Mexicaanse kinderen met autisme


Leo was maandag om kwart voor negen weggegaan en ik zou gebeld worden over lunch. Daarna zouden we in de middag samen sandalen gaan kopen en een beter stekkertje voor deze stopcontacten, want het stekkertje dat ik gekocht had DOET HET VERDIKKEME NIET! Ik was even in ons ‘business centre’ logjes aan het lezen, toen ik om kwart over negen een telefoontje kreeg dat ANA Claudia (waar ik drie jaar geleden bij haar autistische kind was geweest) er aan kwam om even met me te praten. Ik dacht dat ze door wilde spreken of ik een ouderavond wilde geven voor de andere ouders, maar toen ze kwam, vroeg ze meteen of ik meekwam. Ze praat bijna geen spaans, maar dat begreep ik wel en ik werd tot naar de school gebracht die Ana Claudia met nog een paar ouders hadden opgericht… Het bleek dat ze met smart op me hadden zitten wachten, ze hadden een vertaalster geregeld die de hele dag tot mijn beschikking stond. Er waren twee klassen : een klas met 9 autistische tieners en jongvolwassenen en een klasje met drie kinderen van 4-7 jaar. ’s middags zou er een journaliste komen van een medisch tijdschrift en of ik bezwaar had tegen een interview. Wauw!! Ik moest wel even op adem komen. Daarna ben ik gaan observeren, zowel de begeleiding als de kinderen. Ik had natuurlijk geen spullen meegenomen, want ik was voorbereid op een ouderavond met uitleg over Sensorische integratie. Op het laatste moment had ik nog een therapieborsteltje in de koffer gestopt, maar b.v. helemaal geen bijtdingen of verzwaringsbanden, Deze groep kwam van 9-13.00 en ging daarna naar huis om te eten en te spelen de rest van de dag. Het is heerlijk om te zien hoe liefdevol en gedreven iedereen daar met de kinderen omgaat, maar er waren een aantal dingen waar ik beslist over wilde praten. Mijn standpunt inzake autisme is altijd(trouwens dat geldt voor ieder mens): je moet er de beste ontwikkelingskansen uithalen, maar voor de rest mogen ze zijn wie ze zijn. Hier werden alle autistische neigingen zo veel mogelijk onderdrukt. Als een kind met zijn vingers voor zijn ogen ging zitten wapperenm maar voor de rest de opdrachten uitvoerde, werd zijn hand weggehaald.
Een meisje raakte op een gegeven moment opgewonden (positief) en ging met haar hoofd heen en weer schudden. Daar werd ze op gecorrigeerd. Ik heb de eerste dag bijna niets gezegd en vnl. gekeken. Autistische kinderen zijn echt leuk! Ze hebben iets volkomen eigens. Sommige kinderen hebben een echte warme ziel, maar ze krijgen het niet voor elkaar om dat naar buiten te brengen. Soms kan je het goed voelen. Er waren daar kinderen bij die – de andere kant uitkijkend – woorden neerschreven! Ik moet daar altijd zo om lachen. Er was er ook een, die in lijdelijk verzet ging. Er werden drie voorweren voor hem neergezet en dan moest hij er een pakken. Dan pakt hij tot twee keer toe de verkeerde, steevast! Nou ja, ik kan er over blijven praten als ik eenmaal begin! Het komt er op neer dat ik maandag ook nog de tweede groep heb geobserveerd die van 4-7 komt en dinsdag (gisteren) ’s middags een paar kinderen een beetje heb behandeld en daarna met het personeel het principe van sensorische integratie heb uitgelegd en daarna alle kindern heb doorgesproken. In november kom ik een hele week terug om een aantal kinderen met afweer te behandelen en de techniek aan het personeel te leren. Vanmorgen ga ik nog en ga een paar kinderen borstelen om te kijken of ze reageren. Druk, druk, druk!!! Morgen gaan we naar de Baja met openbaar vervoer. Vandaag is de officiële afstudeerdag van de exchange studenten, maar gisteravond hebben we al feest gehad. Daarover later meer. Ik ga onder de douche!

17 Reacties op “Mexicaanse kinderen met autisme

  1. hihi Jan, Jij krijgt het ook overal weer voor elkaar. een lekkere luier vakantie hoo maar! Er moet kennis overgebracht worden! En dat geheel op jouw eigen manier. Ik ben trots op je!

    liefs vanuit sneeuwend Nederland

  2. klinkt als een werkvakantie maar dat zijn vaak de beste volgens mij.

  3. Ik vind het knap hoor dat je met deze kinderen kunt omgaan en ze verder kunt helpen.

  4. Gaaf Janneke! Wat ben je toch goed in je vak!!

    Trots op je!

    Liefs Marieke

  5. Niks zo verkeerd idd om de dwangmatigheden te gaan corrigeren. Ik werk ook al een jaar of tien met zowel jeugdigen als volwassen met autisme en vind het nog steeds voldoening geven.

  6. Wat een geweldige dingen maken jullie daar mee. En wat fijn dat jij er bent om mensen andere invalshoeken te laten zien. Dit stukje: ‘Mijn standpunt inzake autisme is altijd(trouwens dat geldt voor ieder mens): je moet er de beste ontwikkelingskansen uithalen, maar voor de rest mogen ze zijn wie ze zijn’ vind ik geweldig!

  7. WAt een feest maak je er weer van. Zou best om het hoekje willen kijken hoe het er daar aan toe gaat. Krijg er wel kriebels van.
    IK hou het toch maar klein en in het hoekse waardse. OOK LEUK, hoor!
    Maar het lijkt me altijd zo leuk om ergens anders om de hoek te kijken en dan vooral in andere culturen.
    Ga jij maar lekker zelf je ding doen daar, ben je goed in! 🙂
    liefs Lydia

  8. Ook Walter ( en wij ) zijn bekend met sensorische integratie; bij zijn laatste zorgplanbespreking werd hij beschreven als een sociale autist met gevoel voor humor, dat hebben we dus maar mooi bereikt met alle inspanningen. Ik blijf het een boeiende handicap vinden waar je nooit helemaal grip op krijgt.

  9. Wat heb je ook een pracht beroep zeg.werken met deze speciale kanjers.

    Als leek(heb alleen onze eigen jongens) lijkt het me niet goed om dwangmatig handelingen te corrigeren. ik laat het altijd gebeuren, want ze moeten zich ook fijn voelen en veilig voelen.

  10. En? Schoon geworden? (-;

    Wat mij opvalt is dat je rechts wel iets schrijft over Leo’s vak maar niet over dat van jou… Wat is jouw achtergrond? Naar wat je de afgelopen tijd her en der schrijft en ook nu weer natuurlijk ben ik razend nieuwsgierig geworden…

    Ik denk dat ze daar in Mexico ene goeie hebben gevonden! (voor eventjes, want je moet natuurlijk zometeen weer mee naar Zweden..)

  11. Wat fijn dat je zoveel voor deze kinderen kunt doen…ze hebben mazzel met jou! Maar je merkt ook aan alles dat je ervan geniet: eer van je werk…van eerbaar werk.

    Geniet van je tijd daar!

    (Middelste heeft leren schaken op de plusgroep…)

  12. Wat goed dat je stil kunt blijven observeren als mensen totaal tegen jouw gevoel in op een heel andere wijze met deze kinderen omgaan. Ik hoop dat je ze kunt leren dat kinderen met een andere benadering veel beter geholpen kunnen worden.

    Ik heb eindelijk een verwijzing gemaakt naar jouw blog. Eigenlijk had ik een foto van jou erin willen verwerken maar ik vond geen goede foto waar ik iets mee kon, dus voorlopig maar een besneeuwde wolf op jouw besneeuwde veranda in Zweden.

  13. @liekie:alles goed daar? We hebben nu vakantie!!
    @Jet: ja, vooral de combinatie! Je leert het volk van binnenuit kennen en daarna kan je met de kennis heerlijk vakantie gaan vieren!
    @Madelief: En ik vind het knap dat jij een heel spreekuur kan afwerken zonder gek of agressief te worden! Ieder zijn vak.
    @Marieke: Ik ben ook trots op jou!
    @Joeltje: Ja, leuk hè?
    @Toaske:Het heeft te maken met respect voor ieder mens. Ik moet wel zeggen dat iemand met autisme de lakmoesproef is of je dat ook werkelijk kan hebben voor ieder mens.
    @Lydia:Toen ik kleine kinderen had, kwam ik ook nergens, hoor! Jouw tijd komt nog wel, ik probeer het zo leuk mogelijk te vertellen, dan kan je tenminste met mij meegenieten.
    @Ada: het is dus een sociaal MENS met autisme!
    @Gisella JIJ??? LEEK??? je bent een keiharde ervarings deskundige!
    @Mammalien: Ik dacht ook dat mijn werkzame leven over zou zijn toen we naar Zweden gingen. Ik ben logopediste en gespecialiseerd in de behandeling van kinderen met prikkelverwerkingsproblemen. Dat loopt van zwaar gehandicapte kinderen met eet- en drinkproblematiek en sondevoeding tot hoogbegaafde volwassenen die deze grofstoffelijke wereld moeilijk aan kunnen met hun zeer fijn besnaarde zenuwen. Alles wat daartussen zit aan mensen met neuropsychologische problemen zoals, ADHD, ADD, PDD-NOS, klassiek autisme, dysfatische ontwikkeling en ontwikkelingsdyspraxie, horen tot mijn werkterrein.
    @Repel:Goed man, schaken! Oven een poosje kunnen ze hem bridge leren, dat is ook echt iets voor hem denk ik.
    @Haba: Ik heb het gezien!! Wat leuk zeg! Je bent een echte kunstenaar.

    • weet ik en dat vind ik ook heeeeeeeeeeeeeeeel leuk dat je dat doet, maar ik mag soms toch wel een beetje gewoon jaloers zijn…..een beetje maar………..en dan alleen maar vertellen dat het me ook heeeeeeeeeeel leuk lijkt. Het is heerlijk om te dromen……….. zzzzzzzzzzzzzz………je snapt wat ik doe op mijn werk………..hahahahaha…….ik heb de droombaan (op de korte nachten na) hahahahaha………..Dat boek moet er echt komen, vooral met al je belevenissen. Veel plezier in Mexico!!!!!!!!!!!
      groeten aan Leo! liefs Lydia

  14. t grappig dat je dat zegt: Frieke noemde het ook al in de combi met schaken! Wat grappig.

    Hoe gaat het met jullie reis. Hebben jullie ook nog tijd om samen te genieten?

  15. Ah, dank je voor je uitleg. Breed zeg, je vakgebied! Maar heel erg interessant lijkt me. Blijf erover schrijven!

  16. Wow Janneke, wat bijzonder! Wat ben je toch een mooi en goed en lief mens!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s