Naar Zwolle.


Vandaag zijn we naar Zwolle geweest. Omdat het mistte, zijn we iets later vertrokken dan we van plan waren, maar de mist was alleen in het westen van het land. Ik heb weer kennisgemaakt met twee heerlijke jongetjes, kinderen van een goede vriendin van mijn dochter die ik zelf al kende. Met weemoed kijk ik naar de jongere generatie die nu ook allemaal kinderen krijgen. Het is leuk om te zien hoe de karakters van die meiden nu doorwerken in de manier waarop ze moeder zijn en hoe hun kinderen afgebakken zijn. Op de heenweg waren mijn kleinkinderen wakker en hebben we alle soorten vrachtwagens benoemd (er zijn verschrikkelijk veel soorten zeg!)en allerlei liedjes gezongen. Op de terugweg zijn ze alle twee in slaap gevallen en konden mijn dochter en ik ongestoord praten over opvoedingsstijlen en thuisonderwijs en dat soort hoogst belangrijke zaken. ’s Avonds hebben we taco’s en burrito’s gegeten en dat was mijn laatste avond bij mijn dochter en haar gezin van dit jaar. Ik heb nog wel haar auto mogen lenen voor morgen als we van hot naar her moeten rijden eerst Leo ophalen in zijn hotel in Centrum-Rotterdam waar ik mijn koffer neerzet, want ik blijf daar de laatste nacht slapen, daarna volmachten tekenen in Capelle, dan een crematie in Rotterdam-Zuid. Daarna moet ik Leo naar de Erasmus-Universiteit brengen voor een promotie, dan naar Oud-Beijerland om het geleende fototoestel terug te brengen en dan de auto terugbrengen naar Hendrik Ido Ambacht. Daarvandaan moet ik met Openbaar Vervoer naar het Loydkwartier waar het slotdiner van de promotie en het Ph.D-programma is, waarna we naar ons hotel gaan lopen hoogstwaarschijnlijk.. dat is ongeveer 25 minuten en daarvoor heeft ze heel lief haar al eerder verzette afspraak alweer afgezegd. Maar natuurlijk ben ik zo weer weg bij haar en dan zie ik iedereen pas weer live in januari. Nu ben ik compleet versleten, maar ik moet nog de electriciteit en het gas opnemen, nog briefjes schrijven met ons thuisadres, zodat de post kan worden nagestuurd, ik moet mijn koffer keurig inpakken en alles wat ik niet in het huis wil achterlaten er in zien te krijgen (gaat ruim lukken, ik heb nog veel ruimte over). Ik heb nog niet gekocht : het boek van Teunie Luijk (“Dat doen we zelf wel”) . ik heb geen kaas gekocht en ik heb geen worst gekocht bij de Hema voor Jessica. Verder heb ik GEEN hydrofielluiers gekocht in Nederland en die kan je in Zweden niet krijgen. Voor de rest heb ik pretty much alles, want stroopwafels koop ik wel op het vliegveld.
Ik heb de neiging om zo mijn bedje in te rollen, maar ik weet zeker dat ik dan morgen tijd te kort kom en dan kan ik mijn huis niet meer in of zal ik 1 sleutel stiekem achterhouden zodat ik ’s middags nog wat kan doen? Ik moet Leo om half negen halen, dus om acht uur hier weg met mijn koffer in de achterbak. Dan moet ik dus om zeven uur opstaan om me alvast voor de begrafenis te kleden en zo……..
Toch rol ik mijn bedje in, dan ben ik morgen waarschijnlijk om half zeven uitgeslapen……
Welterusten allemaal

10 Reacties op “Naar Zwolle.

  1. Zo, wat een drukte nog op de valreep. Morgen dus de overdracht en de begrafenis. Wat een dag van tegenstrijdigheden zeg.

  2. Wat een drukke dag morgen.
    Een dag vol tegenstrijdigheden, enerzijds blij dat het huis is verkocht, maar aan de andere kant droevig om afscheid te nemen van iemand, waarmee tevens een generatie wegvalt. Dan zijn’ jullie’ de ‘oudste generatie’, het sprak mij erg aan (toentertijd).

    Sterkte met alles!

  3. Wat een geregel allemaal, maar goed…je huis is verkocht (zo goed als)….wat betekend de volgende keer volop genieten van alle leuke dingen die je wilt doen (zonder regeldingen)!
    Lydia

  4. Ik word al moe als ik het allemaal lees (0;

    Lijkt me inderdaad erg boeiend om te zien hoe de jonge meisjes van toen opeens zelf moeders zijn en hoe ze dat dan doen…

  5. Ik kan niet anders dan je heel veel sterkte toewensen met dit schema :S

    XXX

  6. Deze dag zit eivol. Straks weer in je eigen huis in Zweden. Dan heb je twee grote emotionele zaken afgesloten, betreffende huis en familie.
    Daar krijgen we vast nog wel logjes over te lezen. Ik ga ze volgen…………

  7. Als ik al die bezigheden van je lees, word ik er al moe van. Bovendien lijkt het me niet fijn om afscheid te nemen van je dochter en die pas volgend jaar weer te zien.
    Ik heb het geluk dat mijn kinderen (voorlopig tenminste nog) redelijk dicht in de buurt wonen, een uurtje rijden en ik sta bij mijn dochter op de stoep, terwijl mijn zoon maar een half uur rijden verderop woont.

    En ja de laatste van een generatie verliezen is toch ook belastend. Een begrafenis is ook niet de meest ideale manier om je verblijf in Nederland af te sluiten, zo verdrietig altijd.

    Maar ik zie uit naar je logjes vanuit je thuisbasis in Zweden, je zult vast nog heel wat te vertellen hebben als je weer thuis bent.

  8. Hemel…..wat een drukte! Wat beschik jij over een energie dame!

    Goede thuisreis gewenst….

  9. Een bezige bij ben je!

  10. waauuw en ook nog een log bijhouden, knap hoor!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s