Jubileumlogjesantwoord deel 7 : Mammalien


Mammalienhttp://mamma-lien.blogspot.com had deze vraag:

Een vraag… Ik wil wel weten wat voor een moeder jij bent. Hoe je was met je kleine kinderen, en nu, nu ze groter zijn en op eigen benen staan. En ook hoe je dat combineert met werk (wat volgens mij ook belangrijk voor je is/was) en nu wonen in het buitenland?!

Ik was een moeder zoals ik als persoon ben. Je krijgt een heel pakket als je een moeder krijgt, met voor- en nadelen. Zoals alle mensen heb ik sterke en zwakke eigenschappen en in bepaalde situaties is een sterke eigenschap je valkuil en je zwakke eigenschap je voordeel. Een van mijn sterke eigenschappen is dat ik vrolijk ben. Ik was een vrolijke moeder. Altijd was ik aan het zingen met de kinderen, ook stomme zelfgemaakte liedjes. Dat deed ik in de praktijk ook trouwens met de kinderen. Verder sla ik niet snel op tilt van een beetje rommel of een beetje morsen. Ik sta op het standpunt dat kinderen het beste leren van voorbeeld en van zelf proberen en met proberen worden fouten gemaakt. Dat betekent niet dat ik ze zo maar de schaar gaf natuurlijk. Je moet voor het kind beslissen als de veiligheid in het geding is. Ik schuwde ook niet om hard op te treden als de kinderen veiigheidsvoorzorgen met voeten traden. Als een van de kinderen toch aan de gasknop zat, gaf ik echt heel snel negatieve feedback zodat ze zich een hoedje schrokken. Dat was ook de bedoeling. Verder was ik meer een voorleesmoeder en praatmoeder dan een knutselmoeder, ook al omdat ik zelf niet zo goed ben/was in knutselen. Hele boeken heb ik voorgelezen als ze nog te klein waren voor zo’n dik boek. Tijdens de vakantie werd er iedere avond een hoofdstuk gelezen uit Ban van de Ring b.v of Alleen op de Wereld. Ik heb ze ook veel algemene ontwikkeling mee kunnen geven en humor en liefde voor de natuur en voor het klaarmaken van goed en lekker voedsel. Verder heb ik (ik moet zeggen wij)de kinderen altijd geprobeerd de verantwoording te geven die ze aankonden. Ik was niet het soort moeder dat de gymkleren na kwam brengen.Ik legde ze voor de deur zodat ze er bijna over struikelden, maar als ze ze vergaten was dat pech Meestal merkte ik het trouwens zelf pas als de gym voorbij was. Onze kinderen reisden ook al vroeg alleen. Ik bracht ze dan naar het station in Dordrecht en ze werden opgehaald in Leeuwarden b.v. Dat werd wel gek gevonden in onze omgeving en ik denk dat ik het nu niet meer zo maar zou doen. Later hadden we lange en diepe gesprekken met de kinderen over van alles!
Mijn zwakke punt is altijd mijn organisatie geweest. Ik kon niet op tijd koken, ik had dingen niet op tijd klaar, soms was ik achter met de was en altijd met de strijk. Ik vergat soms een kind naar bed te sturen en dan hoorde ik ineens dat kind wat zeggen om een uur of tien! Het gebeurde ook wel dat ik zo opging in wat ik deed, dat ik gewoon helemaal vergat te koken en daar kwam ik dan achter als het etenstijd was. Het huishouden is wel een tijd een puinhooop geweest, ik wist niet waar ik moest beginnen en dan begon ik maar niet. Toen ik mijn praktjk kreeg had ik hulp, wel drie keer in de week op een gegeven moment.
Mijn oudste dochter heeft me geleerd vooruit te plannen. Ze was tien jaar en zou uit logeren gaan voor een week. Een week voordat ze wegging, kwam ze naar me toe met kleding. “Dit wil ik meenemen en ik had ook nog gedacht dit en dit mee te nemen. Wil je dit voor me wassen?” Na twee dagen vroeg ze dan of ik het al gewassen had en of eht al droog was, allemaal ruim op tijd. Zo hoefde zij niet te stressen en ik werd opgevoed. Sommige dingen zitten gewoon in een mens, van mij had ze het nl. niet geleerd!
Leo en ik hebben een tijd halve dagen gewerkt en halve dagen voor de kinderen gezorgd. Dat was in die tijd echt heel vooruitstrevend. Toen ik trouwde in 1969 was het nog heel gewoon om te stoppen met werken. Vrouwen van politie-agenten MOCHTEN zelfs niet werken, want dan waren ze chantabel….. Toen ik vijf jaar later mijn eerste kind kreeg, bleven de vrouwen werken tot ze in verwachting waren en was ik weer een van de eersten die (halve dagen) bleef doorwerken. Mijn dochtertje ging naar de chèche met de gehandicapte kinderen van de Adriaanstichting, een kinderrevalidatiecentrum in Rotterdam.
Toen ik 7 maanden later weer in verwachting bleek, gingen we verhuizen naar Dordrecht en kwam ik hele dagen thuis te zitten. Dat was echt niks voor mij. Ik kwam in een burgerlijke nieuwbouwwijk terecht waar allerlei ongeschreven regels golden die ik niet kende… Ik zat er voortdurend naast. Ik vond het heerlijk om kinderen te hebben, maar ik was niet goed in opruimen en verzorgen. Dat zou ik nu heel anders doen. Na een jaar ngeveer ben ik weer gaan werken…
Toen ik kleinkinderen kreeg heb ik 1 dag per week bij hun op ze gepast. Ik vind het heerlijk om ze een dag per week gewoon voor jezelf te hebben en het is de beste manier om een goede band met ze op te bouwen. En nu zitten we in Zweden! Het is roeien met de riemen die we hebben. Ik lees soms een boekje voor voor de camera en dan stuur ik het boekje met stick op, leest oma het boekje dat ze in handen hebben, op de computer voor. Soms zing ik voor mijn jongste kleinzoon over skype en dan valt hij tegen zijn moeder aan in slaap en ik probeer eens in de maand in Nederland te komen en ze allemaal te zien. Het wonderlijke is dat ze ons eigenlijk vrij goed kennen! Opa en Oma uit Zweden is een begrip! Over mijn werk en mijn kinderen zal ik op de vraag van Mariam beantwoorden, anders wordt deze te lang….

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.


en Allemaal zijn ze in Zweden geweest, dan leeft het natuurlijk ook meer……

4 Reacties op “Jubileumlogjesantwoord deel 7 : Mammalien

  1. Zelfs dit klinkt zeer herkenbaar, al was het bij mij één van de oma’s die zo was, en ik moet je eerlijk zeggen dat ik vooral baat heb gehad aan de nederlandse boeren stijl kant, orde, ritme en regelmaat al weken de tijden voor eten wel af van het boerenland, toch elke dag idem tijd het eten op tafel, alles altijd op tijd gewassen en altijd opgeruimd, punt nu is vaak, dat mijn moeder meer opgeruimd is dan ik dat ben, zonder op Truus de Mier te lijken hoor, zo erg ook weer niet, maar toch, dat ik meer een rommelkont ben, maar nu ben ik liever en vaker aan kant maar dat moet ook wel eigenlijk ivm werk bij gebrek aan een atelier, het staat wat slordig als ik aan het shilderen ben en de pluizen van de paardebloemen nestelen zich in de natte verf op mijn doeken of de kattenharen, dus als het even mee zit? elke dag even wat doen, zo hoef je telkens weer minder te doen in elke dag 😉

    Toch heeft het ook wat om iemand te hebben die er amper naar op of om kijkt, of dit nu bewust of onbewust is!

    Een mooi logje!

    XXX

  2. Dank voor dit antwoord!

    Leuk ook de foto’s. Je ziet goed dat het familie is aan de gezichten.

  3. Ik vind het een mooi verhaal ! Leuk om te lezen.

  4. Oh wat een mooi verhaal. Ik herken me in heel veel dingen die jij schrijft, die ik ook belangrijk (of juist niet) vind. Wat huishouden betreft ben ik best geordend, maar het heeft absoluut niet mijn interesse.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s