” ’s Avonds als het houtvuur brandt..en daarna het hele pand….”


“de vloeren en de wanden, ook alle meubels branden…….” In dit logje en dit logje krijg je uitleg over de reden van deze ongewone titel.

Een mens maakt wat mee in zijn leven……
Toen wij een huis gingen kopen in Puttershoek, had je nog geen Internet. Het was eind 1982, onze jongste was net geboren……
Bij de rondleiding bleek het huis een SAUNA te bezitten. In de überchristelijke Hoekse Waard kon dat natuurlijk niet in de beschrijving! Het was heerlijk om een sauna in huis te hebben! We waren arm met vier kleine kinderen en we konden gewoon luxe naar de Sauna op zaterdagavond! (goedkope stroom). De kinderen vonden er niet veel aan, dus gingen wij ’s avonds als ze naar bed waren. We hebben zelfs wel in de sneeuw gerold na de sauna en het is echt waar: je voelt de kou niet!
Toen werd het 16 maart 1985. Onze jongste dochter was 2 1/2 en onze oudste was bijna 11 jaar. Leo was druk bezig af te studeren en zat met een deadline. Mijn zwager was jarig (eigenlijk vooral ZIJN zwager), maar hij kon niet mee naar de verjaardag. Ik dus alleen naar de verjaardag met vier kinderen. Daar was natuurlijk Oma en veel kinderen…… Doodmoe kwamen we allemaal terug. De jongste was onderweg in slaap gevallen; ik kon haar zo in haar bed leggen na verschoond te hebben. Ik had geen passende pijama, maar vooruit. Daarna ging mijn jongste zoontje naar bed en de oudste twee mochten nog even opblijven, want het was zaterdagavond. Op zaterdagavond kwam er altijd om tien uur een programma op tv en dat mochten ze nog zien op voorwaarde dat ze hun pijama aan hadden. Leo had alvast de sauna aangezet en ik was eerlijk gezegd een beetje in slaap gesukkeld. Ik werd wakker gemaakt toen het programma begon en een beetje groggy zat ik te kijken toen ineens midden in de zin: Koppie koffie glazenwasser? de tv uitging en de aardlekschakelaar uitklapte.
Leo liep naar de keuken om te kijken of het snoer van het broodrooster misschien in het water lag, maar toen hij langs de trap kwam, hoorde hij het spetteren….. Hij liep naar boven en toen hoorde hij dat het knetteren was. De hele bovenverdieping (de tweede verdieping wel te verstaan)stond in lichterlaaie! Hij riep :”Brand, BRAND!!” en ik dacht: “het is net een film” . Omdat ik nog zo slaperig was, kon ik absoluut niet adekwaat reageren. Ik begon in beweging te komen om te bellen met de brandweer, maar de telefoon stond op die televisie, dus liep ik naar een andere telefoon. Toen ik daar bijna was, herinnerde ik me ineens dat de telefoonlijn via een ander kanaal gaat en dat je dus gewoon stroom hebt. Toen had ik nog niks gedaan…..Leo kwam naar beneden met twee kinderen. Die hebben we in de auto gezet. L_onneke had ik al naar buiten gestuurd om de buren te waarschuwen, maar die kwamen al naar ons toe om te vertellen dat ze vlammen door het dak hadden zien komen en de brandweer al gewaarschuwd was.
Jochem had net een voorlichting gehad over wat je moet doen bij brand en die kwam met een slacentrifuge met water naar boven en wilde alle deuren dicht gaan doen. Daar botste hij tegen Leo op die gilde dat hij zo snel mogelijk naar buiten moest gaan. Huilend kwam hij bij de buren aan waar L_onneke al was. Omdat Jochem huilde dacht L_onneke weer dat de twee jongsten waren omgekomen….. en wij waren gewoon nog bij het huis en fotoalbums naar buiten aan het dragen. Toen kwam de brandweer. De brandweer van Maasdam en Puttershoek is een vrijwillige brandweer en ze hebben een aantal fouten gemaakt. Ten eerste dachten ze dat het om een schoorsteenbrandje ging, dus ze hadden niet zulk groot materieel bij zich.
Toen gingen ze water uit de sloot opzuigen en het eerste dat ze opzogen was een plastic zak. Je zag dus de vlammen uit het dak komen en het straaltje kwam niet eens tot de eerste verdieping. Aan de achterkant van ons huis was ook een brandweerwagen. De achterkant van het huis grenst schuin aan een pleintje. Daar dacht een brandweerman slim te zijn. Hij bedacht dat hij beter kon blussen als hij door de ramen heen kon blussen. Hij gooide dus een raam in, maar toen kreeg het vuur natuurlijk zuurstof. Een hele hoge steekvlam was het gevolg en aan de voorkant sprongen alle andere ruiten ook. Nou ja, om een lang verhaal kort te maken: we zijn zo’n beetje afgebrand. We hebben, terwijl ons huis werd opgebouwd, drie maanden in een huurhuis gewoond van de gemeente met tweedehandsmeubelen van een scharrelaartje bij ons op het dorp enz. enz. Tot jaren na de brand kon ik feilloos me voorstellen hoe het ergens eruit zou zien als er brand was geweest. Het is heel raar om alles ALLES kwijt te zijn. Dan besef je pas hoe veel kleren je hebt. Ik kocht gewoon tien nieuwe t-shirts in alle kleuren. We moesten een heel huis met 9 kamers opnieuw inrichten en al voor dat ze klaar waren, want je moet meubels van te voren bestellen. Je leert ook een aantal mensen heel goed kennen…… Mensen die je beste vrienden waren geweest, zeiden nu met een jaloerse blik, dat je toch maar mooi alles nieuw kreeg en dat je daar dan maar dankbaar voor moest zijn….. Iemand die ik nauwelijks kende, kwamen naar ons huurhuis en zeiden: “Ik kom alleen maar even de maat nemen hoor, ga maar gewoon door met wat je aan het doen bent. Ik maak even gordijnen voor de keuken en zo..”. Dan kwam ze vijf dagen later met kant en klaar gemaakte gordijnen Voor de keuken en de kinderkamers aan, hing ze op en was weer verdwenen. Er waren ook mensen die spullen kwamen brengen en dan iedere handdoek en iedere vork apart uitpakten en een voor een aanboden met een groots gebaar! Ja, daar heb je natuurlijk absoluut geen tijd voor dan.
De kleinste die na een uur of anderhalf, toen ze uit de auto ook naar de buren was gebracht en wij daar ook kwamen, ineens zei: “Waar is oma nou?” heeft de volgende dag de hele dag met een paar laarsjes lopen zeulen die ze van iemand gekregen had. Toen we met haar door het huis liepen, kon ze alleen maar zeggen: “Sohee, Janneke’s huis pot, SOO,HEE, Jannekes huis pot!!” Verder heeft ze niet veel over de brand losgelaten tot ze bijna drie was. In 1 week tijd heeft ze toen het hele verhaal aan Jan en Alleman verteld, wel 15 keer denk ik. Voor die tijd had ze waarschijnlijk de taal nog niet om het te verwoorden. Je ziet dat vaker….
De oorzaak van de brand was overigens het PYROFOOR worden van het hout van de sauna. Als hout aan hoge temperaturen wordt blootgesteld, gaan er stukjes, celletjes als het ware poffen, waardoor het hout uitzet en de ontbrandingstemperatuur omlaag gaat. Op die zaterdagavond was de ontbrandingstemperatuur van het hout lager geworden dan de temperatuur in de sauna en dus had het hout spontaan vlam gevat.
Weer een bizar verhaal denk ik voor jullie. Er zijn ook echt tijden in mijn leven geweest dat alles gewoon op rolletjes liep hoor! Maar ik heb nog een ‘leuk’ verhaal voor jullie in petto. Volgens mij is het de eerste keer dat ik het verhaal van onze brand echt neergeschreven heb, Natuurlijk heb ik het al een aantal keren aan mensen verteld, maar ik vind neerschrijven toch echt een mijlpaal…..

12 Reacties op “” ’s Avonds als het houtvuur brandt..en daarna het hele pand….”

  1. Zow ik krijg het spontaan warm!!
    Dapper Janneke,soms is het fijn dingen te schrijven.

    Corina

  2. Wow, ik vínd dit een verhaal… Niet in het minst daar wij een 5 jaar geleden ’s ochtends om 6 uur wakker werden met brand in de keuken. Kortsluiting. Gelukkig konden we (3 kids hond en ik, m’n man was werken) op tijd uit het huis komen en de brandweer was snel ter plaatse. Alleen de keuken was verbrand en in de rest v.h. huis was alleen rookschade. En dat is al erg, daar je je thuishaven en vooral veiligheid even helemaal kwijt bent. Laat het nu het toeval zijn dat gisteren in ons dorp een huis volledig is afgebrand. ’t Kost me toch moeite, ik ga er bewust niet langs en ik ben toch bezig met de mensen die het is overkomen. álles kwijt en nu lees ik jouw blog… Sinds de brand kijk ik al heel anders tegen berichten in de krant over kleine brandjes aan, ‘k weet hoeveel impact het kan hebben. Onze jongste is autistisch en heeft heel veel moeite met de plotselinge verandering gehad, onze middelste durft nu nog steeds geen lucifer aan te steken… Goed van je dit eens op te schrijven, ‘k hoop dat het je helpt in alles!!

    • Nou, nu ben ik er wel helemaal overheen hoor!. Het is tenslotte meer dan 25 jaar geleden……. Het enige is als ik onverwachts een brandlucht ruik. Dan sla ik in BLINDE paniek! Maar wat je zegt is waar. Je bent even je hele veilige borg kwijt. In mijn geval zijn er ook een aantal onvervangbare dingen kapot gegaan. Mijn oma was het jaar ervoor naar een bejaardenhuis gegaan en ik had de geslepen spiegel gekregen die mijn hele leven in haar huis had gehangen… Mijn schoonvader schilderde en had een schilderij van de cadeautjes die mijn man voor zijn eerste verjaardag had gekregen…. zulke dingen. Ik denk dat ik er ook anders in gestaan had als mijn kinderen gewond of erger waren geweest natuurlijk. Nu was het min of meer alleen materieel.

  3. jasses wat een verhaal en wat had t ook anders af kunnen lopen janneke….
    Gelukkig kunnen jullie het allemaal na vertellen, en ja in tijden van moeilijkheden leer je de medemens wel kennen….
    helaas kan ik daar ook over mee praten…

  4. Nou Janneke, het verhaal kende ik al, maar als je het zo opschrijft dan is het wel heel gedetailleerd hoor!
    By the way, was je zo vroeg al op….of klopt die tijd niet…….fluitende vogels???
    Lydia

  5. oooh, ik zie het al……de tijd scheelt twee uur…….

  6. Het is toch weer een verhaal met impact … pfff … maar goed dat iedereen er heel is uitgekomen !

  7. Het was altijd een van mijn grootste angsten. We oefenden wel eens met onze 4 kinderen, wat ze moesten doen in geval van brand. Op de zolderkamers lagen touwen waarmee ze zich eventueel uit het dakraam konden laten zakken. Ik ben zo blij dat het nooit zover is gekomen.
    Twee jaar geleden is hier in Weelde een huis afgebrand en vader, moeder en dochter zijn daarbij omgekomen. De andere dochter woonde op kamers en zij is nu alles en iedereen kwijt. Een onvoorstelbaar drama.
    Fijn dat jullie het allemaal te boven zijn gekomen!

  8. als kind was het één van mijn grootste angsten, dat ons huis zou afbranden… toen ik 5 was brandden trouwens een kasteel in de buurt af en een paar maanden later het huis van een vriendin… (vandaar mijn schrik wellicht!)!
    heb het gelukkig nooit moeten meemaken, maar het ergste lijkt me inderdaad (gesteld dat je er zelf levend uit komt natuurlijk!) dat je je thuis kwijt bent, en al je persoonlijke bezittingen… snap heel goed dat je de foto-albums nog wou buitenkrijgen (is dat gelukt trouwens?!)
    goed dat je het neerschreef, kan me voorstellen wat een impact dat heeft …

  9. Wow wat heftig is dit. Kan me gewoon niet voorstellen hoe het moet voelen om dit mee te maken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s