woordeloze oktoberwoensdag…ook in Zweden


kleurt niet helemaal bij mijn jas, maar kniesoor... nietwaar?


10 Reacties op “woordeloze oktoberwoensdag…ook in Zweden

  1. Heel goed. Gisteren hier de pink ribbon gekocht en het armbandje. Maar dat krijgt oudste voor sinterklaas, ssst, niet verder vertellen hoor.

    • Ja, ik heb het gezien! Maar wat je niet weet is of het aantal gevallen van borstkanker niet NOG veel meer gestegen zou zijn zonder de actie!

  2. Helemaal mee eens! Ook hier Pink Ribbon! En roze op oranje? Niets mis mee….

  3. Voor het goede doel mogen de kleuren wat ‘fout’ zijn!

  4. Het ontroerd me omdat mijn moeder tegen kanker ligt te vechten.

    Liefs mij

  5. kniesoor idd die daar oplet

  6. Misschien mag ik het niet zeggen, maar kunnen we niet een lintje tegen alle soorten van kanker dragen, ik leef al acht jaar met Non-Hodgkin een bom waarvan ik moet afwachten of hij afgaat of niet, waar geen goede behandeling voor is, hoogstens kan het als ik fors achteruit ga een tijdje tegengehouden worden met chemo’s, de ene leeft er na de diagnose maar 1 jaar mee en ik zit dus in de goede hoek, ik mag blij zijn dus. Ook aan nierkanker, darmkanker, hersentumoren en nog veel meer gaan veel mensen dood.
    Het spook kanker leeft in vele vormen en ik denk dat die allen onder de aandacht moeten komen. Waarom is alleen bostkanker er tussenuit gehaald?

    • @HABA: Waarom zou je dat niet mogen zeggen? Je hebt gewoon gelijk. Het is ook een beetje gemakzucht, moet ik zeggen. Omdat die pink ribbom zo makkeleijk te krijgen is, koop je er een. Ik denk er persoonlijk alle andere soorten kanker bij, maar ja, dat staat er niet bij! Sorry, ik zal eens kijken wat ik daarop kan verzinnen…. Trouwens :NON HODGKIN??? Dat is echt heftig zeg! Ik kan me voorstellen dat je je voortdurend op een tijdbom voelt zitten.

      • Ach ja alles went meid, ik weet nog wel toen ze na mijn operatie zeiden dat ik in stadium 4 was, ik heel vrolijk vroeg hoeveel stadia er dan waren. De arts keek even naar me en zei toe :’Vier’ Tja dat was wel even schrikken, maar je zit in het bootje en je moet roeien. En als zeuren hielp, dan zeurde ik er de hele dag over, maar ja dat helpt niet en je jaagt er alleen de mensen om je heen mee weg.
        Zolang ik vrij normaal kan functioneren ga ik gewoon door zoals vroeger, mijn werk, mijn vrijwilligerswerk en ja een beetje vroeg naar bed meestal.
        Elk half jaar contrôle en dan weer verder leven en genieten van wat de dag je brengt, vooral positief blijven , ik denk dat dat heel erg belangrijk voor me is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s