echt en heel echt helemaal waar! Ik zeg zelf ook altijd: zodra ik al die mensen die meelezen tijdens het schrijven voor me zie, is m’n blog om zeep. Want dan schrijf ik niet meer zoals ik ben. Je moet je er echt los van zien te maken en dat gaat je vast lukken! Gewoon schrijven wat je vandaag hebt gedaan, da’s interessant en leuk genoeg!! 🙂

  26. Hallo Janneke, Je kent mij niet en ik ken jou niet. Toch lees ik hier heel vaak mee. En ik vind je blog erg leuk. Ik ben geinteresseerd in je leven, daar in Zweden. En vind je verhalen altijd weer gezellig, soms komisch, en zeer lezenswaardig!
    Dus ga alsjeblieft door met het schrijven over Zweden en al je andere belevenissen! Hartelijk dank voor elke keer weer een kijkje in je leven.
    Met vriendelijke groet, Tineke.

  27. Nou, mijn logje heeft heel wat commentaar opgeleverd! Bedankt allemaal voor jullie bijdrage. Het was eigenlijk meer een verzuchting van hoe krachtig negatieve feedback kan zijn….. Frieke (clair 1991) heeft gelijk als ze zegt dat je het toelaat en dat je het zelf doetDat wil ik hier even grondig benadrukken. Ik wil niemand beschuldigen; ik kijk met verwondering naar mezelf dat ik me zo van de wijs laat brengen.. Maar jullie hebben me overtuigd!! Morgen kom ik voor een paar dagen naar Nederland om o.a. de verjaardag te vieren van mijn kleinzoon die alweer DRIE wordt. Daarna zal ik weer schrijven, beloofd. Nogmaals bedankt voor jullie steunbetuigingen. Vanuit een zonnig en warm Zweden

  28. Mosterd na de maaltijd, deze reactie, maar desalniettemin schrijf ik het toch: ik waardeer niet alleen jouw stukjes hier – anders zou ik inderdaad niet komen lezen zoals anderen al opmerkten – maar ook de reacties die je geeft op mijn weblog. Toevallig heb ik net een stukje gepost over writers block:-)

    ‘Always be a first-rate version of yourself instead of a secondrate version of somebody else’ (Judy Garland). Maar volgens mij lukt jou dat over het algemeen prima!

  29. Ik lees graag mee op je pagina omdat het me soms bekend voor komt of omdat het iets heel nieuws voor mij is. Als ik en ook andere zomaar mee mogen lezen en er ook veel plezier aan beleven zegt dat volgens mij genoeg. Ga gewoon zo door met van alles en nog wat want dat maakt het juist zo boeiend. Hälsningar Karin

  30. Ik ben een beetje laat met mijn hart onder de riem… sorry daarvoor. Maar niet minder gemeend: ik ken een beetje die ervaring, alleen ging het toen om iemand die ik verder niet ken, dat maakt een enorm verschil ik in je gevoel natuurlijk.

    Lieve Janneke, het spijt me voor je dat je negatief commentaar kreeg, dat heb je niet verdiend. Je bent altijd zo enorm attent en emphatisch naar iedereen. Ik lees met heel veel plezier al je belevenissen. Keep up the good work.

    *Knuffel*

  31. Gedver-de-gedver…..niks zo erg als kritiek op je log en het je nog aantrekken ook. Ik ken het: ik log nu bijna 6 jaar en ik trek het me niet altijd aan, maar er zijn reacties die enorm kwetsend aankomen. En dan lijkt je log ineens “bedoezeld”. Vreselijk. Ik heb me daar altijd een beetje geforceerd overheen moeten zetten.

    Ik ben blij dat ik bij jou reageerde zonder dit logje gelezen te hebben. Dan weet je meteen hoe puur mijn reactie bedoeld was!

    ik weet hoeveel diepgang jij hebt. Maar een mens mag ook genieten van een madeliefje en een klopje op de schouder? Je hoeft toch niet elk logje in te gaan over de diepere dingen der dingen? Hemel, wat zou het leven dan zwaar zijn! En ook….geforceerde kussen en knuffels zijn erg en niet oprecht!

    Deze knuffel wel…..*knuf*!

    Dat gezegd hebbende wil de vrijheid nemen je voor een keer te leiden naar mijn log….ik heb een mening over school en hun beleid en ik heb een frustratielogje gescgreven. Daar waar ze het bij Wijzemans vaak goed doen, doen ze het bij Spelmaker vaak fout.

    Zie jij dingen waar ik nog iets kan doen? Want nu ben ik wederom oprecht: ik heb jou heel hoog zitten…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s