Ineens moest ik aan Janna denken!


Janna is een lieve, oude dame van onze Kerk. In de loop van de jaren is ze verschrompeld van net zo lang als ik, tot nu onder mijn schouder. Ik zou weer eens moeten meten. Ik heb haar pas leren kennen toen ze net zo oud was als ik nu.Ondertussen is ze 96 jaar en niet meer helemaal helder.Wel is ze nog iedere week in de kerk. Prachtige verhalen kon ze vertellen, over hoe haar ouders elkaar hadden leren kennen en over hoe ze met de kerk in aanraking was gekomen en dat haar moeder zich nog heeft laten dopen toen ze al over de 80 was. Ik ken die verhalen uit mijn hoofd, omdat ik ze zeker al 20 x gehoord heb! Het toonbeeld van lief en vriendelijk. Ze had haar hele leven de kost verdiend met het geven van naailes en op haar vier- vijfenzestigste trouwde ze alsnog.
Dit hele lieve, schattige dametje had een kant die je niet zou vermoeden. Zoals je wel bij honden angstbijters kan aantreffen, zo was zij een schrikschelder. Als er iets onverwachts gebeurde, maar ook wel als ze erg moe was, kon dit vrouwtje veranderen in een scheldende en tierende nog net niet vloekende feeks. De verandering kon zo plotseling zijn, dat je je afvroeg wat er in hemelsnaam gebeurd kon zijn om zo’n grote uitbarsting te rechtvaardigen. Ik moest vanavond aan een incident met thee denken.
Ik ben nl. tussen het leren en loggen door, erwtensoep aan het maken. Ik maak altijd erwtensoep van hele erwten die ik dan met de blender bijna allemaal fijnmaak. Toen ik de brij weer in de bouillon terug wilde doen, viel die hele klont tegelijk in de pan en de kokende bouillon spatte uit de pan tegen mij aan door mijn kleren heen op mijn maag: AUAUAUAU en ik moest ineens aan Janna denken. Op een keer waren we in de kerk iets aan het maken (ik weet niet meer wat) en er werd thee rondgebracht. Degene naast Janna draait zich ineens om, terwijl degene met de thee net het kopje wil neerzetten en dat viel dus over Janna’s arm en been. Dat doet pijn, ik kan het jullie verzekeren, maar Janna veranderde in een feeks en bleef dat de komende 20 minuten. Iedereen die in haar buurt stond, kreeg er van langs. Niemand mocht haar ook helpen om de pijn te verzachten. Ze gedroeg zich alsof wij allemaal een complot hadden gesmeed om lekker thee over haar heen te gooien. Het verschil met het lieve zachte vrouwtje van normaal is zo groot, dat het op je lachspieren werkt. Dat maakt haar natuurlijk alleen maar kwader, dus je verbijt je lach wel.
Ik ben benieuwd of ik later ook zo word. Ik kon nu niemand de schuld geven, maar anders had ik het misschien ook wel gedaan….

3 Reacties op “Ineens moest ik aan Janna denken!

  1. Zo, pittige dame dus.
    Prachtige naam natuurlijk, want zo heet oudste!

  2. Goed dat je dat niet gedaan hebt want ik zet haar naam ook nooit op mijn blog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s