Paniek!!!Peeuw!!!


Ineens vliegt het me aan! Heb ik vorige week mijn twee kleinkinderen en mijn oudste dochter hier gehad en uitgebreid gepraat en naar de kinderen gekeken, vanavond heb ik uitgebreid geskypet met mijn jongste dochter. Het is zo leuk met al die kinderen , ze ontwikkelen zich zo leuk EN IK BEN ER NIET BIJ!!!! Snik, snik ,snik!! Ik weet heus wel dat ik het hier heerlijk heb, maar de ontwikkeling van kleine kindern gaat zo snel! Volgende week wordt de jongste 1 jaar en ik ben niet op zijn verjaardag! Een kind van 1 heeft daar nog geen weet van zul je zeggen, Maar IK wel!! Ik mis ze, ik mis ze allemaal! In de eerste week van mei gaan we naar Nederland en dan zie ik ze gelukkig allemaal weer. Ik weet heus wel dat ik niet zielig ben, maar toch…….






Zeg nou zelf: zulke schatjes wil je toch elke dag zien?

Gelukkig was ik wel in Nederland toen deze jongen zijn eerste losse stapjes zette!
Nou ja, ik moet niet zeuren, maar ik wilde het even kwijt….

17 Reacties op “Paniek!!!Peeuw!!!

  1. Ach Jan toch! De aftereffects van skypen zijn niet best 😉 Het is jammer ja maar je bent hier echt nog heel vaak daar ben ik zo blij mee! En wat een mooie foto’s zeg! (of ben ik bevooroordeeld?;-)

  2. Ach, af en toe ff lekker zeuren moet toch kunnen? Kan me goed voorstellen dat je af en toe heimwee hebt. Maar gelukkig is het al snel mei!

  3. Ik kan het me levendig voorstellen hoor. Het zou ook echt niets voor mij zijn zover wonen van de mensen die ik liefheb. Hopelijk blijven mijn dochters later ook een beetje in de buurt, alhoewel ik ze uiteraard ook nooit tegen zou houden als ze wel de wereld willen gaan ontdekken.

  4. Nou ik snap het wel……..Uk komt regelmatig maar ik vind ruim een uur met de auto al ver….kun je nagaan.

  5. Het zijn schatjes, kan niet anders zeggen. Gelukkig heb je internet en alle moderne technologie om toch een beetje mee te leven op afstand. Maar ik kan me heel goed voorstellen dat je ze mist, zeker nu je ze pas van heel dichtbij hebt meegemaakt!

  6. @Toaske: haha, dat denk ik ook wel eens…. als ze maar een beetje hier in de buurt blijven wonen, zodat ik ze vaak blijf zien en op de kleinkinderen kan passen…. en dat fluister ik mijn nog geen 1 jarige dan ook af en toe in, haha (nu durf ik dat nog)

  7. Toen mijn kinderen klein waren (half de jaren zeventig) woonden mijn ouders in het zuiden van Nederland en wij in het noorden. Ze kwamen iedere maand een keer en wij gingen meestal om de twee maanden naar hen toe. Mijn moeder vond het eigenlijk maar niets dat ik (wij) zo ver weg woonde. Achteraf hebben mijn ouders best veel gemist van hun kleinkinderen. Al die moderne dingen zoals skype was toen nog niet uitgevonden. Mij dochter woont nu ongeveer 100 km bij ons vandaan en dat vind ik ver genoeg. Maar sommige dingen zijn gewoon niet anders. Dit, wat jij doet, is overigens niet zeuren, maar je hart luchten.

    Sterkte met het gemis, ik denk aan je!

    Maar wat ik je al langer wilde vragen heeft Leo het naar zijn zin op de universiteit, bevalt zijn werk? Kan hij het een beetje vinden met die Zweden of werken er veel buitenlanders?

    Groetjes

  8. Natuurlijk mis je ze. Maar zou je ze in Nederland iedere week zien? Jammer is het wel dat je niet op zo’n verjaardag kan zijn. Maar jullie zijn toch wel bevoorrecht dat jullie toch veel bezoek van de kinderen hebben. En jullie makkelijk even naar Nederland gaan. Als je ze ziet dan ook gelijk voor een iets langere periode, dan een verjaardagsvistie. (denk ik)
    Even piepen mag best hoor! Heel begrijpelijk!

  9. Heel normaal dat je toch even heimwee heb, je woon ook zover nu van ze vandaag en wip niet even zo over.

  10. Dat is een groot nadeel van zo ver weg wonen, nu zie ik mijn kleinkind ook niet elke dag maar als ik wil ben ik er in een uurtje rijden dus die mogelijkheid is er.
    Ik kan me voorstellen dat het je af en toe aanvliegt. Maar er zijn grootouders die hun kleinkinderen nooit meer mogen zien na een scheiding of zo, terwijl ze wel in de buurt wonen. Jij kunt skypen en als er een mogelijkheid is zie je ze toch ook , in ieder geval een paar maal per jaar en dat is al heel veel waard.

  11. Wat een lief blogje! Natuurlijk mis je ze Janneke, dat is heel logisch en daar mag je het best af en toe even moeilijk mee hebben. Sterkte en een knuffel en tel maar gauw af tot mei. Duurt gelukkig niet meer zo lang.

  12. ohwww jah natuurlijk mis je zulke kanjers!!!! ik kan het me heel goed voorstellen, ik ben als kind ook opgegroeid met grootouders die alleeen met t vliegtuig langs kwamen…..oma stuurde ons toen cassetebandjes met door haar zelf gezongen liedjes….

  13. Heel begrijpelijk, Janneke. Gelukkig zie je ze straks weer.

  14. Heel begrijpelijk, het is geen gezeur, gewoon heimwee.

    Gelukkig heb je een goede band en maak je veel van ze mee. Soms gaat het niet om de afstand in kilometers, maar om de afstand van hart tot hart.

    Helaas zijn er veel ouders, grootouders en (klein)kinderen die elkaar om allerlei redenen bijna nooit zien ook al wonen ze in hetzelfde land (provincie of stad soms zelfs).

    Ik vind het heel lief wat jij schrijft, dat zal je kinderen en kleinkinderen vast goed doen!

  15. @allen: bedankt voor jullie lieve reacties. Ik heb geslapen en ik voel me alweer veel beter. Ik weet dat er inderdaad een hoop mensen zijn die hun kinderen en/of kleinkinderen bijna nooit of nooit zien door ruzie of scheiding en dat ik me gelukkig mag prijzen en dat doe ik ook….meestal
    @Lieke: Als dat maar niet betekent dat we dan maar minder moeten skypen, anders block ik je op mijn blog (sprak ze dreigend)
    @Toaske: 3 van mijn kinderen zijn in de buurt gebleven, maar WIJ zijn weggegaan, eigen schuld……
    @Mammalien: Ja, dat is het! Ik ben nu ook gewend geraakt dat ik ze allemaal zie als ik er een paar zie en dat was nu niet….
    @Mariam: Ja, dat is vergelijkbaar, maar inderdaad hebben wij ook skype en Internet. Ik ben veel beter af dan jouw ouders eigenlijk….
    Een logje over Leo zijn werk is in de maak, bedankt dat je me er nog even aan herinnert..
    @Sillie: Ik lees boeken voor voor de camera en dan stuur ik boek en stick op naar Nederland. Worden ze voorgelezen op de computer….

  16. Oh, wat voel ik met je mee. En wat een herkenbaar verhaal. Ook wij hebben een tijdje niet gewoond waar de kinderen waren en ook al gaat het de meeste dagen gewoon goed, soms kan het je ineens naar de keel vliegen. Bij mij waren de kleine, de gewone dingetjes het lastigst. Nu is het andersom. Het werk van manlief is gedaan en zijn wij weer terug in Nederland. En is het andersom en gaan de kinderen de wijde wereld in… Sterkte, dat is alles wat ik kan zeggen voor nu 😉
    Gelukkig is er e-mail, skype, en de aloude telefoon.

  17. Nee hoor, je bent niet zielig (en ik ook niet, *snik*), maar ik snap helemaal wat je bedoelt! Genieten dan maar van de mooie momenten!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s