Een ongeluk komt nooit alleen…..Deel 3


Nadat we zondagavond alles hadden doorgesproken en alle papieren hadden opgezocht (verzekeringspolis, bewijs van de keuring in october, kentekenbewijs I en II) ging ik maandagochtend met zeer dubbele gevoelens naar school. Het kantoor van de verzekering ligt om de hoek van mijn school, dus ik zou mijn middagpauze opofferen om orde op zaken te stellen bij de verzekering.Het is wat anders als je rijdt met een auto die niet verzekerd is en je weet het niet dan als je het wel weet. Het is wat anders om met een rijbewijs te rijden dat verlopen is en je weet het niet, dan dat je het wel weet. Maar ja, ik moet echt naar school . Ik ben net een week op les nog niet eens. Ik was in de eerste plaats benieuwd of ik het zou redden naar het eerste benzinestation voor de tank leeg zou zijn (9 km.). Toen begon het olielampje te branden……. Die trekhaak is er bij mij natuurlijk ook flink ingegaan voor hij verbogen werd. Ik heb geen risico genomen en op de eerste beste plaats de auto neergezet en ben weer terug naar huis gelopen. Daar kwam ik aan. precies op het moment dat de school begon……. We hebben een buurman die automonteur is en ik wilde er hem naar laten kijken, maar ze zijn er niet. Ik denk dat ze een weekje op vakantie zijn, er brandt ’s avonds ook geen licht. Hij staat er vandaag nog, we zien wel. Daar zat ik dan, thuis (spelende vrouw, wat heb je nou geleerd?). Ik wist dat ik moest bellen, maar ik durfde niet. Ik heb de hele maandag zo’n beetje in een lethargische staat doorgebracht. Allerlei rampscenario’s spookten door mijn hoofd, van schades van 10.000 Euro die we zelf moesten ophoesten, van een jaar of zo geen rijbewijs hebben en opnieuw rij-examen doen in Zweden, van grote boetes wegens onrechtmatig rijden enz. enz. Jessica, mijn onvolprezen Jessica, mijn redder en beller in nood, zat in Kopenhagen voor haar opleiding tot zangtherapeut of zoiets. Ik had niet eens de moed om een logje te schrijven of een van mijn kinderen te skypen. Ik had zelfs geen fut om mijn nieuwe fototoestel verder te exploreren…. Leo kon niet bereikt worden, die had een Nederlander op bezoek en was met hem naar alle uithoeken van Linköping en Norrköping.
Toen belde Jessica om een uur of vijf! Zij huilde ook al bijna. Ze was teruggekomen van Kopenhagen, had voor ze vertrok de sleutels aan de schilders gegeven (haar huis wordt helemaal opgeknapt, daarover later) en nu kon ze er niet in met de baby! Of ze alsjeblieft naar mij kon komen……. Ik begon bijna te juichen al vond ik het heel zielig voor haar. Het was natuurlijk te laat voor haar om nog te bellen, Ik heb haar ontvangen, ik heb haar gevoed, zij heeft de baby gevoed en heeft een paar uutjes bij mij geslapen met de baby. Om half twaalf ging ze naar huis met de belofte dat ze de volgende dag terug zou komen en voor me bellen. De schilders kwamen om 7 uur, dus ze was er tijdig dinsdagochtend. Ik sliep nog, maar dat was geen probleem. Na wat gegeten en bijgepraat te hebben, is ze aan het bellen geslagen. Het eerste telefoontje was naar Transportstyrelsen, zeg maar de Rijksdienst voor het wegverkeer van Zweden. Dat begon al ontmoedigend. De man aan de andere kant van de telefoon zei, dat het inderdaad klopte dat mijn auto niet ‘angestellt’ was, dat moet je hier eerst doen nadat hij goedgekeurd is. Hij zei verder dat ik had gereden met een niet geldig rijbewijs en met een auto die de weg niet op mag en dat de schade die ik gemaakt had zeer waarschijnlijk niet door de verzekering vergoed zou worden…….. De moed zonk me in de schoenen. Ik heb nooit geld zo belangrijk gevonden weetje, maar het idee dat je een soort rijdende geldverslinder bent geweest, dat ik, die niets verdien, nu ons beiden met een zo grote schuld zou opzadelen, werd me bijna te veel. “Nou”, zei Jessica, “laten we eerst de verzekering maar een bellen, dan hebben we dat maar gehad”.
De man van de verzekering zei dat het helemaal niet klopte wat Stransportstyrelsen had gezegd. “Mevrouw zou nooit een verzekering bij ons hebben kunnen afsluiten als die auto de weg niet op had gemogen. Ik heb hier een copie van de goedkeuring en het is in orde hoor”. Ook aan het verlopen rijbewijs tilde hij niet zo zwaar. Hij raadde mij aan om zo snel mogelijk een zweeds rijbewijs aan te vragen, maar hij voorzag geen problemen met de uitbetaling van beide schades. Natuurlijk krijg ik de schade aan mijn eigen auto niet vergoed, maar dat had ik ook niet verzekerd. Dat wordt niet aangeraden bij een auto van meer dan vijf jaar oud, omdat de dagwaarde van de auto al snel onder het bedrag van de reparatie zit. Nou was het natuurlijk maar telefonisch, je moet altijd maar zien of ze dat ook schriftelijk bestand doen, maar ik zag toch weer een lichtpuntje. Morgen verder…..

12 Reacties op “Een ongeluk komt nooit alleen…..Deel 3

  1. Nou gelukkig lijkt het allemaal toch nog best mee te vallen.

  2. Aangezien er nog een deel volgt, vrees ik dat er nog iets ergs …. komt! Schrijf maar snel verder!
    Wat moet jij in de zenuwen gezeten hebben.

  3. Het lijkt wel een horror. Hopelijk is het vervolg net zo aanmoedigend als het eind was. Wat een verhaal zeg, wat moet jij een stress hebben gehad!

  4. ik volg je wel, maar wil graag the end of the story!
    Lydia

  5. oi,oi oi…ben zo blij te lezen dat het verzekeringstechnisch goed lijkt te komen…

  6. Nou…mocht het echt heeel erg duur worden kun je als docu-soap-regisseuse gaan werken, in ieder geval weet je wel precies wanneer je met de aflevering moet stoppen, zodat iedereen de volgende dag weer gaat kijken!

    :))))

  7. Tjonge jonge wat een story zeg!!
    Opnieuw sterkte gewenst en hou je lichtpuntje vast!!

    Corina

  8. Die schade gaat vergoed worden en dat rijbewijs kan aangevraagd worden. Bij het ophalen (postkantoor of vergelijkbaar agentschap) moet er hoogst waarschijnlijk echter een Zweeds identiteitsbewijs getoond worden (ze snappen de EU wetgeving nog niet hier). Dus neem van te voren Jessica maar mee met Zweedse ID papieren, dan kan die garant staan en is alles weer in kannen en kruiken!

  9. Heel veel sterkte. Ik zal duimen voor een goede afloop.

  10. tjonge janneke, bel / skype (mij) dan gewoon…. ik lees niet elke dag je blog. dan had je je verhaal kwijt gekund, ik kan ook niet in het zweeds bellen, maar relativeringsvermogen bezit ik wel!
    sterkte wat een gedoe… ik snap niet dat die auto onverzekerd is, ik neem aan dat die verzekeringsman gelijk heeft, je had hem toch niet voor niets in zweden laten keuren….. en waarom sturen ze je een nummerplaat toe als je er niet mee mag rijden?

  11. Toch lees ik liever het verhaal op deze manier dan dat er allerlei luchtige dingen waren gebeurd en die blijken achteraf ontzettend veel geld te kosten!
    Hopelijk gaat alles dus heel erg meevallen!

  12. Je weet de spanning wel op te voeren zeg. Ik hoop dat de verzekeringsman gelijk heeft en dat die schade via de verzekering wordt geregeld.
    Maar er hangt nog steeds iets te broeien, daar ben ik wel nieuwsgierig naar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s