WE-300 (zorg) Alweer een strenge winter


Ze heeft er verscheidene meegemaakt en altijd was dat een voorteken van iets bijzonders. Zij en haar tweelingbroer zijn geboren in de strenge winter van 1929. 1940 was een strenge winter, toen werd haar lieve nichtje weggehaald, vijf jaar was ze nog maar. Ze had een ‘open ruggetje’ en dat mocht niet toen. In 1942, weer zo’n strenge winter, ging haar vader naar Rusland om te vechten en twee jaar later, in de strenge winter van 1944 werd haar broer (15 jaar!) opgeroepen om te vechten. Toen hij weg was, was haar moeders leven gebroken. Zo werd ze moeder voor haar moeder. Nooit getrouwd, nooit van gekomen. Eerlijk gezegd waren er ook heel weinig mannen zo vlak na de oorlog.
1963, opnieuw een strenge winter, was een heel bijzonder jaar. In Duitsland werd de leerplicht ingevoerd voor ALLE kinderen, ook gehandicapten. Als schoolhoofd kreeg ze de leiding over de eerste school voor gehandicapte kinderen in Hessen. Zo leerde zij Sophia kennen. Het meisje was na een verkrachting van de moeder, geboren op 5 mei 1945, terwijl Berlijn brandde. Ze had een halfzijdige verlamming. Vol schaamte had haar moeder haar verborgen gehouden tot de leerplichtwet van kracht werd. De school was prachtig, kreeg beschikking over de nieuwste middelen en ook buitenlandse delegaties kwamen op bezoek. Iedereen was onder de indruk. “Hoe is de opvang geregeld voor de kinderen die van deze school af gekomen zijn?” was een van de vragen die gesteld werden. Even was ze stil gevallen……”We zijn bezig dat te regelen”, had ze gestameld. Niet begrijpend had de vragenstelster haar aangekeken, “Maar ….. wat is er dan geregeld voor de volwassenen tot nu toe?” “…….Er zijn geen volwassen gehandicapten in Duitsland” had ze toen gezegd, “Sophia is de oudste”.
En nu, als alles goed gaat, wordt Sophia 65 jaar dit jaar. Eindelijk zullen er weer gehandicapt geboren bejaarden zijn in Duitsland!
Geschiedenis heeft een lange schaduw.

Naschrift
Ook dit verhaal is op waarheid gebaseerd. In Duitsland is pas in 1963 de leerplichtwet van kracht geworden voor alle kinderen. Omdat het nazi-regime in het verleden, naast Joden, homofielen en zigeuners, ook alle gehandicapten zieken en bejaarden heeft omgebracht, bestond er een hele schaamtecultuur omtrent gehandicapten. Toen ze naar school moesten, kwamen geheel vergroeide kinderen tevoorschijn die altijd op een zolderkamertje of zo gelegen hadden en weggehouden waren bij de buitenwereld. Ikzelf ben een keer (rond 1980) op bezoek geweest bij een prachtige Mytylschool met de nieuwste materialen en leermiddelen en ik was degene die de vraag stelde. De oudste gehandicapte was toen ongeveer 27 jaar! Daarboven waren ze er niet of ze moesten door een verkeersongeluk gehandicapt geraakt zijn. De hele structuur om gehandicapten een zinvolle dagbesteding te geven of in het arbeidsproces te integreren bestond helemaal niet in Duitsland op dat moment.

17 Reacties op “WE-300 (zorg) Alweer een strenge winter

  1. Wat een prachtig stuk , Janneke. Ik wist niets van die meer dan wrange Duitse geschiedenis op dit punt. Zulks krijg je niet op school. We leerden alles over de Weimarrepubliek, konden prima omtrekkende bewegingen bij de IJzer maken, maar dit: nee. Schokkend.
    Maar gelukkig leert je naschrift dat er veel ten goede is gekeerd. Wat je van een modern land dan ook mag verwachten.

    Heel waardevolle WE. Dank je wel. Het is goed om de inhoud eens flink te laten bezinken.

  2. Heftig Janneke en in- & intriest…

    Lieve groeten Melody

  3. Zo, weer een heleboel geleerd. Al had ik het misschien liever niet geweten omdat het te schrijnend is.

  4. een hele leerzame WE-300,triest ook en
    inderdaad geschiedenis heeft een hele lange schaduw.

  5. Oei Janneke, hiermee heb je me diep geraakt.
    Zonder er verder over uit te wijden begrijp je me denk ik wel.
    Dit is een we300 om te bewaren in ons geheugen, Opdat het maar nooit meer mag gebeuren.

  6. Oei wat schokkend, ik wist niet dat het zo laat de leerplicht in Duitsland was zo leren we wel wat maar het is schrijnend.

  7. Wel wist ik dat alle gehandicapten die ze te pakken konden krijgen, door de nazi’s zijn omgebracht, zodat deze Untermenschen geen kans zouden hebben op een leven bij het Herrenvolk. Ook in de bezette landen is dit tijdens WOII gebeurd, hele inrichtingen werden leeggehaald en ook het verplegend personeel ging mee .
    Alleen heb ik niet beseft hoe lang de schaduw is die deze geschiedenis werpt.

    Ik wist niet dat de leerplicht pas zo laat is ingevoerd in Duitsland.

    Gelukkig ben ik zelf van na de oorlog en dat wil ik graag zo houden.
    Ik hoop dat deze les er nog stevig in zit bij alle mensen in Europa, zodat het niet weer zal gebeuren.

  8. Ai, een pijnlijke situatie.
    Ik kan me niet herinneren dit ooit bij een geschiedenisles geleerd te hebben.
    Gelukkig hebben gehandicapten tegenwoordig wel recht van leven.

  9. Wat een verhaal, heel aangrijpend! Iets om vandaag eens over na te denken.

  10. he jah wat een nare bittere en ook trieste waarheid weer….heel raak en indringend beschreven.Goed om over deze zaken na te denken!
    het lijkt zo gewoon, dat de gehandicapten het ook goed hebben, maar dat is nog niet zo heel lang zo, en helaas nog niet overal( op de wereld)

  11. Nou dit is foor for thought zullen we maar zeggen. En dat bedoel ik positief! Indrukwekkende WE !

  12. Een paar jaar geleden kreeg ik van de leerplichtambtenaar hier ter plaatse een soort van dreigbrief. Waarom Walter niet op één van de plaatselijke scholen stond ingeschreven. Mijn antwoord daarop was dat er hier geen plaats is voor kinderen met zo’n diepe handicap als hij heeft. Dus ook in ons Nederlandje, zijn er weinig voorzienigen voor kinderen met een complexe zorgvraag, en alle instellingen zitten nog keurig verstopt in de bossen, ver weg van de “normale” wereld.

  13. @Allen: bedankt voor jullie reactie. Ik was er destijds maanden van ondersteboven. Een hele generatie uitgemoord……
    @Ada: Ja, ernstig gehandicapte en ook gedragsgestoorde kinderen kunnen moeilijk passend onderwijs vinden. In Duitsland worden ze verplicht naar een of andere school gestuurd. In Nederland kun je eisen dat je kind naar een gewone openbare basisschool gaat. Ze mogen niet weigeren. Het is de vraag of je je kind er een plezier mee doet, maar er is vrijheid van onderwijs. Ik hoorde van een jongetje daar die gehandicapt was geraakt door een ongeluk (niet heel ernstig overigens) Toen hij na de ziekenhuisopname en revalidatieperiode voor de eerste dag naar school ging, stond na een uur het hoofd van de Mytylschool op de stoep om het kind ‘op te eisen’. Hij had het recht aan zijn kant.
    Dat wil je toch ook niet, zo’n systeem. Thuisonderwijs is er ook verboden bij de wet; de weinige ouders die toch thuisonderwijs geven, doen dat illegaal.

  14. Eên ontroerende, maôr wèl leêrzaôme WE-300.
    Annie zeg gedagies.

  15. Mooi Janneke, en ook zo weer wat opgestoken…maar eigenlijk wist ik dit ook wel gezien mijn eigen Duitse familie…
    grts

  16. Zo dat is even andere kost, een stuk geschiedenis… en belangrijk ook, iets wat ik niet wist… hoe mooi kan de WE-300 zijn…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s