Nu zijn de rapen gaar!


Nu begint de ellende. Gisteren had ik al geschreven dat het 0 graden was, het heeft beslist gedooid gistermiddag en -avond. Vanmorgen was het -1. Alles eerst lekker nat geworden en vervolgens opgevroren. Ik ga nietsvermoedend op weg naar de kerk vanmorgen. Het is SPEKGLAD!!! Je kunt bijna niet lopen! Nou ja, als echte zweed denk je daar niet bij na en je gaat gewoon op weg. Ik was ongeveer 700 m. van huis toen ik de sjuksköterska (spreek uit chuukcheuterska) van Bengt zijn ouders tegenkom(Bengt is onze boer). Ik wijk een beetje uit om haar voorbij te laten gaan en glijd zo van de weg af in de greppel. Even dacht ik dat de auto over de kop zou gaan, maar dat gebeurde gelukkig niet. Gelukkig stond daar geen boom, maar rijden kon ik niet meer. De sjuksköterska was haast nog erger geschrokken dan ik. Ze dacht dat het haar schuld was wat is dat toch met ons vrouwen dat we ons altijd SCHULDIG voelen?, maar ik was gewoon van de weg afgegleden. Ze vertelde dat de wegen overal zo waren dat ze al wat angsten uitgestaan had, dus ik besloot ter plekke om mijn zegeningen te tellen en vandaag maar niet naar de kerk te gaan, ook niet te laat. Ik voelde me niet heel schuldig wat is dat toch met ons vrouwen?dat ik deze keer Bengt om zijn hulp moest vragen, want tenslotte waren het zijn ouders die de sjuksköterska nodig hadden……. Hij was toevallig bij zijn ouders toen de sjuksköterska daar binnen kwam, dus hij had het al gehoord.
En daar kwam hij hoor, met zijn tractor met sneeuwkettingen:

Het was beslist nog niet zo makkelijk om de auto er uit te trekken, zijn buik zat helemaal vast in de sneeuw en zijn achterwerk was helemaal doorgezwaaid tot hij niet verder kon.
De linkerwielen hingen bijna in de lucht en het rechtervoorwiel was helemaal in de sneeuw gedrukt: op de volgende foto kan je de afdruk zien. Het lijkt net of de wieldop daar is achtergebleven, maar er zat geen wiledop op was ik al een keer eerder verloren

De auto bleek een plaats te hebben waar je een oog in kan draaien zodat je kan trekken. Ik bleek dat oog gewoon te hebben, maar ik heb nooit geweten dat dat daarvoor was. Met kunstige knopen maakte Bengt een trekkoord vast aan de auto en aan de tractor en toen voorzichtig trekken.

De eerste poging mislukte. Zijn knopen waren iets minder kunstig dan ik dacht en het touw wrong zich uit zijn knopen.
Bij de tweede poging ben ik in de auto gaan zitten en langzaam langzaam kreeg ik grip onder de wielen. Het is een heel gek gevoel om daar zo hulpeloos in die auto te zitten die helemaal niet gehoorzaamt een jouw bevelen, maar toch langzaam beweegt. Toen ik weer op vaste spekgladde bodem was, is het eerste wat ik heb gedaan, mijn auto gekeerd en naar huis gereden. Vandaag gaan we lekker genieten van de zon vanuit huis en we prijzen ons gelukkig dat we geen heup of zo gaan breken.

16 Reacties op “Nu zijn de rapen gaar!

  1. Poe wat een avontuur!! Gelukkig heb je zo’n hulpzame boer-buur in de buurt!!

  2. Poeh gelukkig ben je weer veilig binnen!
    De sjuksköterska moest nog verder neem ik aan, best een gevaarlijk beroep met dit weer!

  3. Jemig wat zul jij blij zijn met een buurman met een trekker! EN mijn eerste reactie was idd: je hebt iets achtergelaten in de sneeuw, maar dat is alleen een afdruk dus, mazzel!

  4. Bah, wat eng! Het lijkt me zo erg om van de weg af te glijden. Ik blijf thuis als het glad is of ik neem de bus. Maar ja, dat zal in Zweden wel een beetje moeilijk zijn. Gelukkig is het hier ook dooiweer met een heerlijk zonnetje erbij.

  5. Gelukkig alles goed afgelopen!

  6. Gelukkig hoef je niet meer te koken voor vanavond want je hebt voldoende gare rapen.

  7. Ooit in de Italiaanse Alpen zijn wij spekglad naar boven gereden langs afgronden en practige bossen. De wandeling en het sleetje rijden boven op de berg was prachtig. Maar terugdenkend aan de rit omhoog en weer omlaag …..
    Fijn om te weten dat jij ook gewoon veilig binnen kunt blijven.
    Wat een spannend avontuur.
    Warme groet uit groen en warm Amsterdam-ZuidOost

    • Ja, echt eng hè, zulke dingen? Hier is het niet meer dan glooiend, dus veel kan er niet gebeuren als je zachtjes rijdt, maar je moet het natuurlijk niet opzoeken…..

  8. Fijn dat je veilig thuis bent!!

    Corina

  9. Ik zit dit met kippenvel te lezen brrrrr. Wij hebben zoiets ook een keer gehad in Zwitserland, zo eng, maar nog lang niet zo ernstig als bij jou hoor. Gelukkig is het goed afgelopen!

  10. Bah, dan schrik je wel even. Gelukkig was er een behulpzame boer in de buurt die je weer vlot kon trekken!

    Ik heb mezelf (het was écht mijn eigen schuld) een keer vastgereden op het strand, in Denemarken. Midden in de zomer, maar hetzelfde gevoel van machteloosheid dat je geen kant meer op kunt. Ik ben daar trouwens flink om uitgelachen, alhoewel sommige vrienden me troostten door te vertellen dat ‘zelfs zij’ (d.i. echte Denen) wel eens vast hadden gezeten op datzelfde strand.

  11. Hoop dat de gladdigheid woensdag een beetje overgegaan is normaal glad zullen we maar zeggen als Lieke komt.
    Gelukkig ging je niet op de kop.
    Wij zijn weer thuis!
    Zal je nog wat foto’s sturen.
    Liefs, Lydia

  12. Ik zou bijna bestraffend op je in gaan praten, GA NIET de deur uit met dat weer bij jullie. Maar aan de ene kant wie ben ik omdat te doen, aan de andere kant……………..zou je luisteren. Lieverd je hebt geluk gehad. Pas je een beetje op svp

  13. hehe, een heel avontuur – gelukkig inclusief happy ending 🙂

  14. Dat was schrikken, maar vooral ook balen denk ik. Aan de andere kant wel beter dat je er zo achterkwam dat het zo spekglad was en niet op een gevaarlijker punt.

    Maar Janneke, wat is een sjukskötera? Eerst dacht ik aan een voertuig maar toen ik je stukje nogmaals las, zag ik dat het geen om een “zij”. Een sjukhus is een ziekenhuis, dus is het misschien een ziekenverzorgster?

    Groeten, Pleuntje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s